Muling Sumusulat si Pedro sa mga Kristiyanong Judio at Gentil
Si Pedro, na umaasang malapit na siyang mamatay bilang martir, ay sumusulat sa mga Kristiyanong Judio at Gentil na nakakalat sa Ponto, Galacia, Capadocia at iba pang mga bansa. Sumusulat siya upang pagtibayin ang mga turo at tagubilin ng kanyang naunang liham, at upang balaan sila laban sa mga kamalian ng mga bulaang guro sa pamamagitan ng pagpapaalala sa kanila ng mga paghatol ng Diyos sa mga tumalikod sa pananampalataya. Pinalalakas niya ang kanilang loob sa gitna ng pag-uusig sa pamamagitan ng pagtukoy sa maligayang pagliligtas sa mga nagtiwala sa Diyos, at sa pangwakas na katapusan kapwa ng mundong ito at ng kaayusang Judio.
A.D. 66
Tagalog Unlocked Literal Bible (ULB)
Muling Binabati ni Pedro ang mga Kristiyanong Judio at Gentil
Ang pagbati at pagpapala ni Pedro. Siya ay hinirang na apostol kapwa sa mga Judio at sa mga Gentil ni Jesu-Cristo, na nagbigay sa mga apostol ng banal na kapangyarihan sa pamamagitan ng mga kaloob ng Banal na Espiritu, upang madala nila ang mga tao sa isang maka-Diyos na pamumuhay. Ito ay nakakamtan sa pamamagitan ng pagkakilala kay Cristo Jesus (Juan 17:3), na tumawag sa kanila sa kaluwalhatian ng pagiging kaniyang mga apostol, pumuspos sa kanila ng nagpapalakas na sigla at tapang para sa layuning iyon, at ipinagkatiwala sa kanila ang lahat ng maluwalhating pangako ng ebanghelyo, upang ang tao ay muling makabahagi sa banal at walang kamatayang kalikasan, yamang nakatakas na sa kabulukang nasa sanlibutan na dulot ng masamang pagnanasa. Dapat nilang idagdag sa kanilang pananampalataya ang tunay na tapang at katatagan ng isip sa gitna ng pag-uusig, kasama ang lumalagong pagkaunawa sa mga turo ni Cristo; sa pagkaunawa, ang pagpipigil sa lahat ng makalupang kaluguran, ang pagtitiis sa mga kapighatian, at ang pagkamaka-Diyos tungo sa Diyos; at sa pagkamaka-Diyos, ang pag-ibig sa kanilang mga kapatid na Kristiyano, at sa pag-ibig sa mga kapatid, ang pag-ibig sa lahat ng tao, hindi iniiwan ang kanilang mga kaaway. Kung ang mga bagay na ito ay sumasagana sa kanila, hindi sila magiging tamad ni walang bunga sa mabubuting gawa. Ngunit ang sinumang nagkukulang sa mabubuting gawa at sa masisiglang biyayang Kristiyano ay sadyang bulag, na ipinipikit ang kaniyang mga mata laban sa liwanag at pinipiling kalimutan ang kaniyang panata sa bautismo na linisin ang sarili mula sa kaniyang mga dating kasalanan. Yamang ito ay totoo sa marami, hinihimok sila na lalo pang magsikap upang matiyak ang kanilang pagkatawag at pagkahirang sa pamamagitan ng ebanghelyo upang maging mga anak ng Diyos at kaniyang iglesia, sa paggawa ng mabubuting gawa sa pamamagitan ng pananampalataya. Kung isasagawa nila ang mga bagay na ito, aalalayan sila ng Diyos sa pamamagitan ng kaniyang biyaya at bibigyan sila ng marangal at matagumpay na pagpasok sa kaniyang walang hanggang kaharian.
1 Ako, si Simon Pedro, isang alipin at apostol ni Jesu-Cristo, para sa mga nakatanggap ng mahalagang pananampalataya kagaya ng natanggap namin, ang pananampalataya sa katuwiran ng ating Diyos at Tagapagligtas na si Jesu-Cristo.
2 Ang biyaya nawa ay sumainyo; nawa ang kapayapaan ay lumago sa pamamagitan ng kaalaman ng Diyos at ng ating Panginoong Jesus.
