34 Bible Verses About Storms
Biblica® Open Ang Pulong sa Dios™ (OCCB)
-
36 Busa gibiyaan sa iyang mga tinun-an ang daghang mga tawo nga nagtigom, ug misakay sila didto sa sakayan nga gisakyan ni Jesus. Adunay mga sakayan usab didto nga midungan kanila. 37 Ug sa naglawig na sila, kalit lang mihuros ang kusog nga hangin. Sige ang hapak sa dagkong mga balod, ug hapit na mapuno sa tubig ang sakayan. 38 Apan si Jesus didto sa ulin sa sakayan natulog nga nag-unlan. Gipukaw nila siya. Miingon sila, “Magtutudlo, wala ka ba mabalaka nga malunod na kita?”
39 Busa mibangon siya ug gimandoan niya ang hangin ug ang mga balod, “Hunong!” Ug mihunong ang hangin ug milinaw ang dagat.
40 Ug miingon si Jesus kanila, “Nganong nangahadlok man kamo? Wala pa ba kamoy pagtuo kanako?”
41 Nahadlok gayod sila pag-ayo ug miingon sa usag usa, “Kinsa gayod kaha kining tawhana, nga bisan ang hangin ug ang mga balod motuman man kaniya?”
-
23 Adunay mga tawo nga misakay sa mga barko
ingon nga mga trabahante o negosyante.
24 Nakita nila ang katingalahang mga buhat sa Ginoo
diha sa kadagatan.
25 Sa iyang pagmando, mihangin ug kusog
ug nanagko ang mga balod,
26 hinungdan nga ang ilang sakayan mopataas
ug unya kalit lang nga mopaubos.
Tungod niini, nawad-an sila ug kaisog.
27 Nagsusapinday sila nga daw sa mga hubog
ug wala na sila mahibalo kon unsay ilang himuon.
28 Sa ilang kalisod, mitawag sila sa Ginoo,
ug giluwas niya sila.
29 Gipahunong niya ang kusog nga hangin
ug milinaw ang dagat.
30 Nalipay sila sa dihang milinaw ang dagat,
ug gitultolan sila sa Dios sa dunggoanan
nga ilang gipangandoy.
31 Angay silang magpasalamat sa Ginoo
tungod sa iyang gugma
ug sa iyang katingalahang mga buhat
ngadto sa mga tawo.
-
5 Ipakita ninyo ang inyong kaaghop sa tanang mga tawo. Hapit na ang pagbalik sa Ginoo. 6 Ayaw kamo kabalaka sa bisan unsa, pangayoa hinuon sa Dios ang inyong mga gikinahanglan pinaagi sa pag-ampo nga adunay pagpasalamat. 7 Ug kon buhaton ninyo kini, hatagan kamo sa Dios ug kalinaw diha sa inyong kasing-kasing ug huna-huna tungod kay kamo anaa kang Cristo Jesus, ug ang kalinaw nga gikan kaniya dili gayod nato matugkad.
8 Gawas niana, mga igsoon, huna-hunaa ninyo kanunay ang mga butang nga maayo ug dinayeg: ang matuod, halangdon, matarong, putli, matahom, ug dalaygon. 9 Sunda ninyo ang tanan nga inyong natun-an sa akong pagpanudlo ug mga binuhatan. Ug ubanan gayod kamo sa Dios nga naghatag ug kalinaw.
-
1 Usa ka higayon niana, miingon ang Ginoo kang Jonas nga anak ni Amitai, 2 “Adto sa dakong siyudad sa Nineve, ug ipadayag ang silot alang sa mga katawhan didto tungod kay midangat na kanako ang ilang kadaotan.” 3 Apan miadto hinuon si Jonas sa Tarshish aron sa pag-ikyas sa Ginoo. Milugsong siya sa Jopa ug nakakita siya didto ug barko nga mobiyahe paingon sa Tarshish. Busa mibayad siya sa plite ug misakay aron mahilayo sa Ginoo.
4 Sa dihang naglawig na sila, nagpadala ang Ginoo ug kusog nga hangin sa dagat. Kusog ang unos hangtod nga murag maguba na ang barko. 5 Busa nangahadlok ang mga tripulante, ug ang matag-usa kanila nagpakitabang sa ilang mga dios. Gipanglabay nila ang mga karga sa dagat aron mogaan ang barko.
