Paulus herinnert aan de voorzegde afval

Paulus verwijst hier naar de grote afval die eerder is voorzegd (2 Thessalonicensen 2:3–12; 1 Timotheus 4:1–5) en beschrijft de schadelijke uitwerking van verdorven leringen op de zeden en de harten van mensen.

65 of 66 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

2 Timotheüs 3:1–5

1 En weet dit, dat in de laatste dagen ontstaan zullen zware tijden. 2 Want de mensen zullen zijn liefhebbers van zichzelven, geldgierig, laatdunkend, hovaardig, lasteraars, den ouderen ongehoorzaam, ondankbaar, onheilig. 3 Zonder natuurlijke liefde, onverzoenlijk, achterklappers, onmatig, wreed, zonder liefde tot de goeden, 4 Verraders, roekeloos, opgeblazen, meer liefhebbers der wellusten dan liefhebbers Gods; 5 Hebbende een gedaante van godzaligheid, maar die de kracht derzelve verloochend hebben. Heb ook een afkeer van deze.

Valse leraren als Jannes en Jambres

Paulus beschrijft het karakter van de judaïserende leraren, die door hun leringen de weg voor deze afval bereidden. Hij vergelijkt hen met Jannes en Jambres, twee van de voornaamste tovenaars van Farao, die Mozes met valse wonderen weerstonden (Exodus 7:10–22), zoals deze leraren het evangelie weerstonden. Maar Paulus voorzegt dat het hun niet zal worden toegestaan de overhand te krijgen of veel verder te gaan, want hun dwaasheid, of bedrog, zal even duidelijk worden als die van de tovenaars van Egypte.

2 Timotheüs 3:6–9

6 Want van dezen zijn het, die in de huizen insluipen, en nemen de vrouwkens gevangen, die met zonden geladen zijn, en door menigerlei begeerlijkheden gedreven worden; 7 Vrouwkens, die altijd leren, en nimmermeer tot kennis der waarheid kunnen komen.

8 Gelijkerwijs nu Jannes en Jambres Mozes tegenstonden, alzo staan ook deze de waarheid tegen; mensen, verdorven zijnde van verstand, verwerpelijk aangaande het geloof. 9 Maar zij zullen niet meerder toenemen; want hun uitzinnigheid zal allen openbaar worden, gelijk ook die van genen geworden is.

Paulus’ voorbeeld en de Joodse Schriften

Na het karakter van de goddeloze judaïsten te hebben getoond, stelt Paulus zijn eigen voorbeeld en onderwijs daartegenover, waaraan de ware leer even gemakkelijk kan worden herkend als in het zojuist genoemde geval van Mozes en de tovenaars. Hij noemt zijn vervolgingen en gevaren (Handelingen 13:50–52; 14:5–6, 19–21), waaruit hij op wonderbaarlijke wijze bewaard was gebleven, en verklaart dat in de apostolische tijd allen die naar de zuivere christelijke leer leven, vervolgd zullen worden. De valse leraren zullen daaraan ontkomen door goddeloos te leven, steeds verder te gaan in het kwaad, anderen te misleiden en zichzelf willens en wetens te bedriegen. Timotheus wordt aangespoord standvastig vast te houden aan de christelijke leerstellingen, wetend dat hij daarin door een geïnspireerde apostel is onderwezen en dat hij van zijn vroegste jeugd af de geschriften van Mozes en de profeten heeft gekend (Mattheus 20:29; Johannes 5:39; 10:35). Doordat deze de grote waarheden van het evangelie voorafschaduwden en voorzegden, konden zij hem ‘wijs maken tot zaligheid’ en hem bevestigen in het geloof in Jezus Christus. Het Oude Testament is immers door God geopenbaard en nuttig om de leerstellingen van het evangelie te onderwijzen, om hen die deze ontkennen te weerleggen, om onjuiste opvattingen te corrigeren en om de mensheid te onderrichten in de aard van de bedeling van het evangelie (Lukas 24:27; Johannes 5:39–46). Door de Joodse Schriften juist te begrijpen, wordt de christelijke dienaar volmaakt in zijn godsdienstige kennis en plichten en toegerust voor zijn belangrijke onderwijsambt.

