Petrus schrijft opnieuw aan Joodse en heidense Christenen
Petrus, die verwacht spoedig als martelaar te sterven, schrijft aan de Joodse en heidense Christenen die verspreid wonen in Pontus, Galatie, Cappadocie en andere landen. Hij schrijft om de leer en de aanwijzingen van zijn vorige brief te bevestigen en hen te waarschuwen voor de dwalingen van de valse leraren, door hen te herinneren aan Gods oordelen over afvalligen. Hij bemoedigt hen onder vervolging door te wijzen op de gelukkige verlossing van hen die op God vertrouwden, en op het uiteindelijke einde van zowel deze wereld als de Joodse bedeling.
66 n.Chr.
De Heilige Schrift 1917 (NLD)
Petrus groet opnieuw Joodse en heidense Christenen
De groet en zegen van Petrus. Hij werd door Jezus Christus aangesteld als apostel voor zowel Joden als heidenen. Christus heeft de apostelen door de gaven van de Heilige Geest goddelijke kracht gegeven, zodat zij mensen tot een godvruchtig leven kunnen brengen. Dit wordt verkregen door de kennis van Christus Jezus (Johannes 17:3), die hen heeft geroepen tot de heerlijkheid zijn apostelen te zijn, hen daartoe heeft vervuld met versterkende kracht en moed, en hun alle heerlijke beloften van het evangelie heeft toevertrouwd, opdat de mens weer deel zou krijgen aan de heilige en onsterfelijke natuur, na ontkomen te zijn aan het verderf dat door de begeerte in de wereld is. Zij moeten aan hun geloof ware moed en vastberadenheid onder vervolging toevoegen, met een groeiende kennis van de leer van Christus; aan de kennis, matigheid in alle aardse genoegens, geduld onder verdrukkingen en godsvrucht jegens God; en aan de godsvrucht, liefde voor hun christelijke broeders, en aan de broederliefde, liefde voor alle mensen, hun vijanden niet uitgezonderd. Als deze dingen overvloedig in hen aanwezig zijn, zullen zij niet werkeloos of onvruchtbaar zijn in goede werken. Maar wie goede werken en werkzame christelijke deugden mist, is moedwillig blind: hij sluit zijn ogen voor het licht en kiest ervoor zijn doopbelofte te vergeten om zich van zijn vroegere zonden te reinigen. Omdat dit voor velen geldt, worden zij aangespoord zich des te meer in te spannen om hun roeping en verkiezing door het evangelie tot zonen van God en zijn kerk vast te maken, door uit het geloof goede werken te doen. Als zij deze dingen in praktijk brengen, zal God hen door zijn genade staande houden en hun een eervolle en zegevierende toegang tot zijn eeuwige koninkrijk geven.
1 Simeon Petrus, een dienstknecht en apostel van Jezus Christus, aan degenen, die even dierbaar geloof met ons verkregen hebben, door de rechtvaardigheid van onzen God en Zaligmaker, Jezus Christus;
2 Genade en vrede zij u vermenigvuldigd door de kennis van God, en van Jezus, onzen Heere;
3 Gelijk ons Zijn Goddelijke kracht alles, wat tot het leven en de godzaligheid behoort, geschonken heeft, door de kennis Desgenen, Die ons geroepen heeft tot heerlijkheid en deugd; 4 Door welke ons de grootste en dierbare beloften geschonken zijn, opdat gij door dezelve der goddelijke natuur deelachtig zoudt worden, nadat gij ontvloden zijt het verderf, dat in de wereld is door de begeerlijkheid.
5 En gij, tot hetzelve ook alle naarstigheid toebrengende, voegt bij uw geloof deugd, en bij de deugd kennis, 6 En bij de kennis matigheid, en bij de matigheid lijdzaamheid, en bij de lijdzaamheid godzaligheid, 7 En bij de godzaligheid broederlijke liefde, en bij de broederlijke liefde, liefde jegens allen. 8 Want zo deze dingen bij u zijn, en in u overvloedig zijn, zij zullen u niet ledig noch onvruchtbaar laten in de kennis van onzen Heere Jezus Christus. 9 Want bij welken deze dingen niet zijn, die is blind, van verre niet ziende, hebbende vergeten de reiniging zijner vorige zonden.