Nakanaog na kaniadto si Jonas sa ubos nga bahin sa barko ug naghigda didto hangtod nga nahinanok siya pag-ayo. 6 Unya miadto kaniya ang kapitan sa barko ug miingon, “Nakahimo ka pa sa pagtulog? Bangon, ug pangayo ug tabang sa imong dios! Basin pa ug maluoy siya kanato, ug tabangan niya kita nga dili kita mangamatay.”
-
4 Ikaw ang dalangpanan sa mga kabos panahon
sa ilang kalisod ug pagpanginahanglan.
Silonganan ka panahon sa bagyo ug ting-init.
Kay ang pagsulong sa mapintas nga mga tawo
sama sa bagyo nga mohapak sa paril,
5 ug sama sa kainit sa disyerto.
Apan gipahilom mo ang kaguliyang sa mga langyaw.
Gipahunong mo ang pagkanta sa mapintas nga mga tawo,
sama sa init nga nawala kay gitabonan sa panganod.
-
21 Pila na ka adlaw nga ang mga tawo wala gayod makakaon, busa miingon si Pablo kanila, “Mga higala, kon naminaw pa lamang kamo kanako nga dili usa kita mogikan sa Creta, nalikayan unta nato nga mahitabo kining mga kalisod ug mga kapildihan. 22 Apan karon giaghat ko kamo nga magpakaisog tungod kay walay mamatay kanato. Ang barko lamang ang maguba. 23 Kay kagabii ang Dios nga maoy nanag-iya kanako ug akong gialagaran nagsugo ug anghel dinhi kanako. 24 Miingon siya, ‘Pablo, ayawg kahadlok. Kinahanglan kang moatubang sa Emperador didto sa Roma. Ug sa kaluoy sa Dios ang tanan mong mga kauban dinhi sa barko maluwas tungod kanimo.’ 25 Busa mga higala, ayaw na kamo ug kahadlok, kay nagsalig ako sa Dios nga tumanon niya ang iyang gisulti kanako. 26 Apan idagsa kita ngadto sa usa ka isla.”
-
5 Unya maghimo ang Ginoo ug panganod nga maghatag ug ibabaw sa bukid sa Zion ug sa mga nagtigom didto. Ug maghimo usab siyag nagdilaab nga kalayo nga maghatag ug kahayag sa kagabhion. Motabon kini sila sa Jerusalem sama sa usa ka lapad nga tolda. 6 Ug sama kini sa payag-payag nga maghatag ug landong gikan sa kainit sa adlaw, ug mahimong silonganan kon adunay bagyo ug ulan.
-
24 “Busa si bisan kinsa nga nagpaminaw ug nagtuman sa akong mga pagtulon-an, sama siya sa tawong maalamon nga nagpatukod sa iyang balay diha sa pundasyon nga bato. 25 Bisag moulan ug kusog ug mobaha, ug kuso-kusohon sa kusog nga hangin ang iyang balay, dili kini maguba tungod kay gipatukod kini diha sa malig-on nga pundasyon. 26 Apan ang tawo nga nagpaminaw sa akong mga pagtulon-an, ug wala nagtuman niini, sama siya sa tawo nga buang-buang nga nagpatukod sa iyang balay diha sa balas. 27 Ug kon moulan ug kusog ug mobaha, ug kuso-kusohon sa kusog nga hangin ang iyang balay, matumba kini, ug mabungkag.”
28 Sa pagkahuman ni Jesus ug sulti niini, natingala gayod ang mga tawo sa iyang pagtudlo 29 tungod kay nagtudlo siya nga adunay awtoridad, ug dili sama sa ilang mga magtutudlo sa Kasugoan.
-
2 Ang Ginoo abughoan ug gapanimalos nga Dios;
Ang Ginoo mohimo sa panimalos ug puno sa kapungot.
Ang Ginoo manimalos sa iyang mga kontra
ug nagpahungaw sa iyang kasuko sa iyang mga kaaway.
3 Ang Ginoo dili daling masuko apan hilabihan ang iyang gahom;
Silotan gayod sa Ginoo ang mga sad-an.
Iyang gipakita ang iyang gahom sa alimpulos ug sa unos,
ug ang mga panganod mga abog sa iyang tiil.
4 Gibadlong niya ang kadagatan ug nauga kini;
Gipauga niya ang mga kasapaan.
Ang Basan ug Carmel nangalaya
ug ang pagpamulak sa Lebanon nahanaw.
5 Ang mga kabukiran nauyog sa iyang atubangan
ug ang kabungtoran natunaw palayo kaniya.
