Petrus schrijft aan Joodse en heidense Christenen
Petrus schrijft zijn eerste brief aan de Joden die in een tijd van vervolging hun toevlucht hadden gezocht in de heidense landen die aan het begin ervan worden genoemd, en ook aan de bekeerlingen uit de heidenen. Hij schrijft om hen aan te moedigen blijmoedig te lijden om hun godsdienst en hun op het hart te drukken dat zij een heilig en onberispelijk leven moeten leiden, zodat zij de lasterpraat van hun vijanden kunnen beschamen.
65 of 66 n.Chr.
De Heilige Schrift 1917 (NLD)
Petrus groet Joodse en heidense Christenen
Petrus’ groet en zegen aan de Joden en heidenen die overeenkomstig Gods voorkennis, geopenbaard door de profeten, waren uitverkoren om door de werking van de Heilige Geest gehoorzaam te worden aan het evangelie. Daardoor delen zij in alle zegeningen die voortkomen uit het verzoenende bloed van Christus.
1 Petrus, een apostel van Jezus Christus, aan de vreemdelingen, verstrooid in Pontus, Galatie, Kappadocie, Azie en Bithynie, 2 Den uitverkorenen naar de voorkennis van God den Vader, in de heiligmaking des Geestes, tot gehoorzaamheid en besprenging des bloeds van Jezus Christus; genade en vrede zij u vermenigvuldigd.
Petrus looft God voor hun wedergeboorte
Petrus looft God voor de geestelijke geboorte van de Joden en heidenen tot hoop op leven na de dood door de opstanding van Jezus Christus, opdat zij zouden delen in een erfenis die niet vernietigd kan worden. In de hoop op deze zaligheid moeten zij zich zeer verheugen, hoewel zij door allerlei verdrukkingen bedroefd worden. Deze zijn nodig om hun geloof te beproeven; die beproeving is meer waard dan die van goud, omdat zij hun eeuwige heerlijkheid en lof oplevert bij de komst van Jezus Christus. In hem verheugen zij zich zeer als Redder, hoewel zij hem niet zien, omdat zij weten dat zij van hem de beloning van hun geloof zullen ontvangen: de zaligheid van hun zielen. De profeten hebben deze zaligheid voorzegd en zorgvuldig onderzocht op welke tijd en welk volk de Geest van God doelde toen deze van tevoren getuigde van het lijden van Christus en de heerlijkheid en zegeningen die daarop zouden volgen. Aan de profeten openbaarde de Heilige Geest ook dat zij niet zichzelf dienden, maar een volk uit een latere tijd, met de dingen die nu aan de wereld zijn verkondigd door de apostelen, die daartoe van dezelfde Heilige Geest kracht hadden ontvangen. In deze geheimen verlangen zowel engelen als mensen zich te verdiepen (Exodus 25:20).
3 Geloofd zij de God en Vader van onzen Heere Jezus Christus, Die naar Zijn grote barmhartigheid ons heeft wedergeboren, tot een levende hoop, door de opstanding van Jezus Christus uit de doden. 4 Tot een onverderfelijke, en onbevlekkelijke, en onverwelkelijke erfenis, die in de hemelen bewaard is voor u. 5 Die in de kracht Gods bewaard wordt door het geloof tot de zaligheid, die bereid is, om geopenbaard te worden in den laatsten tijd.
6 In welke gij u verheugt, nu een weinig tijds (zo het nodig is) bedroefd zijnde door menigerlei verzoekingen; 7 Opdat de beproeving uws geloofs, die veel kostelijker is dan van het goud, hetwelk vergaat en door het vuur beproefd wordt, bevonden worde te zijn tot lof, en eer, en heerlijkheid, in de openbaring van Jezus Christus;
8 Denwelken gij niet gezien hebt, en nochtans liefhebt, in Denwelken gij nu, hoewel Hem niet ziende, maar gelovende, u verheugt met een onuitsprekelijke en heerlijke vreugde; 9 Verkrijgende het einde uws geloofs, namelijk de zaligheid der zielen.