3 Lahat ng mga bagay ng banal na kapangyarihan para sa buhay at pagiging maka-diyos ay ibinigay sa atin sa pamamagitan ng kaalaman ng Diyos na siyang tumawag sa atin sa pamamagitan ng kaniyang sariling kaluwalhatian at kabutihan. 4 Sa pamamagitan nito, binigyan niya tayo ng mahahalaga at dakilang mga pangako. Ginawa niya ito upang kayo ay makibahagi sa banal na katangian habang kayo ay tumatakas mula sa kasamaan na nasa mundo sa masamang hangarin.
5 Sa kadahilanang ito, gawin ninyo ang inyong makakaya para dagdagan ang kabutihan sa pamamagitan ng inyong pananampalataya, at sa pamamagitan ng inyong kabutihan ay kaalaman. 6 Sa pamamagitan ng inyong kaalaman ay pagpipigil sa sarili, at sa pamamagitan ng inyong pagpipigil sa sarili ay pagtitiyaga, at sa pamamagitan ng inyong pagtitiyaga ay pagiging maka-diyos. 7 Sa pamamagitan ng inyong pagiging maka-diyos ay ang pagmamahal bilang magkakapatid, at sa pamamagitan ng inyong pagmamahal bilang magkakapatid ay ang pag-ibig. 8 Kung ang mga bagay na ito ay nasa inyo at lumalago sa inyo, kayo ay hindi magiging baog o hindi namumunga sa kaalaman ng ating Panginoon na si Jesu-Cristo. 9 Ngunit ang sinuman na nagkukulang sa mga bagay na ito ay nakikita niya lamang kung ano ang malapit; siya ay bulag. Nakalimutan niya ang paglilinis mula sa kaniyang mga lumang kasalanan.
10 Samakatwid, mga kapatid, gawin ninyo ang inyong makakaya upang gawin ang inyong pagkatawag at pagkakapili na tiyak sa inyong mga sarili. Kung gagawin ninyo ang mga bagay na ito, hindi kayo matitisod. 11 Sa gayon, ang daan ay masaganang ipagkakaloob sa inyo sa walang hanggang kaharian ng ating Panginoon at Tagapagligtas na si Jesu-Cristo.
Nasaksihan ni Pedro ang Kamaharlikaan ni Cristo
Yamang ang pagsasabuhay ng mga katangiang Kristiyano sa pamamagitan ng pananampalataya ang tanging daan tungo sa kaharian ni Cristo, ipinahahayag ni Pedro na itinuturing niyang nararapat sa kanyang pagkaapostol, habang siya ay nasa katawan pa, na ipaalala sa kanila ang mga katotohanang ito na matibay na nilang pinanghahawakan, at pukawin silang isabuhay ang mga ito. Dahil alam niyang malapit na ang kanyang kamatayan (Juan 21:18–19), sinisikap niya sa pagsulat sa kanila na tulungan silang laging alalahanin ang mga bagay na ito matapos niyang lisanin ang katawan. Sapagkat nang ipakilala nila sa kanila ang kapangyarihan at pagpapakita ni Jesus Cristo, hindi sila nagpalaganap ng “mga kathang-isip na buong tusong binuo,” gaya ng mga kuwento ng mga pagano tungkol sa pagpapakita ng kanilang mga diyos sa lupa sa anyong tao. Si Pedro mismo, kasama sina Santiago at Juan, ay nakakita sa kanyang kamaharlikaan sa banal na bundok, nang ipahayag ng Diyos mula sa kanyang maringal na kaluwalhatian na siya ang kanyang Anak. Pinagtibay ng tinig na iyon at ng pagbabagong-anyo niya ang mga propesiya ng Lumang Tipan tungkol kay Cristo. Dapat nilang bigyang-pansin ang mga ito tulad ng liwanag na gumabay sa sangkatauhan sa kanilang espirituwal na kamangmangan, hanggang sa magbukang-liwayway ang araw ng ebanghelyo at sumikat sa kanilang mga kaluluwa ang tala sa umaga ng katuwiran. Dapat nilang malaman na walang propesiyang nagmumula sa pansariling udyok o katha. Sapagkat noong unang panahon, ang propesiya ay hindi dinala sa isip ng mga nagpahayag nito sa pamamagitan ng kalooban ng tao, kundi ipinahayag ng mga banal na tao ng Diyos ang mga layunin ng kanyang kalooban habang sila ay ginagabayan, o binibigyang-inspirasyon, ng Banal na Espiritu.
