Het geheimenis van de heidenen aan Paulus geopenbaard

Paulus verklaart dat hij nu gevangenschap lijdt omdat hij volhoudt dat de heidenen tot dezelfde voorrechten als de Joden worden toegelaten zonder aan de wet van Mozes gebonden te zijn. Zij konden hieraan niet twijfelen, omdat zij hadden gehoord van het rentmeesterschap van de genade dat hem ter wille van hen was gegeven. God had hem deze leer rechtstreeks geopenbaard, zoals hij hun al had verteld (Efezeren 1:9–10; 2:11–22): dat de heidenen mede-erfgenamen zouden zijn, met de Joden verenigd in één lichaam, en mededeelgenoten van zijn belofte aangaande Christus door het evangelie. Van dit evangelie was hij een dienaar geworden door de krachtige werking van de vrije gave van de genade, om het heilsplan door Christus te verkondigen. Zo kunnen zowel Joden als heidenen voldoende licht ontvangen om het geheimenis te begrijpen dat de hele mensheid door het geloof in Christus tot het heil wordt gebracht. God had dit tot nu toe verborgen gehouden, hoewel het, evenals de andere bedelingen, door Jezus Christus vanaf de grondlegging van de wereld was geschapen, of gevormd. En zo zou de veelvuldige wijsheid van God, die zich geleidelijk ontvouwt, aan de engelengeesten bekend worden gemaakt door zijn handelen met de kerk, overeenkomstig de uiterlijke orde, of regeling, die hij in Christus Jezus heeft ingesteld. Door hem mogen wij vrijuit bidden en tot God naderen, in het volle vertrouwen door het geloof dat wij worden verhoord.

61 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

Efeziërs 3:1–12

1 Om deze oorzaak ben ik Paulus de gevangene van Christus Jezus, voor u, die heidenen zijt.

2 Indien gij maar gehoord hebt van de bedeling der genade Gods, die mij gegeven is aan u; 3 Dat Hij mij door openbaring heeft bekend gemaakt deze verborgenheid, (gelijk ik met weinige woorden te voren geschreven heb; 4 Waaraan gij, dit lezende, kunt bemerken mijn wetenschap, in deze verborgenheid van Christus), 5 Welke in andere eeuwen den kinderen der mensen niet is bekend gemaakt, gelijk zij nu is geopenbaard aan Zijn heilige apostelen en profeten, door den Geest; 6 Namelijk dat de heidenen zijn medeerfgenamen, en van hetzelfde lichaam, en mededeelgenoten Zijner belofte in Christus, door het Evangelie;

7 Waarvan ik een dienaar geworden ben, naar de gave der genade Gods, die mij gegeven is, naar de werking Zijner kracht. 8 Mij, den allerminste van al de heiligen, is deze genade gegeven, om onder de heidenen door het Evangelie te verkondigen den onnaspeurlijken rijkdom van Christus, 9 En allen te verlichten, dat zij mogen verstaan, welke de gemeenschap der verborgenheid zij, die van alle eeuwen verborgen is geweest in God, Welke alle dingen geschapen heeft door Jezus Christus; 10 Opdat nu, door de Gemeente, bekend gemaakt worde aan de overheden en de machten in den hemel de veelvuldige wijsheid Gods; 11 Naar het eeuwig voornemen, dat Hij gemaakt heeft in Christus Jezus, onzen Heere;

12 In Denwelken wij hebben de vrijmoedigheid, en den toegang met vertrouwen, door het geloof aan Hem.

Paulus bidt om kracht voor de Efezeren

Paulus vraagt de Efezeren de moed niet te verliezen vanwege zijn lijden omwille van hen, aangezien dit hun tot eer, of tot welzijn, dient en zijn trouw en zijn vaste overtuiging bewijst van de waarheid van de leer die hem over hen is geopenbaard. Opdat zij de moed niet verliezen, bidt Paulus voor hen tot God, aan wie alle gelovigen op aarde en geesten in de hemel hun naam ontlenen. Hij bidt dat God hun naar de rijkdom van zijn vrije ontferming mag schenken dat zij door zijn Heiligen Geest krachtig worden versterkt in de innerlijke mens, of ziel; opdat zij, geworteld en gegrond in de liefde van Christus, de oneindige afmetingen mogen bevatten van de christelijke tempel, of kerk, die zich over de hele aarde en tot in de hemel uitstrekt en gegrondvest is op de liefde van God en van Christus, die het eindige kennen te boven gaat; en opdat zij vervuld mogen worden met alle geestelijke gaven van God. Om het geloof van de Efezeren te versterken, die de machtige kracht van God al in zich hadden leren kennen door de geestelijke gaven die hun waren geschonken, besluit hij met een verheven lofprijzing.

