Mga Tungkulin ng mga Kristiyanong Asawang Babae at Lalaki

Patuloy na idinidiin ni Pedro sa kanila ang mas matataas na tungkulin sa mga ugnayan sa pamilya. Sinasabi niya sa mga asawang babaeng Kristiyano na magpasakop sa kanilang mga asawa, kahit na mga pagano ang mga ito, upang sa pamamagitan ng kanilang banal na pamumuhay ay maakay nila ang mga ito na mahalin at isabuhay ang ebanghelyo. Upang makamit ang pagmamahal ng kanilang mga asawa, hindi nila dapat limitahan ang kanilang pagpapaganda sa panlabas na anyo, kundi sa halip ay pagandahin ang panloob at natatagong kaluluwa, na tinutularan si Sara, na kumilala sa kanyang pagpapasakop kay Abraham sa pagtawag dito na panginoon. Sila ay mga anak na babae ni Sara hangga't kumikilos sila nang naaayon sa kanilang pagkataong Kristiyano. Inuutusan ang mga asawang lalaking Kristiyano na pakitunguhan ang kanilang mga asawa sa paraang nararapat sa mga naturuan ng mga tungkulin sa relihiyong Kristiyano.

A.D. 65 o 66

Tagalog Unlocked Literal Bible (ULB)

1 Pedro 3:1–7

1 Sa ganitong paraan, kayong mga asawang babae ay dapat magpasakop sa inyong mga asawa, sa gayon, kahit may ilang hindi sumusunod sa salita, sa pamamagitan ng pag-uugali ng kanilang asawang babae, mahikayat sila nang walang salita, 2 dahil makikita nila ang inyong dalisay na pag-uugali na may karangalan sa kanilang sarili.

3 Huwag ninyo itong gawin sa pamamagitan ng panlabas na paggayak—pagtitirintas ng buhok, pagsusuot ng alahas, o magagarang damit. 4 Sa halip, gawin niyo ito sa pamamagitan ng panloob na pagkatao na nasa puso, at nang walang kupas na kagandahan ng isang mahinahon at mapayapang espiritu na natatangi sa paningin ng Diyos. 5 Sapagkat ang banal na mga kababaihan noon ay minsang naggayak ng kanilang mga sarili sa ganitong paraan. Nagtiwala sila sa Diyos at nagpasakop sila sa kanilang mga asawa. 6 Sa ganitong paraan sumunod si Sara kay Abraham at tinawag siyang kaniyang “panginoon.” Kayo ngayon ay kaniyang mga anak kung ginagawa ninyo ang mabuti at kung hindi kayo natatakot sa kaguluhan.

7 Gayun din, kayong mga asawang lalaki ay dapat mamuhay kasama ang inyong asawa nang nalalaman na sila ay mas mahinang kabiyak, kinikilala sila na kapwa ninyong tatanggap ng kaloob ng buhay. Gawin ninyo ito upang ang inyong mga panalangin ay hindi mahadlangan.

Suklian ng Pagpapala ang Kasamaan

Bilang pagtatapos, hinihimok ni Pedro ang lahat, may asawa man o wala, na magkaisa bilang mga Kristiyano, magmalasakit at magmahalan, at suklian ng pagpapala ang kasamaan at mga pang-iinsulto. Dapat silang laging kumilos ayon sa dikta ng kanilang budhi, upang ang mga nagbibintang sa kanila nang walang katotohanan na gumagawa sila ng masama ay mapahiya dahil sa kanilang mabuting asal kay Cristo. Kung kalooban ng Diyos na magdusa sila, mas mabuti ang magdusa dahil sa paggawa ng mabuti kaysa dahil sa paggawa ng masama.