2 Timotheüs 3:10–17

10 Maar gij hebt achtervolgd mijn leer, wijze van doen, voornemen, geloof, lankmoedigheid, liefde, lijdzaamheid. 11 Mijn vervolgingen, mijn lijden, zulks als mij overkomen is in Antiochie, in Ikonium en in Lystre; hoedanige vervolgingen ik geleden heb, en de Heere heeft mij uit alle verlost. 12 En ook allen, die godzaliglijk willen leven in Christus Jezus, die zullen vervolgd worden. 13 Doch de boze mensen en bedriegers zullen tot erger voortgaan, verleidende en wordende verleid.

14 Maar blijft gij in hetgeen gij geleerd hebt, en waarvan u verzekering gedaan is, wetende, van wien gij het geleerd hebt; 15 En dat gij van kinds af de heilige Schriften geweten hebt, die u wijs kunnen maken tot zaligheid, door het geloof, hetwelk in Christus Jezus is. 16 Al de Schrift is van God ingegeven, en is nuttig tot lering, tot wederlegging, tot verbetering, tot onderwijzing, die in de rechtvaardigheid is; 17 Opdat de mens Gods volmaakt zij, tot alle goed werk volmaaktelijk toegerust.

Paulus draagt Timotheus op trouw te prediken

Na Timotheus te hebben herinnerd aan de grote voorrechten die hij had en aan de plichten van een christelijke dienaar, draagt Paulus hem in Gods tegenwoordigheid op ijverig en trouw zijn ambt te vervullen, in het besef dat hij voor de rechterstoel van Jezus Christus hoopt te staan. Hij moet de leer van de gekruisigde Christus te allen tijde en bij elke gelegenheid verkondigen, geduldig weerleggen, terechtwijzen en troosten, zoals de omstandigheden vereisen. Want in de tijd van de afval zullen de mensen de praktische waarheden van het evangelie niet verdragen, maar leraren om zich heen verzamelen die bij hun eigen verlangens en begeerten passen, en zich van de christelijke leerstellingen afkeren om naar mythen en waanvoorstellingen te luisteren. Paulus spoort Timotheus aan waakzaam te zijn en de eerste tekenen van deze verdorvenheden tegen te gaan, vervolging geduldig te verdragen en alle plichten van zijn bediening trouw te vervullen, aangezien Paulus zelf binnenkort ter dood zal worden gebracht (Filippensen 2:17). Hij is niet ontmoedigd, want hij heeft het geloof in Christus ongeschonden bewaard, en hij spreekt zijn vaste vertrouwen uit dat hij op de dag van het oordeel de heerlijke beloning zal ontvangen.

2 Timotheüs 4:1–8

1 Ik betuig dan voor God en den Heere Jezus Christus, Die de levenden en doden oordelen zal in Zijn verschijning en in Zijn Koninkrijk: 2 Predik het woord; houd aan tijdelijk, ontijdelijk; wederleg, bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en leer.

3 Want er zal een tijd zijn, wanneer zij de gezonde leer niet zullen verdragen; maar kittelachtig zijnde van gehoor, zullen zij zichzelven leraars opgaderen, naar hun eigen begeerlijkheden; 4 En zullen hun gehoor van de waarheid afwenden, en zullen zich keren tot fabelen.

5 Maar gij, wees wakker in alles, lijd verdrukkingen; doe het werk van een evangelist, maak, dat men van uw dienst ten volle verzekerd zij. 6 Want ik word nu tot een drankoffer geofferd, en de tijd mijner ontbinding is aanstaande. 7 Ik heb den goeden strijd gestreden, ik heb den loop geeindigd, ik heb het geloof behouden; 8 Voorts is mij weggelegd de kroon der rechtvaardigheid, welke mij de Heere, de rechtvaardige Rechter, in dien dag geven zal; en niet alleen mij, maar ook allen, die Zijn verschijning liefgehad hebben.

