Paulus schrijft aan de Efezeren
Paulus schrijft zijn brief aan de Efezeren om hen in het christelijke geloof te bevestigen. In zeer bewogen bewoordingen beschrijft hij de barmhartigheid van God, die blijkt uit de roeping van de heidenen door het geloof in Christus, zonder hen aan de wet van Mozes te onderwerpen. En hij dringt bij hen aan op de heiligheid en de daarmee overeenstemmende levenswandel die vereist zijn van allen die de kennis van het heil hebben ontvangen.
61 n.Chr.
De Heilige Schrift 1917 (NLD)
Paulus groet de Efezeren
Na zijn bijzondere en algemene begroeting barst Paulus uit in vreugdevolle dank aan God voor de geestelijke zegeningen die hij de heidenen heeft geschonken, en omdat hij hen overeenkomstig zijn barmhartige voornemen heeft geroepen om zijn uitverkoren volk te zijn, heilig en onberispelijk. Zij waren voorbestemd om door het geloof in Jezus Christus als zijn kinderen te worden aangenomen. Door zijn bloed zijn zij verlost en zijn hun zonden vergeven, niet door de wet van Mozes, maar door zijn overvloedige barmhartigheid. Hij schonk de apostelen zowel wijsheid in geestelijke zaken als verstand om die te gebruiken, en openbaarde hun het geheimenis van zijn wil (de toelating van de heidenen tot zijn kerk zonder hen aan de Joodse wet te onderwerpen), en het plan waardoor zowel Joden als heidenen onder Jezus Christus in één kerk zullen worden samengebracht. Door Christus hebben de gelovige Joden de geestelijke erfenis ontvangen die aan de geestelijke kinderen van Abraham was beloofd, doordat zij overeenkomstig het voornemen van zijn eigen wil waren voorbestemd, of opnieuw uitverkoren, door het geloof in Christus. Zij, die als eersten in Christus geloofden, moesten tot lof van zijn heerlijkheid dienen door de kennis van het heil aan de wereld te brengen. In hem zijn ook de heidenen gaan geloven, toen zij het woord van de waarheid van de apostelen hoorden. En door hem werd de Heilige Geest, die door de Vader was beloofd, gegeven als onderpand van de eeuwige erfenis van de Joden, en nu ook van de heidenen, totdat zij samen de voor hen verworven hemelse erfenis in bezit krijgen, tot lof en heerlijkheid van Christus.
1 Paulus, een apostel van Jezus Christus, door den wil van God, aan de heiligen, die te Efeze zijn, en gelovigen in Christus Jezus:
2 Genade zij u en vrede van God, onzen Vader, en den Heere Jezus Christus.
3 Gezegend zij de God en Vader van onzen Heere Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegening in den hemel in Christus. 4 Gelijk Hij ons uitverkoren heeft in Hem, voor de grondlegging der wereld, opdat wij zouden heilig en onberispelijk zijn voor Hem in de liefde; 5 Die ons te voren verordineerd heeft tot aanneming tot kinderen, door Jezus Christus, in Zichzelven, naar het welbehagen van Zijn wil. 6 Tot prijs der heerlijkheid Zijner genade, door welke Hij ons begenadigd heeft in den Geliefde;
7 In Welken wij hebben de verlossing door Zijn bloed, namelijk de vergeving der misdaden, naar den rijkdom Zijner genade, 8 Met welke Hij overvloedig is geweest over ons in alle wijsheid en voorzichtigheid; 9 Ons bekend gemaakt hebbende de verborgenheid van Zijn wil, naar Zijn welbehagen, hetwelk Hij voorgenomen had in Zichzelven. 10 Om in de bedeling van de volheid der tijden, wederom alles tot een te vergaderen in Christus, beide dat in den hemel is, en dat op de aarde is;
11 In Hem, in Welken wij ook een erfdeel geworden zijn, wij, die te voren verordineerd waren naar het voornemen Desgenen, Die alle dingen werkt naar den raad van Zijn wil; 12 Opdat wij zouden zijn tot prijs Zijner heerlijkheid, wij, die eerst in Christus gehoopt hebben.
13 In Welken ook gij zijt, nadat gij het woord der waarheid, namelijk het Evangelie uwer zaligheid gehoord hebt; in Welken gij ook, nadat gij geloofd hebt, zijt verzegeld geworden met den Heiligen Geest der belofte; 14 Die het onderpand is van onze erfenis, tot de verkregene verlossing, tot prijs Zijner heerlijkheid.