1 Pedro 3:8–17

8 Panghuli, lahat kayo, magkaisa kayo sa pag-iisip, mahabagin, mapagmahal bilang magkakapatid, maging maawain, at mapagpakumbaba. 9 Huwag ninyong suklian ang masama ng masama o ang panlalait ng panlalait. Sa halip, patuloy kayong magpala, sapagkat dahil dito, kayo ay tinawag nang sa gayun magmana kayo ng pagpapala. 10 “Ang may gustong magmahal sa buhay at makakakita ng mabubuting araw ay kailangang pigilin ang kaniyang dila sa masama at ang kaniyang bibig sa pagsasabi ng kasinungalingan. 11 Talikuran niya ang masama at gawin ang mabuti. Hanapin niya ang kapayapaan at ito'y sundan. 12 Ang mga mata ng Panginoon ay nakikita ang matuwid at naririnig ng kaniyang tainga ang kanilang mga kahilingan. Pero ang mukha ng Panginoon ay laban sa mga gumagawa ng masama.”

13 Sino ang mananakit sa inyo kung hinahangad ninyo ang mabuti?

14 Pero kung naghihirap kayo dahil sa katuwiran, kayo ay pinagpala. Huwag niyong katakutan ang kanilang kinatatakutan. Huwag kayong mabahala. 15 Sa halip, ibukod-tangi niyo ang Panginoong Cristo sa inyong mga puso bilang banal. Lagi kayong maging handa na sagutin ang bawat nagtatanong sa inyo kung bakit mayroon kayong pagtitiwala sa Diyos. Gawin ninyo ito nang may kahinahunan at paggalang. 16 Magkaroon kayo ng malinis na budhi upang ang mga taong umaalipusta sa inyong magandang buhay kay Cristo ay mapahiya dahil nagsasalita sila laban sa inyo na tila kayo ay masasamang tao. 17 Mas mainam, kung nais ng Diyos, na kayo ay maghirap sa paggawa ng kabutihan kaysa sa paggawa ng kasamaan.

Ang mga Pagdurusa ni Cristo, ang Arka ni Noe at ang Bautismo

Sa isang tila paglihis sa paksa, pinalalakas ni Pedro ang kanilang loob sa pamamagitan ng pagninilay sa mga pagdurusa ni Cristo, upang hindi nila ituring ang kanilang mga pagdurusa bilang tanda ng kawalang-lugod ng Diyos. Bagaman ganap na matuwid, nagdusa si Cristo para sa mga kasalanan ng iba upang mailapit niya ang tao sa Diyos. Pinatay siya sa kanyang kalikasang pantao, ngunit muling binuhay ng Espiritu ng Diyos. Sa pamamagitan ng Espiritung iyon, na nagbigay ng espirituwal na kapangyarihan kay Noe, nangaral siya sa mga espiritung ngayo'y nakakulong, o para bang iniingatan sa bilangguan sa ilalim ng katarungan ng Diyos, upang tanggapin ang parusang nararapat sa kanilang mga kasalanan. Matiyagang naghintay ang Diyos nang 120 taon upang makita kung magsisisi sila at maliligtas, habang itinatayo ang arka (Genesis 6:3). Pagkatapos, ang pamilya ni Noe, na sumampalataya, ay naligtas sa pamamagitan ng tubig. Larawan ito ng kaligtasan ng pamilya ni Cristo, sa arka ng iglesya, sa pamamagitan ng tubig ng bautismo, na nagdadala sa kanila sa isang bagong kalagayan ng pag-iral at nagliligtas sa kanila mula sa libingan sa pamamagitan ng muling pagkabuhay ni Jesu Cristo. Umakyat siya sa langit, at ang mga anghel at bawat antas ng mga nilalang, sa langit at sa lupa, ay ipinasakop sa kanya, upang maibigay niya ang kaligtasan sa lahat ng sumasampalataya sa kanya.

