Volg God na en leef als kinderen van het licht
Paulus zet zijn praktische aansporingen voort en waarschuwt hen opnieuw tegen de hatelijke hartstochten die de Heiligen Geest van God kunnen bedroeven of hun zijn aanwezigheid kunnen ontnemen. Hij verbiedt toorn in al zijn vormen en spoort hen aan vriendelijk en behulpzaam voor elkaar te zijn, vol mededogen, en onrecht te vergeven zodra het wordt erkend, zoals God hun door Christus heeft vergeven. Daarin moeten zij God navolgen als zijn geliefde kinderen, waarbij elke daad van hun leven voortkomt uit liefde voor elkaar, omwille van de alles overtreffende liefde van Christus, die zichzelf voor ons als zondoffer en zoenoffer aan God heeft gegeven. Om zich duidelijker uit te drukken en te laten zien dat de liefde waartoe hij aanspoorde zuiver en welwillend was, verbiedt Paulus onmiddellijk en met kracht seksuele onzedelijkheid en elke vorm van onreinheid (waaraan de onbekeerde Efezeren zich in het bijzonder overgaven), met elke vorm van onbetamelijkheid in gedachten of woorden, als onverenigbaar met het christelijke karakter, dat om woorden van lof en dank vraagt. Paulus waarschuwt de Efezeren zich in deze zaken niet te laten misleiden door hun filosofen, die de grote bevorderaars van zulke verfoeilijke praktijken waren. Gods straf zal hen zeker treffen; daarom mochten zij niet meer aan hun handelwijze deelnemen zoals voorheen. Toen zij in de duisternis waren, maakten zij zich aan dezelfde wandaden schuldig; maar nu zij tot het licht van het evangelie van Christus zijn gekomen, moeten zij leven als kinderen van het licht, in de werken van de Geest, en door hun gedrag aantonen wat God behaagt. Zij mogen in hun eredienst geen enkele gemeenschap met de heidenen hebben, maar moeten hen terechtwijzen om hun mysteriën, die in duisternis en geheimhouding worden voltrokken en waarvan het zelfs schandelijk is ze te noemen. Van alle werken van de duisternis wordt de buitengewone zondigheid door het licht blootgelegd. Aangezien het evangelie deze geheime mysteriën dus veroordeelt en hun de slechtheid ervan laat zien, is het evangelie zelf licht, dat allen die in de duisternis zijn oproept wakker te worden en zijn licht te ontvangen.
61 n.Chr.
De Heilige Schrift 1917 (NLD)
31 Alle bitterheid, en toornigheid, en gramschap, en geroep, en lastering zij van u geweerd, met alle boosheid; 32 Maar zijt jegens elkander goedertieren, barmhartig, vergevende elkander, gelijkerwijs ook God in Christus ulieden vergeven heeft.
5:1 Zijt dan navolgers Gods, als geliefde kinderen; 2 En wandelt in de liefde, gelijkerwijs ook Christus ons liefgehad heeft, en Zichzelven voor ons heeft overgegeven tot een offerande en een slachtoffer, Gode tot een welriekenden reuk.
3 Maar hoererij en alle onreinigheid, of gierigheid, laat ook onder u niet genoemd worden, gelijkerwijs het den heiligen betaamt, 4 Noch oneerbaarheid, noch zot geklap, of gekkernij, welke niet betamen; maar veelmeer dankzegging. 5 Want dit weet gij, dat geen hoereerder, of onreine, of gierigaard, die een afgodendienaar is, erfenis heeft in het Koninkrijk van Christus en van God.
6 Dat u niemand verleide met ijdele woorden; want om deze dingen komt de toorn Gods over de kinderen der ongehoorzaamheid. 7 Zo zijt dan hun medegenoten niet.
8 Want gij waart eertijds duisternis, maar nu zijt gij licht in den Heere; wandelt als kinderen des lichts. 9 (Want de vrucht des Geestes is in alle goedigheid, en rechtvaardigheid, en waarheid), 10 Beproevende wat den Heere welbehagelijk zij.
11 En hebt geen gemeenschap met de onvruchtbare werken der duisternis, maar bestraft ze ook veeleer. 12 Want hetgeen heimelijk van hen geschiedt, is schandelijk ook te zeggen. 13 Maar al deze dingen, van het licht bestraft zijnde, worden openbaar; want al wat openbaar maakt, is licht. 14 Daarom zegt Hij: Ontwaakt, gij, die slaapt, en staat op uit de doden; en Christus zal over u lichten.
