De plichten van Christelijke vrouwen en mannen

Petrus gaat verder met hun de hogere plichten binnen de gezinsverhoudingen op het hart te drukken. Hij zegt Christelijke vrouwen dat zij zich aan hun mannen moeten onderwerpen, ook al zijn hun mannen heidenen, opdat zij hen door hun heilige levenswandel mogen winnen voor de liefde tot en het naleven van het evangelie. Om de genegenheid van hun mannen te behouden, moeten zij hun versiering niet tot hun uiterlijke verschijning beperken, maar veeleer hun innerlijke, verborgen ziel sieren, naar het voorbeeld van Sara, die haar ondergeschiktheid aan Abraham erkende door hem heer te noemen. Zij zijn haar dochters zolang zij handelen in overeenstemming met hun Christelijke karakter. Christelijke mannen wordt geboden hun vrouwen te behandelen zoals het mensen betaamt die in de plichten van de Christelijke godsdienst zijn onderwezen.

65 of 66 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

1 Petrus 3:1–7

1 Desgelijks gij vrouwen, zijt uw eigenen mannen onderdanig; opdat ook, zo enigen den Woorde ongehoorzaam zijn, zij door den wandel der vrouwen zonder Woord mogen gewonnen worden; 2 Als zij zullen ingezien hebben uw kuisen wandel in vreze.

3 Welker versiersel zij, niet hetgeen uiterlijk is, bestaande in het vlechten des haars, en omhangen van goud, of van klederen aan te trekken; 4 Maar de verborgen mens des harten, in het onverderfelijk versiersel van een zachtmoedigen en stillen geest, die kostelijk is voor God. 5 Want alzo versierden zichzelven eertijds ook de heilige vrouwen, die op God hoopten, en waren haar eigen mannen onderdanig; 6 Gelijk Sara aan Abraham gehoorzaam is geweest, hem noemende heer, welker dochters gij geworden zijt, als gij weldoet, en niet vreest voor enige verschrikking.

7 Gij mannen, insgelijks, woont bij haar met verstand, aan het vrouwelijke vat, als het zwakste, eer gevende, als die ook mede-erfgenamen der genade des levens met haar zijt; opdat uw gebeden niet verhinderd worden.

Vergeld kwaad met zegen

Tot besluit spoort Petrus allen, gehuwd of ongehuwd, aan tot Christelijke eenheid, medeleven en liefde, en om kwaad en beledigingen met zegeningen te vergelden. Zij moeten altijd handelen naar wat hun geweten hun voorschrijft, zodat degenen die hen er ten onrechte van beschuldigen kwaad te doen, door hun goede levenswandel in Christus beschaamd worden. Als Gods wil hun lijden beschikt, is het beter te lijden om het goede dat zij doen dan om het kwade.

1 Petrus 3:8–17

8 En eindelijk, zijt allen eensgezind, medelijdend, de broeders liefhebbende, met innerlijke barmhartigheid bewogen, vriendelijk; 9 Vergeldt niet kwaad voor kwaad, of schelden voor schelden, maar zegent daarentegen; wetende, dat gij daartoe geroepen zijt, opdat gij zegening zoudt beerven. 10 Want wie het leven wil liefhebben, en goede dagen zien, die stille zijn tong van het kwaad, en zijn lippen, dat zij geen bedrog spreken;

11 Die wijke af van het kwade, en doe het goede; die zoeke vrede en jage denzelven na.

12 Want de ogen des Heeren zijn over de rechtvaardigen, en Zijn oren tot hun gebed; maar het aangezicht des Heeren is tegen degenen, die kwaad doen.

13 En wie is het, die u kwaad doen zal, indien gij navolgers zijt van het goede?

14 Maar indien gij ook lijdt om der gerechtigheid wil, zo zijt gij zalig; en vreest niet uit vreze van hen, en wordt niet ontroerd; 15 Maar heiligt God, den Heere, in uw harten; en zijt altijd bereid tot verantwoording aan een iegelijk, die u rekenschap afeist van de hoop, die in u is, met zachtmoedigheid en vreze. 16 En hebt een goed geweten, opdat in hetgeen zij kwalijk van u spreken, als van kwaaddoeners, zij beschaamd mogen worden, die uw goeden wandel in Christus lasteren. 17 Want het is beter, dat gij, weldoende, (indien het de wil van God wil) lijdt, dan kwaad doende.

