Inaatasan ng Bautismo ang mga Kristiyano na Mamuhay sa Kabanalan
Matapos ipakita na dahil sa isang pagkakasala ni Adan ay nahatulan ng kamatayan ang lahat ng tao, itinatanong ni Pablo kung magiging tama bang ipangaral, gaya ng ibinibintang sa kanila (mga Romano 3:6), na kung magpapatuloy ang mga tao sa kasalanan ay lalo silang bibigyan ng walang bayad na biyaya ng Diyos tungo sa buhay na walang hanggan. Upang pabulaanan ang laganap na kamaliang ito, pinagtitibay niya mula sa seremonya ng bautismo ang tungkulin ng Kristiyano na mamuhay sa kabanalan. Itinuro ng bautismo sa mga Kristiyano na, kung paanong ipinako sa krus si Cristo at inialay ang kaniyang katawan bilang handog para sa kasalanan, gayundin dapat ituring ng mga binautismuhan sa kaniya ang kanilang mga katawan na patay na sa kasalanan at inilibing na kasama niya, at muling binuhay na kasama niya tungo sa bagong buhay sa pamamagitan ng Espiritung nagbibigay-buhay na siya ring bumuhay sa patay na katawan ni Cristo mula sa libingan. Kapag ang dating pagkatao, o likas na pagkatao, ay pinatay kasama ni Cristo, nawawasak ang kapangyarihan ng kasalanan at napapalaya ang isang tao mula sa paghahari nito. Ang mga patay na sa kasalanan kasama ni Cristo ay mabubuhay kasama niya para sa Diyos magpakailanman. Hinihimok ang mga Romano na pag-isipan ang mga bagay na ito.
A.D. 58
Tagalog Unlocked Literal Bible (ULB)
1 Ano ngayon ang sasabihin natin? Dapat ba tayong magpatuloy sa kasalanan upang managana ang biyaya? 2 Huwag nawa itong mangyari. Tayong mga namatay sa kasalanan, paano pa tayo mamumuhay rito? 3 Hindi ba ninyo alam na kung gaano karami ang nabautismuhan kay Jesu-Cristo ay nabautismuhan sa kaniyang kamatayan? 4 Inilibing na tayo kasama niya sa pamamagitan ng bautismo sa kamatayan. Nangyari ito upang gaya ng pagkabuhay ni Cristo mula sa patay sa pamamagitan ng kaluwalhatian ng Ama, lalakad din tayo sa panibagong buhay.
5 Sapagkat kung tayo ay nakiisa sa kaniya sa wangis ng kaniyang kamatayan, tayo rin ay makikiisa sa kaniyang muling pagkabuhay. 6 Nalalaman natin ito, na ang dati nating pagkatao ay ipinako sa krus kasama niya, upang sa gayon ay masira ang ating katawang makasalanan. Nangyari ito upang hindi na tayo maging alipin pa ng kasalanan. 7 Siya na namatay ay inihayag na matuwid hinggil sa kasalanan.
8 Ngunit kung namatay tayo kasama ni Cristo, naniniwala tayong mabubuhay din tayong kasama niya. 9 Alam nating si Cristo ay binuhay mula sa patay at hindi na siya patay. Hindi na naghahari sa kaniya ang kamatayan. 10 Sapagkat ukol sa kamatayan na namatay siya sa kasalanan, namatay siya nang minsanan para sa lahat. Subalit, ang buhay na kaniyang ipinamuhay ay ipinamuhay niya para sa Diyos. 11 Sa ganoon ding paraan, kinakailangan din ninyong ituring ang inyong mga sarili na patay sa kasalanan, ngunit buhay sa Diyos kay Cristo Jesus.
Huwag Hayaang Muling Maghari ang Kasalanan
Ngayong tinubos na sila ng kamatayan ni Cristo mula sa paghahari ng kasalanan, hinihimok ni Pablo ang mga Romano na huwag hayaang muling maghari ang kasalanan sa kanilang mga katawang may kamatayan, kundi supilin ang mga ito. Nananawagan siya sa kanila na labanan ang mapanuksong kapangyarihan ng kasalanan at ialay ang kanilang mga kaluluwa at katawan sa paglilingkod sa katuwiran para sa Diyos. Sapagkat wala na sila sa ilalim ng Kautusan, na humihingi ng pagsunod na walang kasalanan at walang awa, kundi dinala na sila sa ilalim ng ebanghelyo, na nagbibigay ng kapatawaran at biyaya.
