സ്നാനം ക്രിസ്ത്യാനികളെ വിശുദ്ധിക്കു ബാധ്യസ്ഥരാക്കുന്നു
ആദാമിന്റെ ഒരേയൊരു ലംഘനത്താൽ സകലമനുഷ്യരും മരണത്തിനു വിധിക്കപ്പെട്ടു എന്നു കാണിച്ചശേഷം, അവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു എന്ന് ആരോപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതുപോലെ (റോമർ 3:6), പാപത്തിൽ തുടരുന്നതിലൂടെ നിത്യജീവനായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ സൗജന്യകൃപ മനുഷ്യർക്ക് അധികമധികം ലഭിക്കും എന്നു പ്രസംഗിക്കുന്നത് ശരിയാകുമോ എന്ന് പൗലോസ് ചോദിക്കുന്നു. വ്യാപകമായ ഈ തെറ്റിനെ ഖണ്ഡിക്കാൻ, സ്നാനമെന്ന കർമത്തിൽനിന്ന് അദ്ദേഹം ക്രൈസ്തവ വിശുദ്ധിയുടെ കടമ ഉറപ്പിച്ചുപറയുന്നു. ക്രിസ്തു ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട് തന്റെ ശരീരം പാപത്തിനുള്ള യാഗമായി അർപ്പിച്ചതുപോലെ, അവിടത്തോടു ചേരാൻ സ്നാനം ഏറ്റവർ തങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളെ പാപത്തിനു മരിച്ചവയും അവിടത്തോടുകൂടെ അടക്കപ്പെട്ടവയുമായും, ക്രിസ്തുവിന്റെ മൃതശരീരത്തെ കല്ലറയിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ച അതേ ജീവദായകനായ ആത്മാവിനാൽ ജീവന്റെ പുതുക്കത്തിലേക്ക് അവിടത്തോടുകൂടെ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടവയുമായും കരുതണം എന്നു സ്നാനം ക്രിസ്ത്യാനികളെ പഠിപ്പിച്ചു. പഴയ മനുഷ്യൻ, അഥവാ സ്വാഭാവിക മനുഷ്യൻ, ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ മരണത്തിന് ഏൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നതോടെ പാപത്തിന്റെ ശക്തി നശിക്കുകയും മനുഷ്യൻ അതിന്റെ ഭരണത്തിൽനിന്നു സ്വതന്ത്രനാകുകയും ചെയ്യുന്നു. ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ പാപത്തിനു മരിച്ചവർ അവിടത്തോടുകൂടെ എന്നേക്കും ദൈവത്തിനായി ജീവിക്കും. ഇക്കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിക്കാൻ റോമാക്കാർ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
ക്രി.പി. 58
Biblica® Open Malayalam Contemporary Version™ (OMCV)
1 അപ്പോൾ നാം എന്താണ് പറയുക? ദൈവത്തിൽനിന്ന് കൂടുതൽ കൃപ ലഭിക്കാൻവേണ്ടി നാം പാപംചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുക എന്നാണോ? 2 അരുത്, ഒരിക്കലുമരുത്! പാപത്തിന് നാം മരിച്ചവരായിരിക്കെ, തുടർന്ന് അതിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കും? 3 ക്രിസ്തുയേശുവിനോട് ഏകീഭവിക്കാനായി സ്നാനം സ്വീകരിച്ചവർ എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണവുമായുള്ള ഏകീഭാവത്തിലേക്കു സ്നാനം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലേ? 4 ഇങ്ങനെ, മരണവുമായി ഏകീഭവിക്കുന്ന സ്നാനം മുഖാന്തരം നാം അദ്ദേഹത്തോടുകൂടെ സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതാകട്ടെ, ക്രിസ്തു മരിച്ചവരിൽനിന്ന് പിതാവിന്റെ മഹത്ത്വത്താൽ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ നാമും പുതിയ ജീവിതം നയിക്കേണ്ടതിനാണ്.
