Walang Kahatulan sa mga Nasa Kay Cristo

Ipinahahayag ni Pablo na habang nananatili siya sa ilalim ng Kautusan ni Moises ay ninanais niyang paglingkuran sa kaniyang isip ang kautusan ng Diyos, ngunit dahil sa tiwaling kalikasan ng kaniyang laman ay pinaglingkuran niya ang batas ng kasalanan. Ngayon, sa ilalim ng bagong tipan, wala nang kahatulan sa mga sumasampalataya kay Cristo at namumuhay sa patnubay ng kaniyang Espiritu. Ipinakikita pa niya kung paano napapalaya ang tao mula sa batas ng kasalanan at kamatayan. Yamang walang kapangyarihan ang Kautusan na magpatawad o magpawalang-sala dahil sa nahulog at tiwaling kalikasan ng laman, pinatay ng Anak ng Diyos, sa anyong tao, ang kasalanan sa mismong katawan na naisailalim sa kamatayan dahil sa kasalanan ng unang tao. Sa pamamagitan nito ay natupad ang katuwiran ng Kautusan, at natubos ang sangkatauhan mula sa sumpa at kapangyarihan nito. Hinihingi ng paghahandog ni Cristo na umayon ang bawat isa sa espirituwal na kalikasan ng Kautusan, na pinapatay ang kasalanan sa laman, o inihahandog ito bilang sakripisyo, kung nais nilang gawing banal at makibahagi sa Espiritu ni Cristo.

A.D. 58

Tagalog Unlocked Literal Bible (ULB)

Mga Taga-Roma 8:1–4

1 Kung gayon, wala ng paghatol sa mga taong na kay Cristo Jesus. 2 Sapagkat pinalaya ako ng tuntunin ng Espiritu ng buhay na nakay Cristo Jesus mula sa tuntunin ng kasalanan at kamatayan. 3 Sapagkat kung ano ang hindi kayang gawin ng kautusan dahil mahina ito sa pamamagitan ng laman ay ginawa ng Diyos. Isinugo niya ang kaniyang sariling Anak na kawangis ng makasalanang laman para maging isang handog sa kasalanan, at hinatulan niya ang kasalanan sa laman. 4 Ginawa niya ito upang sa gayon ang mga hinihingi ng kautusan ay matupad sa atin, tayong mga hindi lumalakad ayon sa laman, ngunit ayon sa Espiritu.

Ang Taong Makalaman at ang Taong Espirituwal

Inihahambing ni Pablo ang pagkatao ng taong makalaman at ng taong espirituwal. Ang taong makalaman sa ilalim ng Kautusan ay walang biyaya, hindi makapagbigay-lugod sa Diyos, at laban sa kaniya. Ngunit ang mga Kristiyanong inaakay tungo sa kabanalan ng Espiritu ng ebanghelyo ay ginagawang banal at ipinagkakasundo sa Diyos. Ang mga walang Espiritu ay walang bahagi kay Cristo. Nakikita sa pamumuhay ang mga bunga ng Espiritu, na winawasak ang kapangyarihan ng kasalanan at nagbubunga ng mga bunga ng Espiritu, ang katuwiran at kabanalan. At ang Espiritu ring iyon ng Diyos na bumuhay kay Jesu-Cristo mula sa mga patay, na nananahan sa kanila, ay magbibigay rin ng buhay sa kanilang mga katawang may kamatayan, na ngayo'y nasa ilalim ng sumpa ng kasalanan, at bubuhay sa mga ito para sa katuwiran, at sa hinaharap ay muling bubuhay sa mga ito, gaya ng muling pagbuhay sa katawan ni Cristo, tungo sa isang buhay ng kaluwalhatian.

Mga Taga-Roma 8:5–11

5 Ang mga namumuhay ayon sa laman ay binibigyang-pansin ang mga bagay na para sa laman, ngunit ang mga namumuhay ayon sa Espiritu ay binibigyang pansin ang mga bagay na para sa Espiritu. 6 Sapagkat ang kaisipan ng laman ay kamatayan, ngunit ang kaisipan ng Espiritu ay buhay at kapayapaan. 7 Ito ay dahil sumasalungat sa Diyos ang kaisipan ng laman, sapagkat hindi ito nagpapasakop sa kautusan ng Diyos, ni hindi ito maaaring maging sakop. 8 Hindi kayang pasiyahin ng taong nasa laman ang Diyos.