Word vervuld met de Geest, niet met wijn
Paulus spoort de Efezeren aan om als kinderen van het licht zorgvuldig te wandelen naar de regels en leringen van het evangelie, niet zoals de heidenen, die geen wijsheid hebben, maar als mensen die in de ware wijsheid zijn onderwezen. Zij moeten de tegenwoordige tijd zo goed mogelijk benutten om enigszins terug te winnen wat verloren is gegaan, want de beproevingen en vervolgingen om hen heen brengen zowel hun leven als hun vrijheid in gevaar. Met een toespeling op de mysteriën van Bacchus gebiedt hij hun niet dwaas te zijn of zich als waanzinnigen te gedragen, maar hun plicht zo goed te kennen dat zij die kunnen vervullen, zodat zij zich bij deze heidense feesten niet bedrinken aan wijn, wat tot losbandigheid leidt. Als zij zich willen verheugen, laten zij dan vervuld worden met de Geest van God; en laten zij in plaats van onheilige en zondige liederen samen geestelijke psalmen en lofzangen zingen, niet alleen met hun lippen maar ook met hun hart, en God onder alle omstandigheden danken door de machtige naam van Jezus Christus. In zaken die op zichzelf goed noch kwaad zijn, moet ieder zich onderwerpen en zijn eigen mening laten varen, zodat de onderlinge vrede niet wordt verstoord, steeds indachtig dat God hun heeft geboden elkaar lief te hebben.
15 Ziet dan, hoe gij voorzichtiglijk wandelt, niet als onwijzen, maar als wijzen. 16 Den tijd uitkopende, dewijl de dagen boos zijn. 17 Daarom zijt niet onverstandig, maar verstaat, welke de wil des Heeren zij. 18 En wordt niet dronken in wijn, waarin overdaad is, maar wordt vervuld met den Geest;
19 Sprekende onder elkander met psalmen, en lofzangen, en geestelijke liederen, zingende en psalmende den Heere in uw hart; 20 Dankende te allen tijd over alle dingen God en den Vader, in den Naam van onzen Heere Jezus Christus;
21 Elkander onderdanig zijnde in de vreze Gods.
Vrouwen en mannen, Christus en de gemeente
Nadat Paulus heeft gesproken over hoe mensen zich aan elkaar onderwerpen, licht hij hun plicht verder toe voor de nauwere banden van het leven. Hij spoort vrouwen aan zich naar Gods verordening aan hun eigen man te onderwerpen, want de man is het hoofd, of de bestuurder, van de vrouw, zoals Christus het hoofd, of de bestuurder, is van zijn lichaam, de gemeente. Zoals Christus gezag over de gemeente uitoefent om haar veiligheid en bescherming te bieden, zo moet de man voor zijn vrouw zorgen en haar beschermen; en zoals de gemeente aan Christus onderworpen is, zo wordt van de vrouw verlangd dat zij haar man gehoorzaamt. Hij spoort mannen aan hun vrouw lief te hebben zoals Christus zijn bruid, de gemeente, heeft liefgehad. Om te laten zien hoe toegewijd die liefde is, somt hij alles op wat Christus voor de gemeente heeft gedaan en geleden om haar voor zichzelf te vormen, gereinigd en volmaakt. Vervolgens roept hij alle mannen op hun vrouw op dezelfde wijze lief te hebben en dezelfde vurige genegenheid en zorg voor haar geestelijk welzijn te tonen als Christus voor zijn lichaam, de gemeente. Daarna verwijst hij naar onze eerste ouders en verklaart hij dat, aangezien de vrouw door het huwelijk één vlees met haar man wordt, dit voor hem een natuurlijke reden is om haar lief te hebben en te koesteren, zoals de Heere zijn lichaam, de gemeente, voedt, waarvan de mensen leden zijn. En zoals het huwelijk van Adam een voorafbeelding was van de eeuwige vereniging van Christus met de gelovigen, omwille van wie hij zijn Vader verliet, zo zal ook een man zijn vader en moeder verlaten en onafscheidelijk met zijn vrouw verenigd worden. De geestelijke vereniging van Christus met zijn gemeente is een groot geheimenis. Maar omdat het huwelijk door God is ingesteld, moet iedere man zijn vrouw liefhebben als een deel van zichzelf, en moet de vrouw erop toezien dat zij haar man beschouwt als degene die boven haar staat en haar hoofd is.
22 Gij vrouwen, weest aan uw eigen mannen onderdanig, gelijk aan den Heere; 23 Want de man is het hoofd der vrouw, gelijk ook Christus het Hoofd der Gemeente is; en Hij is de Behouder des lichaams. 24 Daarom, gelijk de Gemeente aan Christus onderdanig is, alzo ook de vrouwen aan haar eigen mannen in alles.
