Pumziko la Sabato Linabaki kwa Waamini

Paulo anaeleza kile ambacho pumziko la Kanaani liliwakilisha. Kwa kuwa wana wa Israeli walilipoteza kwa sababu ya kutokuamini na ukaidi, anawahimiza Waebrania wawe na hofu, ili wao pia wasikose kuifikia ahadi waliyokuwa wamepokea. Injili ileile ilihubiriwa kwa wana wa Israeli kama ilivyohubiriwa kwao, kupitia mifano na vivuli vya Sheria na kupitia manabii, lakini kwa sababu hawakuisikia kwa imani, haikuwafaidi. Kwamba kuna pumziko kwa waaminifu ni wazi kutokana na maneno ya Kumbukumbu la Torati 12:9, na Daudi alilitabiri. Hakika si lile pumziko la Mungu lililofuata uumbaji. Kwa maana pumziko la Sabato liliwekwa (Mwanzo 2:2; Kutoka 31:17) mara tu baada ya kuwekwa kwa msingi wa ulimwengu, na kiapo hiki kiliapwa muda mrefu baadaye, wakati wana wa Israeli walipokuwa wameimiliki nchi ya ahadi, na pamoja nayo pumziko la Sabato (Kutoka 16:23; 20:8). Lakini kwa kuwa wale walioahidiwa pumziko hili kwanza hawakuingia ndani yake kwa sababu ya kutokuamini, Roho Mtakatifu aliirudia ahadi hiyo vizazi vingi baadaye. Kwa hiyo, kwa kuwa Yoshua hakuwa amewapa pumziko lililokusudiwa alipowamilikisha Kanaani, hakika bado lipo pumziko jingine la Mungu kwa waamini. Ni pumziko la mbinguni lililoahidiwa kwa waaminifu, ambalo Kanaani ilikuwa mfano wake; si la kufurahiwa katika maisha haya, bali la kuingiwa wakati kazi za maisha haya zimekoma: pumziko la Sabato pamoja na Mungu. Wanahimizwa kufanya kila jitihada ya mwili na akili ili waingie katika pumziko la Mungu, wala wasikose kulifikia kama Israeli ya kale ilivyofanya. Analieleza neno la Mungu linalohubiriwa kwao sasa kuwa nguvu iliyo hai na yenye uwezo wote. Linalipiza kisasi, nalo linakata kwa kina kuliko upanga wowote wenye makali kuwili. Linapenya nafsi na roho, likitenganisha, bila kuweza kuzuiwa, roho ya mwanadamu inayowajibika kwa matendo yake na nafsi yake yenye hisia, nalo linachunguza mawazo ya siri kabisa ya moyo. Kristo, Mwamuzi wa mwanadamu, ambaye ni lazima wampe hesabu, anajua mambo yote.

62 BK

Biblica® Toleo Wazi Neno: Bibilia Takatifu™ (OKCV)

Waebrania 4:1–13

1 Kwa hiyo, kwa kuwa bado ahadi ya kuingia rahani iko wazi, tujihadhari ili hata mmoja wenu asije akaikosa. 2 Kwa maana sisi pia tumesikia Injili iliyohubiriwa kwetu, kama nao walivyosikia; lakini ujumbe ule waliousikia haukuwa na maana kwao, kwa sababu wale waliousikia hawakuuchanganya na imani. 3 Sasa sisi ambao tumeamini tunaingia katika ile raha, kama vile Mungu alivyosema,

“Kwa hiyo nikaapa katika hasira yangu,

‘Kamwe hawataingia rahani mwangu.’ ”

Lakini kazi yake ilikamilika tangu kuumbwa kwa ulimwengu. 4 Kwa maana mahali fulani amezungumza kuhusu siku ya saba, akisema: “Katika siku ya saba Mungu alipumzika kutoka kazi zake zote.” 5 Tena hapo juu asema, “Kamwe hawataingia rahani mwangu.”

6 Kwa hiyo inabaki kuwa wazi kwa wengine kuingia, nao wale wa kwanza waliopokea Injili walishindwa kuingia kwa sababu ya kutokutii. 7 Kwa hiyo Mungu ameweka siku nyingine, akaiita Leo, akisema kwa kinywa cha Daudi baadaye sana, kwa maneno yaliyotangulia kunenwa:

“Leo, kama mkiisikia sauti yake,

msiifanye mioyo yenu migumu.”

