Paulus schrijft aan de Romeinen
Op weg van Achaje naar Macedonie schrijft Paulus vanuit Korinthe zijn brief aan de Joden en heidenen in Rome. Aan de heidenen bewijst hij dat noch hun veelgeprezen filosofie, noch hun morele deugdzaamheid, noch het licht van de menselijke rede hen voor God kon rechtvaardigen. Aan de Joden bewijst hij dat noch hun kennis van de Wet van Mozes, noch hun gehoorzaamheid daaraan hen kon rechtvaardigen. Alleen geloof in Christus is, en is altijd geweest, de enige weg tot heil voor de hele mensheid.
58 n.Chr.
De Heilige Schrift 1917 (NLD)
Paulus groet de Romeinen
Paulus bevestigt zijn gezag als apostel. Hij toont de menselijke natuur van Christus aan door diens afstamming van David, en zijn goddelijke natuur door de opstanding. Hij verklaart dat hij van Christus de opdracht heeft ontvangen het evangelie te verkondigen aan de heidenen, die het grootste deel van de gemeente in Rome vormden, en dat hij daarom het gezag heeft zich tot hen te richten.
1 Paulus, een dienstknecht van Jezus Christus, een geroepen apostel, afgezonderd tot het Evangelie van God, 2 (Hetwelk Hij te voren beloofd had door Zijn profeten, in de heilige Schriften). 3 Van Zijn Zoon, (Die geworden is uit het zaad van David, naar het vlees; 4 Die krachtelijk bewezen is te zijn de Zoon van God, naar den Geest der heiligmaking, uit de opstanding der doden) namelijk Jezus Christus, onzen Heere:
5 (Door Welken wij hebben ontvangen genade en het apostelschap, tot gehoorzaamheid des geloofs onder al de heidenen, voor Zijn Naam; 6 Onder welken gij ook zijt, geroepenen van Jezus Christus!)
7 Allen, die te Rome zijt, geliefden Gods, en geroepen heiligen, genade zij u, en vrede van God, onzen Vader, en den Heere Jezus Christus.
Paulus verlangt ernaar de Romeinen te bezoeken
Paulus verheugt zich over hun geloof. Hij vertelt hoezeer hij ernaar verlangt hen te bezoeken om hen te versterken door hun een geestelijke gave mee te delen, een blijk waardoor hij en zij elkaar zouden versterken en troosten in het geloof in Christus. Hoewel hij is aangesteld om het evangelie aan alle volken te verkondigen, wil hij het om drie redenen ook aan de Romeinen verkondigen. Ten eerste bevestigt hij dat het de kracht van God is tot redding voor de Jood en ook voor de heiden. Ten tweede wordt alleen in het evangelie de gerechtigheid van God geopenbaard, met de enige voorwaarde om door Hem gerechtvaardigd en aanvaard te worden, namelijk door geloof en niet door werken. Ten derde is het evangelie groter dan de wet van Mozes of het licht of de wet van het geweten, die beide allen die gezondigd hebben zonder enige voorwaarde ter dood veroordelen.
8 Eerstelijk dank ik mijn God door Jezus Christus over u allen, dat uw geloof verkondigd wordt in de gehele wereld. 9 Want God is mijn Getuige, Welken ik diene in mijn geest, in het Evangelie Zijns Zoons, hoe ik zonder nalaten uwer gedenke; 10 Allen tijd in mijn gebeden biddende, of mogelijk mij nog te eniger tijd goede gelegenheid gegeven wierd, door den wil van God, om tot ulieden te komen. 11 Want ik verlang om u te zien, opdat ik u enige geestelijke gave mocht mededelen, ten einde gij versterkt zoudt worden; 12 Dat is, om mede vertroost te worden onder u, door het onderlinge geloof, zo het uwe als het mijne.