1 Pedro 3:18–22

18 Nagdusa rin si Cristo para sa mga kasalanan. Siya na matuwid ay nagdusa para sa atin, na mga hindi matuwid, upang tayo ay madala niya sa Diyos. Pinatay siya sa laman, pero muling binuhay sa espiritu. 19 Sa espiritu, nagpunta siya at nangaral sa mga espiritu na ngayon ay naka-bilanggo. 20 Sila ay ayaw sumunod noong ang Diyos ay matiyagang naghihintay sa panahon ni Noe, sa mga araw ng ginagawa ang arko, at nagligtas ang Diyos ng iilang tao—walong kaluluwa—sa baha. 21 Ito ay sumisimbolo ng pagbabautismo na nagliligtas sa inyo ngayon, hindi bilang paglilinis ng karumihan mula sa katawan, pero bilang panawagan ng mabuting budhi sa Diyos, sa pamamagitan ng pagkabuhay muli ni Jesu-Cristo. 22 Siya ay nasa kanang kamay ng Diyos. Nagpunta siya sa langit. Ang mga anghel, mga pamahalaanan, at ang mga kapangyarihan ay dapat magpasakop sa kaniya.

Patay sa Kasalanan, Namumuhay para sa Kalooban ng Diyos

Yamang nagdanas si Cristo ng masakit na kamatayan sa laman para sa tao, nananawagan si Pedro sa kanila na ipako rin sa krus ang laman, sapagkat ang mga pumatay sa laman ay tumigil na sa pagkakasala, o patay na rito. Ipinamumuhay nila ang nalalabing bahagi ng kanilang buhay hindi ayon sa mga pagnanasa nito kundi ayon sa kalooban ng Diyos. Sapagkat labis na panahon ng kanilang nakaraang buhay ang ginugol nila sa kahiya-hiyang mga kasuklam-suklam na gawain at bisyong kinahumalingan ng mga Gentil. Namamangha ngayon ang mga Gentil at sinisiraan sila dahil hindi sila nakikisama sa gayunding labis na magulong pamumuhay, na nalilimutang mananagot sila sa hahatol kapwa sa mga matuwid at sa masasama. Dahil dito, ipinangaral ang ebanghelyo sa mga Gentil, na patay sa mga pagsalangsang at kasalanan, upang ang mga sumampalataya ay mahatulan, o maparusahan, ng mga taong pinaghaharian ng laman, samantalang namumuhay sila ayon sa kalooban ng Diyos sa espiritu.

1 Pedro 4:1–6

1 Kaya nga, dahil si Cristo ay naghirap sa laman, armasan ninyo ang inyong mga sarili ng kaparehas na hangarin. Sinuman ang naghirap sa laman ay tumigil na sa kasalanan. 2 Ang taong ito ay hindi na namumuhay para sa mga pansariling pagnanasa, pero para sa kalooban ng Diyos—sa kaniyang natitirang buhay. 3 Sapagkat sapat na panahon na ang lumipas para gawin ng mga Gentil ang nais nilang gawin—kahalayan, pagkahumaling, paglalasing, panggugulo, labis na pagsasaya at kasuklam-suklam na pagsamba sa diyus-diyosan.

4 Naisip nilang kakaiba na hindi ninyo ginagawa ang mga bagay na ito kasama sila, kaya nagsasalita sila ng masama patungkol sa inyo. 5 Magbibigay sila ng pagsusulit sa kaniya na handang hatulan ang lahat ng mga tao, patay man o buhay. 6 Sa layuning ito, ipinangaral ang ebanghelyo sa mga namatay, sa gayun, kahit na sila ay hinatulan sa kanilang mga katawan bilang mga tao, sila ay makapapamuhay ayon sa Diyos sa espiritu.

Malapit Nang Magwakas ang Kapangyarihan ng mga Umuusig sa Kanila

Inaaliw sila ni Pedro sa katiyakang malapit nang mawasak ang kapangyarihan ng kanilang malulupit na mang-uusig, sa darating na pagkawasak ng bayang Judio at ng estado nito. Upang maligtas sila sa darating na pagkawasak na iyon, hinihimok niya silang magbantay laban sa lahat ng karumihan at manalangin, na taglay ang maalab na pag-ibig na nagtitiis sa, o pumapawi sa, mga pagkukulang ng isa't isa. Sa panahong ito ng pag-uusig, dapat silang maging mapagpatuloy sa isa't isa, anuman ang abalang dulot nito. Bawat isa ay dapat maglingkod ayon sa mga kaloob na tinanggap niya mula sa Panginoon sa pamamagitan ng paglalaan at biyaya ng Diyos. Ang sinumang nagsasalita tungkol sa salita ng Diyos ay dapat magsalita na “gaya ng isang naghahatid ng mga salita ng Diyos.” Ang sinumang tumutugon sa mga pangangailangan ng mahihirap ay dapat gumawa nito mula sa mga yamang ibinigay sa kanya ng Diyos, na nagbibigay ng kaluwalhatian sa Diyos sa pamamagitan ni Jesu Cristo.