8 Kwa maana kama Yoshua alikuwa amewapa raha, Mungu hangesema tena baadaye kuhusu siku nyingine. 9 Kwa hiyo basi, imebaki raha ya Sabato kwa ajili ya watu wa Mungu; 10 kwa kuwa kila mmoja aingiaye katika raha ya Mungu pia hupumzika kutoka kazi zake mwenyewe, kama vile Mungu alivyopumzika kutoka kazi zake. 11 Basi, na tufanye bidii kuingia katika raha hiyo, ili kwamba asiwepo yeyote atakayeanguka kwa kufuata mfano wao wa kutokutii.

12 Kwa maana Neno la Mungu li hai tena lina nguvu. Lina makali kuliko upanga wowote wenye makali kuwili, hivyo linachoma hata kuzigawanya nafsi na roho, viungo na mafuta yaliyo ndani yake; tena li jepesi kuyatambua mawazo na makusudi ya moyo. 13 Wala hakuna kiumbe chochote kilichofichika machoni pa Mungu. Kila kitu kimefunuliwa na kiko wazi machoni pake yeye ambaye kwake ni lazima tutatoa hesabu.

Mwana wa Mungu, Kuhani Wetu Mkuu Aliye Mkuu

Paulo anaonyesha kwamba ukuhani wa Kristo ni mkuu kuliko ule wa Aroni na wa kila kuhani mkuu mwingine. Labda akiwarejelea Wayahudi waliokuwa wakiwashawishi Wakristo wa jamii ya Mwebrania kuiacha imani kwa sababu injili haikuamuru dhabihu za upatanisho, anathibitisha kwamba kuhani mkuu wa Wakristo ni Mwana wa Mungu. Amepita katika mbingu zinazoonekana akiwa amejitoa mwenyewe kuwa dhabihu; Patakatifu pa Patakatifu palikuwa mfano wa mbingu hizo. Kwa kuwa ameuchukua utu na kuuunganisha na uungu, bila shaka daima anayahurumia madhaifu ya wanadamu. Kupitia kwake wote, wala si kuhani mkuu peke yake, wanaweza kukikaribia kiti cha enzi cha neema na, kwa maombezi ya Kristo, kupokea msaada kwa wakati unaofaa wanapojaribiwa.

Waebrania 4:14–16

14 Kwa kuwa tunaye Kuhani Mkuu kuliko wote ambaye ameingia mbinguni, Yesu Mwana wa Mungu, basi na tushikamane sana kwa uthabiti na ule ukiri wa imani yetu. 15 Kwa kuwa hatuna Kuhani Mkuu asiyeweza kuchukuliana na sisi katika udhaifu wetu, lakini tunaye mmoja ambaye alijaribiwa kwa kila namna, kama vile sisi tujaribiwavyo: lakini yeye hakutenda dhambi. 16 Basi na tukikaribie kiti cha rehema kwa ujasiri, ili tupewe rehema na kupata neema ya kutusaidia wakati wa mahitaji.

Kristo Ateuliwa na Mungu Kuwa Kuhani Mkuu

Baada ya kueleza faida za ukuhani na dhabihu ya Mwana wa Mungu, Paulo analinganisha ukuhani wa Kristo na ule wa Aroni. Anaonyesha kwamba kila kuhani mkuu alichukuliwa kutoka miongoni mwa ndugu zake (Waebrania 2:17) na aliteuliwa kuwa mpatanishi kati ya Mungu na mwanadamu. Alitoa zawadi za watu kama shukrani kwa wema wa Mungu na jinsi anavyowaruzuku, na damu ya wanyama kama upatanisho kwa ajili ya dhambi. Kwa kuwa ana asili ileile ya kibinadamu, anaweza kuwatendea kwa upole wale wanaopotea, na kwa sababu ya udhaifu wake mwenyewe lazima atoe dhabihu ya upatanisho kwa ajili yake mwenyewe na kwa ajili ya watu. Paulo anaunganisha maelezo haya ya wajibu wa ukuhani na hoja yake kwa kuthibitisha kwamba, kama vile hakuna mtu katika kanisa la Wayahudi ambaye angeweza kujitwalia heshima ya kuwa kuhani mkuu, vivyo hivyo Kristo, kuhani mkuu wa kanisa la Wakristo, aliyekuwa na sifa nyingine zote zinazohitajika, pia aliteuliwa katika wadhifa wake na Mungu mwenyewe. Mungu alimtangaza kuwa Mwana wake, kama Maandiko yao wenyewe yanavyoweka wazi (Zaburi 110:4; 2:7). Paulo anasisitiza kwamba ingawa Kristo, kuhani mkuu wa injili, alikuwa Mwana wa Mungu, katika asili yake ya kibinadamu alipatwa na mateso makubwa na yenye uchungu mwingi kupita yote. Kupitia mateso hayo alijifunza jinsi wanadamu wanavyoona kuwa vigumu kutii katika dhiki. Akiwa amekamilishwa kama mwanadamu kwa njia ya mateso, akawa mwanzilishi wa wokovu kwa wote wanaomtii katika asili yake ya kibinadamu iliyosulubiwa, na Mungu akamfanya kuwa kuhani milele kwa mfano wa Melkizedeki.