Efeziërs 3:13–21

13 Daarom bid ik, dat gij niet vertraagt in mijn verdrukkingen voor u, hetwelke is uw heerlijkheid.

14 Om deze oorzaak buig ik mijn knieen tot den Vader van onzen Heere Jezus Christus, 15 Uit Welken al het geslacht in de hemelen en op de aarde genoemd wordt, 16 Opdat Hij u geve, naar den rijkdom Zijner heerlijkheid, met kracht versterkt te worden door Zijn Geest in den inwendigen mens; 17 Opdat Christus door het geloof in uw harten wone, en gij in de liefde geworteld en gegrond zijt; 18 Opdat gij ten volle kondet begrijpen met al de heiligen, welke de breedte, en lengte, en diepte, en hoogte zij, 19 En bekennen de liefde van Christus, die de kennis te boven gaat, opdat gij vervuld wordt tot al de volheid Gods.

20 Hem nu, Die machtig is meer dan overvloediglijk te doen, boven al wat wij bidden of denken, naar de kracht, die in ons werkt, 21 Hem, zeg ik, zij de heerlijkheid in de Gemeente, door Christus Jezus, in alle geslachten, tot alle eeuwigheid. Amen.

Eén lichaam, één Geest, één Heere

Om de Efezeren ertoe te bewegen aan zijn aansporing gehoor te geven, herinnert hij hen eraan dat hij nu omwille van hen een gevangene van de Heere is: hij die in boeien zit, roept degenen die vrij zijn op te wandelen op een wijze die de hoge voorrechten waartoe zij geroepen zijn waardig is, met onderdanigheid, zachtmoedigheid en geduld, en elkaar te verdragen, opdat zij de eenheid bewaren die past bij hen die wedergeboren zijn en door één geest geleid worden, die hen in de band van de vrede samenbindt. Want in het evangelie van Christus is geen verdeeldheid. Er is één lichaam, of kerk van Christus; één Heiligen Geest die dat lichaam leven geeft; één hoop op het eeuwige leven; één Heere, die het hoofd van dat lichaam is; één geloofsstelsel en één voorwaarde voor het heil; één doop in de naam van de Heilige Drie-eenheid; en één God, de Vader van Joden en heidenen, die boven allen is en allen doordringt, en door zijn Geest in allen is.

Efeziërs 4:1–6

1 Zo bid ik u dan, ik, de gevangene in den Heere, dat gij wandelt waardiglijk der roeping, met welke gij geroepen zijt; 2 Met alle ootmoedigheid en zachtmoedigheid, met lankmoedigheid, verdragende elkander in liefde; 3 U benaarstigende te behouden de enigheid des Geestes door den band des vredes.

4 Een lichaam is het, en een Geest, gelijkerwijs gij ook geroepen zijt tot een hoop uwer roeping; 5 Een Heere, een geloof, een doop, 6 Een God en Vader van allen, Die daar is boven allen, en door allen, en in u allen.

De ambten die Christus aan de kerk schenkt

Paulus laat zien dat dezelfde God die alle mensen gelijk maakt in hun geestelijke zegeningen, ieder mens ambten heeft gegeven die passen bij het gebruik en de aard van de gaven die hij heeft ontvangen, overeenkomstig de woorden van David (Psalm 68:18). Deze uitspraak, dat hij is opgevaren, houdt in dat hij eerst is neergedaald in de lagere delen van de aarde: dat hij uit de hemel neerkwam en zich eraan onderwierp in het graf te liggen; en dat hij die neerdaalde en zichzelf vernederde, hetzelfde goddelijke Wezen is dat opvoer naar de hoogste hemel, om de bron van alle zegeningen te worden en zowel Joden als heidenen te vervullen met de gaven en genadegaven van zijn Heiligen Geest, overeenkomstig hun verschillende taken. Hij heeft in de kerk verschillende ambten ingesteld tot haar opbouw en volmaking, totdat Joden en heidenen allen tot het christelijke geloof zijn bekeerd en tot de ware kennis zijn gekomen van de menswording en de verzoening van de Zoon Gods; totdat de kerk als lichaam is uitgegroeid tot de volwassenheid van een volkomen mens, tot de volle maat van geestelijke wasdom, begiftigd met de hele volheid van de gaven van Christus. Daarom spoort hij hen aan standvastig te blijven in hun geloof en zich niet gemakkelijk te laten misleiden door het bedrog en de sluwe listen van de judaïserende leraren, maar vast te houden aan de leer van het evangelie in de liefde en naastenliefde die het onderwijst, opdat zij opgroeien als leden van het lichaam van hem die het Hoofd is, Christus. Door hem wordt het hele lichaam van Christenen samengevoegd tot één kerk en wordt ieder lid geschikt gemaakt voor zijn eigen ambt of plaats; en net als het menselijk lichaam groeit het tot volwassenheid door het juiste gebruik van de geestelijke functies van elk van zijn leden.

Efeziërs 4:7–16

7 Maar aan elkeen van ons is de genade gegeven, naar de maat der gave van Christus. 8 Daarom zegt Hij: Als Hij opgevaren is in de hoogte, heeft Hij de gevangenis gevangen genomen, en heeft den mensen gaven gegeven.

9 Nu dit: Hij is opgevaren; wat is het, dan dat Hij ook eerst is nedergedaald in de nederste delen der aarde? 10 Die nedergedaald is, is Dezelfde ook, Die opgevaren is verre boven al de hemelen, opdat Hij alle dingen vervullen zou.