10 Daarom, broeders, benaarstigt u te meer, om uw roeping en verkiezing vast te maken; want dat doende zult gij nimmermeer struikelen. 11 Want alzo zal u rijkelijk toegevoegd worden de ingang in het eeuwig Koninkrijk van onzen Heere en Zaligmaker, Jezus Christus.
Petrus was getuige van de majesteit van Christus
Omdat het beoefenen van christelijke deugden door het geloof de enige weg naar het koninkrijk van Christus is, verklaart Petrus dat hij het passend acht bij zijn apostelschap om hen, zolang hij in het lichaam is, aan deze waarheden te herinneren, waarin zij al vaststaan, en hen aan te sporen die in praktijk te brengen. Omdat hij weet dat zijn dood nabij is (Johannes 21:18–19), probeert hij hen door hun te schrijven te helpen deze dingen altijd in gedachten te houden nadat hij het lichaam heeft verlaten. Want toen zij hun de kracht en de verschijning van Jezus Christus bekendmaakten, verkondigden zij geen ‘vernuftig verzonnen fabels’, zoals de verhalen van de heidenen over hun goden die in menselijke gedaante op aarde verschenen. Petrus zelf zag met Jakobus en Johannes zijn majesteit op de heilige berg, toen God vanuit zijn verheven heerlijkheid verklaarde dat hij zijn Zoon was. Die stem en de gedaanteverandering van zijn persoon bevestigden de profetieën van het Oude Testament over Christus. Zij moeten daarop acht slaan als op het licht dat de mensheid leidde in haar toestand van geestelijke onwetendheid, totdat de dag van het evangelie aanbreekt en de morgenster van gerechtigheid opgaat in hun zielen. Zij moeten weten dat geen profetie voortkomt uit een persoonlijke ingeving of verzinsel. Want vroeger werd profetie niet door de wil van een mens in de geest gebracht van hen die haar uitspraken, maar heilige mannen van God verkondigden de bedoelingen van zijn wil, terwijl zij door de Heilige Geest werden gedreven, of geïnspireerd.
12 Daarom zal ik niet verzuimen u altijd daarvan te vermanen, hoewel gij het weet, en in de tegenwoordige waarheid versterkt zijt. 13 En ik acht het recht te zijn, zolang ik in dezen tabernakel ben, dat ik u opwekke door vermaning; 14 Alzo ik weet, dat de aflegging mijns tabernakels haast zijn zal, gelijkerwijs ook onze Heere Jezus Christus mij heeft geopenbaard. 15 Doch ik zal ook naarstigheid doen bij alle gelegenheid, dat gij na mijn uitgang van deze dingen gedachtenis moogt hebben.
16 Want wij zijn geen kunstelijk verdichte fabelen nagevolgd, als wij u bekend gemaakt hebben de kracht en toekomst van onzen Heere Jezus Christus, maar wij zijn aanschouwers geweest van Zijn majesteit. 17 Want Hij heeft van God den Vader eer en heerlijkheid ontvangen, als zodanig een stem van de hoogwaardige heerlijkheid tot Hem gebracht werd: Deze is Mijn geliefde Zoon, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb. 18 En deze stem hebben wij gehoord, als zij van de hemel gebracht is geweest, toen wij met Hem op den heiligen berg waren.
19 En wij hebben het profetische woord, dat zeer vast is, en gij doet wel, dat gij daarop acht hebt, als op een licht, schijnende in een duistere plaats, totdat de dag aanlichte, en de morgenster opga in uw harten. 20 Dit eerst wetende, dat geen profetie der Schrift is van eigen uitlegging; 21 Want de profetie is voortijds niet voortgebracht door de wil eens mensen, maar de heilige mensen Gods, van den Heiligen Geest gedreven zijnde, hebben ze gesproken.