Het lijden van Christus, de ark van Noach en de doop

In een soort uitweiding bemoedigt Petrus hen door het lijden van Christus te overdenken, opdat zij hun lijden niet als een teken van Gods ongenoegen zouden opvatten. Hoewel volkomen rechtvaardig, leed Christus voor de zonden van anderen, om de mens tot God te brengen. Hij werd in zijn menselijke natuur ter dood gebracht, maar door de Geest van God weer levend gemaakt. Door die Geest, die Noach geestelijke kracht gaf, predikte Hij tot de geesten die nu opgesloten waren, of als het ware onder Gods gerechtigheid in de gevangenis werden gehouden, om de straf te ontvangen die zij voor hun zonden verdienden. Gods geduld wachtte 120 jaar om te zien of zij zich zouden bekeren en gered zouden worden, terwijl de ark werd gebouwd (Genesis 6:3). Toen werd het gezin van Noach, dat geloofde, door water gered. Dit was een voorafbeelding van de redding van het gezin van Christus, in de ark van de kerk, door het water van de doop, waardoor zij in een nieuwe staat van bestaan worden gebracht en uit het graf worden gered door de opstanding van Jezus Christus. Hij is de hemel binnengegaan, en engelen en elke orde van wezens, in de hemel en op aarde, zijn aan Hem onderworpen, opdat Hij redding kan schenken aan allen die in Hem geloven.

1 Petrus 3:18–22

18 Want Christus heeft ook eens voor de zonden geleden, Hij rechtvaardig voor de onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen; Die wel is gedood in het vlees, maar levend gemaakt door den Geest; 19 In Denwelken Hij ook, henengegaan zijnde, den geesten, die in de gevangenis zijn, gepredikt heeft, 20 Die eertijds ongehoorzaam waren, wanneer de lankmoedigheid Gods eenmaal verwachtte, in de dagen van Noach, als de ark toebereid werd; waarin weinige (dat is acht) zielen behouden werden door het water. 21 Waarvan het tegenbeeld, de doop, ons nu ook behoudt, niet die een aflegging is der vuiligheid des lichaams, maar die een vraag is van een goed geweten tot God, door de opstanding van Jezus Christus; 22 Welke is aan de rechter hand Gods, opgevaren ten hemel, de engelen, en machten, en krachten Hem onderdanig gemaakt zijnde.

Dood voor de zonde, levend voor de wil van God

Omdat Christus voor de mens een pijnlijke dood in het vlees heeft geleden, roept Petrus hen op ook het vlees te kruisigen, want wie het vlees hebben gedood, hebben opgehouden te zondigen, of zijn dood voor de zonde. Zij leven de rest van hun leven niet naar de begeerten van het vlees, maar naar de wil van God. Want zij hebben te veel van hun vroegere leven doorgebracht in de schandelijke gruwelen en ondeugden waaraan de heidenen zich overgaven. De heidenen zijn nu verbaasd en belasteren hen omdat zij niet meedoen aan dezelfde buitensporige losbandigheid, waarbij zij vergeten dat zij verantwoording moeten afleggen aan Hem die zowel de rechtvaardigen als de goddelozen zal oordelen. Daarom werd het evangelie gepredikt aan de heidenen, die dood waren in overtredingen en zonden, opdat degenen die geloofden, geoordeeld of veroordeeld zouden worden door mensen die door het vlees worden beheerst, terwijl zij in de geest naar de wil van God leven.

1 Petrus 4:1–6

1 Dewijl dan Christus voor ons in het vlees geleden heeft, zo wapent gij u ook met dezelfde gedachte, namelijk dat wie in het vlees geleden heeft, die heeft opgehouden van de zonde; 2 Om nu niet meer naar de begeerlijkheden der mensen, maar naar den wil van God, den tijd, die overig is in het vlees, te leven. 3 Want het is ons genoeg, dat wij den voorgaande tijd des levens der heidenen wil volbracht hebben, en gewandeld hebben in ontuchtigheden, begeerlijkheden, wijnzuiperijen, brasserijen, drinkerijen en gruwelijke afgoderijen;

4 Waarin zij zich vreemd houden, als gij niet medeloopt tot dezelfde uitgieting der overdadigheid, en u lasteren; 5 Dewelke zullen rekenschap geven Dengene, Die bereid staat om te oordelen de levenden en de doden. 6 Want daartoe is ook den doden het Evangelie verkondigd geworden, opdat zij wel zouden geoordeeld worden naar den mens in het vlees, maar leven zouden naar God in den geest.