25 Gij mannen, hebt uw eigen vrouwen lief, gelijk ook Christus de Gemeente liefgehad heeft, en Zichzelven voor haar heeft overgegeven; 26 Opdat Hij haar heiligen zou, haar gereinigd hebbende met het bad des waters door het Woord; 27 Opdat Hij haar Zichzelven heerlijk zou voorstellen, een Gemeente, die geen vlek of rimpel heeft, of iets dergelijks, maar dat zij zou heilig zijn en onberispelijk.
28 Alzo zijn de mannen schuldig hun eigen vrouwen lief te hebben, gelijk hun eigen lichamen. Die zijn eigen vrouw liefheeft, die heeft zichzelven lief. 29 Want niemand heeft ooit zijn eigen vlees gehaat, maar hij voedt het, en onderhoudt het, gelijkerwijs ook de Heere de Gemeente. 30 Want wij zijn leden Zijns lichaams, van Zijn vlees en van Zijn benen.
31 Daarom zal een mens zijn vader en moeder verlaten, en zal zijn vrouw aanhangen; en zij twee zullen tot een vlees wezen. 32 Deze verborgenheid is groot; doch ik zeg dit, ziende op Christus en op de Gemeente. 33 Zo dan ook gijlieden, elk in het bijzonder, een iegelijk hebbe zijn eigen vrouw, alzo lief als zichzelven; en de vrouw zie, dat zij den man vreze.
Kinderen en ouders, dienaren en meesters
Kinderen wordt geboden hun ouders te gehoorzamen, die recht hebben op hun dankbaarheid en liefde, overeenkomstig het gebod dat God aan Mozes gaf. Als verdere aansporing heeft hij daaraan de belofte van aardse zegeningen verbonden. Vaders moeten ervoor waken hun kinderen door al te grote strengheid tot ongehoorzaamheid en toorn te prikkelen, maar moeten hen terechtwijzen en hen vanaf hun vroegste jeugd opvoeden in de tucht, voorschriften en leringen van het evangelie. Dienaren van elke rang wordt geboden hun meesters in alle wereldlijke zaken te gehoorzamen en ervoor te zorgen dat zij geen aanstoot geven, uit plichtsbesef jegens Christus. Dienaren mogen er geen genoegen mee nemen hun plicht alleen te doen wanneer hun meester hen ziet, alsof zij de gunst van mensen willen winnen, maar moeten die vervullen uit gehoorzaamheid aan de wil van God. Zij moeten de plichten van hun positie blijmoedig vervullen als dienaren van Christus, en niet slechts als dienaren van mensen, wetend dat zij hun loon van de Heere zullen ontvangen. Hij spoort meesters aan op dezelfde gewetensvolle en trouwe wijze met hun dienaren om te gaan, vanuit dezelfde godsdienstige beginselen, en van bestraffing af te zien. Zij moeten weten dat zij verantwoording verschuldigd zijn aan hun Meester in de hemel, die bij het oordelen over zijn schepselen niemand zal voortrekken, welke verschillen er hier ook tussen hen bestaan.
1 Gij kinderen, zijt uw ouderen gehoorzaam in den Heere; want dat is recht. 2 Eert uw vader en moeder (hetwelk het eerste gebod is met een belofte), 3 Opdat het u welga, en dat gij lang leeft op de aarde.
4 En gij vaders, verwekt uw kinderen niet tot toorn, maar voedt hen op in de lering en vermaning des Heeren.
5 Gij dienstknechten, zijt gehoorzaam uw heren naar het vlees, met vreze en beven, in eenvoudigheid uws harten, gelijk als aan Christus; 6 Niet naar ogendienst, als mensenbehagers, maar als dienstknechten van Christus, doende den wil van God van harte; 7 Dienende met goedwilligheid den Heere, en niet de mensen; 8 Wetende, dat zo wat goed een iegelijk gedaan zal hebben, hij datzelve van den Heere zal ontvangen, hetzij dienstknecht, hetzij vrije.
9 En gij heren, doet hetzelfde bij hen, nalatende de dreiging; als die weet, dat ook uw eigen Heere in de hemelen is, en dat geen aanneming des persoons bij Hem is.