Waebrania 5:1–10

1 Kwa maana kila kuhani mkuu anayechaguliwa miongoni mwa wanadamu anawekwa kuwawakilisha kwa mambo yanayomhusu Mungu, ili apate kutoa matoleo na dhabihu kwa ajili ya dhambi. 2 Kwa kuwa yeye mwenyewe ni dhaifu, aweza kuwachukulia kwa upole wale wasiojua na kupotoka. 3 Hii ndiyo sababu inampasa kutoa dhabihu kwa ajili ya dhambi zake mwenyewe na vivyo hivyo kwa ajili ya dhambi za watu. 4 Hakuna anayejitwalia heshima hii mwenyewe; ni lazima aitwe na Mungu, kama vile Aroni alivyoitwa. 5 Pia Kristo hakujitwalia utukufu yeye mwenyewe wa kuwa Kuhani Mkuu, bali Mungu alimwambia,

“Wewe ni Mwanangu;

leo mimi nimekuzaa.”

6 Pia mahali pengine asema,

“Wewe ni kuhani milele,

kwa mfano wa Melkizedeki.”

7 Katika siku za maisha ya Yesu hapa duniani, alimtolea maombi na dua pamoja na kulia sana na machozi, yeye awezaye kumwokoa na mauti, naye Mungu akamsikia kwa sababu ya kutii kwake kwa unyenyekevu. 8 Ingawa alikuwa Mwana, alijifunza utiifu kutokana na mateso aliyoyapata, 9 na akiisha kukamilishwa, akawa chanzo cha wokovu wa milele kwa wote wanaomtii. 10 Naye amewekwa na Mungu kuwa Kuhani Mkuu kwa mfano wa Melkizedeki.

Kutoka Maziwa hadi Chakula Kigumu

Katika maelezo ya pembeni, Paulo anawakemea kwa kuwa wazito wa kuelewa mambo ya kiroho. Badala ya kuwa walimu wa wengine, kama inavyowapasa, wanahitaji kufundishwa tena kanuni za kwanza za maneno ya Mungu, yaani mifano na ishara za Agano la Kale, nao wamefikia hatua ya kuhitaji maziwa badala ya chakula kigumu. Wale wanaojua tu maana ya maneno ya kale ya Mungu kama yalivyoandikwa, ambayo hapa yanaitwa maziwa kwa sababu yalikuwa mambo ya msingi ya dini, ni watoto wachanga katika ujuzi na ukuaji. Hawana ustadi katika mafundisho ya injili. Mafundisho hayo yamefichwa chini ya mifano na unabii wa Sheria, nayo yanaitwa chakula kigumu kwa sababu ni kwa ajili ya waliokomaa kiroho tu. Chakula hicho huimarisha imani yao, na kwa kutumia daima hisi zao za kiroho wanaweza kutambua maana ya kina ya maneno ya Mungu na kutofautisha ukweli na uongo. Kwa hiyo Paulo anawahimiza waiache Sheria, au kanuni za kwanza za mafundisho ya Kristo, na kusonga mbele hatua kwa hatua kuelekea ukamilifu wa kiroho (Waebrania 5:14). Kwa sasa hatajadili kanuni za Kikristo kama zilivyofundishwa katika maneno ya kale ya Mungu, ambazo ndizo msingi wa dini: toba kutokana na matendo yanayostahili kifo; imani kwa Mungu; mafundisho kuhusu mabatizo na kuweka mikono juu ya dhabihu, ili kukiri kwamba kosa lilistahili kifo kilichotekelezwa; na ufufuo wa wafu na hukumu ya milele. Lakini kwa msaada wa Mungu atawaonyesha kweli za juu zaidi za injili, kama Sheria na utaratibu wake wa dhabihu vilivyotangulia kuzionyesha kwa mifano.