13 Doch ik wil niet, dat u onbekend zij, broeders, dat ik menigmaal voorgenomen heb tot u te komen (en ben tot nog toe verhinderd geweest), opdat ik ook onder u enige vrucht zou hebben, gelijk als ook onder de andere heidenen. 14 Beiden Grieken en Barbaren, beiden wijzen en onwijzen ben ik een schuldenaar. 15 Alzo hetgeen in mij is, dat is volvaardig, om u ook, die te Rome zijt, het Evangelie te verkondigen.
16 Want ik schaam mij des Evangelies van Christus niet; want het is een kracht Gods tot zaligheid een iegelijk, die gelooft, eerst den Jood, en ook den Griek. 17 Want de rechtvaardigheid Gods wordt in hetzelve geopenbaard uit geloof tot geloof; gelijk geschreven is: Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven.
18 Want de toorn Gods wordt geopenbaard van den hemel over alle goddeloosheid, en ongerechtigheid der mensen, als die de waarheid in ongerechtigheid ten onder houden.
De heidenen kenden God maar keerden zich van Hem af
Paulus laat zien dat de heidenen in de werken van de schepping voldoende bewijs hadden van God en van zijn heerlijke volmaaktheden. Om te laten zien dat niemand door de natuurwet redding kon verkrijgen, somt hij de ondeugden op van de Grieken, die de hoogste graad van menselijke kennis en wijsheid hadden bereikt. Hij stelt dat zij God kenden maar hun kennis van Hem verborgen hielden, totdat hun eigen hart de waarheid uit het oog verloor en zij de verering van het schepsel in de plaats stelden van die van de Schepper. Hun kennis van God overtuigde hen van de straf die hun misdaden te wachten stond, maar toch gingen zij ermee door en moedigden zij anderen aan hetzelfde te doen.
19 Overmits hetgeen van God kennelijk is, in hen openbaar is; want God heeft het hun geopenbaard. 20 Want Zijn onzienlijke dingen worden, van de schepping der wereld aan, uit de schepselen verstaan en doorzien, beide Zijn eeuwige kracht en Goddelijkheid, opdat zij niet te verontschuldigen zouden zijn.
21 Omdat zij, God kennende, Hem als God niet hebben verheerlijkt of gedankt; maar zijn verijdeld geworden in hun overleggingen en hun onverstandig hart is verduisterd geworden; 22 Zich uitgevende voor wijzen, zijn zij dwaas geworden; 23 En hebben de heerlijkheid des onverderfelijken Gods veranderd in de gelijkenis eens beelds van een verderfelijk mens, en van gevogelte, en van viervoetige en kruipende gedierten.
24 Daarom heeft God hen ook overgegeven in de begeerlijkheden hunner harten tot onreinigheid, om hun lichamen onder elkander te onteren; 25 Als die de waarheid Gods veranderd hebben in de leugen, en het schepsel geeerd en gediend hebben boven den Schepper, Die te prijzen is in der eeuwigheid, amen.
26 Daarom heeft God hen overgegeven tot oneerlijke bewegingen; want ook hun vrouwen hebben het natuurlijk gebruik veranderd in het gebruik tegen nature; 27 En insgelijks ook de mannen, nalatende het natuurlijk gebruik der vrouw, zijn verhit geworden in hun lust tegen elkander, mannen met mannen schandelijkheid bedrijvende, en de vergelding van hun dwaling, die daartoe behoorde, in zichzelven ontvangende.
28 En gelijk het hun niet goed gedacht heeft God in erkentenis te houden, zo heeft God hen overgegeven in een verkeerden zin, om te doen dingen, die niet betamen; 29 Vervuld zijnde met alle ongerechtigheid, hoererij, boosheid, gierigheid, kwaadheid, vol van nijdigheid, moord, twist, bedrog, kwaadaardigheid; 30 Oorblazers, achterklappers, haters Gods, smaders, hovaardigen, laatdunkenden, vinders van kwade dingen, den ouderen ongehoorzaam; 31 Onverstandigen, verbondbrekers, zonder natuurlijke liefde, onverzoenlijken, onbarmhartigen;
32 Dewelken, daar zij het recht Gods weten, (namelijk, dat degenen, die zulke dingen doen, des doods waardig zijn) niet alleen dezelve doen, maar ook mede een welgevallen hebben in degenen, die ze doen.