12 Samakatwid, ako ay magiging laging handa na ipaalala sa inyo ang mga bagay na ito, gayong alam na ninyo ang mga ito, kayo ngayon ay matibay na sa katotohanan. 13 Sa aking palagay ay dapat ko na kayong gisingin at paalalahanan sa mga bagay na ito habang ako ay nandito sa tolda. 14 Sapagkat alam ko na malapit ko nang tanggalin ang aking tolda tulad ng ipinakita ng Panginoong Jesu-Cristo sa akin. 15 Gagawin ko ang aking makakaya upang lagi ninyong alalahanin ang mga bagay na ito pagkatapos ng aking pag-alis.
16 Sapagkat hindi namin sinundan ang mga katalinuhang lumikha ng mga kathang-isip noong sinabi namin sa inyo ang patungkol sa kapangyarihan at pagpapakita ng ating Panginoong Jesu-Cristo, ngunit kami ang mga naging saksi sa kaniyang kadakilaan. 17 Natanggap niya mula sa Diyos Ama ang karangalan at kaluwalhatian noong may isang tinig ang dumating sa kaniya mula sa Dakilang Kaluwalhatian na nagsasabing, “Ito ang aking Anak, ang Kaisa-isa kong minamahal, sa kaniya ay lubos akong nalulugod.” 18 Narinig namin itong tinig na nagmula sa langit habang kami ay kasama niya sa banal na bundok.
19 Nasa amin ang mga salitang ipinahayag ng mga propeta at ito ay lalong tiyak, ito ay mabuting pag-ukulan ninyo ng pansin. Ito ay tulad ng isang lampara na nagliliwanag sa madilim na lugar hanggang dumating ang umaga at ang mga bituin sa umaga ay sisikat sa inyong mga puso. 20 Una ninyong alamin ito, na ang nasusulat na propesiya ay hindi nagmula sa mismong pangangatwiran ng propeta. 21 Sapagkat walang anumang propesiya ang nagmula sa kalooban ng tao, kundi sa pamamagitan ng tao, sa ilalim ng Banal na Espiritu na siyang nagsalita mula sa Diyos.
Mga Bulaang Guro at ang Tiyak na Paghuhukom ng Diyos
Inihuhula ni Pedro na kung paanong nagkaroon ng mga bulaang propeta sa gitna ng mga Judio, na nagligaw sa marami at nagkaila sa Diyos na tumubos sa kanila mula sa pagkaalipin sa Ehipto, magkakaroon din ng mga bulaang guro sa iglesyang Kristiyano. Lihim nilang ipapasok ang kanilang mga mapanirang maling aral, ikakaila ang Panginoon na bumili sa kanila sa pamamagitan ng kanyang dugo mula sa pagkaalipin sa kasalanan at kamatayan (Exodo 15:16; Deuteronomio 32:6), at magdadala ng kapahamakan sa kanilang sarili. Marami ang susunod sa kanila at, dahil sa kanilang masasamang pamumuhay, magiging dahilan upang lapastanganin ang ebanghelyo, habang nangangalakal sila ng mga kaluluwa. Ang kaparusahang ipinahayag laban sa kasalanan mula pa sa simula ay hindi nagtatagal, kundi malapit na silang abutan. Sapagkat hindi pinaligtas ng Diyos ang mga anghel na nagkasala, kundi inihagis sila sa impiyerno at ikinulong hanggang sa araw ng paghuhukom sa isang lugar ng pagdurusa at kadiliman na hindi nila matakasan. Hindi niya pinaligtas ang sinaunang sanlibutan, ni ang mga lungsod ng Sodoma at Gomora, kundi ginawa silang halimbawa ng kaparusahang darating sa mga di-makadiyos sa huling araw. Mula sa mahimalang pagliligtas kina Noe at Lot, pinatutunayan ni Pedro na tiyak na ililigtas ng Diyos mula sa mga pagsubok at panganib ang mga nagtitiwala sa kanya at tapat niyang mga lingkod, kung paanong tiyak niyang lilipulin ang mga bulaang guro at mga masuwayin sa pamamagitan ng walang-hanggang kapahamakan.