Waebrania 5:11–6:3

11 Tunayo mengi ya kusema kuhusu habari ya ukuhani huu, lakini ni vigumu kuyaeleza, kwa sababu ninyi ni wazito wa kuelewa. 12 Kwa hakika, ingawa mpaka wakati huu ingewapasa kuwa walimu, bado mnahitaji mtu wa kuwafundisha tena hatua za awali za kweli ya Neno la Mungu. Mnahitaji maziwa, wala si chakula kigumu! 13 Kwa maana yeyote aishiye kwa kunywa maziwa bado yeye ni mtoto mchanga, hana ujuzi katika mafundisho kuhusu neno la haki. 14 Lakini chakula kigumu ni kwa ajili ya watu wazima, ambao kwa kujizoeza wamejifunza kupambanua kati ya mema na mabaya.

6:1 Kwa hiyo, tukiachana na mafundisho yale ya awali kuhusu Kristo na tukisonga mbele ili tufikie utimilifu, sio kuweka tena msingi wa mafundisho ya kuzitubia kazi zisizo na uhai na imani katika Mungu, 2 mafundisho kuhusu aina za ubatizo, kuwekea watu mikono, ufufuo wa wafu, na hukumu ya milele. 3 Mungu akitujalia tutafanya hivyo.

Hatari ya Kuiacha Imani

Paulo anakatiza hoja yake ili kusisitiza uhitaji wa kukua kiroho, kwa kuwa wasipopiga hatua wangekuwa katika hatari ya kuanguka kiasi cha kutoweza kurejeshwa tena. Wengine wamefundishwa kikamilifu dini ya Kikristo na kushiriki baraka zake zote, na wameona kwa macho yao wenyewe miujiza yenye nguvu iliyoithibitisha na matendo ya kimiujiza ya Roho Mtakatifu. Anatangaza kwamba ikiwa wameiacha imani ya Kristo, isingewezekana kuwafanya upya tena wafikie toba yenye manufaa. Hakuna ushahidi wenye nguvu zaidi au ulio bora zaidi ambao wangeweza kupewa. Kwa kuyakana mafundisho ya Mungu, wanamsulubisha Mwana wa Mungu tena na kumwaibisha hadharani, wakiikataa dhabihu ya pekee. Kwa kutumia mfano, Paulo anaonyesha kwamba wale wanaozaa matunda ya utakatifu, kulingana na manufaa ya kiroho waliyopokea, watabarikiwa na Mungu. Lakini wale wanaozaa miiba na michongoma ya dhambi na kutokuamini wanakataliwa naye, na mwisho wao ni kuchomwa moto, kama udongo usiozaa unavyoungua kwa joto la jua. Wanatiwa moyo kuishikilia injili kwa uthabiti, kwa kuwa Mungu hatasahau kazi yao na taabu ya upendo katika kuwahudumia Wakristo maskini, ambayo ilithibitisha imani yao kwake, bali ataithawabisha kulingana na ahadi yake. Anawahimiza waendelee kuwa na imani hiyo hiyo yenye matendo na upendo huo huo hadi mwisho wa maisha yao, na kuwaiga watu wa Mataifa wanaoamini, ambao kwa imani katika Kristo na kwa uvumilivu sasa wanazirithi, katika kanisa la injili, ahadi alizopewa Abrahamu na uzao wake kwa njia ya imani.

Waebrania 6:4–12

4 Kwa kuwa ni vigumu kwa wale ambao wakati fulani walishapata nuru, ambao walishaonja kipawa cha mbinguni, ambao wamekwisha kushiriki katika Roho Mtakatifu, 5 ambao wameonja uzuri wa Neno la Mungu na nguvu za wakati ujao, 6 kisha wakianguka, kuwarejesha tena katika toba. Kwa kuwa wanamsulubisha Mwana wa Mungu mara ya pili na kumdhalilisha hadharani, nayo ikawa hasara kwao.