1 Pedro 4:7–11

7 Ang katapusan ng lahat ng mga bagay ay parating na. Kaya magkaroon kayo ng matinong kaisipan at maliwanag na pag-iisip para sa kapakanan ng inyong mga panalangin. 8 Higit sa lahat ng bagay, magkaroon kayo ng taimtim na pag-ibig para sa isa't isa, dahil ang pag-ibig ay hindi naghahangad na matuklasan ang mga kasalanan ng iba. 9 Magpakita kayo ng kagandahang-loob sa isa't isa nang walang pagrereklamo.

10 Ang bawat isa sa inyo ay tumanggap ng kaloob, gamitin niyo ito para paglingkuran ang isa't isa, bilang mabuting mga katiwala ng maraming kaloob ng Diyos. 11 Kung mayroong nangungusap, ituring niyo ito bilang salita ng Diyos, at kung mayroong naglilingkod, magmula ito sa lakas na ibinibigay ng Diyos, upang sa lahat ng bagay, ang Diyos ay maluwalhati sa pamamagitan ni Jesu- Cristo. Kaluwalhatian at kapangyarihan ay sa kaniya magpakailanman. Amen

Magalak sa Pakikibahagi sa mga Pagdurusa ni Cristo

Binabalaan ni Pedro ang mga Kristiyano na huwag magtaka sa mga sakuna at pag-uusig na dumarating sa kanila, na nilayong sumubok sa kanilang pananampalataya, kundi sa halip ay magalak, sapagkat sa pamamagitan ng mga ito ay nakikibahagi sila sa mga pagdurusa ni Cristo upang maluwalhati silang kasama niya. Pinagpala ang mga iniinsulto dahil sa pagiging Kristiyano, sapagkat ang banal na Espiritu na nanahan kay Jesu ay nananahan din sa kanila: nilalapastangan si Cristo ng kanilang mga mang-uusig, ngunit pinararangalan siya sa pamamagitan ng kanilang mga pagdurusa. Dahil dito, binabalaan niya silang huwag magdusa dahil sa anumang krimeng sila mismo ang gumawa (na binabanggit ang mga kinahumalingan ng mga Judiong hindi sumasampalataya), na hindi nagdudulot ng kaluwalhatian o gantimpala. Ngunit ang sinumang nagdurusa dahil sa pagiging Kristiyano ay hindi dapat mahiya, gaano man kahiya-hiya ang parusa, kundi sa halip ay luwalhatiin ang Panginoon, na nagdusa rin dahil sa pagiging banal. Dumating na ngayon ang panahon ng pagpaparusa sa mga Judio bilang isang bansa, na magsisimula sa bahay ng Diyos (Juan 16:2; Mateo 23:35; Ezekiel 9:6). Kung magsisimula ito sa mga Judiong sumasampalataya, anong kakila-kilabot na pagkawasak ang darating sa mga hindi sumusunod sa ebanghelyo? At kung napakahirap para sa mga Kristiyano na makatakas sa paghatol ng Diyos sa Jerusalem, paano makaaasa ng kaligtasan ang mga di-makadiyos at mga makasalanan? Sinasabi ni Pedro sa mga Gentil at gayundin sa mga Judio na nagdurusa alang-alang sa katuwiran na ipagkatiwala ang kanilang buhay sa Diyos bilang isang tapat na Manlilikha, na mangangalaga sa kanila bilang kanyang mga nilalang at mga anak at magbibigay sa kanila ng buhay na walang hanggan kung magpapatuloy sila sa paggawa ng mabuti.

