Sumusulat si Pablo sa mga taga-Filipos
Isinusulat ni Pablo ang kanyang liham sa mga taga-Filipos upang aliwin sila sa pag-aalalang ipinakita nila tungkol sa kanyang pagkabilanggo, upang himukin silang magpatuloy sa pagkakaisa at pagmamahalan, at upang babalaan sila laban sa mga pang-aakit ng mga bulaang guro na nagsimula nang makapasok sa kanilang kalipunan.
A.D. 62
Tagalog Unlocked Literal Bible (ULB)
Binabati ni Pablo ang mga taga-Filipos
Si Pablo, kasama si Timoteo, ay sumusulat sa lahat ng mga banal sa Filipos, pati sa kanilang mga obispo at mga diyakono, at nagbibigay sa kanila ng kaniyang pagpapala bilang apostol. Nagpapasalamat siya sa Diyos para sa kanilang pagbabalik-loob sa bawat panalanging iniaalay niya, na may galak na nananalangin para sa patuloy nilang pagtanggap ng mga pagpapala, at para sa kanilang pakikibahagi sa pananampalataya sa ebanghelyo mula sa unang araw na ipinangaral niya ito hanggang ngayon; sapagkat tiwala siyang ang nagsimula ng mabuting gawa sa kanila ay patuloy na tatapos nito hanggang sa araw ng kanilang kamatayan. Sinasabi niya sa kanila na tama lamang na ganito ang isipin niya tungkol sa kanila, sapagkat inalala nila siya habang siya ay nakagapos (mga taga-Filipos 2:25; 4:14). Ipinapahayag niya na ang kaniyang pag-ibig sa kanila ay tulad ng pag-ibig ni Jesus Cristo sa sangkatauhan. Ipinapanalangin niya na ang kanilang pag-ibig sa isa't isa at sa Diyos ay lumago kasabay ng pagkakilala sa mga kasakdalan ng Diyos at ng kanilang espirituwal na pagkaunawa sa kaniyang katotohanan; na mula sa sarili nilang karanasan ay masuri nila ang bawat turo sa pamamagitan ng paghahambing nito sa mga turong natanggap nila; at na maging tapat sila sa kanilang pagpapahayag ng pananampalataya sa ebanghelyo, na hindi nagkakasala sa tao o sa Diyos sa pamamagitan ng pagtalikod, hanggang sa oras ng kanilang kamatayan, na ang kanilang buong buhay ay puspos ng mga banal na gawa at kalooban, ayon sa turo ng Diyos na iyon na maluluwalhati sa pamamagitan ng kaniyang Espiritung kumikilos sa kanila.
1 Mula kina Pablo at Timoteo, mga lingkod ni Cristo Jesus, sa lahat ng mga nailaan kay Cristo Jesus na nasa Filipos, kasama ang mga tagapangasiwa at mga diakono.
2 Sumainyo nawa ang biyaya at kapayapaan mula sa Diyos na ating Ama at sa Panginoong Jesu-Cristo.
3 Nagpapasalamat ako sa aking Diyos sa bawat ala-ala ninyo. 4 Sa bawat panalangin ko para sa inyong lahat, palagi akong nananalangin nang may kagalakan. 5 Nagpapasalamat ako sa inyong pakikiisa sa ebanghelyo mula sa unang araw hanggang sa ngayon. 6 Nagtitiwala ako sa bagay na ito, na ang nagsimula ng mabuting gawain sa inyo ay ipagpapatuloy na tapusin ito hanggang sa araw ni Jesu-Cristo.
7 Tama para sa akin na maramdaman ang ganito tungkol sa inyong lahat dahil kayo ay nasa puso ko. Naging kasama ko kayong lahat sa biyaya pati sa aking pagkakakulong at sa aking pagtatanggol at pagpapatunay ng ebanghelyo. 8 Sapagkat ang Diyos ang aking saksi, kung paano ko pinananabikan na makasama kayong lahat sa kalaliman ng pag-ibig ni Cristo Jesus.