10 Van welke zaligheid ondervraagd en onderzocht hebben de profeten, die geprofeteerd hebben van de genade, aan u geschied; 11 Onderzoekende, op welken of hoedanigen tijd de Geest van Christus, Die in hen was, beduidde en te voren getuigde, het lijden, dat op Christus komen zou, en de heerlijkheid daarna volgende.
12 Denwelken geopenbaard is, dat zij niet zichzelven, maar ons bedienden deze dingen, die u nu aangediend zijn bij degenen, die u het Evangelie verkondigd hebben door den Heiligen Geest, Die van den hemel gezonden is; in welke dingen de engelen begerig zijn in te zien.
Leef in heilige vrees, verlost door het bloed van Christus
Op grond van de zegeningen die door het lijden van Christus zijn verworven, roept Petrus hen op moed te vatten in al hun beproevingen, tot het einde van hun leven gedragen door de hoop op het eeuwige leven dat hun beloofd is op de dag waarop Christus geopenbaard wordt. Zij moeten de begeerten vermijden waaraan zij vóór hun bekering toegaven en de heiligheid navolgen van God, die hen geroepen heeft om zijn kinderen te zijn, zoals Mozes schreef (Leviticus 19:2; 1 Petrus 5:10; 2:21; 3:9). Omdat ieder mens zonder aanzien des persoons naar zijn eigen werken geoordeeld zal worden, worden zij aangespoord de tijd van hun verblijf op aarde in eerbiedige vrees door te brengen. Dit geldt des te meer omdat zij uit de overgeërfde bijgelovigheden, tradities of verdorven erediensten van hun vaderen zijn verlost door het bloed van Christus, als van een zondoffer zonder gebrek. Christus was vóór de grondlegging van de wereld in Gods voornemen aangewezen en werd voorafgeschaduwd door het offer van de wet, maar is in de laatste bedeling, die van het evangelie, ook aan de heidenen bekendgemaakt. Door het geloof in Gods barmhartigheid, die in dit offer van Christus is getoond, geloven zij in God, die hem uit de doden heeft opgewekt en tot hemelse heerlijkheid heeft verheven, zodat hun geloof door de vervulling van Gods beloften bevestigd wordt en hun hoop op eeuwige heerlijkheid door Christus op God gericht mag zijn.
13 Daarom opschortende de lenden uws verstands, en nuchteren zijnde, hoopt volkomenlijk op de genade, die u toegebracht wordt in de openbaring van Jezus Christus. 14 Als gehoorzame kinderen, wordt niet gelijkvormig aan de begeerlijkheden, die te voren in uw onwetendheid waren; 15 Maar gelijk Hij, Die u geroepen heeft, heilig is, zo wordt ook gijzelven heilig in al uw wandel; 16 Daarom dat er geschreven is: Zijt heilig, want Ik ben heilig.
17 En indien gij tot een Vader aanroept Dengene, Die zonder aanneming des persoons oordeelt naar eens iegelijks werk, zo wandelt in vreze den tijd uwer inwoning; 18 Wetende dat gij niet door vergankelijke dingen, zilver of goud, verlost zijt uit uw ijdele wandeling, die u van de vaderen overgeleverd is; 19 Maar door het dierbaar bloed van Christus, als van een onbestraffelijk en onbevlekt Lam; 20 Dewelke wel voorgekend is geweest voor de grondlegging der wereld, maar geopenbaard is in deze laatste tijden om uwentwil, 21 Die door Hem gelooft in God, Welke Hem opgewekt heeft uit de doden, en Hem heerlijkheid gegeven heeft, opdat uw geloof en hoop op God zijn zou.
Heb elkaar lief als wedergeborenen
Petrus spoort hen wier hart door het geloof in Christus Jezus van vleselijke begeerten is gereinigd aan elkaar lief te hebben, niet met onoprechte vormen en woorden, maar met een zuiver hart, vrij van vleselijke hartstochten, als wedergeboren broeders. Zij zijn niet wedergeboren door afstamming van menselijke ouders, maar uit een goddelijke en hemelse bron: het onderwijs van de levende God, dat eeuwig blijft.