5 ഇപ്രകാരം നാം ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തോട് ഏകീഭവിച്ചവരായെങ്കിൽ നിശ്ചയമായും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിലും അദ്ദേഹത്തോട് ഏകീഭവിച്ചിരിക്കും. 6 പാപപ്രകൃതി നിഷ്ക്രിയമാകുന്നതിനു നമ്മുടെ പഴയ വ്യക്തിത്വം ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും അത് ഇനിമേൽ പാപത്തിന് അടിമകളായി ജീവിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിനാണെന്നും നാം അറിയുന്നുണ്ടല്ലോ. 7 കാരണം, മരണത്തോടുകൂടി നാം പാപത്തിന്റെ ശക്തിയിൽനിന്ന് സ്വതന്ത്രരായിത്തീരുന്നു.
8 നാം ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ മരിച്ചതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തോടുകൂടെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യും എന്നു നാം വിശ്വസിക്കുന്നു. 9 ക്രിസ്തു മരിച്ചവരിൽനിന്ന് പുനരുത്ഥാനംചെയ്തതിനാൽ വീണ്ടും മരിക്കുകയില്ലെന്ന് നമുക്കറിയാം; മൃത്യുവിന് ക്രിസ്തുവിന്റെമേൽ ഇനി ഒരു ആധിപത്യവുമില്ല. 10 ക്രിസ്തു വരിച്ച മരണം പാപനിവാരണത്തിനുള്ള അദ്വിതീയമരണമായിരുന്നു; എന്നാൽ അവിടന്ന് ഇപ്പോൾ ജീവിക്കുന്നതോ ദൈവത്തിനുവേണ്ടിയാണ്.
11 അതുപോലെ, നിങ്ങളും പാപം സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മരിച്ചവരാണെന്നും ക്രിസ്തുയേശുവിലൂടെ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവരാണെന്നും സ്വയം മനസ്സിലാക്കുക.
പാപത്തെ വീണ്ടും വാഴാൻ അനുവദിക്കരുത്
ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം അവരെ പാപത്തിന്റെ ഭരണത്തിൽനിന്ന് വീണ്ടെടുത്തിരിക്കുന്നതിനാൽ, തങ്ങളുടെ മർത്യശരീരങ്ങളിൽ പാപത്തെ വീണ്ടും വാഴാൻ അനുവദിക്കാതെ ശരീരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പൗലോസ് റോമാക്കാരെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു. പാപത്തിന്റെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയെ ചെറുക്കാനും തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളെയും ശരീരങ്ങളെയും ദൈവത്തിനായി നീതിയുടെ സേവനത്തിനു സമർപ്പിക്കാനും അദ്ദേഹം അവരോട് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. കാരണം, കരുണയില്ലാതെ പാപരഹിതമായ അനുസരണം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ന്യായപ്രമാണത്തിൻകീഴിലല്ല അവർ ഇനിയുള്ളത്; ക്ഷമയും കൃപയും നൽകുന്ന സുവിശേഷത്തിൻകീഴിലേക്കാണ് അവർ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
12 അതുകൊണ്ട്, പാപകരമായ അഭിലാഷങ്ങളെ അനുസരിക്കുന്നവിധത്തിൽ പാപം മർത്യശരീരത്തിൽ നിങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കരുത്. 13 നിങ്ങളുടെ അവയവങ്ങളെ അനീതിയുടെ ഉപകരണങ്ങളായി പാപംചെയ്യാൻ ഉപയോഗിക്കരുത്. മറിച്ച്, മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റവർ എന്നതുപോലെ നിങ്ങളുടെ എല്ലാ അവയവങ്ങളെയും നീതിപ്രവൃത്തിയുടെ ഉപകരണങ്ങളാക്കി, നിങ്ങളെത്തന്നെ ദൈവത്തിനു സമർപ്പിക്കുക. 14 നിങ്ങൾ ന്യായപ്രമാണത്തിനല്ല കൃപയ്ക്കു വിധേയരായിരിക്കുന്നതിനാൽ പാപം നിങ്ങളുടെ യജമാനനായിരിക്കുന്നില്ലല്ലോ.