1 Pedro 4:12–19

12 Mga minamahal, huwag ninyong isiping kataka-taka ang masidhing pagsubok na dumarating sa inyo, na parang hindi ito pangkaraniwan sa inyo. 13 Pero tulad ng pagdanas ninyo ng mga pagdurusa ni Cristo, magalak kayo, upang kayo ay magalak at matuwa sa pagpapahayag ng kaniyang kaluwalhatian.

14 Kung kayo ay inaalipusta dahil sa pangalan ni Cristo, kayo ay pinagpala, dahil ang Espiritu ng kaluwalhatian at Espiritu ng Diyos ay nasa inyo. 15 Nawa walang magdusa sa inyo bilang isang mamamatay tao, magnanakaw, mapaggawa ng masama, o pakialamero. 16 Pero, sinuman sa inyo ang nagdurusa bilang isang Kristiyano, huwang siyang mahiya, sa halip luwalhatiin niya ang Diyos sa pangalan na ito. 17 Sapagkat panahon na para ang paghuhukom ay magsimula sa sambahayan ng Diyos. At kung magsisimula ito sa atin, ano pa ang kalalabasan para sa mga hindi sumusunod sa ebanghelyo ng Diyos? 18 At kung “ang matuwid ay naligtas sa kabila ng mga pagdurusa, ano pa ang mangyayari sa mga hindi maka-diyos at sa makasalanan?”

19 Kaya ipagkatiwala nawa ng mga nagdurusa ayon sa kalooban ng Diyos ang kanilang mga kaluluwa sa tapat na Manlilikha habang sila ay gumagawa ng kabutihan.

Dapat Pastulan ng mga Matatanda ang Kawan ng Diyos

Hinihimok ni Pedro ang mga matatanda, bilang isang nakasaksi mismo sa mga pagdurusa ni Cristo (sa hardin, nang dakpin siya at sa bulwagan ng pinakapunong pari), at nakakita at nakibahagi sa kaluwalhatian ng Pagbabagong-anyo, na tapat na pakainin ang kawan ni Cristo. Dapat nilang gampanan ang gawain ng mga obispo, o mga tagapangasiwa, sa mga panahong ito ng pag-uusig, hindi dahil napipilitan sila kundi kusang-loob, hindi para sa ikabubuhay kundi dahil sa marubdob na hangaring itaguyod ang kaluwalhatian ng Diyos. Hindi nila dapat pagharian ang mga kawan, na pamana ng Diyos, kundi maging mga halimbawa sa mga ito ng pagpapakumbaba at ng bawat katangiang Kristiyano. At kapag nagpakita ang Punong Pastol, na siyang may-ari ng mga kawan, ang mga tumupad sa kanilang tungkulin ay tatanggap mula sa kanya ng korona ng kaluwalhatian.

1 Pedro 5:1–4

1 Hinihikayat ko ang mga nakatatanda sa inyo, ako, na isang kapwa nakatatanda at isang saksi sa pagdurusa ni Cristo, at kabahagi ng kaluwalhatian na maihahayag. 2 Kaya nga, hinihikayat ko kayo, mga nakatatanda, pangalagaan ninyo ang kawan ng Diyos na nasa inyo. Pangalagaan niyo sila, hindi dahil kailangan ninyo, pero dahil nais ninyo ito, ayon sa Diyos. Pangalagaan niyo sila nang maluwag sa inyong kalooban, hindi para sa pera. 3 Huwag kayong umasta na tila mga amo sa mga taong nasa inyong pangangalaga, sa halip maging halimbawa kayo sa kawan. 4 Sa kapahayagan ng Punong Pastol, kayo ay makatatanggap ng maluwalhating korona na hindi kumukupas.