12 Samakatuwid huwag ninyong hayaan na pagharian ng kasalanan ang inyong mga namamatay na katawan upang inyong sundin ang mga pagnanasa nito. 13 Huwag ninyong ihandog ang mga bahagi ng inyong katawan sa kasalanan bilang kasangkapan para sa kasamaan, ngunit ihandog ninyo ang inyong mga sarili sa Diyos, na buhay mula sa patay. At ihandog ninyo ang mga bahagi ng inyong katawan bilang kasangkapan ng katuwiran para sa Diyos. 14 Huwag ninyong hayaan na pagharian kayo ng kasalanan. Sapagkat wala na kayo sa ilalim ng kautusan ngunit sa ilalim ng biyaya.
Hindi Nagbibigay ng Pahintulot na Magkasala ang Biyaya
Pagkatapos ay itinatanong ni Pablo kung makatuwiran bang ipalagay, gaya ng iniisip ng ilan, na maaaring lumaganap ang kasalanan dahil napalaya ang mga Judio mula sa Kautusan (na humihingi ng ganap na pagsunod, nang walang anumang kundisyon para sa kapatawaran) at dinala sa kaayusan ng awa. Sa halip, pinagtitibay niya na sa bawat kaayusan, ang mga nagpapatuloy sa kasalanan ay mga alipin ng kasalanan at napapasailalim sa kamatayang walang hanggan. Tanging ang mga sumusunod sa pananampalataya ng ebanghelyo ang tumatanggap ng gantimpala ng katuwiran, ang walang bayad na kaloob ng buhay na walang hanggan. Nagagalak siya na ang mga Romano, na dating mga alipin ng kasalanan, ay sumunod na ngayon sa anyo, o hulma, ng aral na ibinigay sa kanila sa bautismo, na siyang nagpalaya sa kanila mula sa pagkaalipin sa kasalanan at naging daan upang sila ay maging mga alipin ng katuwiran.
15 Kaya ano? Magkakasala ba tayo dahil wala tayo sa ilalim ng kautusan, ngunit sa ilalim ng biyaya? Huwag nawa itong mangyari. 16 Hindi ba ninyo alam na ang pinaghandugan ninyo ng inyong mga sarili bilang mga alipin ay siyang inyong pinaglilingkuran, ang siyang dapat ninyong sundin? Totoo ito, mga alipin man kayo sa kasalanan na patungo sa kamatayan, o mga alipin sa pagsunod na patungo sa katuwiran. 17 Ngunit salamat sa Diyos! Sapagkat kayo ay dating mga alipin ng kasalanan, ngunit sinunod ninyo mula sa puso ang uri ng katuruang ibinigay sa inyo. 18 Pinalaya kayo sa kasalanan, at ginawa kayong mga alipin kayo ng katuwiran.
Inilalarawan ni Pablo ang Paghahari ng Kasalanan Bilang Pagkaaliping Romano
Sa pangangatwiran sa mga Romano, gumagamit si Pablo ng mga paghahambing mula sa sarili nilang mga kaugalian (yamang pamilyar sila sa mga batas ng pagkaalipin), upang higit nilang maunawaan ang paniniil ng kasalanan sa kanilang mga katawan. Ngayong malaya na sila mula sa kasalanan, kung paanong dati ay malaya sila mula sa katuwiran, hinihimok niya silang ialay ang mga bahagi ng kanilang katawan, na dating ginamit sa paglilingkod sa kasalanan na ang kahihinatnan ay kamatayan, sa paglilingkod sa katuwiran na ang kahihinatnan ay buhay na walang hanggan.
19 Nagsasalita ako tulad ng isang tao dahil sa kahinaan ng inyong laman. Sapagkat gaya ng paghahandog ninyo ng mga bahagi ng inyong katawan bilang mga alipin sa karumihan at kasamaan, ngayon, sa ganoon ding paraan, ihandog ninyo ang mga bahagi ng inyong katawan bilang alipin sa katuwiran para sa ikababanal.
20 Sapagkat noong kayo ay mga alipin ng kasalanan, malaya kayo sa katuwiran. 21 Sa mga panahong iyon, ano ang naging bunga ng mga bagay na ikinahihiya na ninyo ngayon? Sapagkat ang kinahantungan ng mga bagay na iyon ay kamatayan. 22 Ngunit ngayon na kayo ay pinalaya mula sa kasalanan at alipin na ng Diyos, nasa inyo ang inyong bunga para sa ikababanal. Ang kahihinatnan ay buhay na walang hanggan. 23 Sapagkat ang kabayaran ng kasalanan ay kamatayan, ngunit ang libreng kaloob ng Diyos ay buhay na walang hanggan kay Cristo Jesus na ating Panginoon.