9 Gayunman, wala na kayo sa laman ngunit nasa Espiritu, kung totoong ang Espiritu ng Diyos ay nananahan sa inyo. Ngunit kung wala sa isang tao ang Espiritu ni Cristo, siya ay hindi kabilang sa kaniya. 10 Kung nasa inyo si Cristo, sa isang panig ang katawan ay patay sa kasalanan, ngunit sa kabilang panig ang espiritu ay buhay sa katuwiran. 11 Kung ang Espiritu ng Diyos na bumuhay kay Jesus mula sa kamatayan ang nananahan sa inyo, siya na bumuhay kay Cristo mula sa kamatayan ang magbibigay din ng buhay sa inyong mga namamatay na katawan sa pamamagitan ng kaniyang Espiritu na siyang nananahan sa inyo.

Mga Inampong Anak at mga Kasamang Tagapagmana ni Cristo

Ipinagpapatuloy ni Pablo ang kaniyang pangangatwiran sa pagpapatibay na, yamang ipinangako na ngayon sa kanila sa ebanghelyo ang Espiritu ng Diyos, hindi na sila nakatali sa pamumuhay ayon sa laman, na humahantong sa walang hanggang kamatayan; ngunit kung sa pamamagitan ng Espiritu ay papatayin nila ang mga gawa ng katawan, magkakamit sila ng buhay na walang hanggan. Malaya na sila ngayon sa kapangyarihan at pagkaalipin sa Kautusan ni Moises, at sa pamamagitan ng biyaya ay naging mga inampong anak ng Diyos, na makakatawag sa kaniya bilang isang Amang nakipagkasundo na sa kanila, habang nagpapatotoo ang Banal na Espiritu kasama ng kanilang espiritu na sila ay mga anak ng Diyos. At kung mga anak, mga tagapagmana rin sila, at mga kasamang tagapagmana ni Cristo ng kaluwalhatian at kawalang-kamatayan, kung magdurusa silang kasama niya.

Mga Taga-Roma 8:12–17

12 Kaya nga, mga kapatid, may mga utang tayo, ngunit hindi sa laman upang mamuhay ayon sa laman. 13 Sapagkat kung mabubuhay kayo ayon sa laman, kayo ay mamamatay, ngunit kung sa pamamagitan ng Espiritu inyong pinatay ang mga gawain ng inyong katawan, kayo ay mabubuhay. 14 Sapagkat marami ang pinapangunahan ng Espiritu ng Diyos, sila ay mga anak ng Diyos.

15 Sapagkat hindi ninyo muling tinanggap ang espiritu ng pagkabihag upang matakot. Sa halip, natanggap natin ang espiritu ng pagkupkop, na kung saan sumisigaw tayo ng, “Abba, Ama!” 16 Ang Espiritu mismo ang nagpapatotoo kasama ang ating espiritu na tayo ay mga anak ng Diyos. 17 Kung tayo ay mga anak, mga tagapagmana rin tayo, mga tagapagmana ng Diyos. At kasama tayo ni Cristo bilang mga tagapagmana, kung tunay nga tayong magdusa kasama niya upang sa gayon maluwalhati rin tayo kasama niya.