9 At ipinapanalangin ko ito: na ang inyong pag-ibig ay lalo pang sumagana sa kaalaman at sa lahat ng pang-unawa. 10 Ipinapanalangin ko ito upang masubukan ninyo at mapili ang mga bagay na mahusay. Ipinapanalangin ko ito upang kayo ay maging tapat at walang sala sa araw ni Cristo. 11 Ito rin ay upang mapuno kayo ng bunga ng katuwiran na dumarating sa pamamagitan ni Jesu-Cristo, sa kaluwalhatian at kapurihan ng Diyos.
Ang Pagkabilanggo ni Pablo ay Nagpapalaganap ng Ebanghelyo
Pagkatapos ay inaaliw sila ni Pablo sa katiyakang ang kaniyang mahabang pagkabilanggo ay nakatulong sa pagsulong ng ebanghelyo, sapagkat ito ang naging paraan upang makilala ito sa palasyo ng emperador at sa buong Roma. Maraming kapatid na Kristiyano, na nagkaroon ng tiwala dahil sa kaniyang tagumpay at katatagan, ang nagkalakas-loob na ngayong ipangaral ito. Ang ilan ay nangangaral nga tungkol kay Cristo dahil sa inggit at upang magdulot ng pagkakabaha-bahagi, na ipinahahayag siyang ang matagal nang inihulang Hari ng mga Judio (Mga Gawa 17:3, 7), isang turong lubhang ikinagagalit ng mga Romano; ang iba naman ay nangangaral dahil sa mabuting kalooban at pakikipagkaibigan kay Pablo. Ang unang pangkat ay nangangaral tungkol kay Cristo dahil sa pakikipagpaligsahan, upang udyukan ang mga mahistradong Romano laban sa kaniya at sa gayon ay dagdagan pa ang mga paghihirap ng kaniyang pagkabilanggo; ang iba naman ay dahil sa tapat na pag-ibig sa ebanghelyo, yamang alam na alam nilang isinugo siya sa Roma upang ipagtanggol ito, kapuwa sa pamamagitan ng kaniyang mga pagdurusa at ng kaniyang pangangaral. Nagagalak siya sa pagsulong ng ebanghelyo, paano man ito ipinakikilala. Tiwala siyang ang pagkakilala sa kung ano ang ebanghelyo ang magiging paraan ng kaniyang paglaya, sa pamamagitan ng kanilang mga panalangin at ng Espiritu ni Jesus Cristo na nagbibigay sa kaniya ng biyaya sa mga paglilitis sa kaniya sa harap ng mga umuusig sa kaniya. Sapagkat taimtim niyang inaasahan at inaasam na hindi siya mahihiyang lubos na ipahayag sa panahong ito, gaya ng lagi niyang ginagawa noon, ang katotohanan ng ebanghelyo, upang patuloy na madakila si Cristo sa kaniyang katawan, sa pamamagitan ng kaniyang Espiritu, maging sa kaniyang paglaya o sa kaniyang kamatayan.
12 Ngayon, nais kong malaman ninyo mga kapatid, na ang mga bagay na nangyari sa akin ay nagbunga ng mabilis na paglaganap ng ebanghelyo. 13 Dahil ang aking pagkabilanggo dahil kay Cristo ay nalaman ng mga bantay sa buong palasyo at ng lahat. 14 At nahimok ang halos lahat ng mga kapatid sa Panginoon dahil sa aking pagkabilanggo na maglakas-loob na ipahayag ang salita nang walang takot.
15 Tunay na inihahayag ng iba si Cristo dahil sa inggit at alitan, at ang iba naman ay dahil sa mabuting kalooban. 16 Ang mga naghahayag kay Cristo dahil sa pag-ibig ay nalalaman na inilagay ako dito upang ipagtanggol ang ebanghelyo. 17 Ngunit ipinapahayag ng iba si Cristo dahil sa makasarili at hindi tapat na mga dahilan. Iniisip nilang mapapahirapan nila ako habang nasa kulungan.