22 Hebbende dan uw zielen gereinigd in de gehoorzaamheid der waarheid, door den Geest, tot ongeveinsde broederlijke liefde, zo hebt elkander vuriglijk lief uit een rein hart; 23 Gij, die wedergeboren zijt, niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en eeuwig blijvende Woord van God. 24 Want alle vlees is als gras, en alle heerlijkheid des mensen is als een bloem van het gras. Het gras is verdord, en zijn bloem is afgevallen;
25 Maar het Woord des Heeren blijft in der eeuwigheid; en dit is het Woord, dat onder u verkondigd is.
Levende stenen in Gods geestelijke tempel
Petrus spoort hen aan alle kwade gezindheden van hun vroegere natuur af te leggen en, als zuigelingen die door goddelijke genade opnieuw geboren zijn, te verlangen naar de zuivere melk van het evangelie, zodat hun nieuwe natuur tot volwassenheid gevoed wordt, aangezien zij bij hun tweede, geestelijke geboorte de goedheid en voortreffelijkheid van de Heere al hebben geproefd (Psalm 34:8). Door in geloof tot Hem te komen als tot een levende fundamentsteen, worden zij op Hem gebouwd en delen zij in zijn leven, om zo een geestelijke tempel en een gemeenschap van priesters te vormen (Exodus 19:6; Openbaring 1:6), aangesteld om door Christus offers van gebed en lof te brengen. Zo verklaarde Jesaja (Jesaja 28:16) dat in Sion ‘een uitverkoren en kostbare hoeksteen’ gelegd zou worden als het fundament van Gods nieuwe tempel, die de twee zijden van het gebouw, Joden en heidenen, in één gemeente verenigt (Efezeren 2:21). Wie geloven, behoren tot dit gebouw. Maar over de ongehoorzamen staat geschreven (Psalm 118:22) dat deze verworpen fundamentsteen ‘de hoeksteen is geworden’ van Gods nieuwe tempel, en ‘een steen des aanstoots’ voor hen die niet in Christus geloofden, waartegen zij zullen vallen en verbrijzeld worden, zoals Jesaja heeft voorzegd (Jesaja 8:14–15). Petrus beschrijft de grote voorrechten van de Christenen met de titels die ooit aan de Joodse gemeente werden gegeven, aan allen die in het verbond met God waren opgenomen.
1 Zo legt dan af alle kwaadheid, en alle bedrog, en geveinsdheid, en nijdigheid, en alle achterklappingen; 2 En, als nieuwgeborene kinderkens, zijt zeer begerig naar de redelijke onvervalste melk, opdat gij door dezelve moogt opwassen; 3 Indien gij anders gesmaakt hebt, dat de Heere goedertieren is.
4 Tot Welken komende, als tot een levenden Steen, van de mensen wel verworpen, maar bij God uitverkoren en dierbaar; 5 Zo wordt gij ook zelven, als levende stenen, gebouwd tot een geestelijk huis, tot een heilig priesterdom, om geestelijke offeranden op te offeren, die Gode aangenaam zijn door Jezus Christus. 6 Daarom is ook vervat in de Schrift: Ziet, Ik leg in Sion een uitersten Hoeksteen, Die uitverkoren en dierbaar is; en: Die in Hem gelooft, zal niet beschaamd worden.
7 U dan, die gelooft, is Hij dierbaar; maar den ongehoorzamen wordt gezegd: De Steen, Dien de bouwlieden verworpen hebben, Deze is geworden tot een hoofd des hoeks, en een steen des aanstoots, en een rots der ergernis; 8 Dengenen namelijk, die zich aan het Woord stoten, ongehoorzaam zijnde, waartoe zij ook gezet zijn.
9 Maar gij zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterdom, een heilig volk, een verkregen volk; opdat gij zoudt verkondigen de deugden Desgenen, Die u uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht; 10 Gij, die eertijds geen volk waart, maar nu Gods volk zijt; die eertijds niet ontfermd waart, maar nu ontfermd zijt geworden.