കൃപ പാപം ചെയ്യാൻ അനുവാദം നൽകുന്നില്ല
ക്ഷമയ്ക്കുള്ള യാതൊരു വ്യവസ്ഥയുമില്ലാതെ പൂർണമായ അനുസരണം ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്ന ന്യായപ്രമാണത്തിൽനിന്ന് യെഹൂദർ സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെട്ട് കരുണയുടെ വ്യവസ്ഥയിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടതിനാൽ പാപം പെരുകാമെന്ന് ചിലർ കരുതിയതുപോലെ കരുതുന്നത് യുക്തമാണോ എന്ന് പൗലോസ് തുടർന്ന് ചോദിക്കുന്നു. നേരെമറിച്ച്, ഏതു വ്യവസ്ഥയിൻകീഴിലും പാപത്തിൽ തുടരുന്നവർ പാപത്തിന്റെ അടിമകളാണെന്നും നിത്യമരണത്തിന് അധീനരാകുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. സുവിശേഷത്തിന്റെ വിശ്വാസം അനുസരിക്കുന്നവർ മാത്രമേ നീതിയുടെ പ്രതിഫലമായ നിത്യജീവൻ എന്ന സൗജന്യദാനം സ്വീകരിക്കുന്നുള്ളൂ. പാപത്തിന്റെ അടിമകളായിരുന്ന റോമാക്കാർ, സ്നാനത്തിൽ തങ്ങൾക്കു നൽകപ്പെട്ട ഉപദേശത്തിന്റെ രൂപം അഥവാ അച്ച് ഇപ്പോൾ അനുസരിച്ചതിൽ അദ്ദേഹം ആനന്ദിക്കുന്നു. അതിലൂടെ അവർ പാപത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽനിന്ന് സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെടുകയും നീതിയുടെ അടിമകളായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
15 എങ്കിൽ എന്ത്? നാം ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെയല്ല, കൃപയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് നമുക്ക് പാപംചെയ്യാം എന്നാണോ? അല്ലേയല്ല. 16 നിങ്ങൾ അനുസരണയുള്ള ദാസരായി ആർക്കെങ്കിലും സ്വയം വിധേയപ്പെടുത്തിയാൽ നിങ്ങൾ അവരുടെ അടിമകളാകും എന്നറിയാമല്ലോ. നിങ്ങൾ ഒന്നുകിൽ പാപത്തിന്റെ അടിമകളാണ്; അതു മരണത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ അനുസരണത്തിന്റെ അടിമകളാണ്, അത് നീതിയിലേക്കു നയിക്കുന്നു. 17 നിങ്ങൾ പാപത്തിന്റെ അടിമകൾ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ നിങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച ഉപദേശത്തെ ഹൃദയപൂർവം അനുസരിച്ചതുകൊണ്ട് ദൈവത്തിനു സ്തോത്രം! 18 അങ്ങനെ പാപത്തിൽനിന്ന് സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെട്ടിട്ട് നിങ്ങൾ നീതിയുടെ അടിമകളായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു.
പൗലോസ് പാപത്തിന്റെ ഭരണത്തെ റോമൻ അടിമത്തമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു
റോമാക്കാരോട് ന്യായവാദം ചെയ്യുമ്പോൾ, പാപം അവരുടെ ശരീരങ്ങളുടെമേൽ പുലർത്തിയിരുന്ന സ്വേച്ഛാധിപത്യം കൂടുതൽ നന്നായി മനസ്സിലാക്കാൻ പൗലോസ് അവരുടെ സ്വന്തം ആചാരങ്ങളിൽനിന്നുള്ള ഉപമകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു; അടിമത്തത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ അവർക്ക് പരിചിതമായിരുന്നു. മുമ്പ് അവർ നീതിയിൽനിന്ന് സ്വതന്ത്രരായിരുന്നതുപോലെ ഇപ്പോൾ പാപത്തിൽനിന്ന് സ്വതന്ത്രരായിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഒരിക്കൽ മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന പാപത്തിന്റെ സേവനത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ശരീരാവയവങ്ങളെ നിത്യജീവനിൽ അവസാനിക്കുന്ന നീതിയുടെ സേവനത്തിനു സമർപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം അവരെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു.