1 May mga bulaang propeta na nagpunta sa mga Israelita at may mga bulaang guro ang pupunta sa inyo. Palihim silang magdadala ng mga mapanirang maling pananampalataya at itatatwa nila ang Panginoon na bumili sa kanila. Sila ay nagdadala ng kanilang agarang pagkawasak. 2 Marami ang susunod sa kanilang kahalayan at sa pamamagitan nila malalapastanganan ang daan ng katotohanan. 3 Sa kanilang pagkagahaman ay sasamantalahin nila kayo sa pamamagitan ng mga mapanlinlang na mga salita. Naghihintay ang kahatulan laban sa kanila; ang kanilang pagkawasak ay darating.
4 Sapagkat hindi kinaawaan ng Diyos ang mga anghel na nagkasala. Sa halip ay ipinasakamay niya ang mga ito sa Tartarus upang igapos sa mga tanikala hanggang sa paghuhukom. 5 At hindi rin niya kinaawaan ang sinaunang mundo. Sa halip, itinira niya si Noe, ang mensahero ng katuwiran, kasama ang pitong iba pa, nang nagdala ng baha ang Diyos sa mundo ng mga hindi maka-diyos. 6 At pinulbos ng Diyos ang mga lungsod ng Sodoma at Gomora at hinatulan sila ng pagkawasak, bilang halimbawa kung ano ang darating sa mga hindi maka-diyos. 7 Ngunit nang kaniyang ginawa iyan ay, iniligtas niya si Lot na matuwid, na lubos na nagdalamhati dahil sa mga maruming gawain ng mga taong lumalabag sa batas. 8 Dahil ang taong matuwid na iyon na araw-araw na naninirahan kasama nila ay pinahihirapan ang kaniyang matuwid na kaluluwa dahil sa nakita niya at narinig. 9 Kung gayon, alam ng Panginoon kung paano iligtas ang mga taong maka-diyos mula sa mga pagsubok at kung paano parusahan ang mga taong hindi maka-diyos sa araw ng paghuhukom.
Mga Bulaang Guro sa Landas ni Balaam
Inilalarawan ni Pedro ang ugali ng mga bulaang guro. Tulad ng mga hayop na walang katwiran na sumusunod sa likas na udyok ng kanilang pagiging hayop at nilikhang hulihin at lipulin dahil naninira sila, nilalapastangan nila ang hindi nila nauunawaan, at mapapahamak sila sa sarili nilang tiwaling mga aral at gawain. Hayagan nilang ipinapakita ang kanilang mga bisyo. Nagpapakasasa sila sa kahalayan sa kanilang mga salu-salo ng pag-ibig. Inaakit nila ang mga kaluluwang hindi pa matatag sa pananampalataya sa paniniwalang itinatag ang Hapunan ng Panginoon upang itaguyod ang makalamang pag-ibig, at bihasa sila sa bawat paraan ng pang-aakit at pandaraya. Sinusundan nila ang landas ni Balaam, na (Mga Bilang 31:16; Pahayag 2:14) kumilos nang salungat sa kanyang kaalaman at budhi upang makamit niya ang ipinangakong kabayaran sa kasamaan.
10 Ito ay totoo lalo na sa mga nagpapatuloy sa masasamang nasa ng laman at humahamak sa batas. Sila ay mapangahas at sumusunod sa sariling kalooban. Hindi sila natatakot na lapastanganin ang mga maluluwalhati. 11 Ang mga anghel ay may taglay na higit na lakas at kakayahan kaysa sa mga tao, ngunit hindi sila nagdala ng mapang-alipustang paghuhukom laban sa kanila sa Panginoon.
12 Ngunit ang mga walang isip na mga hayop na ito ay likas na ginawa para hulihin at wasakin. Hindi nila alam kung ano ang kanilang inaalipusta. Sila ay mawawasak. 13 Sila ay masasaktan sa gantimpala ng kanilang mga maling gawain. Namumuhay sila sa kasiyahan sa araw. Sila ay mga dumi at bahid. Nagsasaya sila sa kanilang mga mapanlinlang na kasiyahan habang sila ay nakikipagdiwang sa inyo. 14 May mga mata sila na puno ng mga mapangalunyang babae; hindi sila kailanman nakuntento sa pagkakasala. Inuudyukan nila ang mga mahihinang kaluluwa sa pagkakamali at ang kanilang puso ay sinanay sa pag-iimbot, mga batang isinumpa.