Mga Pagdurusa sa Kasalukuyan at ang Kaluwalhatiang Darating

Matapos lubusang ilahad ang mga pagpapala ng ebanghelyo, na nangangako sa Judio at Gentil, sa pamamagitan ng pananampalataya, ng pagpapawalang-sala, pagpapabanal, at pakikibahagi kay Cristo sa mana ng kaluwalhatian at kawalang-kamatayan, bumabaling si Pablo sa masakit na paksa ng pag-uusig dahil sa ebanghelyo. Lalo niyang kinakausap ang mga Gentil, sapagkat sila ang higit na nanganganib dito. Inaaliw niya sila sa kaisipang ang lumilipas na mga pagdurusa ng buhay na ito ay hindi maihahambing sa kaluwalhatiang ihahayag sa kanila sa hinaharap, isang kaluwalhatiang buong pananabik na hinahangad at hinihintay ng buong sangkatauhan, maging ng mga pagano mismo. Sapagkat yamang ang buong sangkatauhan ay napasailalim sa kamatayan, hindi dahil sa sarili nilang gawa kundi dahil sa pagsuway ng kanilang unang magulang, umaasa silang lahat ay palalayain mula sa pagkaalipin sa pagkabulok at libingan, at dadalhin sa maluwalhating kaligayahan ng mga anak ng Diyos. Tinitiyak pa niya sa kanila na hindi lamang sila ang nagdurusa, sapagkat ang buong sangnilikha ay sama-samang dumaraing sa kirot ng panganganak, sa ilalim ng bigat ng pagsuway ni Adan, na umaasang mapalaya. Ang mga apostol mismo ay dumaraing sa ilalim ng mga paghihirap sa buhay hanggang sa malubos ang pag-ampon sa kanila bilang mga anak sa pagtubos sa kanilang mga katawan.

Mga Taga-Roma 8:18–23

18 Sapagkat itinuturing ko na ang mga pagdurusa sa panahong ito ay hindi karapat-dapat na ihalintulad sa kaluwalhatian na maihahayag sa atin. 19 Sapagkat ang nananabik na pag-asa ng mga nilikha ay naghihintay para sa paghahayag sa mga anak ng Diyos. 20 Sapagkat napasailalim sa pagkawalang-saysay ang mga nilikha, hindi sa sarili nitong kalooban, kundi sa kaniya na siyang nagpasailalim nito. Ito ay dahil sa tiyak na kasiguraduhan 21 na ang nilikha mismo ay maililigtas mula sa pagkaalipin hanggang sa pagkabulok at madadala ito sa kalayaan ng kaluwalhatian ng mga anak ng Diyos.

22 Sapagkat alam natin na magkasamang dumadaing at naghihirap sa sakit ang buong nilikha hanggang ngayon. 23 Hindi lamang iyan, ngunit maging tayo mismo, na nagtataglay ng mga unang bunga ng Espiritu—kahit tayo mismo ay dumadaing sa ating mga sarili, naghihintay para sa ating pagkakakupkop, ang pagkatubos ng ating katawan.

Pag-asa at ang Tulong ng Espiritu sa Panalangin

Ipinagpapatuloy ni Pablo ang kaniyang pangangatwiran sa pagpapatibay na ang kaligtasan ng isang tao sa mundong ito ay ang pag-asa sa pagliligtas sa hinaharap na ibinigay sa ebanghelyo, sapagkat ang taglay na natin ay hindi na natin inaasahan. Kaya kung mayroon silang matibay na pag-asa sa isang maluwalhating muling pagkabuhay, dapat nilang makayanan nang mahinahon ang mga suliranin sa buhay, na matiyagang naghihintay sa pagpapalang dulot nito sa hinaharap. Isa pang batayan ng kaaliwan ang pagtulong sa kanila ng Banal na Espiritu sa kanilang kapighatian at paggabay sa kanilang mga panalangin, na namamagitan para sa kanilang pagliligtas sa pamamagitan ng mga pananabik at daing na hindi binibigkas ngunit nauunawaan at tinatanggap ng Diyos.

Mga Taga-Roma 8:24–28

24 Sapagkat nailigtas tayo sa pamamagitan ng katiyakang ito. Ngunit hindi pa nakikita ang kinatitiyakan nating mangyayari, sapagkat sino ang may katiyakan na maghihintay sa nakita na niya? 25 Ngunit kung nakatitiyak tayo tungkol sa hindi pa natin nakikita, naghihintay tayo ng may pagtitiyaga para dito.

26 Sa ganoon paraan, tumutulong din ang Espiritu sa ating kahinaan. Sapagkat hindi natin alam kung paano tayo dapat manalangin, ngunit ang Espiritu mismo ang namamagitan sa atin ng mga daing na hindi maipahayag na mga daing. 27 Ang sumisiyasat ng mga puso ay alam ang kaisipan ng Espiritu, dahil namamagitan siya para sa mga mananampalataya ayon sa kalooban ng Diyos.