19 മനുഷ്യസഹജമായ ദൗർബല്യം നിങ്ങൾക്കുണ്ട്. അതിനാൽ മനുഷ്യരുടെ രീതിയിൽ ഞാൻ സംസാരിക്കുകയാണ്. അധർമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നവിധത്തിൽ നിങ്ങളുടെ ശരീരഭാഗങ്ങളെ അശുദ്ധിക്കും അധർമത്തിനും അടിമകളായി ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു. അതുപോലെ ഇപ്പോൾ, വിശുദ്ധീകരണത്തിനായി നിങ്ങളുടെ ശരീരഭാഗങ്ങളെ നീതിക്ക് അടിമകളായി സമർപ്പണം ചെയ്യുക. 20 കാരണം, നിങ്ങൾ പാപത്തിന്റെ അടിമകളായിരുന്നപ്പോൾ നീതിയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ ആയിരുന്നില്ല. 21 അതുകൊണ്ട് എന്തു ഫലമാണ് അന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നത്? ഇന്നു നിങ്ങളെ ലജ്ജിപ്പിക്കുന്ന ആ കാര്യങ്ങളുടെ പരിണതഫലം മൃത്യുവാണ്. 22 എന്നാൽ, ഇപ്പോഴാകട്ടെ, നിങ്ങളെ പാപത്തിൽനിന്നു വിമോചിതരാക്കിയിട്ട് ദൈവത്തിന്റെ ദാസരാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ നിങ്ങൾക്ക് വിശുദ്ധീകരണവും തൽഫലമായി നിത്യജീവനും ലഭിക്കുന്നു. 23 പാപം ശമ്പളമായി നൽകുന്നത് മൃത്യുവാണ്; എന്നാൽ, ദൈവം ദാനമായി നൽകുന്നതോ കർത്താവായ ക്രിസ്തുയേശുവിലൂടെയുള്ള നിത്യജീവനാകുന്നു.
വിവാഹംപോലെ ന്യായപ്രമാണവും മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു
ന്യായപ്രമാണത്തിനു നീതീകരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് യെഹൂദരെ കൂടുതൽ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ, വിവാഹനിയമംപോലെ മോശയുടെ ന്യായപ്രമാണവും ഇരുകക്ഷികളിൽ ഒരാളുടെ മരണത്തോടെ അവസാനിച്ചുവെന്ന് പൗലോസ് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ ന്യായപ്രമാണത്താൽ അവർ മരണത്തിന് ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ, അതായത് കൊല്ലപ്പെട്ടെങ്കിലും മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടവനെ, വിവാഹം ചെയ്യാൻ അവർ സ്വതന്ത്രരായി; അവനോടൊപ്പം ദൈവത്തിനായി ജീവിക്കേണ്ടതിനാണിത്. അവർ ജഡത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം മരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, ന്യായപ്രമാണത്താൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട അവരുടെ ദുഷ്ടമോഹങ്ങൾ അവരെ മരണത്തിന് അധീനരാക്കിയെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവർ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ശക്തിയിൽനിന്ന് സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ശാപത്തിൻകീഴിൽ തങ്ങളെ ബന്ധിച്ചുവെച്ചിരുന്ന പാപത്തിന്റെ ജഡശരീരം ക്രിസ്തുവിനോടൊപ്പം ഉപേക്ഷിച്ച അവർക്ക്, ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ പഴയ ആചാരങ്ങളിലും അക്ഷരത്തിലുമല്ല, സുവിശേഷത്തിന്റെ ആത്മീയ അനുസരണത്തിൽ ദൈവത്തെ സേവിക്കാൻ കഴിയുന്നു.
1 സഹോദരങ്ങളേ, ഒരാൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന കാലത്തുമാത്രമാണ് ന്യായപ്രമാണത്തിന് അയാളുടെമേൽ അധികാരമുള്ളത് എന്നു നിങ്ങൾക്കറിഞ്ഞുകൂടേ? ന്യായപ്രമാണം അറിയുന്നവരോടാണല്ലോ ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നത്. 2 ഉദാഹരണമായി, വിവാഹിതയായ സ്ത്രീ ജീവനോടിരിക്കുന്ന ഭർത്താവിനോട് നിയമത്താൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഭർത്താവു മരിച്ചാൽ, അയാളോട് ബന്ധിക്കുന്ന നിയമത്തിൽനിന്ന് അവൾ വിമുക്തയായിത്തീരുന്നു. 3 ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കെ ഒരു സ്ത്രീ മറ്റൊരാളെ സ്വീകരിച്ചാൽ അവൾ വ്യഭിചാരിണി എന്നു വിളിക്കപ്പെടും. എന്നാൽ ഭർത്താവു മരിച്ചാലോ ഭർത്താവിനോട് അവളെ ബന്ധിക്കുന്ന നിയമത്തിൽനിന്ന് അവൾ സ്വതന്ത്രയായിത്തീരുന്നു. പിന്നീട് മറ്റൊരു പുരുഷനെ സ്വീകരിച്ചാൽ അവൾ വ്യഭിചാരിണിയാകുകയില്ല.