Magpakumbaba at Labanan ang Diyablo

Inuutusan ni Pedro ang mga may mas mababang tungkulin sa iglesya na magpasakop sa mga matatanda, at pagkatapos ay nananawagan sa kanilang lahat na magpasakop, na maglingkod sa isa't isa ayon sa katayuan ng bawat isa, at madamtan, mabantayan at maprotektahan ng pagpapakumbaba. Yamang sinasalungat ng Diyos ang mga palalo, dapat silang magpakumbaba at matiyagang magpasakop sa kanyang pakikitungo sa bawat panganib at kapighatian, na ipinagkakatiwala sa Diyos ang lahat ng kanilang kabalisahan, sapagkat nagmamalasakit siya sa kanila (Mga Awit 55:22). Ang dapat lamang nilang pagtuunan ng pag-aalala ay ang pagsupil sa kanilang mga silakbo, na may pagpipigil at laging nagbabantay sa kanilang sarili, sapagkat sa panahong ito ng kanilang mga pagsubok at sakuna ay gumagala ang kanilang espirituwal na kaaway, na “naghahanap ng masisila,” sa pag-asang matalikod sila sa pananampalataya. Dapat nila siyang labanan, na matatag sa pananampalataya sa Anak ng Diyos, na nalalamang kapalaran ng mga alagad ni Cristo ang usigin ng mga tao at mga diyablo. Nananalangin si Pedro sa Diyos na palakasin sila at gawing ganap sa pananampalataya kay Cristo.

1 Pedro 5:5–11

5 Gayon din, kayong mga nakababatang kalalakihan, magpasakop kayo sa mga nakatatandang kalalakihan. Kayong lahat, damitan ninyo ang inyong sarili ng kababaang-loob at maglingkod kayo sa isa't isa sapagkat pinipigilan ng Diyos ang mga mapagmataas, pero binibigyan niya ng biyaya ang mga mapagpakumbaba.

6 Kaya nga maging mapagpakumbaba kayo sa ilalim ng makapangyarihang kamay ng Diyos upang kayo ay itaas niya sa tamang panahon. 7 Ibigay niyo ang lahat ng inyong pag-aalala sa kaniya, dahil pinag-iingatan niya kayo.

8 Maging handa at mapagmatyag kayo. Ang inyong kaaway, ang diyablo, tulad ng isang umaatungal na leon, ay naglilibot at naghahanap ng kaniyang sasakmalin. 9 Tumindig kayo laban sa kaniya. Magpakatatag kayo sa inyong pananampalataya. Tandaan ninyo na ang inyong mga kapatid na nasa mundong ito ay nagtitiis ng kaparehas na pagdurusa.

10 Pagkatapos ninyong magdusa sa sandaling panahon, ang Diyos ng lahat ng biyaya, na tumawag sa inyo sa walang hanggang kaluwalhatian kay Cristo, ang siyang magbibigay sa inyo ng kaganapan, magpapatibay at magpapalakas sa inyo. 11 Sa kaniya ang kapangyarihan magpakailanman. Amen.

Ipinadadala ni Pedro ang Kanyang Liham sa Pamamagitan ni Silvano

Sinasabi sa kanila ni Pedro na ipinadadala niya ang liham na ito sa pamamagitan ni Silvano (na siya ring si Silas, Mga Gawa 15:40; 16:19), at na sumulat siya sa kanila nang maikli, ayon sa kanyang palagay, na nagpapatotoo sa kanila na ang ipinangaral sa kanila ay ang tunay na ebanghelyo ni Cristo. Hinihiling niyang batiin nila ang isa't isa bilang tanda ng kanilang pag-ibig bilang mga Kristiyano, at nagtatapos siya sa kanyang pagpapala bilang apostol.

1 Pedro 5:12–14

12 Itinuturing ko si Silvano na isang tapat na kapatid, at sumulat ako sa inyo ng maigsi sa pamamagitan niya. Hinihikayat ko kayo at nagpapatotoo sa inyo na ang aking isinulat ay ang totoong biyaya ng Diyos. Manindigan kayo dito.

13 Ang babaeng nasa Babilonia, na pinili kasama ninyo, ay bumabati sa inyo, at si Marcos, na aking anak, ay binabati kayo.

14 Batiin niyo ang isa't isa sa halik ng pag ibig. Nawa ang kapayapaan ay sumainyong lahat na mga tagasunod ni Cristo.