Paulus bidt om hun verlichting
Paulus dankt God voor hun bekering en bidt dat zij verder verlicht mogen worden in de kennis van de waarheid, en tot het volste begrip mogen komen van de zegeningen van het evangelie en van de heerlijke Bewerker ervan. Door zijn kracht werd Christus uit de doden opgewekt en verheven tot de hoogste rang en heerschappij in deze wereld en in de komende wereld. Alles wordt aan hem onderworpen ten goede van de kerk, die meer in het bijzonder als zijn lichaam wordt beschouwd en waarvan hij het hoogste Hoofd is. De kerk ontvangt de volheid van haar geestelijke gaven en genadegaven van hem die alle mensen op alle plaatsen vervult en alles in allen is.
15 Daarom ook ik, gehoord hebbende het geloof in den Heere Jezus, dat onder u is, en de liefde tot al de heiligen, 16 Houde niet op voor u te danken, gedenkende uwer in mijn gebeden; 17 Opdat de God van onzen Heere Jezus Christus, de Vader der heerlijkheid, u geve den Geest der wijsheid en der openbaring in Zijn kennis;
18 Namelijk verlichte ogen uws verstands, opdat gij moogt weten, welke zij de hoop van Zijn roeping, en welke de rijkdom zij der heerlijkheid van Zijn erfenis in de heiligen; 19 En welke de uitnemende grootheid Zijner kracht zij aan ons, die geloven, naar de werking der sterkte Zijner macht, 20 Die Hij gewrocht heeft in Christus, als Hij Hem uit de doden heeft opgewekt; en heeft Hem gezet tot Zijn rechter hand in den hemel; 21 Verre boven alle overheid, en macht, en kracht, en heerschappij, en allen naam, die genaamd wordt, niet alleen in deze wereld, maar ook in de toekomende;
22 En heeft alle dingen Zijn voeten onderworpen, en heeft Hem der Gemeente gegeven tot een Hoofd boven alle dingen; 23 Welke Zijn lichaam is, en de vervulling Desgenen, Die alles in allen vervult.
Gered door geloof, niet door de wet of verdienste
Om de dankbaarheid van de Efezeren op te wekken, herinnert Paulus hen aan de liefde van Christus, die hen levend heeft gemaakt, of met zijn genade heeft vervuld, toen zij dood waren in overtredingen en zonden. Hij beschrijft hun karakter en levenswandel toen zij nog heidenen waren. Vervolgens erkent hij namens de Joodse bekeerlingen dat ook zij vóór hun bekering op dezelfde wijze leefden, zodat zij, evenals de heidenen, van nature kinderen van de toorn waren geworden. Maar God had in zijn grote barmhartigheid, uit zijn eigen vrije genade, voorzien in de middelen tot hun redding en hen levend gemaakt: hij had zowel Joden als heidenen levend gemaakt in Christus, van de dood van de zonde tot het leven van de gerechtigheid. Hij had hen samen opgewekt en hun door de opstanding van Christus een voorproef van hun eigen opstanding gegeven, en door zijn verhoging de hoop dat zij door hem in de hemelse gewesten mogen worden opgenomen. Hierin toonde hij de allesovertreffende rijkdom van zijn barmhartigheid en vergeving door Christus Jezus. Want door de barmhartigheid van God, door het geloof, waren zij gered: niet door werken van de wet van Mozes of door enige eigen verdienste, ‘zodat niemand kan roemen’, maar door de vrije gave en de wil van God. Want zij waren zijn maaksel, door hem in Christus Jezus geschapen tot goede werken, waarvan God van tevoren had bepaald dat zij die door de werking van zijn Heilige Geest zouden kunnen verrichten.
1 En u heeft Hij mede levend gemaakt, daar gij dood waart door de misdaden en de zonden; 2 In welke gij eertijds gewandeld hebt, naar de eeuw dezer wereld, naar den overste van de macht der lucht, van den geest, die nu werkt in de kinderen der ongehoorzaamheid; 3 Onder dewelke ook wij allen eertijds verkeerd hebben in de begeerlijkheden onzes vleses, doende den wil des vleses en der gedachten; en wij waren van nature kinderen des toorns, gelijk ook de anderen;
4 Maar God, Die rijk is in barmhartigheid door Zijn grote liefde, waarmede Hij ons liefgehad heeft, 5 Ook toen wij dood waren door de misdaden, heeft ons levend gemaakt met Christus; (uit genade zijt gij zalig geworden), 6 En heeft ons mede opgewekt, en heeft ons mede gezet in den hemel in Christus Jezus; 7 Opdat Hij zou betonen in de toekomende eeuwen den uitnemenden rijkdom Zijner genade, door de goedertierenheid over ons in Christus Jezus.