15 Kanilang iniwan ang tamang daan. Naligaw sila at sinunod ang daan ni Balaam na anak ni Beor na nagnais na tumanggap ng kabayaran sa kawalang-katuwiran. 16 Ngunit siya ay sinaway dahil sa kaniyang paglabag. Isang asno ang nagsalita sa tinig ng tao ang siyang tumapos sa kahibangan ng propeta.
Mga Bukal na Walang Tubig, Mga Alipin ng Katiwalian
Inihahambing ni Pedro ang mga bulaang guro sa mga bukal na walang tubig, at sa mga ulap na nangangako ng ulan ngunit nauuwi sa bagyo at nagdudulot ng pagkawasak sa halip na tumugon sa mga inaasahan ng mga tao. Sa pagpapahintulot sa lahat ng uri ng kahalayan, inaakit nilang maging mga alagad nila ang mga humiwalay na sa mga pagano. Ipinapangako nila ang kalayaang magpakasasa sa kanilang mga pagnanasa nang walang pagpipigil, samantalang ipinakikita ng sarili nilang asal na mga alipin sila ng katiwalian. Sapagkat sinumang madaig ng kanyang mga pagnanasa ay inaalipin ng mga ito. Para sa mga nailayo ng kaalaman sa ebanghelyo mula sa pagsamba sa mga diyus-diyosan at kahalayan ng paganong sanlibutan, ngunit muling nasasangkot sa mga ito, ang kanilang mga huling karumihan ay magiging higit na nakamamatay kaysa sa una, sapagkat nagkasala sila laban sa higit na espirituwal na liwanag at mga pribilehiyo.
17 Ang mga taong ito ay katulad ng mga bukal na walang tubig. Katulad sila ng mga ulap na tinatangay ng bagyo. May makapal na kadiliman ang sa kanila ay naghihintay. 18 Nagsasalita sila ng mga bagay na pawang walang kabuluhan at kayabangan lamang. Inuudyukan nila ang mga tao sa pamamagitan ng pita ng laman. Inuudyukan nila ang mga taong sumusubok na tumakas mula sa maling pamumuhay. 19 Nangangako sila ng kalayaan sa kanila ngunit sila ma'y alipin ng kasamaan. Sapagkat ang isang tao ay alipin ng kahit anong dumadaig sa kaniya.
20 Sino mang makatakas sa karumihan ng mundo sa pamamagitan ng kaalaman ng Panginoon at Tagapagligtas na si Jesu-Cristo at bumalik muli sa ganoong karumihan, sila ay naging mas malala pa kaysa noong una. 21 Mas mabuti pang hindi nila nalaman ang daan ng katuwiran kaysa malaman ito at pagkatapos ay tumalikod sa banal na kautusang ibinigay sa kanila. 22 Ang kawikaang ito ay totoo para sa kanila: “Ang aso ay bumabalik sa sariling suka nito. Ang bagong paligong baboy ay bumabalik sa putik.”
Mga Bulaang Gurong Nagkakaila sa Pagdating ni Cristo
Ipinakikita ni Pedro na ang layunin niya sa pagsulat ng kanyang dalawang liham ay ipaalala sa kanila ang mga hula ng mga sinaunang propeta (Mga Awit 1:1; Daniel 12:2) at ang mga turo at tagubilin ng mga apostol na nakabatay sa mga iyon. Alam niyang inihula ng mga propeta ang paglitaw ng mga bulaang gurong magkakaila na darating si Cristo upang hatulan ang sanlibutan (Jeremias 17:15; Ezekiel 12:22–27; Judas 1:14–15; Daniel 12:2). Sinasadya nilang hindi kilalanin na ang langit, o atmospera, at ang lupa ay nabuo sa pamamagitan ng salita ng Diyos mula sa tubig, na siya ring ginamit upang wasakin na ito dahil sa kasamaan ng tao. Ang kasalukuyang lupa at ang atmospera nito, na nananatili sa pamamagitan ng gayunding kaparaanan, ay maaari ring dumanas ng gayunding pagkawasak dahil sa gayunding dahilan. Ngunit inilalaan ang mga ito at iniingatan mula sa baha ng tubig upang tupukin sila ng baha ng apoy sa araw ng pagganti at paghuhukom.