Nagwawakas ang Kautusan sa Kamatayan Gaya ng Pag-aasawa
Upang higit pang mahikayat ang mga Judio na hindi makapagpapawalang-sala ang Kautusan, pinagtitibay ni Pablo na ang Kautusan ni Moises, tulad ng batas ng pag-aasawa, ay nawawalan ng bisa sa pagkamatay ng alinman sa dalawang panig. Yamang pinatay na sila ng Kautusan sa katawan ni Cristo, malaya na silang magpakasal sa ibang asawa, sa kaniya na, bagaman pinatay, ay muling binuhay mula sa mga patay, upang kasama niya ay mamuhay sila para sa Diyos. Iginigiit niya na bago sila namatay kasama ni Cristo sa laman, ang kanilang masasamang pagnanasa, na ipinaalam ng Kautusan, ay nagsailalim sa kanila sa kamatayan. Ngunit ngayon ay napalaya na sila mula sa kapangyarihan ng Kautusan, yamang kasama ni Cristo ay tinalikuran na nila ang makalamang katawan ng kasalanan na gumapos sa kanila sa ilalim ng sumpa nito, upang makapaglingkod sila sa Diyos sa espirituwal na pagsunod ng ebanghelyo, at hindi sa mga lumang seremonya at titik ng Kautusan.
1 O hindi ba ninyo nalalaman, mga kapatid (sapagkat nagsasalita ako sa mga taong may alam tungkol sa kautusan), na ang kautusan ang namamahala sa isang tao habang siya ay nabubuhay? 2 Sapagkat itinatali ng kautusan ang asawang babae sa kaniyang asawa habang siya ay nabubuhay, ngunit kung mamatay ang asawang lalaki, malaya na siya sa kautusan ng pag-aasawa. 3 Kung gayon, habang nabubuhay pa ang kaniyang asawang lalaki, kapag nakipamuhay siya sa ibang lalaki, tatawagin siyang mangangalunya. Ngunit kung namatay ang asawang lalaki, malaya na siya sa kautusan, kaya hindi na siya isang mangangalunya kung namumuhay siya kasama ang ibang lalaki.
4 Kaya, aking mga kapatid, naging patay kayo sa batas sa pamamagitan ng katawan ni Cristo. Ito ay upang maaari kayong makisama sa iba, iyan ay, sa kaniya na binuhay mula sa patay, upang sa gayon maaari tayong magsipagbunga para sa Diyos. 5 Sapagkat noong tayo ay nasa laman, ang mga makasalanang pagnanasa ay naging buhay sa ating mga bahagi sa pamamagitan ng kautusan na magbibigay ng bunga sa kamatayan. 6 Ngunit ngayon, pinakawalan na tayo mula sa kautusan. Namatay tayo sa kung ano ang dating humahawak sa atin. Ito ay upang makapaglingkod tayo sa panibagong Espiritu at hindi sa kalumaan ng sulat.
Hindi ang Kautusan ang Sanhi ng Kasalanan
Dito ay iniisip ni Pablo ang isang Judio na nagtatanong kung ang Kautusan ba ang sanhi ng kasalanan. Sumasagot siya na hindi ito maaaring maging sanhi ng kasalanan, sapagkat ipinagbabawal nito ang kasalanan. Nasa tao ang masamang pagnanasa, at nagsilbi lamang ang Kautusan upang ihayag ito. Upang hindi makasakit ng damdamin, inilalarawan ni Pablo sa sarili niyang katauhan ang kalagayan ng Judio sa ilalim ng Kautusan na hindi pa muling isinilang. Ipinakikita niya na ipinaalam ng Kautusan kung ano ang masama at ipinagbawal ito, at na lubha nitong pinukaw ang makasalanang kalikasan ng tao upang sumuway at maghimagsik laban sa mga utos nito. Kaya ang Kautusan at ang utos, yamang ipinagbabawal nila ang kasalanan, ay banal, matuwid, at mabuti. Gayunman, gaya ng ipinahiwatig ni Pablo, humahantong ang mga ito sa paghatol, hindi sa kaligtasan.
7 Kaya ano ang sasabihin natin? Ang kautusan ba mismo ay kasalanan? Huwag nawa itong mangyari. Gayunpaman, hindi ko sana malalaman ang kasalanan, kung hindi dahil sa kautusan. Sapagkat hindi ko sana malalaman ang tungkol sa kasakiman kung hindi sinabi ng kautusan na, “Huwag kang maging sakim”. 8 Ngunit kinuha ng kasalanan ang pagkakataon sa pamamagitan ng kautusan at nagdala sa akin ng bawat masamang pagnanasa. Sapagkat kung walang kautusan, patay ang kasalanan.
9 Minsan akong nabuhay na wala ang kautusan, ngunit nang dumating ang kautusan, muling nabuhay ang kasalanan at namatay ako. 10 Ang kautusan na magdadala sana ng buhay ay naging kamatayan para sa akin. 11 Sapagkat kinuha ng kasalanan ang pagkakataon sa pamamagitan ng kautusan at nilinlang ako. Sa pamamagitan ng kautusan, pinatay ako ng kasalanan.