Trek de volledige wapenrusting van God aan
Nadat Paulus de Efezeren hun plichten heeft geleerd en hun inzicht heeft gegeven in hun hoge roeping, besluit hij zijn brief met de aansporing om bij het vervullen daarvan niet op hun eigen kracht te vertrouwen, maar de geestelijke kracht te bezitten die alleen God kan geven en daarop te vertrouwen. Zij moeten zich bekleden met de volledige wapenrusting van God, de genadegaven van het evangelie, zodat zij daardoor beschermd zijn en stand kunnen houden tegen de sluwe aanvallen en listen van de duivel. Want hun strijd is niet alleen gericht tegen de verdorvenheid van onze eigen natuur of tegen mensen, maar tegen machtige geesten die eens in hemelse vorstendommen woonden en uit hun hemelse plaatsen zijn gevallen: de heersers van de duisternis die de wereld vervult, en de hoogste rangen van geestelijke boosheid. Omdat zij tegen zulke vijanden moeten strijden, moeten zij de volledige wapenrusting van God opnemen, zodat zij op de dag van gevaar stand kunnen houden. Hij bidt dat zij, nadat zij alles hebben gedaan wat zij kunnen, aan het einde van hun strijd zegevierend in hun gelederen zullen staan. Om zich op deze strijd voor te bereiden, moeten zij dus de gordel van het evangelie van de waarheid om hun middel dragen, waardoor zij hun geestelijke vijanden kunnen ontdekken; het borstharnas, of het beginsel van gerechtigheid, dat hen tegen hun aanvallen zal beschermen; en schoeisel aan hun voeten hebben, zodat zij bereid zijn elke moeilijkheid het hoofd te bieden die hun verkondiging van het evangelie van de verzoening tussen God en mens kan belemmeren. Bovenal moeten zij het schild van het geloof opnemen, het vaste geloof in de leringen en beloften van het evangelie, waardoor zij volledig beschermd zullen zijn tegen alle brandende pijlen, of dodelijke verzoekingen, van hun vijanden en die onschadelijk kunnen maken of tegenhouden. Ook moeten zij de helm van de zaligheid opnemen, de hoop op volledige verlossing, en het geestelijke zwaard in hun hand houden: het woord van God, geopenbaard door zijn Heiligen Geest.
10 Voorts, mijn broeders, wordt krachtig in den Heere, en in de sterkte Zijner macht. 11 Doet aan de gehele wapenrusting Gods, opdat gij kunt staan tegen de listige omleidingen des duivels. 12 Want wij hebben den strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de geweldhebbers der wereld, der duisternis dezer eeuw, tegen de geestelijke boosheden in de lucht.
13 Daarom neemt aan de gehele wapenrusting Gods, opdat gij kunt wederstaan in den bozen dag, en alles verricht hebbende, staande blijven. 14 Staat dan, uw lenden omgord hebbende met de waarheid, en aangedaan hebbende het borstwapen der gerechtigheid; 15 En de voeten geschoeid hebbende met bereidheid van het Evangelie des vredes; 16 Bovenal aangenomen hebbende het schild des geloofs, met hetwelk gij al de vurige pijlen des bozen zult kunnen uitblussen. 17 En neemt den helm der zaligheid, en het zwaard des Geestes, hetwelk is Gods Woord.
18 Met alle bidding en smeking, biddende te allen tijd in den Geest, en tot hetzelve wakende met alle gedurigheid en smeking voor al de heiligen; 19 En voor mij, opdat mij het Woord gegeven worde in de opening mijns monds met vrijmoedigheid, om de verborgenheid van het Evangelie bekend te maken; 20 Waarover ik een gezant ben in een keten, opdat ik in hetzelve vrijmoediglijk moge spreken, gelijk mij betaamt te spreken.
Paulus zendt Tychikus en zegent hen
Opdat de Efezeren zijn toestand en omstandigheden in Rome zouden kennen, en zeer waarschijnlijk omdat hij een verslag daarvan liever niet aan het schrift toevertrouwde, zendt Paulus Tychikus met zijn brief, juist met dit doel: dat zij van hem vernemen hoe het met hen beiden staat, en dat Tychikus hun hart bemoedigt met zijn verslag van de goddelijke steun die Paulus in zijn huidige verdrukking ontvangt. Hij besluit met een vurig gebed om geestelijke vrede en onderlinge liefde voor de broeders, gegrond op het geloof dat van God en Christus komt, en bidt dat zijn genade niet alleen met hen mag zijn, maar met alle gelovigen die de Heere Jezus Christus oprecht liefhebben.
21 En opdat ook gij moogt weten hetgeen mij aangaat; en wat ik doe, dat alles zal u Tychikus, de geliefde broeder en getrouwe dienaar in den Heere, bekend maken; 22 Denwelken ik tot datzelfde einde tot u gezonden heb, opdat gij onze zaken zoudt weten, en hij uw harten zou vertroosten.
23 Vrede zij den broederen, en liefde met geloof, van God den Vader, en den Heere Jezus Christus.
24 De genade zij met al degenen, die onzen Heere Jezus Christus liefhebben in onverderfelijkheid. Amen.