1 Ngayon, sumulat ako sa inyo, mga minamahal, ang ikalawang sulat na ito ay upang gisingin ang inyong tapat na kaisipan, 2 upang inyong maalala ang mga salita na sinabi noon ng mga banal na propeta at ang tungkol sa utos ng Panginoon at tagapagligtas sa pamamagitan ng inyong mga apostol.
3 Una ninyong alamin ito, na darating ang mga mangungutya sa huling araw ay kukutyain kayo ng taong mangungutya at mamumuhay sa kanilang mga sariling kagustuhan. 4 at sasabihing, “Nasaan ang pangako ng kaniyang pagbabalik? Patay na ang ating mga ama, ngunit ang lahat ng mga bagay ay nananatili buhat nang likhain ang mundo.”
5 Sinadya nilang kinalimutan na ang mga langit at lupa ay nabuo mula sa tubig, at sa tubig, mahabang panahon na ang nakalipas, sa pamamagitan ng salita ng Diyos, 6 at sa kaniyang salita ang mundo ay nagkaroon ng tubig sa oras na iyon, at ang tubig ay siyang bumaha at sumira. 7 Ngunit ngayon ang mga langit at ang lupa ay ipinapanatili para sa katulad na salita para sa apoy, nakahanda para sa araw ng paghuhukom at ang pagkawasak ng mga taong hindi maka Diyos.
Darating ang Araw ng Panginoon na Gaya ng Isang Magnanakaw
Hinihimok ni Pedro ang mga kapatid na Kristiyano na huwag magpalinlang sa mga manunuya, na nagpasiyang dahil sa pagtatagal ng Diyos ay kulang siya sa kapangyarihan o sa kaloobang tuparin ang kanyang mga pangako. Dapat nilang alalahanin na walang haba ng panahon, gaano man katagal, ang maihahambing sa kawalang-hanggan ng Diyos, at walang yugto ng panahon ang makapagpapabago sa kanyang mga layunin (Mga Awit 90:4). Hindi naaantala ang pagdating ng Panginoon dahil sa ibinigay na dahilan ng mga gurong ito, kundi dahil sa kanyang pagtitiis at sa hindi niya pagnanais na may sinumang mapahamak. Ang araw ng Panginoon, gaano man katagal bago dumating, ay tiyak at biglang darating, susugod sa mga tao na gaya ng magnanakaw sa gabi (Mateo 24:43). Sa panahong iyon, ang buong atmospera kasama ang mga singaw nito ay maglalaho sa apoy, na may napakalakas na ingay at mga pagsabog; magliliyab at maghihiwalay ang mga elementong bumubuo sa mga ito, at ang buong materyal na kaayusan, kasama ang lahat ng likas at likhang-taong mga gawa nito, ay lubusang masusunog. Yamang mawawasak ang lahat ng makalupang bagay, mayroon silang pinakamabibigat na dahilan upang mamuhay nang banal at maging makadiyos sa harap ng Diyos, na nananabik sa pagdating ng araw ng Diyos sa halip na matakot dito, kung kailan matutunaw ang makalupang kaayusang ito. Sapagkat, ayon sa pangako ng Diyos kay Abraham at sa kanyang espirituwal na mga inapo (Romano 4:13–16; Isaias 65:17–23; 66:22), dapat nilang hintayin ang “isang bagong langit at isang bagong lupa” (Pahayag 21:27; 22:14–15), ang walang-hanggang tahanan ng mga pinagpalang espiritu.
8 Ito ay hindi sana mawawala sa inyong kaalaman, mga minamahal, na ang isang araw sa Panginoon ay tulad ng isang libong mga taon, at ang isang libong mga taon ay tulad ng isang araw. 9 Ang Panginoon ay hindi mabagal tungkol sa kaniyang mga pangako, na itinuturing ng iba na kabagalan, ngunit siya ay matiyaga sa iyo. Hindi niya ninanais na sino man sa inyo ay mapahamak, ngunit ninanais niyang bigyan ng panahon ang lahat upang magsisi.
10 Gayunpaman, ang araw ng Panginoon ay darating na parang isang magnanakaw, ang mga langit ay mawawala kasabay ng malakas na ingay. Ang mga bagay ay masusunog sa apoy, at ang lupa at ang mga gawa dito ay maihahayag.