De macht van hun vervolgers zal spoedig eindigen

Petrus troost hen met de verzekering dat de macht van hun verbitterde vervolgers spoedig vernietigd zou worden, bij de naderende ondergang van het Joodse volk en de Joodse staat. Opdat zij daaraan mogen ontkomen, spoort hij hen aan waakzaam te zijn tegen alle onreinheid en te bidden, met een vurige liefde die elkaars fouten verdraagt of uitwist. In deze tijd van vervolging moeten zij gastvrij zijn voor elkaar, ongeacht het ongemak dat dit meebrengt. Ieder moet dienen overeenkomstig de gaven van voorzienigheid en genade die hij van de Heere heeft ontvangen. Wie over Gods woord spreekt, moet spreken ‘als iemand die de woorden van God overbrengt’. Wie in de behoeften van de armen voorziet, moet dit doen uit de middelen die God hem heeft gegeven, en God de eer geven door Jezus Christus.

1 Petrus 4:7–11

7 En het einde aller dingen is nabij; zijt dan nuchteren, en waakt in de gebeden. 8 Maar vooral hebt vurige liefde tot elkander; want de liefde zal menigte van zonden bedekken. 9 Zijt herbergzaam jegens elkander, zonder murmureren.

10 Een iegelijk, gelijk hij gave ontvangen heeft, alzo bediene hij dezelve aan de anderen, als goede uitdelers der menigerlei genade Gods. 11 Indien iemand spreekt, die spreke als de woorden Gods; indien iemand dient, die diene als uit kracht, die God verleent; opdat God in allen geprezen worde door Jezus Christus, Welken toekomt de heerlijkheid en de kracht, in alle eeuwigheid. Amen.

Verheug u erin te delen in het lijden van Christus

Petrus waarschuwt de Christenen zich niet te verbazen over de rampen en vervolgingen die over hen komen en die bedoeld zijn om hun geloof te beproeven, maar zich juist te verheugen, omdat zij daardoor delen in het lijden van Christus, opdat zij met Hem verheerlijkt worden. Wie beledigd worden omdat zij Christenen zijn, zijn gezegend, want de goddelijke Geest die op Jezus rustte, rust ook op hen: door hun vervolgers wordt Christus gelasterd, maar door hun lijden wordt Hij geëerd. Daarom waarschuwt hij hen niet te lijden om een misdaad die zij zelf hebben begaan (waarbij hij de misdaden noemt waaraan de ongelovige Joden zich overgaven), want dat brengt eer noch loon. Maar wie lijdt omdat hij een Christen is, moet zich niet schamen, hoe schandelijk de straf ook is, maar moet veeleer de Heere verheerlijken, die ook heeft geleden omdat Hij heilig was. De tijd is nu gekomen voor de bestraffing van de Joden als volk, die bij het huis van God moet beginnen (Johannes 16:2; Mattheus 23:35; Ezechiel 9:6). Als zij eerst bij de gelovige Joden begint, wat een vreselijke ondergang zal dan komen over degenen die het evangelie niet gehoorzamen? En als Christenen slechts met grote moeite aan Gods oordeel over Jeruzalem ontkomen, hoe kunnen de goddelozen en zondaars dan op verlossing hopen? Petrus zegt zowel heidenen als Joden die omwille van de gerechtigheid lijden, hun leven aan God toe te vertrouwen als aan een getrouwe Schepper, die voor hen zal zorgen als zijn schepselen en kinderen en hun het eeuwige leven zal geven, als zij het goede blijven doen.

1 Petrus 4:12–19

12 Geliefden, houdt u niet vreemd over de hitte der verdrukking onder u, die u geschiedt tot verzoeking, alsof u iets vreemds overkwame; 13 Maar gelijk gij gemeenschap hebt aan het lijden van Christus, alzo verblijdt u; opdat gij ook in de openbaring Zijner heerlijkheid u moogt verblijden en verheugen.

14 Indien gij gesmaad wordt om den Naam van Christus, zo zijt gij zalig; want de Geest der heerlijkheid, en de Geest van God rust op u. Wat hen aangaat, Hij wordt wel gelasterd, maar wat u aangaat, Hij wordt verheerlijkt. 15 Doch dat niemand van u lijde als een doodslager, of dief, of kwaaddoener, of als een, die zich met eens anders doen bemoeit; 16 Maar indien iemand lijdt als een Christen, die schame zich niet, maar verheerlijke God in dezen dele. 17 Want het is de tijd, dat het oordeel beginne van het huis Gods; en indien het eerst van ons begint, welk zal het einde zijn dergenen, die het Evangelie van God ongehoorzaam zijn? 18 En indien de rechtvaardige nauwelijks zalig wordt, waar zal de goddeloze en zondaar verschijnen?