Ang kayutaan mikurog sa iyang presensya;
ang kalibotan ug ang tanan nga nagpuyo niini.
6 Kinsay makabarog sa iyang kayugot?
Kinsay makabarog sa iyang hilabihang kasuko?
Ang iyang kapungot iyang gibubo sama sa kalayo.
Ang mga bato nadugmok sa iyang atubangan.
-
11 Miingon ang Ginoo, “Gawas ug tindog sa akong presensya ibabaw sa bukid, kay moagi ako.” Unya may miagi nga makusog nga hangin nga mitumpag sa mga bukid ug midugmok sa mga bato, apan wala ang Ginoo sa hangin. Pagkahuman sa hangin, naglinog, apan wala gihapon ang Ginoo sa linog. 12 Pagkahuman sa linog, adunay kalayo nga miabot, apan wala gihapon ang Ginoo sa kalayo. Pagkahuman sa kalayo, adunay mihunghong. 13 Pagkadungog niini ni Elias, gitabonan niya ang iyang nawong sa iyang kupo ug migawas siya ug mitindog sa baba sa langub.
Unya adunay tingog nga miingon kaniya, “Gaunsa ka dinhi, Elias?”
-
22 Human niadto, gisugo ni Jesus ang iyang mga tinun-an nga mosakay sa sakayan ug mouna didto sa tabok samtang gipapauli niya ang mga tawo. 23 Sa dihang nakagikan na ang mga tawo mitungas siya nga nag-inusara didto sa bukid aron mag-ampo. Nagabin-an siya didto. 24 Niadtong tungora ang sakayan nga gisakyan sa iyang mga tinun-an didto na sa tunga sa lawod ug gikuso-kuso sa mga balod, tungod kay pasugat man sila sa hangin.
25 Kadlawon na sa dihang miadto si Jesus kanila nga naglakaw ibabaw sa tubig. 26 Pagkakita sa iyang mga tinun-an nga adunay naglakaw sa ibabaw sa tubig nangahadlok sila, ug naninggit, “Kalag!”
27 Diha-diha miingon si Jesus kanila, “Ayaw kamo kahadlok, ako kini! Pagmalig-on kamo!”
28 Unya miingon si Pedro, “Ginoo, kon ikaw kana, paanhaa ako diha kanimo nga maglakaw usab ibabaw sa tubig.”
29 Miingon si Jesus kaniya, “Sige, dali!”
Busa nanaog si Pedro sa sakayan ug milakaw ibabaw sa tubig paingon kang Jesus. 30 Apan sa dihang namatikdan ni Pedro nga kusog ang hangin, nahadlok siya ug inanay siya nga naunlod. Busa misinggit siya, “Ginoo, luwasa ako!”
31 Diha-diha gigunitan siya ni Jesus ug giingnan, “Kulang ang imong pagtuo! Ngano bang nagduha-duha ka man?”
32 Sa pagsakay nilang duha sa sakayan mihunong dayon ang hangin.
-
17 Nagpakitabang kaniya ang mga matarong,
ug dunggon niya sila.
Iya silang luwason sa tanan nilang kalisdanan.
18 Duol ang Ginoo sa mga napakyas,
ug luwason niya ang mga nawad-an ug paglaom.
19 Daghang mga kalisod ang moabot sa kinabuhi sa tawong matarong,
apan luwason siya sa Ginoo gikan niining tanan.
20 Bantayan gayod siya sa Ginoo,
ug wala gayoy bisan usa sa iyang mga bukog nga mabali.
-
10 Ayaw kahadlok kay ako imong kauban.
Ayaw kabalaka kay ako ang imong Dios.
Lig-onon ug tabangan ka nako.
Panalipdan ka nako pinaagi sa akong gahom
nga mao ang makaluwas kanimo.
-
6 Busa pagpasakop kamo sa gahom sa Dios, kay moabot ang adlaw nga pasidunggan niya kamo. 7 Itugyan ninyo kaniya ang inyong mga gikabalak-an kay aduna siyay kahangawa kaninyo.
-
23-24 Busa sa dihang gibayaw ni Moises ang iyang baston sa langit, gipadalogdog sa Ginoo ug gipakilat, ug gipaulan ug yelo. Wala pa gayod sukad mahitabo ang sama niini kakusog nga ulan nga yelo sa tibuok Ehipto sukad nga nahimo kining nasod. Samtang nag-ulan ug yelo, sige usab ug pangilat. 25 Ang tanang mga tawo ug mga kahayopan nga didto sa gawas nangamatay, lakip ang tanang mga tanom ug mga kahoy. 26 Ang wala lang paulani ug yelo mao ang Goshen diin nagpuyo ang mga Israelinhon.
