Judas schrijft aan de gemeente

Judas schrijft zijn brief om de christelijke gemeente te waarschuwen tegen de gevaarlijke leringen van de valse leraren die nu waren opgetreden en de leer van de genade veranderden in een aansporing tot zedeloosheid, en om de gelovigen aan te sporen stevig vast te houden aan het geloof en aan heiligheid.

66 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

Judas begroet hen die geroepen zijn

Judas richt zijn brief aan allen die door het geloof in Jezus Christus geroepen, bewaard en voor God afgezonderd zijn. Hij spreekt zijn zegen over hen uit.

Judas 1:1–2

1 Judas, een dienstknecht van Jezus Christus, en broeder van Jakobus, aan de geroepenen, die door God den Vader geheiligd zijn, en door Jezus Christus bewaard:

2 Barmhartigheid, en vrede, en liefde zij u vermenigvuldigd.

Judas spoort hen aan voor het geloof te strijden

Nadat Judas van de schadelijke leringen van de valse leraren heeft gehoord, dringt hij er bij de Christenen krachtig op aan te strijden voor het geloof dat Jezus Christus door de Geest aan de apostelen en profeten had overgeleverd. Er waren namelijk enkele goddeloze mensen de gemeente binnengeslopen. Zij leerden dat Gods goedheid zo groot was dat mensen die geloofden ongestraft konden zondigen, en zij verloochenden zowel de Vader als de Zoon (1 Johannes 2:22). Hun veroordeling was vanaf het allereerste begin door Gods wet voorzegd. Om deze gevaarlijke leringen te weerleggen, herinnert Judas hen aan de straf die zelfs Gods uitverkoren volk wegens zijn zonden trof (vergelijk Numeri 14:23 met Hebreen 3:18–19); aan de straf die wordt bewaard voor de engelen die, ontevreden met hun positie, zichzelf probeerden te verheffen en hun aangewezen woonplaatsen verlieten; en aan de volledige en eeuwige verwoesting van de steden Sodoma en Gomorra. Hij laat zien dat deze valse leraren en hun volgelingen door dezelfde zonden van ongeloof, ongehoorzaamheid en zedeloosheid dezelfde straf over zich zullen brengen. Zij belasteren of beschimpen al het gevestigde gezag, hoewel de aartsengel Michael, die zoveel groter is dan zij, zelfs tegen de duivel geen lasterlijke aanklacht inbracht, maar hem aan Gods oordeel overliet. Zij beschimpen wetten en overheidspersonen, zonder hun nut en oorsprong te kennen. Als redeloze dieren worden zij door hun instinct beheerst en richten zij zichzelf te gronde door hun dierlijke begeerten uit te leven. Zij hebben het voorbeeld gevolgd van Kain, door de zielen van hun broeders te vernietigen; van Balaam, door het woord van God uit winstbejag te verdraaien; en van Korach en zijn aanhang, door zich tegen de apostelen en dienaren van Christus te verzetten zoals de aanhang van Korach zich tegen Mozes en Aaron verzette. Zij zullen even zeker omkomen als Korach en zijn volgelingen.

Judas 1:3–11

3 Geliefden, alzo ik alle naarstigheid doe om u te schrijven van de gemene zaligheid, zo heb ik noodzaak gehad aan u te schrijven en u te vermanen, dat gij strijdt voor het geloof, dat eenmaal den heiligen overgeleverd is. 4 Want er zijn sommige mensen ingeslopen, die eertijds tot ditzelfde oordeel te voren opgeschreven zijn, goddelozen, die de genade onzes Gods veranderen in ontuchtigheid, en den enigen Heerser, God, en onzen Heere Jezus Christus verloochenen.

5 Maar ik wil u indachtig maken, als die dit eenmaal weet, dat de Heere, het volk uit Egypteland verlost hebbende, wederom degenen, die niet geloofden, verdorven heeft. 6 En de engelen, die hun beginsel niet bewaard hebben, maar hun eigen woonstede verlaten hebben, heeft Hij tot het oordeel des groten dags met eeuwige banden onder de duisternis bewaard. 7 Gelijk Sodoma en Gomorra, en de steden rondom dezelve, die op gelijke wijze als deze gehoereerd hebben, en ander vlees zijn nagegaan, tot een voorbeeld voorgesteld zijn, dragende de straf des eeuwigen vuurs.

8 Desgelijks evenwel ook dezen, in slaap gebracht zijnde, verontreinigen het vlees, en verwerpen de heerschappij, en lasteren de heerlijkheden. 9 Maar Michael, de archangel, toen hij met den duivel twistte, en handelde van het lichaam van Mozes, durfde geen oordeel van lastering tegen hem voortbrengen, maar zeide: De Heere bestraffe u! 10 Maar dezen, hetgeen zij niet weten, dat lasteren zij; en hetgeen zij natuurlijk, als de onredelijke dieren, weten, in hetzelve verderven zij zich. 11 Wee hun, want zij zijn den weg van Kain ingegaan, en door de verleiding van het loon van Balaam zijn zij henengestort, en zijn door de tegenspreking van Korach vergaan.