11 En Dezelfde heeft gegeven sommigen tot apostelen, en sommigen tot profeten, en sommigen tot evangelisten, en sommigen tot herders en leraars; 12 Tot de volmaking der heiligen, tot het werk der bediening, tot opbouwing des lichaams van Christus; 13 Totdat wij allen zullen komen tot de enigheid des geloofs en der kennis van den Zoon Gods, tot een volkomen man, tot de mate van de grootte der volheid van Christus;

14 Opdat wij niet meer kinderen zouden zijn, die als de vloed bewogen en omgevoerd worden met allen wind der leer, door de bedriegerij der mensen, door arglistigheid, om listiglijk tot dwaling te brengen; 15 Maar de waarheid betrachtende in liefde, alleszins zouden opwassen in Hem, Die het Hoofd is, namelijk Christus; 16 Uit Welken het gehele lichaam bekwamelijk samengevoegd en samen vastgemaakt zijnde, door alle voegselen der toebrenging, naar de werking van een iegelijk deel in zijn maat, den wasdom des lichaams bekomt, tot zijns zelfs opbouwing in de liefde.

Leg de oude mens af en word vernieuwd

In de naam en op gezag van Christus beveelt Paulus de Efezeren de ondeugden op te geven die onder de onbekeerde heidenen gewoon zijn, in de dwaasheid en duisternis van hun verstand. Zij zijn afgesneden van de beginselen van de ware godsdienst en hebben door hun verharde koppigheid het goddelijke leven in de ziel verloren; en omdat zij elk schaamtegevoel hadden verloren, hadden zij zich overgegeven aan de grofste verdorvenheid en onreinheid. Maar wie de leer van het christendom hebben gehoord en aanvaard, worden in betere dingen onderwezen. Van hen wordt verlangd dat zij de oude mens afleggen, de onbekeerde, natuurlijke en dierlijke aard waarvan de daden door de begeerten van het vlees worden beheerst, en dat zij in hun hele gezindheid en al hun geestvermogens worden vernieuwd en nieuwe schepselen worden, opnieuw geschapen naar het beeld van God, in gerechtigheid en ware heiligheid.

Efeziërs 4:17–24

17 Ik zeg dan dit, en betuig het in den Heere, dat gij niet meer wandelt, gelijk als de andere heidenen wandelen in de ijdelheid huns gemoeds. 18 Verduisterd in het verstand, vervreemd zijnde van het leven Gods, door de onwetendheid, die in hen is, door de verharding huns harten; 19 Welke, ongevoelig geworden zijnde, zichzelven hebben overgegeven tot ontuchtigheid, om alle onreinigheid gieriglijk te bedrijven.

20 Doch gij hebt Christus alzo niet geleerd; 21 Indien gij naar Hem gehoord hebt, en door Hem geleerd zijt, gelijk de waarheid in Jezus is; 22 Te weten dat gij zoudt afleggen, aangaande de vorige wandeling, den ouden mens, die verdorven wordt door de begeerlijkheden der verleiding; 23 En dat gij zoudt vernieuwd worden in den geest uws gemoeds, 24 En den nieuwen mens aandoen, die naar God geschapen is in ware rechtvaardigheid en heiligheid.

Tegen liegen, toorn, stelen en vuile taal

Paulus spoort degenen die zo vernieuwd zijn aan de zonde van leugen en uitvluchten af te leggen, die sommige van hun heidense filosofen goedkeurden. Hij vraagt hun zichzelf als één lichaam te beschouwen en niet toe te laten dat het ene lid het andere bedriegt. Hij waarschuwt hen tegen toorn, en vooral tegen het koesteren ervan, wat kwaadaardigheid aanwakkert en de duivel gelegenheid geeft hen tot zonde te verleiden. Hij verbiedt het stelen, dat de rabbijnen gedeeltelijk toestonden, mits een deel aan de armen werd gegeven; en hij beveelt hun eerlijk te handelen en te werken, zodat zij iets kunnen geven aan wie gebrek heeft. Zij moeten zich onthouden van alle onreine taal en er in hun spreken naar streven genade over te brengen en degenen met wie zij spreken op te bouwen. Zij mogen de Heiligen Geest van God niet bedroeven en hem zo van zich verdrijven, want door zijn inwerking op hun ziel zijn zij gemerkt, of verzegeld, tot de dag van de verlossing van de eeuwige dood.

Efeziërs 4:25–30

25 Daarom legt af de leugen, en spreekt de waarheid, een iegelijk met zijn naaste; want wij zijn elkanders leden. 26 Wordt toornig, en zondigt niet; de zon ga niet onder over uw toornigheid; 27 En geeft den duivel geen plaats.

28 Die gestolen heeft, stele niet meer, maar arbeide liever, werkende dat goed is met de handen, opdat hij hebbe mede te delen dengene, die nood heeft.

29 Geen vuile rede ga uit uw mond, maar zo er enige goede rede is tot nuttige stichting, opdat zij genade geve dien, die dezelve horen.

30 En bedroeft den Heiligen Geest Gods niet, door Welken gij verzegeld zijt tot den dag der verlossing.