12 Kaya banal ang kautusan at ang utos ay banal, matuwid at mabuti.
Dalawang Kalikasang Naglalaban sa Ilalim ng Kautusan
Iniisip ngayon ang Judio na nagtatanong kung ang Kautusan, na napakabuti at banal, ang sanhi ng kanilang kamatayan. Sumasagot si Pablo na hindi ang Kautusan kundi ang kasalanan ang sanhi ng kamatayan, at na nahayag ang matinding kasamaan ng kasalanan nang isailalim nito ang mga makasalanan sa kamatayan sa pamamagitan ng isang kautusang banal, matuwid, at mabuti. Pinagtitibay niya na ang Kautusan mismo ay nagtataguyod ng espirituwal na buhay. Ngunit upang ipakita na, kung walang tulong na higit sa likas na kakayahan ng tao, wala itong kapangyarihang gawing banal ang sinuman, inilalarawan pa rin niya sa sarili niyang katauhan ang Judio sa ilalim ng Kautusan na hindi pa muling isinilang bilang ipinagbili sa pagkaalipin sa kasalanan, ibig sabihin, walang kapangyarihang makalaya mula sa paglilingkod dito. Inilalarawan niya ang dalawang magkasalungat na prinsipyong nasa kalikasan ng tao, na laging naglalaban sa isa't isa. Sa ilalim ng Kautusan, nananaig ang makalamang kalikasan sa panloob na pagkatao, o espirituwal na kalikasan. Ipinababatid ng Kautusan ni Moises sa tao ang kaniyang tungkulin nang hindi siya binibigyan ng kapangyarihang gawin ito, at naisasailalim siya sa batas ng kasalanan at kamatayan. Sa kahabag-habag na kalagayang ito ay sumisigaw si Pablo, “Sino ang magliligtas sa akin mula sa katawang ito ng kamatayan?”, ang katawang ipinagbili sa kasalanan at pag-aari nito. Masaya niyang ipinahahayag na ang tanging paraan ng kaligtasan ay ang biyaya ng ating Panginoong Jesu-Cristo.
13 Kaya, ang mabuti nga ba ay naging kamatayan sa akin? Huwag nawa itong mangyari. Ngunit ang kasalanan, upang maipakitang ito ay kasalanan sa pamamagitan ng mabuti, ay nagdala ng kamatayan sa akin. Ito ay upang sa pamamagitan ng kautusan, maaaring ang kasalanan ay maging kasalanang walang kapantay.
14 Sapagkat alam natin na ang kautusan ay espirituwal, ngunit ako ay sa laman. At ipinagbili akong alipin sa ilalim ng kasalanan. 15 Sapagkat hindi ko talaga maintindihan ang aking ginagawa. Sapagkat hindi ko ginagawa ang nais kong gawin, at ang ayaw kong gawin ay siya namang aking ginagawa. 16 Ngunit kung ginagawa ko ang ang ayaw kong gawin, sumasang-ayon ako sa kautusan, na ang kautusan ay mabuti. 17 Ngunit ngayon hindi na ako ang gumagawa nito, kundi ang kasalanang nananahan sa akin.
18 Sapagkat alam ko na sa akin, sa aking laman, ay walang nananahang mabuti. Sapagkat ang kagustuhan para sa mabuti ay nasa akin, ngunit hindi ko ito magawa. 19 Sapagkat ang mabuti na nais ko ay hindi ko ginagawa, ngunit ang masama na ayaw ko, ang ginagawa ko. 20 Ngayon kung ginagawa ko ang ayaw kong gawin, kung gayon hindi na ako ang gumagawa nito, kundi ang kasalanang namumuhay sa akin.
21 Kaya, natuklasan ko na ang prinsipyo na nasa akin, na nais kong gawin ang mabuti, subalit ang kasamaang iyon ay naririto sa akin. 22 Sapagkat nagagalak ako sa kautusan ng Diyos sa aking kaibuturan. 23 Ngunit may nakikita akong ibang tuntunin sa mga bahagi ng aking katawan. Nilalabanan nito ang bagong tuntunin sa aking isipan. Binibihag ako nito sa pamamagitan ng tuntunin ng kasalanan na nasa mga bahagi ng aking katawan.
24 Kaawa-awa akong tao! Sino ang magliligtas sa akin mula sa katawang ito ng kamatayan? 25 Ngunit ang pasasalamat ay sa Diyos sa pamamagitan ni Jesu-Cristo na ating Panginoon! Kaya ako mismo ay naglilingkod sa kautusan ng Diyos sa aking isipan. Gayunman, sa laman naglilingkod ako sa tuntunin ng kasalanan.