Valse leraren en Gods zekere oordeel
Petrus voorzegt dat er, zoals er onder de Joden valse profeten waren die velen misleidden en God verloochenden, die hen uit de slavernij in Egypte had verlost, ook valse leraren in de christelijke kerk zullen zijn. Zij zullen heimelijk hun verderfelijke ketterijen invoeren, de Heere verloochenen die hen met zijn bloed uit de slavernij van zonde en dood heeft vrijgekocht (Exodus 15:16; Deuteronomium 32:6), en het verderf over zichzelf brengen. Velen zullen hen volgen en er door hun goddeloze leven voor zorgen dat het evangelie wordt gelasterd, terwijl zij handel drijven in zielen. Hun straf, die van het begin af tegen de zonde is afgekondigd, laat niet op zich wachten, maar zal hen spoedig treffen. Want God heeft de engelen die zondigden niet gespaard, maar hen in de hel geworpen, waar hij hen tot de dag van het oordeel vasthoudt in een plaats van ellende en duisternis waaruit zij niet kunnen ontsnappen. Hij heeft de oude wereld niet gespaard, noch de steden Sodoma en Gomorra, maar ze gesteld tot een voorbeeld van de straf die op de laatste dag over de goddelozen zal komen. Uit de wonderbaarlijke redding van Noach en Lot bewijst Petrus dat God hen die op hem vertrouwen en zijn trouwe dienaren zijn even zeker uit beproevingen en gevaren zou verlossen als hij de valse leraren en de ongehoorzamen met eeuwig verderf zou vernietigen.
1 En er zijn ook valse profeten onder het volk geweest, gelijk ook onder u valse leraars zijn zullen, die verderfelijke ketterijen bedektelijk invoeren zullen, ook den Heere, Die hen gekocht heeft, verloochenende, en een haastig verderf over zichzelven brengende; 2 En velen zullen hun verderfenissen navolgen, door welke de weg der waarheid zal gelasterd worden. 3 En zij zullen door gierigheid, met gemaakte woorden, van u een koopmanschap maken; over welke het oordeel van over lang niet ledig is, en hun verderf sluimert niet.
4 Want indien God de engelen, die gezondigd hebben, niet gespaard heeft, maar, die in de hel geworpen hebbende, overgegeven heeft aan de ketenen der duisternis, om tot het oordeel bewaard te worden; 5 En de oude wereld niet heeft gespaard, maar Noach, den prediker der gerechtigheid, zijn achttal bewaard heeft, als Hij den zondvloed over de wereld der goddelozen heeft gebracht; 6 En de steden van Sodoma en Gomorra tot as verbrandende met omkering veroordeeld heeft, en tot een voorbeeld gezet dengenen, die goddelooslijk zouden leven; 7 En den rechtvaardigen Lot, die vermoeid was van den ontuchtigen wandel der gruwelijke mensen, daaruit verlost heeft; 8 (Want deze rechtvaardige man, wonende onder hen, heeft dag op dag zijn rechtvaardige ziel gekweld, door het zien en horen van hun ongerechtige werken); 9 Zo weet de Heere de godzaligen uit de verzoeking te verlossen, en de onrechtvaardigen te bewaren tot den dag des oordeels, om gestraft te worden;
Valse leraren op de weg van Balaam
Petrus beschrijft het karakter van de valse leraren. Als redeloze dieren, die het instinct van hun dierlijke natuur volgen en bestemd zijn om gevangen en gedood te worden omdat zij verwoesting aanrichten, lasteren zij wat zij niet begrijpen en zullen zij in hun eigen verdorven leringen en praktijken ten onder gaan. Zij spreiden hun ondeugden openlijk tentoon. Zij maken zich bij hun liefdemaaltijden schuldig aan zinnelijkheid. Zij verleiden zielen die niet vaststaan in het geloof met het denkbeeld dat het avondmaal van de Heere is ingesteld om vleselijke liefde te bevorderen, en zij zijn bedreven in elke kunst van verleiding en bedrog. Zij volgen de weg van Balaam, die (Numeri 31:16; Openbaring 2:14) tegen zijn kennis en geweten in handelde om het beloofde loon van de ongerechtigheid te verkrijgen.