28 Nalalaman natin na sa mga nagmamahal sa Diyos, sa lahat ng bagay gumagawa siya para sa ikabubuti, ng mga tinawag ayon sa kaniyang layunin.

Walang Kapighatiang Makapaghihiwalay sa mga Hinirang sa Pag-ibig ni Cristo

Upang lalo pang palakasin ang loob ng mga inuusig na Gentil na sumampalataya, pinagtitibay ni Pablo na ang lahat ng bagay, at higit sa lahat ang mga pagdurusa, ay magkakasamang gumagawa para sa higit na kabutihan ng mga umiibig sa Diyos, na tinawag ayon sa kaniyang mahabaging layunin. Sapagkat ang mga nakilala niya nang una sa ganitong paraan ay itinalaga rin niya, o ipinasiya, na maging katulad ng larawan ng kaniyang Anak (gaya ng kalagayan nila ngayon sa pamamagitan ng pagdurusa), upang sila ay maging kaniyang hinirang na bayan. Ang mga Gentil, na pinili nang una sa ganitong paraan, ay tinawag sa pagkakilala sa ebanghelyo para sa kaligtasan; ang mga sumunod ay pinawalang-sala, at ang mga nagtiyaga ay niluwalhati. Yamang nagpakita ang Diyos ng gayong awa sa kanila at ibinigay ang kaniyang sariling Anak upang magdusa para sa kanila, hinihimok ang mga Gentil na huwag magpadaig sa kanilang mga kapighatian kundi magalak sa mga ito, bilang katibayan na sila ay nagiging katulad ng larawan ni Cristo. Itinatanong ni Pablo kung sino sa kanilang mga mang-uusig ang makapagsasakdal sa huling araw laban sa mga pinawalang-sala ng Diyos, at kung sino ang mangangahas na humatol sa mga taong para sa kanila ay namatay at namamagitan si Cristo. Ipinahahayag din niya na maging ang mga pananakit, mga kapighatian, o mga paghihirap at panganib ng buhay na ito ay hindi makapaghihiwalay sa hinirang na bayan ng Diyos sa pag-ibig ni Cristo, na sa pamamagitan niya ay higit pa sa mga nagtagumpay sila hanggang ngayon.

Mga Taga-Roma 8:29–39

29 Dahil ang mga kilala na niya noong una pa man, ay itinalaga din niya na matulad sa imahe ng kaniyang Anak, upang siya ang maging panganay sa maraming magkakapatid. 30 Ang kaniyang mga itinalaga, sila rin ang kaniyang mga tinawag. Ang kaniyang mga tinawag, sila rin ang kaniyang mga pinawalang-sala. Ang kaniyang mga pinawalang-sala, kaniya ring niluwalhati.

31 Ano ngayon ang sasabihin natin sa mga bagay na ito? Kung ang Diyos ay para sa atin, sino ang laban sa atin? 32 Siya na hindi ipinagkait ang kaniyang sariling Anak ngunit ibinigay niya para sa ating lahat, paanong hindi niya rin ibibigay sa atin ng libre ang lahat ng bagay? 33 Sino ang magpaparatang laban sa mga pinili ng Diyos? Ang Diyos ang siyang nagpapawalang-sala. 34 Sino ang hahatol? Si Cristo na siyang namatay para sa atin at higit pa roon, binuhay din siyang muli. Naghahari siya kasama ang Diyos sa lugar ng karangalan at siya ang namamagitan para sa atin.

35 Sino ang maghihiwalay sa atin mula sa pag-ibig ni Cristo? Ang matinding pagdurusa ba, o pagdadalamhati, o pag-uusig, o pagkagutom, o kahubaran, o panganib, o espada? 36 Gaya ng nasusulat, “Para sa iyong kapakinabangan pinapatay kami buong araw. Itinuturing kaming tulad ng isang tupa na kakatayin.”