4 അതുപോലെതന്നെ, എന്റെ സഹോദരങ്ങളേ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഭാഗമായതിലൂടെ ന്യായപ്രമാണസംബന്ധമായി നിങ്ങളും മരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതാകട്ടെ, മറ്റൊരാളിന്റെ, മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിന്റെ, സ്വന്തമായി നാം തീരേണ്ടതിനും തന്മൂലം നാം ദൈവത്തിനു സത്ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നവരായി ജീവിക്കേണ്ടതിനുമാണ്. 5 നാം പഴയ സ്വഭാവത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നപ്പോൾ ന്യായപ്രമാണം വിലക്കുന്നവ ചെയ്യാനുള്ള പാപപ്രലോഭനങ്ങൾ നമ്മുടെ അവയവങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നവയായിരുന്നു. 6 എന്നാൽ ഇപ്പോഴാകട്ടെ, ന്യായപ്രമാണത്തിൽനിന്ന് നാം സ്വതന്ത്രരാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നമ്മെ അധീനപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ന്യായപ്രമാണത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം നാം ഇപ്പോൾ മരിച്ചവരാണ്. എഴുതപ്പെട്ട ന്യായപ്രമാണം ആചരിക്കുകയെന്ന പഴയ രീതിയിലല്ല, ആത്മാവിനാൽ നിയന്ത്രിതമായ പുതിയ ജീവിതത്തിലൂടെ നാം ദൈവത്തിനു ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുകയാണ് അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം.
ന്യായപ്രമാണം പാപത്തിന്റെ കാരണമല്ല
ന്യായപ്രമാണമാണോ പാപത്തിന്റെ കാരണം എന്ന് ഒരു യെഹൂദൻ ചോദിക്കുന്നതായി പൗലോസ് ഇവിടെ സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു. പാപത്തെ വിലക്കിയതിനാൽ ന്യായപ്രമാണത്തിനു പാപത്തിന്റെ കാരണമാകാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം മറുപടി പറയുന്നു. ദുഷ്ടമോഹം മനുഷ്യനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; ന്യായപ്രമാണം അതിനെ വെളിപ്പെടുത്തുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. ആർക്കും ഇടർച്ച വരുത്താതിരിക്കാൻ, ന്യായപ്രമാണത്തിൻകീഴിലുള്ള വീണ്ടും ജനിച്ചിട്ടില്ലാത്ത യെഹൂദന്റെ അവസ്ഥ പൗലോസ് സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തിലൂടെ വിവരിക്കുന്നു. ന്യായപ്രമാണം തിന്മ എന്തെന്നു വെളിപ്പെടുത്തുകയും അതിനെ വിലക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നും, ഇത് അതിന്റെ കൽപ്പനകളെ അനുസരിക്കാതിരിക്കാനും അവയ്ക്കെതിരെ മത്സരിക്കാനും മനുഷ്യന്റെ പാപസ്വഭാവത്തെ ശക്തമായി ഉത്തേജിപ്പിച്ചുവെന്നും അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്നു. അതിനാൽ പാപത്തെ വിലക്കുന്നതിനാൽ ന്യായപ്രമാണവും കൽപ്പനയും വിശുദ്ധവും നീതിയുള്ളതും നല്ലതുമാണ്. എങ്കിലും പൗലോസ് സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ അവ രക്ഷയിലേക്കല്ല, ശിക്ഷാവിധിയിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.