18 Ano naman? Sa alinmang paraan maging sa pagkukunwari o sa katotohanan, naihahayag si Cristo, at dahil dito nagagalak ako! Oo, ako ay magagalak. 19 Sapagkat alam kong magdudulot ito sa akin ng paglaya. Mangyayari ito dahil sa inyong mga panalangin at sa tulong ng Espiritu ni Jesu-Cristo. 20 Naaayon ito sa aking matibay na inaasahan at kasiguraduhan na hindi ako mapapahiya. Sa halip, inaasahan kong maitataas si Cristo sa aking katawan, sa buhay man o sa kamatayan nang may buong tapang, na lagi naman at maging sa ngayon.
Nag-aalinlangan si Pablo sa Pagitan ng Buhay at Kamatayan
Ipinapahayag ni Pablo na ang kaniyang buhay ay kay Cristo, o pag-aari nito, ngunit ang kamatayan ay para sa sarili niyang kaligayahan. Kung magpapatuloy ang kaniyang buhay, ang karangalan ni Cristo ang magiging bunga ng kaniyang mga pagpapagal; kaya kung siya ang papipiliin, mag-aalinlangan siya kung alin ang pipiliin. Nais niyang lumisan at makasama agad si Cristo, na higit na mabuti kaysa manatili sa mundong ito, kung ang sarili lamang niya ang isasaalang-alang. Ngunit higit nilang kailangan na manatili siya sa laman; at dahil kumbinsido siya rito, naniniwala siyang magpapatuloy ang kaniyang buhay para sa kanilang pagsulong sa daan ng kaligtasan at para sa kanilang kagalakang nagmumula sa kanilang pananampalataya, isang pananampalatayang palalakasin ng kaniyang paglaya, na magbibigay sa kanila ng higit pang dahilan upang magalak kay Jesus Cristo, na nagbalik sa kaniya sa kanila. Ngunit anuman ang mangyari sa kaniya, ang kanilang asal ay dapat maging karapat-dapat sa ebanghelyo ni Cristo, upang kasama man nila siya o malayo sa kanila, mabalitaan niyang naninindigan silang matatag sa iisang espiritu at iisang kaisipan, na magkakasamang nakikipaglaban para sa pananampalataya sa ebanghelyo, at hindi natatakot sa mga pag-uusig na maaaring idulot sa kanila ng mga hindi sumasampalataya. Ang mga ito ay malinaw na tanda ng nalalapit na kapahamakan ng mga hindi sumasampalataya, ngunit para sa mga taga-Filipos ay malinaw na katibayan ng kaligtasan, at iyon ay sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Diyos mismo. Sapagkat dahil kay Cristo ay ipinagkaloob sa kanila nang may biyaya hindi lamang ang sumampalataya sa kaniya kundi pati ang magdusa para sa kaniya, upang higit silang makabahagi sa kaniyang kaluwalhatian. Tinawag sila sa gayunding pakikipaglaban sa mga kaaway ng ebanghelyo na nakita nilang hinarap niya nang kasama nila siya sa Filipos (Mga Gawa 16:19–40), at ngayon ay nababalitaan nilang hinaharap niya sa Roma.
21 Sapagkat para sa akin, ang mabuhay ay kay Cristo at ang mamatay ay kapakinabangan. 22 Ngunit kung ang mabuhay sa laman ay magdudulot ng bunga sa aking paghihirap, kung gayon hindi ko alam kung ano ang pipiliin. 23 Sapagkat naguguluhan ako sa dalawang pagpipilian na ito. Gusto ko nang mamatay at makasama si Cristo, kung saan iyon ang pinakamabuti! 24 Ngunit ang manatili sa laman ay mas kinakailangan para sa inyong kapakanan.
25 Dahil nakatitiyak ako tungkol dito, alam kong mananatili ako at magpapatuloy na kasama ninyong lahat, para sa inyong paglago at kagalakan sa pananampalataya. 26 Bilang resulta, ang pagluluwalhati ninyo kay Cristo Jesus dahil sa akin ay mananagana, dahil sa muli kong presensya sa inyo.