37 Sa lahat ng bagay na ito, higit pa tayo sa mga manlulupig sa pamamagitan ng nagmamahal sa atin. 38 Sapagkat naniniwala ako na kahit ang kamatayan, ni ang buhay, ni mga anghel, ni mga pamahalaan, ni ang mga bagay sa kasalukuyan, ni ang mga bagay na darating, ni ang mga kapangyarihan, 39 ni ang kataasan, ni ang kailaliman, ni anumang bagay na nilikha, ang makapaghihiwalay sa atin sa pag-ibig ng Diyos, na na kay Cristo Jesus na ating Panginoon.

Ang Pighati ni Pablo sa Pagtakwil sa mga Judio

Matapos ipakita ang ganap na karapatan ng mga Gentil sa mga pribilehiyo at pagpapala ng ebanghelyo, maingat na ipinapasok ni Pablo ang paksa ng pagtakwil sa mga Judio. Tinitiyak niya sa kanila, na parang nasa harapan ni Cristo at nagpapatotoo para sa kaniya ang Banal na Espiritu, na pinupuspos siya ng katotohanang ito ng gayong pighati at dalamhati na, upang maiwasan ito, handa siyang mahiwalay mismo sa nakikitang iglesya ng Diyos, o dumanas ng pagkalipol sa lupa na naghihintay sa kanila dahil sa kanilang pagsuway, kung sa paraang iyon ay maililigtas niya ang kaniyang mga kamag-anak ayon sa laman. Upang makuha ang kanilang loob at pansin, inililista niya ang kanilang maluwalhating mga pribilehiyo.

Mga Taga-Roma 9:1–5

1 Sinasabi ko ang katotohanan sa pamamagitan ni Cristo. Hindi ako nagsisinungaling, at kasamang nagpapatunay ang aking konsiyensya sa Banal na Espiritu, 2 na sa akin ay may labis na kalungkutan at walang tigil na kirot sa aking puso. 3 Sapagkat nanaisin kong ako na lamang ang maisumpa at maihiwalay kay Cristo para sa kapakanan ng aking mga kapatid, silang aking mga kalahi ayon sa laman. 4 Sila ay mga Israelita. Nasa kanila ang pagkupkop, ang kaluwalhatian, ang mga kasunduan, ang kaloob ng batas, ang pagsamba sa Diyos, at ang mga pangako. 5 Sa kanilang mga ninuno nagmula si Cristo ayon sa laman—na siyang Diyos sa lahat. Nawa purihin siya magpakailanman. Amen.

Hindi Nabigo ang Pangako ng Diyos

Dito ay muling inilalahad at lubusang sinasagot ni Pablo ang pagtutol na naibigay na (mga Romano 3:3), na ang pagtakwil sa mga Judio ay sasalungat sa pagiging tapat ng Diyos. Pinagtitibay niya na bagaman itinatakwil ang mga Judio, hindi mabibigo ang pangako ng Diyos. Tinitiyak niya sa kanila na hindi lahat ng anak ni Abraham ayon sa laman, gaya ng ipinakikita ng kalagayan ni Ismael, ay kabilang sa mga supling ni Abraham, sapagkat sa pamamagitan ni Isaac ibibilang ang kaniyang mga supling. Ipinakikita ng mismong mga salita ng pangako na ang mga supling ni Abraham ayon sa pangako, hindi ayon sa laman, ang magiging kaniyang mga espirituwal na anak.

Mga Taga-Roma 9:6–9

6 Ngunit hindi sa nabigo ang mga pangako ng Diyos. Sapagkat hindi lahat ng nasa Israel ang tunay na kabilang sa Israel. 7 Hindi rin lahat ng kaapu-apuhan ni Abraham ay tunay niyang mga anak. Ngunit, “Sa pamamagitan ni Isaac tatawagin ang iyong mga kaapu-apuhan.” 8 Iyan ay, ang mga anak sa laman ay hindi mga anak ng Diyos. Ngunit ang mga anak ng pangako ay itinuturing na kaapu-apuhan. 9 Sapagkat ito ang salita ng pangako, “Sa panahong ito ay darating ako, at isang anak na lalaki ang maibibigay kay Sarah.”