7 എന്താണ് ഇതിന്റെ അർഥം? ന്യായപ്രമാണം പാപമെന്നോ? ഒരിക്കലുമല്ല. എങ്കിലും ന്യായപ്രമാണം ഇല്ലായിരുന്നു എങ്കിൽ പാപം എന്തെന്നു ഞാൻ അറിയുമായിരുന്നില്ല. “മോഹിക്കരുത്,” എന്നു ന്യായപ്രമാണം പറഞ്ഞിരുന്നില്ലെങ്കിൽ മോഹിക്കുന്നത് പാപമോ അല്ലയോ എന്നു ഞാൻ അറിയുകയില്ലായിരുന്നു. 8 എന്നാൽ ഈ കൽപ്പനയിലൂടെ പാപം എന്നിൽ എല്ലാവിധ ദുർമോഹങ്ങൾക്കും അവസരം ഉണ്ടാക്കി. കാരണം ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ പാപം നിർജീവമായിരുന്നു. 9 ഒരുകാലത്ത് ഞാൻ ന്യായപ്രമാണം ഇല്ലാതെ ജീവിച്ചിരുന്നു; എന്നാൽ ന്യായപ്രമാണത്തിലെ കൽപ്പന വന്നപ്പോൾ പാപം എന്നിൽ സജീവമാകുകയും ഞാൻ മരിക്കുകയും ചെയ്തു. 10 ഇങ്ങനെ, ജീവദായകമായിത്തീരേണ്ടിയിരുന്ന ന്യായപ്രമാണകൽപ്പനതന്നെ എന്റെ മരണത്തിനു ഹേതുവായിത്തീർന്നു എന്നു ഞാൻ കണ്ടെത്തി. 11 കൽപ്പന മുഖാന്തരം ലഭിച്ച അവസരം മുതലെടുത്ത് പാപം എന്നെ വഞ്ചിക്കുകയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. 12 ന്യായപ്രമാണം വിശുദ്ധമാണ്; അതിലെ കൽപ്പനകൾ വിശുദ്ധവും നീതിയുക്തവും നല്ലതുംതന്നെ.
ന്യായപ്രമാണത്തിൻകീഴിൽ പോരാടുന്ന രണ്ട് സ്വഭാവങ്ങൾ
ഇത്ര നല്ലതും വിശുദ്ധവുമായ ന്യായപ്രമാണമാണോ തങ്ങളുടെ മരണത്തിനു കാരണമെന്ന് യെഹൂദൻ ഇപ്പോൾ ചോദിക്കുന്നതായി സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു. മരണത്തിനു കാരണമാകുന്നത് ന്യായപ്രമാണമല്ല, പാപമാണെന്നും വിശുദ്ധവും നീതിയുള്ളതും നല്ലതുമായ ഒരു നിയമത്തിലൂടെ പാപികളെ മരണത്തിന് അധീനരാക്കിയപ്പോൾ പാപത്തിന്റെ വലിയ തിന്മ വെളിപ്പെട്ടുവെന്നും പൗലോസ് മറുപടി പറയുന്നു. ന്യായപ്രമാണംതന്നെ ആത്മീയജീവനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. എന്നാൽ അമാനുഷികമായ സഹായമില്ലാതെ ആരെയും വിശുദ്ധനാക്കാൻ അതിനു ശക്തിയില്ലെന്നു കാണിക്കാൻ, ന്യായപ്രമാണത്തിൻകീഴിലുള്ള വീണ്ടും ജനിച്ചിട്ടില്ലാത്ത യെഹൂദനെ പാപത്തിന് അടിമയായി വിൽക്കപ്പെട്ടവനായി, അതായത് അതിന്റെ സേവനത്തിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ശക്തിയില്ലാത്തവനായി, അദ്ദേഹം തുടർന്നും സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിൽ എപ്പോഴും പരസ്പരം പോരാടുന്ന രണ്ട് വിരുദ്ധ തത്ത്വങ്ങളെ അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നു. ന്യായപ്രമാണത്തിൻകീഴിൽ ജഡസ്വഭാവം അകത്തെ മനുഷ്യനെ അഥവാ ആത്മീയസ്വഭാവത്തെ ജയിക്കുന്നു. മോശയുടെ ന്യായപ്രമാണം ഒരു വ്യക്തിക്ക് തന്റെ കടമയെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവു നൽകുന്നു, എന്നാൽ അതു ചെയ്യാനുള്ള ശക്തി നൽകുന്നില്ല; അങ്ങനെ അയാൾ പാപത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും നിയമത്തിന് അധീനനാക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ദയനീയാവസ്ഥയിൽ, പാപത്തിനു വിൽക്കപ്പെട്ടതും അതിന്റെ സ്വന്തമായതുമായ ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് പൗലോസ് ഇങ്ങനെ നിലവിളിക്കുന്നു: “മരണത്തിന്റെ ഈ ശരീരത്തിൽനിന്ന് എന്നെ ആര് രക്ഷിക്കും?” നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപ മാത്രമാണ് രക്ഷയ്ക്കുള്ള മാർഗമെന്ന് അദ്ദേഹം ആനന്ദത്തോടെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