Onderwerp u als vreemdelingen aan elke menselijke regering
Zinspelend op de Israelieten van weleer (Hebreen 11:13) roept Petrus hen op om als vreemdelingen en pelgrims (wat zij in Azie, Pontus en andere landen werkelijk waren), zonder erfdeel op aarde, een hemels vaderland te zoeken en zich te onthouden van vleselijke begeerten, die de ziel tot slaaf maken of vernietigen. Zij moeten zo leven dat de laster van hun vijanden door hun goede werken wordt weerlegd. Zij moeten zich omwille van de Heere onderwerpen aan elke menselijke regeringsvorm, om zo de onwetendheid tot zwijgen te brengen van dwaze mensen die beweerden dat hun godsdienst hen onwillig maakte zich aan koningen en overheden te onderwerpen. Als Gods uitverkoren volk beroemden de Joden zich erop vrije mensen te zijn, geregeerd door hun eigen wetten. Met dit in gedachten roept Petrus hen op zich innerlijk te laten leiden door de wetten van hun godsdienst, maar hun vrijheid niet als dekmantel voor opstand te gebruiken, zoals de Joden deden, en in plaats daarvan als dienaren van God te leven.
11 Geliefden, ik vermaan u als inwoners en vreemdelingen, dat gij u onthoudt van de vleselijke begeerlijkheden, welke krijg voeren tegen de ziel; 12 En houdt uw wandel eerlijk onder de heidenen; opdat in hetgeen zij kwalijk van u spreken, als van kwaaddoeners, zij uit de goede werken, die zij in u zien, God verheerlijken mogen in den dag der bezoeking.
13 Zijt dan alle menselijke ordening onderdanig, om des Heeren wil; hetzij den koning, als de opperste macht hebbende; 14 Hetzij den stadhouderen, als die van hem gezonden worden, tot straf wel der kwaaddoeners, maar tot prijs dergenen, die goed doen. 15 Want alzo is het de wil van God, dat gij, weldoende, den mond stopt aan de onwetendheid der dwaze mensen;
16 Als vrijen, en niet de vrijheid hebbende als een deksel der boosheid, maar als dienstknechten van God. 17 Eert een iegelijk; hebt de broederschap lief; vreest God; eert den koning.
Dienaren moeten lijden zoals Christus heeft geleden
Petrus spoort huisslaven en dienaren aan hun meesters met onderdanigheid en eerbied te gehoorzamen, ook harde en onrechtvaardige meesters, en hun gehoorzaamheid niet te laten afhangen van het karakter van degenen die zij dienen. Zij moeten lijden om het goede dat zij doen, naar het voorbeeld van Christus, die voor hen heeft geleden opdat zij in zijn voetstappen zouden treden. In Hem was geen zonde (Jesaja 53:6). Hij droeg de straf die op de zonde stond, om de mens van haar macht te bevrijden.
18 Gij huisknechten, zijt met alle vreze onderdanig den heren, niet alleen den goeden en bescheidenen, maar ook den harden. 19 Want dat is genade, indien iemand om het geweten voor God zwarigheid verdraagt, lijdende ten onrechte. 20 Want wat lof is het, indien gij verdraagt, als gij zondigt, en daarover geslagen wordt? Maar indien gij verdraagt, als gij weldoet, en daarover lijdt, dat is genade bij God.
21 Want hiertoe zijt gij geroepen, dewijl ook Christus voor ons geleden heeft, ons een voorbeeld nalatende, opdat gij Zijn voetstappen zoudt navolgen;
22 Die geen zonde gedaan heeft, en er is geen bedrog in Zijn mond gevonden;
23 Die, als Hij gescholden werd, niet wederschold, en als Hij leed, niet dreigde; maar gaf het over aan Dien, Die rechtvaardiglijk oordeelt;
24 Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout; opdat wij, der zonden afgestorven zijnde, der gerechtigheid leven zouden; door Wiens striemen gij genezen zijt.
25 Want gij waart als dwalende schapen; maar gij zijt nu bekeerd tot den Herder en Opziener uwer zielen.