-
1 Si bisan kinsa nga mangayo
sa pagpanalipod sa Labing Halangdong Dios
nga Makagagahom, panalipdan niya.
2 Makaingon siya sa Ginoo,
“Ikaw ang akong tigpanalipod ug lig-ong tago-anan.
Ikaw ang akong Dios nga ginasaligan.”
3 Luwason ka gayod niya gikan sa mga lit-ag
ug sa makapatay nga mga balatian.
4 Panalipdan ka niya sama sa usa ka langgam
nga nagpanalipod sa iyang mga piso
ilalom sa iyang mga pako.
Sa iyang pagkamatinumanon, panalipdan ka niya ug labanan.
5-6 Dili ka angayng mahadlok sa mga makalilisang nga panghitabo,
sa mga motakboy nga balatian,
ug sa mga katalagman nga moabot, sa gabii man o sa adlaw.
-
2 Pamati! Adunay giandam ang Ginoo nga usa ka lig-on
ug gamhanan nga nasod nga molaglag sa Samaria.
Sama kini sa mapintas nga bagyo ug naghaguros nga baha.
-
1 Pangayo sa Ginoo ug ulan sa panahon
sa tingtubo sa mga tanom,
kay siya ang naghimo sa dag-om.
Siya ang naghatag ug ulan ngadto
sa mga tawo ug sa tanom sa kaumahan.
-
33 “Gisulti ko kining mga butanga kaninyo aron aduna kamoy kalinaw tungod sa inyong pagtuo kanako. Paantuson kamo sa mga tawo sa kalibotan, apan ayaw kamo kahadlok tungod kay gidaog ko na ang gahom sa kalibotan.”
-
9 Hinumdomi kining akong gipahimangno kanimo: ‘Lig-ona ang imong kaugalingon ug pagmaisogon. Ayaw kahadlok o kaluya, kay ako, ang Ginoo nga imong Dios, mag-uban kanimo bisan asa ka moadto.’ ”
-
8 Miingon ang Ginoo kang Josue, “Ayaw kahadlok kanila. Gitugyan ko na sila sa imong mga kamot. Walay bisan usa kanila nga makapildi kanimo.”
9 Tibuok gabiing nanglakaw silang Josue gikan sa Gilgal, ug gisulong nila ang mga kaaway nga wala makabantay. 10 Gipataranta sa Ginoo ang mga kaaway sa dihang nagkaatbang sila sa mga Israelinhon, ug daghan kanila ang gipamatay didto sa Gibeon. Ang uban kanila gigukod ug gipamatay diha sa agianan patungas sa Bet Horon hangtod sa Azeka ug Makeda. 11 Samtang nagpalugsong sila sa Bet Horon paingon sa Azeka palayo sa mga Israelinhon, gipaulanan sila sa Ginoo ug dagkong mga yelo ug nangamatay sila. Mas daghan pa ang nangamatay pinaagi sa yelo kaysa espada sa mga Israelinhon.
-
Awit ni David.
1 Ikaw, Ginoo, mao ang akong magbalantay,
ug dili ako makabsan sa tanan kong gikinahanglan.
2 Daw karnero ako nga gipapahulay mo diha sa sabsabanan
nga abunda sa lunhawng mga sagbot,
ug gigiyahan ngadto sa tin-aw nga tubig.
3 Gilig-on mo ako.
Gitultolan mo ako sa hustong dalan aron ikaw mapasidunggan.
4 Bisan pa ug maglakaw ako
sa walog nga labihan kangitngit,
dili ako mahadlok
tungod kay kauban ka nako.
Ang imong pagpanalipod ug paggiya
nagpalig-on kanako.
-
8 Ginoong Dios nga Makagagahom,
walay bisan kinsa nga sama kanimo;
gamhanan ka ug matinumanon ka
sa tanan mong ginahimo.
9 Gigamhan mo ang mapintas nga dagat;
gipalinaw mo ang iyang dagkong mga balod.
-
26-27 kataw-an ko kamo kon moabot kaninyo
ang katalagman nga daw sa buhawi;
biay-biayon ko kamo kon moabot kaninyo
ang daw sa bagyo nga kalisdanan
ug ang makalilisang nga mga panghitabo.