7 Ardhi ile ipokeayo mvua inyeshayo juu yake mara kwa mara hutoa mazao yanayowanufaisha wale ambao kwa ajili yao yalimwa, nayo nchi hiyo hupokea baraka kutoka kwa Mungu. 8 Lakini ardhi ikizaa miiba na mibaruti, haina thamani na iko hatarini ya kulaaniwa. Mwisho wake ni kuchomwa moto.

9 Ingawa tunasema hivi, ndugu zangu wapendwa, kwa upande wenu tuna hakika ya mambo mema zaidi, mambo yale yahusuyo wokovu. 10 Mungu si mdhalimu: yeye hataisahau kazi yenu na upendo ule mlioonyesha kwa ajili yake katika kuwahudumia watakatifu na hata sasa mnaendelea kuwahudumia. 11 Nasi twataka kila mmoja wenu aonyeshe bidii iyo hiyo ili mpate kujua uhakika kamili wa lile tumaini mpaka mwisho, 12 ili msije mkawa wavivu, bali mpate kuwaiga wale ambao kwa imani na saburi hurithi zile ahadi.

Ahadi na Kiapo cha Mungu kwa Abrahamu

Kutokana na agano lililofanywa na Abrahamu, Paulo anaonyesha kwamba imani na uvumilivu vinahitajika, na kwamba warithi wa Abrahamu si watoto wake kwa ukoo bali ni watoto wake kwa ahadi. Anathibitisha kwamba Abrahamu alikuwa amengoja kwa muda mrefu kwa imani na uvumilivu alipopokea utimizo wa kwanza wa ahadi aliyopewa (Mwanzo 12:2, 3; 17:1–8), katika kuzaliwa kwa Isaki kwa njia iliyo juu ya uwezo wa kibinadamu. Baada ya imani yake kujaribiwa kikamilifu alipomtoa Isaki kuwa dhabihu, Mungu alithibitisha kwa kiapo ahadi yake kwake na kwa uzao wake kwamba imani yao ingehesabiwa kwao kuwa haki (Mwanzo 22:16, 17). Hii ilikuwa ili wazao wake wanaoamini kutoka kila taifa wapate kusadikishwa kwamba kusudi lake halibadiliki. Kusudi hilo linategemea mambo mawili, ahadi na kiapo cha Mungu, ambavyo, kama Mungu mwenyewe, lazima viwe visivyo na kikomo na vyenye kufunga milele. Vinawapa faraja kubwa wale waliokimbilia tumaini la uzima wa milele kuwa kimbilio lao, uzima ulioahidiwa kwa njia ya imani katika injili. Tumaini hili ni nanga ya nafsi, iliyofungwa kwa Yesu, aliye ndani ya pazia: amewatangulia mbinguni akiwa amejitoa mwenyewe kuwa dhabihu na amekuwa kuhani mkuu milele kwa mfano wa Melkizedeki.

Waebrania 6:13–20

13 Mungu alipompa Abrahamu ahadi yake, kwa kuwa hakuwepo mwingine aliyekuwa mkuu kuliko yeye ambaye angeweza kuapa kwa jina lake, aliapa kwa nafsi yake, 14 akisema, “Hakika nitakubariki na kukupa wazao wengi.” 15 Abrahamu naye, baada ya kungoja kwa saburi, alipokea kile kilichoahidiwa.

16 Wanadamu huapa kwa yeye aliye mkuu kuwaliko, nacho kiapo hicho huthibitisha kile kilichosemwa na hivyo humaliza mabishano yote. 17 Mungu alipotaka kuonyesha kwa udhahiri zaidi ile asili ya kutokubadilika kwa ahadi yake kwa warithi wa ahadi, aliithitibisha kwa kiapo. 18 Mungu alifanya hivyo ili kwa vitu viwili visivyobadilika, yaani ahadi yake na kiapo chake, ambavyo kwavyo Mungu hawezi kusema uongo, sisi ambao tumemkimbilia ili tulishike lile tumaini lililowekwa mbele yetu tuwe na faraja thabiti. 19 Tunalo tumaini hili kama nanga ya roho iliyo imara na thabiti. Tumaini hili huingia katika sehemu takatifu iliyopo nyuma ya pazia, 20 mahali ambapo Yesu mtangulizi wetu aliingia kwa niaba yetu. Yeye amekuwa Kuhani Mkuu milele, kwa mfano wa Melkizedeki.