10 Maar allermeest degenen, die naar het vlees in onreine begeerlijkheid wandelen, en de heerschappij verachten; die stout zijn, zichzelven behagen, en die de heerlijkheden niet schromen te lasteren; 11 Daar de engelen in sterkte en kracht meerder zijnde, geen lasterlijk oordeel tegen hen voor den Heere voortbrengen.
12 Maar deze, als onredelijke dieren, die de natuur volgen, en voortgebracht zijn om gevangen en gedood te worden, dewijl zij lasteren, hetgeen zij niet verstaan, zullen in hun verdorvenheid verdorven worden; 13 En zullen verkrijgen het loon der ongerechtigheid, als die de dagelijkse weelde hun vermaak achten, zijnde vlekken en smetten, en zijn weelderig in hun bedriegerijen, als zij in de maaltijden met u zijn; 14 Hebbende de ogen vol overspel, en die niet ophouden van zondigen; verlokkende de onvaste zielen, hebbende het hart geoefend in gierigheid, kinderen der vervloeking;
15 Die den rechten weg verlaten hebbende, zijn verdwaald, en volgen den weg van Balaam, den zoon van Bosor, die het loon der ongerechtigheid liefgehad heeft; 16 Maar hij heeft de bestraffing zijner ongerechtigheid gehad; want het jukdragende stomme dier, sprekende met mensenstem, heeft des profeten dwaasheid verhinderd.
Bronnen zonder water, slaven van het verderf
Petrus vergelijkt de valse leraren met bronnen zonder water en met wolken die regen beloven, maar uitlopen op een storm en verwoesting brengen in plaats van de hoop van de mensen te vervullen. Door elke vorm van losbandigheid toe te staan, lokken zij mensen die zich van de heidenen hadden afgescheiden ertoe hun leerlingen te worden. Zij beloven de vrijheid om hun begeerten ongeremd uit te leven, terwijl hun eigen gedrag laat zien dat zij slaven van het verderf zijn. Want wie door zijn begeerten wordt overwonnen, is er een slaaf van. Voor hen die door de kennis van het evangelie van de afgoderij en losbandigheid van de heidense wereld waren afgekeerd en er opnieuw in verstrikt raken, zullen hun latere verontreinigingen dodelijker zijn dan de eerste, omdat zij hebben gezondigd tegen groter geestelijk licht en grotere voorrechten.
17 Deze zijn waterloze fonteinen, wolken van een draaiwind gedreven, denwelken de donkerheid der duisternis in der eeuwigheid bewaard wordt. 18 Want zij, zeer opgeblazene ijdelheid sprekende, verlokken, door de begeerlijkheden des vleses en door ontuchtigheden, degenen, die waarlijk ontvloden waren van degenen, die in dwaling wandelen; 19 Belovende hun vrijheid, daar zijzelven dienstknechten zijn der verdorvenheid; want van wien iemand overwonnen is, dien is hij ook tot een dienstknecht gemaakt.
20 Want indien zij, nadat zij door de kennis van den Heere en Zaligmaker Jezus Christus, de besmettingen der wereld ontvloden zijn, en in dezelve wederom ingewikkeld zijnde, van dezelve overwonnen worden, zo is hun het laatste erger geworden dan het eerste. 21 Want het ware hun beter, dat zij den weg der gerechtigheid niet gekend hadden, dan dat zij, dien gekend hebbende, weder afkeren van het heilige gebod, dat hun overgegeven was. 22 Maar hun is overkomen, hetgeen met een waar spreekwoord gezegd wordt: De hond is wedergekeerd tot zijn eigen uitbraaksel; en de gewassen zeug tot de wenteling in het slijk.