13 അപ്പോൾ നന്മയായത് എനിക്കു മരണഹേതുവായി ഭവിച്ചെന്നാണോ? ഒരിക്കലുമില്ല. നന്മയായതിലൂടെ എനിക്ക് മരണം വരുത്തിയതു പാപമാണ്. അങ്ങനെ പാപത്തിന്റെ തനിസ്വഭാവം വെളിപ്പെടുകയും കൽപ്പനയിലൂടെ പാപത്തിന്റെ ഭീകരത വ്യക്തമാകുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്.
14 ന്യായപ്രമാണം ആത്മികം എന്ന് നമുക്കറിയാം; ഞാനോ പാപത്തിന് വിൽക്കപ്പെട്ട വെറും മനുഷ്യൻ. 15 എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല; ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതല്ല, പിന്നെയോ ഞാൻ വെറുക്കുന്നതാണ് ചെയ്തുപോകുന്നത്. 16 ഇങ്ങനെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത തിന്മചെയ്യുന്നെങ്കിൽ, ന്യായപ്രമാണം നല്ലതെന്നു ഞാൻ സമ്മതിക്കുകയാണ്. 17 എന്നാൽ, അതു ഞാനല്ല പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, എന്നിലുള്ള പാപമാണ്. 18 എന്നിൽ, അതായത്, എന്റെ മനുഷ്യപ്രകൃതിയിൽ ഒരു നന്മയും വസിക്കുന്നില്ല എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു. നന്മ പ്രവർത്തിക്കാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിലും, അതു പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. 19 ഞാൻ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നന്മയല്ല, ആഗ്രഹിക്കാത്ത തിന്മയാണ് ചെയ്തുപോകുന്നത്. 20 അങ്ങനെ, ആഗ്രഹിക്കാത്തതാണ് ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നതെങ്കിൽ, ഞാനല്ല എന്നിൽ വസിക്കുന്ന പാപമാണ് അതു പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
21 അതുകൊണ്ടു നന്മചെയ്യാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ, തിന്മ എന്നൊരു തത്ത്വം എന്നോടൊപ്പമുണ്ടെന്നു ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു. 22 എന്റെ അന്തരംഗത്തിൽ ഞാൻ ദൈവികന്യായപ്രമാണത്തിൽ ആഹ്ലാദിക്കുന്നു; 23 എന്നാൽ എന്റെ ബുദ്ധിയോടു പോരാടുന്ന മറ്റൊരു തത്ത്വം എന്റെ അവയവങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നെന്നു ഞാൻ കാണുന്നു; അത് എന്റെ അവയവങ്ങളിലുള്ള പാപപ്രഭാവത്തിന് എന്നെ അടിമയാക്കുകയുംചെയ്യുന്നു. 24 അയ്യോ! ഞാൻ എത്ര നിസ്സഹായൻ! മരണത്തിലേക്കെന്നെ നയിക്കുന്ന ഈ ശരീരത്തിൽനിന്ന് എന്നെ ആർ സ്വതന്ത്രനാക്കും? 25 നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു; ദൈവത്തിനു സ്തോത്രം!
ഞാൻ ബുദ്ധികൊണ്ടു ദൈവികന്യായപ്രമാണത്തെയും ശരീരംകൊണ്ടു പാപത്തിന്റെ തത്ത്വത്തെയും സേവിക്കുന്നു.