-
47 Pagkagabii, ang sakayan didto na sa tunga sa linaw, apan si Jesus nag-inusara didto sa bukid. 48 Nakita niya nga naglisod sila sa pagbugsay, kay pasugat man sila sa hangin. Sa kadlawon na, miadto si Jesus didto kanila nga naglakaw sa ibabaw sa tubig. Molabay lang unta siya kanila, 49 apan sa pagkakita sa mga tinun-an nga naglakaw siya ibabaw sa tubig, nakaingon sila nga kalag siya busa naninggit sila. 50 Nangahadlok sila pag-ayo sa ilang nakita.
Apan miingon si Jesus kanila, “Ayaw kamo kahadlok, ako kini! Pagmalig-on kamo!” 51 Unya misakay siya sa sakayan ug mihunong ang makusog nga hangin. Ug natingala gayod sila, 52 kay bisan nakita na nila ang milagro nga gibuhat niya sa pan, wala pa gayod sila makasabot sa kahulogan niadto tungod kay nangitngitan pa ang ilang huna-huna.
-
17 Dili ba nga panahon karon sa ting-ani sa trigo ug wala nag-ulan? Apan mag-ampo ako sa Ginoo nga padalogdogon ug paulanon niya. Unya makaamgo kamo kon unsa kadaotan ang inyong gihimo atubangan sa Ginoo sa dihang nangayo kamo kaniya ug hari.”
18 Busa nag-ampo si Samuel sa Ginoo, ug niana mismo nga adlaw, gipadalogdog ug gipaulan sa Ginoo. Nahadlok ang tanang mga tawo sa Ginoo ug kang Samuel.
-
6 Duawon sa Ginoo nga Makagagahom ang Jerusalem
inubanan sa dalogdog, linog, dakong kabanha,
buhawi, bagyo, ug nagdilaab nga kalayo.
-
31 apan ang mga nagsalig sa Ginoo
makaangkon pag-usab ug kusog.
Mahisama sila sa naglupad nga agila;
kon managan sila dili sila kapoyon;
kon manglakaw sila dili sila maluya.
-
7 Maayo ang Ginoo;
lig-on siya nga dalangpanan sa panahon sa kasamok,
moatiman siya sa mga mosalig kaniya.
-
28 “Duol kamo kanako, kamong tanan nga gikapoyan ug gibug-atan, ug papahulayon ko kamo. 29 Sunda ninyo ang akong mga sugo ug magpatudlo kanako kay malumo ako ug mapainubsanon. Makapahulay kamo, 30 kay ang akong pagtulon-an sayon sundon, ug ang akong sugo sayon buhaton.”
-
28 Nasayod kita nga ang tanang panghitabo gibuhat sa Dios alang sa kaayohan sa mga naghigugma kaniya nga iyang mga pinili sumala sa iyang katuyoan.
-
9 Apan wala niya kuhaa. Hinuon miingon siya, “Ang akong grasya mao lang ang imong gikinahanglan. Kay makita gayod ang akong gahom diha sa imong kaluyahon.” Busa malipayon gayod ako sa pagpasigarbo bahin sa akong mga kaluyahon, aron bation ko kanunay ang gahom ni Cristo kanako. 10 Busa malipayon ako karon sa akong mga kaluyahon, sa mga pagpasipala kanako, sa mga kalisdanan, sa mga paglutos, ug sa mga kakulian tungod sa akong pagsunod kang Cristo. Kay kon nagmaluyahon ako, lig-onon ako sa Dios.
-
7 Kay ang Dios wala maghatag kanato sa iyang Espiritu aron maulaw kita sa pag-atubang sa mga tawo, kondili aron sa paglig-on kanato ug pagtabang nga mahigugma kita sa uban ug makapugong sa atong kaugalingon.
-
5 Kon aduna kaninyoy kulang sa kaalam, mangayo siya sa Dios, ug ang Dios mohatag niini kaniya nga walay pagpugong-pugong ug pagpamuyboy. 6 Apan kon mangayo kamo, kinahanglan mosalig kamo sa walay pagduha-duha nga ihatag niya ang inyong gipangayo. Kay kon magduha-duha kamo, sama kamo sa balod nga gihuyop ug gipalid sa hangin. 7-8 Ang maduha-duhaon walay kasigurohan sa iyang mga gihimo. Dili siya angay magdahom nga aduna siyay madawat gikan sa Ginoo.
Shows Read in context, Share and Copy.