Valse leraren die de komst van Christus ontkennen
Petrus laat zien dat hij zijn twee brieven schreef om hen te herinneren aan de voorzeggingen van de oude profeten (Psalm 1:1; Daniel 12:2) en aan het daarop gegronde onderricht en de aanwijzingen van de apostelen. Hij weet dat de profeten de komst hebben voorzegd van valse leraren die zouden ontkennen dat Christus zal komen om de wereld te oordelen (Jeremia 17:15; Ezechiel 12:22–27; Judas 1:14–15; Daniel 12:2). Zij gaan er moedwillig aan voorbij dat de hemel, of de dampkring, en de aarde door het woord van God uit water zijn gevormd en dat de wereld daardoor, wegens de slechtheid van de mens, al eens is verwoest. De huidige aarde en haar dampkring, die door hetzelfde middel bestaan, staan om dezelfde reden aan dezelfde verwoesting bloot. Maar zij worden bewaard en voor een watervloed behoed, om op de dag van vergelding en oordeel door een vuurvloed te worden verteerd.
1 Dezen tweeden zendbrief, geliefden, schrijf ik nu aan u, in welke beide ik door vermaning uw oprecht gemoed opwekke; 2 Opdat gij gedachtig zijt aan de woorden, die van de heilige profeten te voren gesproken zijn, en aan ons gebod, die des Heeren en Zaligmakers apostelen zijn;
3 Dit eerst wetende, dat in het laatste der dagen spotters komen zullen, die naar hun eigen begeerlijkheden zullen wandelen, 4 En zeggen: Waar is de belofte Zijner toekomst? want van dien dag, dat de vaders ontslapen zijn, blijven alle dingen alzo gelijk van het begin der schepping.
5 Want willens is dit hun onbekend, dat door het woord Gods de hemelen van over lang geweest zijn, en de aarde uit het water en in het water bestaande; 6 Door welke de wereld, die toen was, met het water van den zondvloed bedekt zijnde, vergaan is. 7 Maar de hemelen, die nu zijn, en de aarde, zijn door hetzelfde woord als een schat weggelegd, en worden ten vure bewaard tegen den dag des oordeels, en der verderving der goddeloze mensen.
De dag van de Heere zal komen als een dief
Petrus dringt er bij de christelijke broeders op aan zich niet te laten misleiden door de spotters, die uit Gods uitstel afleidden dat het Hem aan de macht of de wil ontbrak om zijn beloften te vervullen. Zij moeten bedenken dat geen tijdsduur, hoe lang ook, zich laat vergelijken met Gods eeuwigheid en dat geen tijdsverloop zijn voornemens kan veranderen (Psalm 90:4). De komst van de Heere wordt niet uitgesteld om de reden die deze leraren aanvoerden, maar vanwege zijn geduld en omdat Hij niet wil dat iemand verloren gaat. Hoe lang de dag van de Heere ook uitblijft, hij zal zeker en plotseling komen en de mensen overvallen als een dief in de nacht (Mattheus 24:43). Dan zal de hele dampkring met zijn dampen door vuur vergaan, met ontzaglijk geraas en ontploffingen, en zullen de elementen waaruit zij bestaan ontbranden en uiteenvallen. Het hele stoffelijke bestel, met al zijn werken van natuur en kunst, zal volledig verbranden. Omdat alle aardse dingen zullen worden ontbonden, hebben zij de krachtigste redenen om heilig te leven en God in godsvrucht te dienen, terwijl zij verlangen naar de komst van de dag van God in plaats van die te vrezen, wanneer dit aardse stelsel zal wegsmelten. Want op grond van de belofte die God aan Abraham en zijn geestelijke nageslacht deed (Romeinen 4:13–16; Jesaja 65:17–23; 66:22), moeten zij uitzien naar ‘een nieuwe hemel en een nieuwe aarde’ (Openbaring 21:27; 22:14–15), het eeuwige thuis van gelukzalige geesten.