Valse leraren zijn wolken zonder water

Judas zegt tegen de Christenen dat deze leraren hun liefdemaaltijden te schande maken door hun begeerten te bevredigen. Hij vergelijkt hen met wolken zonder water (Deuteronomium 32:2): hun ambt belooft goed onderricht, maar zij geven het niet en laten zich door hun hartstochten meevoeren. Zij zijn zelf zo ziek dat hun leringen wel verdorven moeten zijn. Zij zijn zowel van nature als geestelijk dood en als onvruchtbare bomen ontworteld. Zij zijn woest en gewelddadig als de golven van de zee, schuimen hun eigen slechtheid op en zijn onstandvastig en ongeregeld in hun gedrag (Openbaring 1:16; 2:1). Omdat zij geen licht hebben, worden zij voor eeuwige duisternis bewaard. Ook tegen hen heeft volgens de oude overlevering Enoch, de zevende vanaf Adam, geprofeteerd (zo genoemd om hem te onderscheiden van Enoch, de zoon van Kain, die de derde was), toen hij de veroordeling van de goddelozen in zijn eigen tijd en hun vernietiging door de zondvloed voorzegde. Want deze valse leraren morren, net als de mensen vóór de zondvloed, over wat de Voorzienigheid hun heeft toebedeeld en over de beperkingen die hun zijn opgelegd. Zij zijn ook hoogmoedig en opstandig en vleien mensen voor hun eigen gewin.

Judas 1:12–16

12 Dezen zijn vlekken in uw liefdemaaltijden, en als zij met u ter maaltijd zijn, weiden zij zichzelven zonder vreze; zij zijn waterloze wolken, die van de winden omgedreven worden; zij zijn als bomen in het afgaan van den herfst, onvruchtbaar, tweemaal verstorven, en ontworteld; 13 Wilde baren der zee, hun eigen schande opschuimende; dwalende sterren, denwelken de donkerheid der duisternis in der eeuwigheid bewaard wordt.

14 En van dezen heeft ook Enoch, de zevende van Adam, geprofeteerd, zeggende: Ziet, de Heere is gekomen met Zijn vele duizenden heiligen;

15 Om gericht te houden tegen allen, en te straffen alle goddelozen onder hen, vanwege al hun goddeloze werken, die zij goddelooslijk gedaan hebben, en vanwege al de harde woorden, die de goddeloze zondaars tegen Hem gesproken hebben.

16 Deze zijn murmureerders, klagers over hun staat, wandelende naar hun begeerlijkheden; en hun mond spreekt zeer opgeblazen dingen, verwonderende zich over de personen om des voordeels wil.

Denk aan wat de apostelen hebben voorzegd

In plaats van de valse leraren te volgen, spoort Judas hen aan zich de leringen te herinneren die de apostelen hun hebben gegeven. De apostelen hadden ook de komst voorzegd van deze spotters die hun begeerten volgen (2 Petrus 3:2). Zij scheiden zich af van de ware discipelen van Christus en beweren meer inzicht te hebben, maar zijn slechts wereldse mensen, zonder de Geest. Christenen moeten echter zichzelf en elkaar opbouwen in de leringen van Christus en de apostelen, die mensen geestelijk en heilig maken. Zij moeten onder de invloed van de Heiligen Geest tot God bidden, God voortdurend blijven liefhebben en uitzien naar vergeving van Christus, samen met het eeuwige leven. Zij moeten onderscheid maken tussen hen die door onwetendheid en zwakheid zijn misleid en hen die uit trots en een verdorven hart zijn afgedwaald. De eersten moeten zij zachtmoedig terechtwijzen, en anderen moeten zij door de kracht van vrees redden van het verderf van de zonde. Daarbij moeten zij de grootst mogelijke afkeer van hun zonden behouden, zodat zij er zelf niet door besmet raken.

Judas 1:17–23

17 Maar geliefden, gedenkt gij der woorden, die voorzegd zijn van de apostelen van onzen Heere Jezus Christus; 18 Dat zij u gezegd hebben, dat er in den laatsten tijd spotters zullen zijn, die naar hun goddeloze begeerlijkheden wandelen zullen. 19 Dezen zijn het, die zichzelven afscheiden, natuurlijke mensen, den Geest niet hebbende.

20 Maar geliefden, bouwt gij uzelven op uw allerheiligst geloof, biddende in den Heiligen Geest; 21 Bewaart uzelven in de liefde Gods, verwachtende de barmhartigheid van onzen Heere Jezus Christus ten eeuwigen leven.

22 En ontfermt u wel eniger, onderscheid makende; 23 Maar behoudt anderen door vreze, en grijpt ze uit het vuur; en haat ook den rok, die van het vlees bevlekt is.

Judas beveelt hen aan God aan

Judas besluit door hen aan God aan te bevelen, die alleen hen kan bewaren voor de besmetting van zonde en dwaling, en met zijn lofprijzing aan God, onze Zaligmaker, wiens heerlijkheid en macht alle tijden en de eeuwigheid zullen voortduren.

Judas 1:24–25

24 Hem nu, Die machtig is u van struikelen te bewaren, en onstraffelijk te stellen voor Zijn heerlijkheid, in vreugde, 25 Den alleen wijzen God, onzen Zaligmaker, zij heerlijkheid en majesteit, kracht en macht, beide nu en in alle eeuwigheid. Amen.