Paulus vraagt Timotheus met Markus te komen

Paulus vraagt Timotheus naar hem toe te komen en Markus, de evangelist, mee te brengen, misschien opdat zij getuige kunnen zijn van zijn dood en in het geloof bevestigd worden. Hij maakt duidelijk dat alleen Lukas nog bij hem is, omdat Demas hem uit angst voor vervolging in zijn uiterste nood heeft verlaten. Hij stuurt Tychikus naar Efeze om Timotheus af te lossen en vraagt hem onderweg Troas aan te doen. Hij noemt de tegenstand van Alexander, de kopersmid (Handelingen 19:33), en waarschuwt Timotheus voor hem als een hardnekkige en onverbeterlijke tegenstander van het christendom (1 Timotheus 1:20).

2 Timotheüs 4:9–15

9 Benaarstig u haastelijk tot mij te komen. 10 Want Demas heeft mij verlaten, hebbende de tegenwoordige wereld liefgekregen, en is naar Thessalonica gereisd; Krescens naar Galatie, Titus naar Dalmatie. 11 Lukas is alleen met mij. Neem Markus mede, en breng hem met u; want hij is mij zeer nut tot den dienst. 12 Maar Tychikus heb ik naar Efeze gezonden. 13 Breng den reismantel mede, dien ik te Troas bij Karpus gelaten heb, als gij komt, en de boeken, inzonderheid de perkamenten.

14 Alexander, de kopersmid, heeft mij veel kwaads betoond; de Heere vergelde hem naar zijn werken. 15 Van welken wacht gij u ook, want hij heeft onze woorden zeer tegengestaan.

De Heere stond Paulus bij tijdens zijn eerste verdediging

Paulus vertelt Timotheus dat zijn medewerkers hem bij zijn eerste verdediging uit angst in de steek lieten. Hij bidt dat het hun vergeven mag worden. Maar de Heere stond hem bij en gaf hem kracht (Lukas 21:15), opdat het evangelie ten volle bekendgemaakt zou worden en alle heidenen zouden horen hoe vrijmoedig hun voorrechten waren verdedigd. Hij werd uit dat grote gevaar gered (Psalm 22:21). Hij verwacht ditmaal niet gered te worden, maar is er zeker van dat hij ervoor bewaard zal worden zijn geloof en standvastigheid te verloochenen en dat de Heere hem in zijn hemelse koninkrijk zal brengen. Zijn lofprijzing is gericht tot de Heere Jezus als goddelijk wezen.

2 Timotheüs 4:16–18

16 In mijn eerste verantwoording is niemand bij mij geweest, maar zij hebben mij allen verlaten. Het worde hun niet toegerekend. 17 Maar de Heere heeft mij bijgestaan, en heeft mij bekrachtigd; opdat men door mij ten volle zou verzekerd zijn van de prediking, en alle heidenen dezelve zouden horen. En ik ben uit den muil des leeuws verlost. 18 En de Heere zal mij verlossen van alle boos werk, en bewaren tot Zijn hemels Koninkrijk; Denwelken zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen.

Paulus’ laatste groeten aan Timotheus

Paulus brengt zijn groeten over en herhaalt zijn wens dat Timotheus spoedig naar hem toe komt. Hij bidt dat Jezus Christus met diens geest mag zijn en besluit met zijn gebruikelijke zegen.

2 Timotheüs 4:19–22

19 Groet Priska en Aquila, en het huis van Onesiforus.

20 Erastus is te Korinthe gebleven; en Trofimus heb ik te Milete krank gelaten.

21 Benaarstig u, om voor den winter te komen. U groet Eubulus, en Pudens, en Linus, en Klaudia, en al de broeders.

22 De Heere Jezus Christus zij met uw geest. De genade zij met ulieden. Amen.