Yahudawa Sun Dawo daga Zaman Bauta (continued)
536 kafin haihuwar Almasihu
Biblica® Open Hausa Contemporary Bible™ (OHCB)
Na ’ya’yan Kora maza. Zabura ce. Waƙa ce.
1 Ya kafa harsashinsa a kan dutse mai tsarki.
2 Ubangiji yana ƙaunar ƙofofin Sihiyona
fiye da dukan wuraren zaman Yaƙub.
3 Ana faɗin abubuwa masu ɗaukaka game da ke
Ya birnin Allah, Sela
4 “Zan lissafta Rahab
a cikin waɗanda suka san ni,
Filistiya ita ma, da Taya, tare da Kush,
zan kuma ce, ‘An haifi wannan a Sihiyona.’ ”
5 Tabbatacce, game da Sihiyona za a ce,
“Wannan da wancan an haifa a cikinta,
Mafi Ɗaukaka kansa zai kafa ta.”
6 Ubangiji zai rubuta a littafin sunayen mutanensa,
“An haifi wannan a Sihiyona.” Sela
7 Yayinda suke kaɗe-kaɗe za su rera,
“Dukan maɓulɓulaina suna cikinki.”
1 Yabi Ubangiji.
Zan ɗaukaka Ubangiji da dukan zuciyata
a cikin majalisar masu aikata gaskiya da kuma a cikin taro.
2 Ayyukan Ubangiji da girma suke;
dukan waɗanda suke farin ciki da su suna tunaninsu.
3 Ayyukansa masu ɗaukaka da kuma daraja ne,
adalcinsa kuma zai dawwama har abada.
4 Ya sa a tuna da abubuwa masu banmamaki nasa;
Ubangiji mai alheri ne mai tausayi kuma.
5 Yana ba da abinci ga waɗanda suke tsoronsa;
yakan tuna da alkawarinsa har abada.
6 Ya nuna wa mutanensa ikon ayyukansa,
yana ba su ƙasashen waɗansu al’ummai.
7 Ayyukan hannuwansa masu aminci ne da kuma gaskiya;
dukan farillansa abin dogara ne.
8 Tsayayyu ne har abada abadin,
ana yinsu cikin aminci da kuma gaskiya.
9 Yana ba da ceto ga mutanensa;
ya kafa alkawarinsa har abada,
tsarki da banrazana ne sunansa.
10 Tsoron Ubangiji ne mafarin hikima;
dukan waɗanda suke bin farillansa suna da ganewa mai kyau.
Gare shi ne madawwamin yabo.
112:1 Yabi Ubangiji.
Mai albarka ne mutumin da yake tsoron Ubangiji,
wanda yakan sami farin ciki mai girma a umarnansa.
2 ’Ya’yansa za su zama manya a ƙasar;
tsaran masu aikata gaskiya za su sami albarka.
3 Wadata da arziki suna a cikin gidansa,
adalcinsa zai dawwama har abada.
4 Ko a cikin duhu haske kan haskaka wa mai aikata gaskiya,
mai alheri mai tausayi da kuma mai adalci.
5 Abu mai kyau zai zo masa shi da yake kyauta yake kuma ba da bashi hannu sake,
shi da yake yin al’amuransa cikin gaskiya.
6 Tabbatacce ba zai taɓa jijjigu ba;
za a tuna da mai adalci har abada.
7 Ba zai ji tsoron labari marar daɗi ba;
zuciyarsa tsayayyiya ce, tana dogara ga Ubangiji.
8 Zuciyarsa tana da kāriya, ba zai ji tsoro ba;
a ƙarshe zai zama mai nasara a kan maƙiyansa.
9 Ya rarraba kyautansa ga matalauta,
adalcinsa zai dawwama har abada;
za a ɗaga ƙahonsa sama da bangirma.
10 Mugun mutum zai gani yă kuma yi fushi,
zai ciza haƙora yă kuma lalace;
sha’awace-sha’awacen mugaye za su zo ga ƙarshe.
113:1 Yabi Ubangiji.
Ku yabe shi, ya ku bayin Ubangiji,
ku yabi sunan Ubangiji.
2 Bari a yabi sunan Ubangiji,
yanzu da har abada kuma.
3 Daga fitowar rana zuwa inda take fāɗuwa,
a yabi sunan Ubangiji.
4 Ana ɗaukaka Ubangiji a bisa dukan al’ummai,
ɗaukakarsa a bisa sammai
5 Wane ne yake kamar Ubangiji Allahnmu,
Wannan mai zama a kursiyi can bisa,
6 wanda yake sunkuya yă dubi
sammai da duniya?
7 Yakan tā da matalauta daga ƙura
yakan ɗaga mabukata daga tarin toka;
8 ya zaunar da su tare da sarakuna,
tare da sarakunan mutanensu.
9 Yakan zaunar da matar da ba haihuwa a gidanta
ta zama kamar mahaifiyar ’ya’ya mai farin ciki.
Yabi Ubangiji.
114:1 Sa’ad da Isra’ila ya fito daga Masar,
gidan Yaƙub daga mutane masu baƙon harshe,
2 Yahuda ya zama wuri mai tsarki na Allah,
Isra’ila mallakarsa.
3 Teku ya kalla ya kuma gudu,
Urdun ya juye da baya;
4 duwatsu suka yi tsalle kamar raguna,
tuddai kamar tumaki.
5 Me ya sa, ya teku, kika gudu,
Ya Urdun, ka juya baya,
6 ku duwatsu, kuka yi tsalle kamar raguna,
ku tuddai, kamar tumaki?
7 Ki yi rawar jiki, ya duniya, a gaban Ubangiji,
a gaban Allah na Yaƙub,
8 wanda ya juye dutse ya zama tafki,
dutse mai ƙarfi zuwa maɓulɓulan ruwa.