8 Doch deze ene zaak zij u niet onbekend, geliefden, dat een dag bij den Heere is als duizend jaren, en duizend jaren als een dag. 9 De Heere vertraagt de belofte niet (gelijk enigen dat traagheid achten), maar is lankmoedig over ons, niet willende, dat enigen verloren gaan, maar dat zij allen tot bekering komen.
10 Maar de dag des Heeren zal komen als een dief in den nacht, in welken de hemelen met een gedruis zullen voorbijgaan, en de elementen branden zullen en vergaan, en de aarde en de werken, die daarin zijn, zullen verbranden.
11 Dewijl dan deze dingen alle vergaan, hoedanigen behoort gij te zijn in heiligen wandel en godzaligheid! 12 Verwachtende en haastende tot de toekomst van den dag Gods, in welken de hemelen, door vuur ontstoken zijnde, zullen vergaan, en de elementen brandende zullen versmelten. 13 Maar wij verwachten, naar Zijn belofte, nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, in dewelke gerechtigheid woont.
Zorg dat u heilig bevonden wordt wanneer Christus komt
Omdat alle Christenen de erfenis van het eeuwige Kanaan, de nieuwe hemelen en de nieuwe aarde, is beloofd (Lukas 20:35), dringt Petrus er bij hen op aan zich er ernstig voor in te spannen dat Christus, de Rechter van levenden en doden, hen bij zijn komst heilig, onschuldig en nuttig in hun levenswandel aantreft, en in vrede met Hem. Zij moeten het uitblijven van zijn komst opvatten als bewijs van zijn voornemen dat alle mensen gered worden, zoals Paulus hun door goddelijke inspiratie heeft geschreven (Efezeren 2:3, 4, 5; Kolossensen 1:21; 1 Thessalonicensen 3:13; 4:14–18; 2 Thessalonicensen 1:7–10; Titus 2:13). Paulus schreef ook over de opstanding van de doden (1 Korinthiers 15:22; Filippensen 3:20–21), het verbranden van de aarde (2 Thessalonicensen 1:8), het hemelse vaderland waar de rechtvaardigen wonen (1 Thessalonicensen 4:17; Hebreen 4:9; 12:14, 18, 24) en het algemene oordeel (Romeinen 14:10). Sommige van deze dingen zijn voor de mens moeilijk te begrijpen, en de onwetenden en zij die niet vaststaan in het geloof verdraaien ze, zoals zij ook met andere delen van de Schrift doen, tot hun eigen ondergang, waarbij zij de zeden van de mensen bederven. Maar omdat zij door de apostelen en profeten van tevoren voor deze valse leringen zijn gewaarschuwd, moeten zij ervoor op hun hoede zijn, dagelijks groeien in de kennis van het onderricht van Jezus Christus en Hem eer geven, nu en tot de dag van de eeuwigheid.
14 Daarom, geliefden, verwachtende deze dingen, benaarstigt u, dat gij onbevlekt en onbestraffelijk van Hem bevonden moogt worden in vrede;
15 En acht de lankmoedigheid onzes Heeren voor zaligheid; gelijkerwijs ook onze geliefde broeder Paulus, naar de wijsheid, die hem gegeven is, ulieden geschreven heeft; 16 Gelijk ook in alle zendbrieven, daarin van deze dingen sprekende; in welke sommige dingen zwaar zijn om te verstaan, die de ongeleerde en onvaste mensen verdraaien, gelijk ook de andere Schriften, tot hun eigen verderf.
17 Gij dan, geliefden, zulks te voren wetende, wacht u, dat gij niet door de verleiding der gruwelijke mensen mede afgerukt wordt, en uitvalt van uw vastigheid; 18 Maar wast op in de genade en kennis van onzen Heere en Zaligmaker Jezus Christus. Hem zij de heerlijkheid, beide nu en in den dag der eeuwigheid. Amen.