19 Zo dan ook die lijden naar den wil van God, dat zij hun zielen Hem, als den getrouwen Schepper, bevelen met weldoen.

Oudsten moeten Gods kudde weiden

Petrus spoort de oudsten aan om de kudde van Christus trouw te weiden, als iemand die ooggetuige was van het lijden van Christus (in de tuin, bij zijn arrestatie en in de zaal van de hogepriester) en die de heerlijkheid van de gedaanteverandering heeft gezien en daarin heeft gedeeld. Zij moeten in deze tijden van vervolging het werk van bisschoppen, of opzieners, doen, niet omdat zij ertoe gedwongen worden, maar uit vrije wil, niet om in hun levensonderhoud te voorzien, maar vanuit een vurig verlangen om Gods heerlijkheid te bevorderen. Zij mogen niet heersen over de kudden, die Gods erfdeel zijn, maar moeten voor hen voorbeelden zijn van nederigheid en elke christelijke deugd. En wanneer de Opperherder verschijnt, aan wie de kudden toebehoren, zullen zij die hun plicht hebben gedaan van hem een kroon van heerlijkheid ontvangen.

1 Petrus 5:1–4

1 De ouderlingen, die onder u zijn, vermaan ik, die een medeouderling, en getuige des lijdens van Christus ben, en deelachtig der heerlijkheid, die geopenbaard zal worden: 2 Weidt de kudde Gods, die onder u is, hebbende opzicht daarover, niet uit bedwang, maar gewilliglijk; noch om vuil gewin, maar met een volvaardig gemoed; 3 Noch als heerschappij voerende over het erfdeel des Heeren, maar als voorbeelden der kudde geworden zijnde. 4 En als de overste Herder verschenen zal zijn, zo zult gij de onverwelkelijke kroon der heerlijkheid behalen.

Wees nederig en weersta de duivel

Petrus beveelt degenen die lagere ambten in de kerk bekleden zich aan de oudsten te onderwerpen, en roept hen vervolgens allen zonder onderscheid op zich aan elkaar te onderwerpen, elkaar te dienen op de plaats die ieder inneemt, en zich met nederigheid te bekleden, te wapenen en te beschermen. Omdat God de hoogmoedigen weerstaat, moeten zij zich vernederen en zich in elk gevaar en elke verdrukking geduldig onderwerpen aan zijn handelen, waarbij zij al hun zorgen op God werpen, die voor hen zorgt (Psalm 55:22). Hun enige zorg moet zijn hun hartstochten te beheersen, matig te zijn en voortdurend over zichzelf te waken, want in deze tijd van beproevingen en rampen sluipt hun geestelijke tegenstander rond, ‘op zoek naar iemand om te verslinden’, in de hoop hen tot afval te brengen. Zij moeten hem weerstaan, vast in het geloof in de Zoon van God, wetend dat het het lot van de leerlingen van Christus is vervolging door mensen en duivels te ondergaan. Petrus bidt tot God om hen te versterken en hen volmaakt te maken in het geloof in Christus.

1 Petrus 5:5–11

5 Desgelijks gij jongen, zijt den ouden onderdanig; en zijt allen elkander onderdanig; zijt met de ootmoedigheid bekleed; want God wederstaat de hovaardigen, maar den nederigen geeft Hij genade.

6 Vernedert u dan onder de krachtige hand Gods, opdat Hij u verhoge te Zijner tijd. 7 Werpt al uw bekommernis op Hem, want Hij zorgt voor u.

8 Zijt nuchteren, en waakt; want uw tegenpartij, de duivel, gaat om als een briesende leeuw, zoekende, wien hij zou mogen verslinden; 9 Denwelken wederstaat, vast zijnde in het geloof, wetende, dat hetzelfde lijden aan uw broederschap, die in de wereld is, volbracht wordt.

10 De God nu aller genade, Die ons geroepen heeft tot Zijn eeuwige heerlijkheid in Christus Jezus, nadat wij een weinig tijds zullen geleden hebben, Dezelve volmake, bevestige, versterke, en fondere ulieden. 11 Hem zij de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid. Amen.

Petrus verzendt zijn brief door Silvanus

Petrus vertelt hun dat hij deze brief door Silvanus verzendt (dezelfde als Silas, Handelingen 15:40; 16:19), en dat hij hun naar zijn oordeel kort heeft geschreven, om hun te getuigen dat wat hun verkondigd is het ware evangelie van Christus is. Hij vraagt hun elkaar te groeten als teken van hun christelijke liefde en besluit met zijn apostolische zegen.

1 Petrus 5:12–14

12 Door Silvanus, die u een getrouw broeder is, zo ik acht, heb ik met weinige woorden geschreven, vermanende en betuigende, dat deze is de waarachtige genade Gods, in welke gij staat.

13 U groet de medeuitverkorene Gemeente, die in Babylon is, en Markus, mijn zoon.

14 Groet elkander met een kus der liefde. Vrede zij u allen, die in Christus Jezus zijt. Amen.