8 Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave; 9 Niet uit de werken, opdat niemand roeme. 10 Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus tot goede werken, welke God voorbereid heeft, opdat wij in dezelve zouden wandelen.
Joden en heidenen tot één kerk gemaakt in Christus
Nadat hij de gevallen toestand van Jood en heiden heeft beschreven, vraagt Paulus de heidenen te bedenken dat zij vóór hun bekering geen kennis van Christus hadden. Zij waren uitgesloten van de voorrechten van het Joodse volk, zonder deel aan het verbond van de belofte dat met Abraham was gesloten, zonder gegronde hoop op de vergeving van zonden of de onsterfelijkheid van de ziel, en zonder God in de wereld. Maar nu heeft God door het geloof in Christus hen die ver van het verbond van de belofte waren, nabijgebracht door het bloed van Christus. Christus stierf voor Jood en heiden en werd een vredeoffer, en hij heeft uit de gelovigen van beide volken één kerk gevormd. Door zijn dood in het vlees heeft hij de Joodse voorschriften afgeschaft die hen scheidden en hun vijandschap veroorzaakten. Hij heeft hen beiden in zichzelf verenigd tot één nieuwe mens, of één nieuw lichaam, en vrede tussen hen gesticht, om beiden met God te verzoenen door het verzoenende offer van zijn lichaam, nadat hij de door de zonde veroorzaakte vijandschap tussen God en mens had gedood, of vernietigd. Na zijn opstanding verkondigde hij door zijn apostelen vrede en verzoening aan zowel Jood als heiden, en door hem hebben beiden door dezelfde Heilige Geest toegang tot dezelfde Vader. De heidenen zijn geen vreemdelingen meer, maar zijn met de Joden verenigd en toegelaten tot dezelfde voorrechten als zijn heilige volk. Zij behoren tot zijn huisgezin, of zichtbare kerk, die gebouwd is op het onderwijs van de profeten onder de oude bedeling en van de apostelen onder de nieuwe, met Jezus Christus zelf als hoeksteen, die Joden en heidenen in hetzelfde gebouw samenvoegt. In hem groeit het gebouw, dat bestaat uit samengevoegde Joden en heidenen, door de toevoeging van nieuwe bekeerlingen uit tot een heilige tempel voor God. En door Christus worden zij, zijn broeders, samengebouwd tot een woonplaats van God, doordat zijn Geest in hen woont.
11 Daarom gedenkt, dat gij, die eertijds heidenen waart in het vlees, en die voorhuid genaamd werdt van degenen, die genaamd zijn besnijdenis in het vlees, die met handen geschiedt; 12 Dat gij in dien tijd waart zonder Christus, vervreemd van het burgerschap Israels, en vreemdelingen van de verbonden der belofte, geen hoop hebbende, en zonder God in de wereld. 13 Maar nu in Christus Jezus, zijt gij, die eertijds verre waart, nabij geworden door het bloed van Christus.
14 Want Hij is onze vrede, Die deze beiden een gemaakt heeft, en den middelmuur des afscheidsels gebroken hebbende, 15 Heeft Hij de vijandschap in Zijn vlees te niet gemaakt, namelijk de wet der geboden in inzettingen bestaande; opdat Hij die twee in Zichzelven tot een nieuwen mens zou scheppen, vrede makende; 16 En opdat Hij die beiden met God in een lichaam zou verzoenen door het kruis, de vijandschap aan hetzelve gedood hebbende.
17 En komende, heeft Hij door het Evangelie vrede verkondigd u, die verre waart, en dien, die nabij waren. 18 Want door Hem hebben wij beiden den toegang door een Geest tot den Vader.
19 Zo zijt gij dan niet meer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers der heiligen, en huisgenoten Gods; 20 Gebouwd op het fondament der apostelen en profeten, waarvan Jezus Christus is de uiterste Hoeksteen; 21 Op Welken het gehele gebouw, bekwamelijk samengevoegd zijnde, opwast tot een heiligen tempel in den Heere; 22 Op Welken ook gij mede gebouwd wordt tot een woonstede Gods in den Geest.