27 Mamuhay lamang kayo na karapat-dapat sa ebanghelyo ni Cristo. Gawin ninyo ito upang kahit darating ako para makita kayo o kung wala ako, marinig ko sana ang tungkol sa kung paano kayo tumatayong matibay sa iisang espiritu. Ninanais kong marinig na kayo ay nasa iisang kaluluwa na magkakasamang nagsisikap para sa pananampalataya ng ebanghelyo. 28 At huwag kayong matakot sa anumang ginawa ng inyong mga kaaway. Para sa kanila, tanda ito ng kanilang pagkawasak. Ngunit para sa inyo, tanda ito ng inyong kaligtasan, at ito ay nagmula sa Diyos. 29 Sapagkat ipinagkaloob na ito para sa inyo, alang-alang kay Cristo, hindi lamang para maniwala sa kaniya, ngunit para magdusa rin para sa kaniya. 30 Sapagkat kayo ay may laban na gaya ng nakita ninyo sa akin, at naririnig ninyo na mayroon ako ngayon.
Magpakumbaba, Gaya ng Pagpapakumbaba ni Cristo
Nakikiusap si Pablo sa mga taga-Filipos alang-alang sa lahat ng mahalaga sa kanila sa kanilang banal na pananampalataya: sa kaaliwang ibinigay sa kanila ng mga pagdurusa ni Cristo, sa kaniyang pag-ibig, sa kanilang pakikisama sa kaniya sa pamamagitan ng Espiritu, at sa kaniyang habag. Hinihiling niyang lubusin nila ang kaniyang kagalakan sa pamamagitan ng pagkakaisa ng kaisipan sa panghahawakan sa pananampalataya sa ebanghelyo, pagkakaroon ng iisang pag-ibig sa isa't isa, iisang Espiritu, at sa pamamagitan niya ay iisang dakilang layunin. Para rito ay binabalaan niya silang huwag kailanman magkalaban-laban sa paggamit ng kanilang mga espirituwal na kaloob upang mangibabaw, kundi ipakita sa mapagpakumbabang asal na itinuturing nilang higit ang iba kaysa sa kanilang sarili. Binabalaan niya silang bigyan ng nararapat na pagpapahalaga ang mga kaloob at kapakanan ng iba, gayundin ang mga higit na tuwirang nauukol sa kanilang sarili, at taglayin ang gayunding saloobin na na kay Cristo Jesus, na nagpagal hindi para sa sarili niyang kapakanan kundi para sa kaligtasan ng buong sangkatauhan. Bago ang kaniyang pagkakatawang-tao ay nasa anyo siya ng Diyos, o ng kaniyang nakikitang kaluwalhatian (Deuteronomio 5:23–24), ngunit hinubaran niya ang kaniyang sarili ng lahat ng kaniyang kaluwalhatian. Siya na nasa anyo ng Diyos ay nag-anyong alipin, at nang maging katulad ng tao, nagpakababa siya hanggang sa pinakamababang kalagayan para sa mga kasalanan ng tao sa pamamagitan ng pagpapasakop sa pinakanakahihiyang kamatayan sa krus. Dahil dito ay lubhang itinaas ng Diyos ang kaniyang kalikasang pantao, at binigyan siya ng isang pangalang nagpapahayag ng karangalang higit sa lahat: ang pangalang Jesus, o Tagapagligtas ng sanlibutan, na kikilalaning pinagmulan ng kaligtasan ng mga hukbo ng mga anghel sa langit, ng mga tao sa lupa, at ng mga nahulog na espiritu sa ilalim ng lupa, kaya ipahahayag ng bawat nilalang na nakapag-iisip na si Jesus Cristo ay may kapangyarihan at kataas-taasang pamamahala sa lahat.
1 Kung gayon, kung mayroon man kasiglahan kay Cristo. Kung mayroon man kaginhawahan mula sa kaniyang pagmamahal. Kung mayroon man pakikiisa sa Espiritu. Kung mayroon man mga mahinahong awa at habag. 2 Gawing ganap ang aking kasiyahan sa pamamagitan ng pagkakaroon ng iisang pag-iisip, pagkakaroon ng parehong pagmamahal, nagkaisa sa espiritu, at sa pagkakaroon ng parehong layunin.
3 Huwag kayong gumawa ng kahit na ano dahil sa kasakiman o walang saysay na pagmamataas. Sa halip ay ituring ninyo nang may kababaang-loob ang iba na higit kaysa sa inyong sarili. 4 Huwag ninyong tingnan ang pansarili ninyong pangangailangan, ngunit pati na rin ang pangangailangan ng iba.