11 Yaman lamang na ang lahat ng mga bagay na ito ay mawawala sa ganitong kaparaanan, anong uri ng tao kayo dapat maging? Dapat kayong mamuhay na banal at maka-Diyos. 12 Inyo ngang asahan at magmadali patungo sa pagdating ng araw ng Diyos. Sa araw na iyon, ang langit ay magugunaw sa pamamagitan ng apoy, at ang mga bahagi nito ay matutunaw sa pamamagitan ng sobrang init. 13 Ngunit ayon sa kaniyang pangako, ating hintayin ang bagong mga langit at ang bagong lupa, kung saan ang mga katuwiran ay mananahan.
Masumpungang Banal sa Pagdating ni Cristo
Yamang ipinangako sa lahat ng Kristiyano ang mana ng walang hanggang Canaan, ang bagong langit at ang bagong lupa (Lucas 20:35), hinihimok sila ni Pedro na taimtim na magsikap upang matagpuan sila ni Cristo, ang Hukom ng mga buhay at mga patay, na banal, walang sala at kapaki-pakinabang sa kanilang pamumuhay, at may kapayapaan sa kaniya. Dapat nilang ituring ang pagkaantala ng kaniyang pagdating bilang patunay ng kaniyang layuning maligtas ang lahat ng tao, gaya ng isinulat sa kanila ni Pablo sa patnubay ng Diyos (mga taga Efeso 2:3, 4, 5; Colosas 1:21; 1 taga-Tesalonica 3:13; 4:14–18; 2 taga-Tesalonica 1:7–10; Tito 2:13). Isinulat din ni Pablo ang tungkol sa muling pagkabuhay ng mga patay (1 mga taga-Corinto 15:22; taga-Filipos 3:20–21), sa pagkasunog ng lupa (2 taga-Tesalonica 1:8), sa makalangit na lupaing tinatahanan ng mga matuwid (1 taga-Tesalonica 4:17; Hebreo 4:9; 12:14, 18, 24) at sa pangkalahatang paghuhukom (Romano 14:10). Ang ilan sa mga bagay na ito ay mahirap maunawaan ng tao, at binabaluktot ang mga ito ng mga walang pinag-aralan at hindi matatag sa pananampalataya, gaya ng ginagawa nila sa iba pang bahagi ng kasulatan, sa sarili nilang kapahamakan, na sinisira ang asal ng mga tao. Ngunit sila, na binigyan na ng babala ng mga apostol at mga propeta tungkol sa mga maling aral na ito, ay dapat mag-ingat laban sa mga ito, araw-araw na lumalago sa kaalaman sa mga turo ni Jesus Cristo, at nagbibigay ng kaluwalhatian sa kaniya ngayon at hanggang sa araw ng walang hanggan.
14 Kaya nga, mga minamahal, yaman din lamang na inaasahan ninyo ang mga bagay na ito, sikapin ninyong gawin ang lahat na kayo ay matagpuang walang bahid, at walang kapintasan upang makatagpo ng kapayapaan sa kaniya, 15 At isaalang-alang ninyo ang katiyagahan ng ating Panginoon na maging kaligtasan, kagaya ng ating minamahal na kapatid na si Pablo, ayon sa karunungan na ipinagkaloob sa kaniya. 16 Sinabi ni Pablo ang lahat ng mga bagay na ito sa lahat ng kaniyang mga sulat, na kung saan maraming mga bagay ang mahihirap na maintindihan. Ang mga bagay na ito ay binaluktot ng mga taong hindi naturuan at walang katiyakan, habang sila ay gumagawa ng ibang mga kasulatan para sa sarili nilang kapahamakan.
17 Kaya nga mga minamahal, yamang din lamang na alam na ninyo ang mga bagay na ito, bantayan ninyo ang inyong mga sarili, upang hindi kayo maililigaw sa panlilinlang ng mga taong walang batas na siyang magdudulot ng pagkawala ng inyong katapatan. 18 Ngunit, lumago kayo sa biyaya at kaalaman ng ating Panginoon at Tagapagligtas na si Jesu-Cristo. Sa kaniya ang kaluwalhatian ngayon at magpakailanman. Amen!