5 Mag-isip kayo tulad ng kay Cristo Jesus. 6 Nabuhay siya sa anyo ng Diyos, ngunit hindi niya itinuring ang kaniyang pagkakapantay sa Diyos bilang isang bagay na dapat niyang panghawakan. 7 Sa halip, tinanggalan niya ng kapakanan ang kaniyang sarili. Nag-anyo siya bilang isang tagapaglingkod. Nagpakita siyang kawangis ng mga tao. Nakita siya bilang anyong tao. 8 Ibinaba niya ang kaniyang sarili at naging masunurin hanggang sa kamatayan, ang kamatayan sa krus. 9 Kung kaya't lubos siyang itinaas ng Diyos. Siya ay binigyan niya ng pangalan na nakahihigit sa lahat ng pangalan. 10 Ginawa niya ito upang ang lahat ay luluhod sa pangalan ni Jesus, ang mga nasa langit at sa lupa, at ang mga nasa ilalim ng lupa. 11 Ginawa niya ito upang ang lahat ng labi ay magsasabing si Jesu-Cristo ay Panginoon, sa kaluwalhatian ng Diyos Ama.
Isagawa ang Inyong Kaligtasan at Magningning Bilang mga Ilaw
Hinihimok ni Pablo ang mga taga-Filipos na bagaman hindi nila siya kasama upang ipaalala sa kanila ang kanilang tungkulin, dapat silang magpatuloy sa pamumuhay nang may pagpapakumbaba at kawalang-pagkamakasarili ni Cristo, na isinasagawa ang sarili nilang kaligtasan nang may banal na takot at panginginig, yamang alam nilang ang Diyos, sa pamamagitan ng kaniyang Banal na Espiritung kumikilos sa loob nila, ang nagbibigay sa kanila, ayon sa kaniyang malayang pagpapasiya at mabuting kaluguran bilang pinakamataas na pinuno, kapuwa ng pagnanais at ng kakayahang maisakatuparan ang kanilang kaligtasan. Binabalaan niya silang gawin ang lahat nang walang pagrereklamo o pagtatalo, upang sila mismo ay maging walang kapintasan at hindi makatisod sa iba, na ipinakikita sa kanilang banal na asal na nakikibahagi sila sa kalikasan ng Diyos, at hindi nagbibigay ng dahilan para sa pagsaway sa gitna ng isang liko at masamang salinlahi ng mga Judiong hindi sumasampalataya. Sa gitna nila ay nagniningning silang tulad ng mga ilaw sa kalangitan, nagbibigay-liwanag sa isang madilim na sanlibutan at naghahandog sa lahat ng turo ng buhay na walang hanggan, upang magkaroon siya ng dahilan na magalak dahil sa kanila sa araw ng paghuhukom; at sa gayon ay makikitang hindi naging walang kabuluhan ang pagganap niya sa kaniyang tungkulin bilang apostol o ang kaniyang pagpapagal.
12 Kaya, mga minamahal ko, tulad ng inyong palaging pagsunod, hindi lamang sa panahong kasama ninyo ako, ngunit mas higit pa ngayong hindi ninyo ako kasama, pagsikapan ninyo ang inyong kaligtasan nang may takot at panginginig. 13 Sapagkat ang Diyos na parehong kumikilos sa inyo upang naisin at gawin ninyo ang ipinagagawa niya alang-alang sa kaniyang ikasisiya.
14 Gawin ninyo ang lahat ng bagay nang walang pagrereklamo at pagtatalo. 15 Kumilos kayo sa ganitong paraan upang kayo ay maging walang kapintasan at tapat na mga anak ng Diyos na walang dungis. Kumilos kayo sa ganitong paraan upang kayo ay magningning tulad ng mga liwanag sa mundo, sa gitna ng baluktot at bulok na salinlahi. 16 Ipahayag ninyo ang salita ng buhay nang sa gayon ay may dahilan ako upang magluwalhati sa araw ni Cristo. Doon ko malalaman na hindi ako tumatakbo ng walang kabuluhan o gumagawa ng walang kabuluhan.