De Joden zijn schuldig aan dezelfde zonden
Paulus weet heel goed hoe bereid de Joden zijn om mee te doen aan de veroordeling van de heidenen om hun zonden. Hij probeert nu de Joden van zonde te overtuigen door te verklaren dat ook zij schuldig zijn aan dezelfde misdaden. Men weet dat Gods oordeel over zulke misdaden, uitgesproken in hun eigen wet, waar is, en allen die ze begaan, Joden zowel als heidenen, zullen niet aan Gods laatste oordeel ontkomen.
1 Daarom zijt gij niet te verontschuldigen, o mens, wie gij zijt, die anderen oordeelt; want waarin gij een ander oordeelt, veroordeelt gij uzelven; want gij, die anderen oordeelt, doet dezelfde dingen. 2 En wij weten, dat het oordeel Gods naar waarheid is, over degenen, die zulke dingen doen. 3 En denkt gij dit, o mens, die oordeelt dengenen, die zulke dingen doen, en dezelve doet, dat gij het oordeel Gods zult ontvlieden?
God oordeelt over Jood en Griek op gelijke wijze
Paulus waarschuwt de Joden dat hun voorrechten hun veroordeling zullen verzwaren als zij zich niet bekeren. Hij ontkent dat Gods oordeel enig onderscheid maakt tussen Joden en heidenen en bevestigt dat dezelfde straffen en dezelfde beloningen gelijkelijk aan de Jood en aan de Griek gegeven zullen worden, want God kent geen aanzien des persoons.
4 Of veracht gij den rijkdom Zijner goedertierenheid, en verdraagzaamheid, en lankmoedigheid, niet wetende, dat de goedertierenheid Gods u tot bekering leidt?
5 Maar naar uw hardigheid, en onbekeerlijk hart, vergadert gij uzelven toorn als een schat, in den dag des toorns, en der openbaring van het rechtvaardig oordeel Gods. 6 Welke een iegelijk vergelden zal naar zijn werken; 7 Dengenen wel, die met volharding in goeddoen, heerlijkheid, en eer, en onverderfelijkheid zoeken, het eeuwige leven; 8 Maar dengenen, die twistgierig zijn, en die der waarheid ongehoorzaam, doch der ongerechtigheid gehoorzaam zijn, zal verbolgenheid en toorn vergolden worden;
9 Verdrukking en benauwdheid over alle ziel des mensen, die het kwade werkt, eerst van den Jood, en ook van den Griek; 10 Maar heerlijkheid, en eer, en vrede een iegelijk, die het goede werkt, eerst den Jood, en ook den Griek. 11 Want er is geen aanneming des persoons bij God.
Geoordeeld naar het licht dat ieder heeft ontvangen
Paulus verklaart verder dat alle mensen geoordeeld zullen worden naar de mate van licht en kennis die zij hebben ontvangen. Niet de Joden die de wet belijden maar haar niet doen, maar de heidenen en allen die ernaar leven zonder de latere kennis ervan te hebben ontvangen, zullen genade vinden bij God op de grote dag, wanneer alle mensen volgens het evangelie van God geoordeeld zullen worden naar de wet van het geweten en van het geloof.
12 Want zovelen, als er zonder wet gezondigd hebben, zullen ook zonder wet verloren gaan; en zovelen, als er onder de wet gezondigd hebben, zullen door de wet geoordeeld worden; 13 (Want de hoorders der wet zijn niet rechtvaardig voor God, maar de daders der wet zullen gerechtvaardigd worden;
14 Want wanneer de heidenen, die de wet niet hebben, van nature de dingen doen, die der wet zijn, deze, de wet niet hebbende, zijn zichzelven een wet; 15 Als die betonen het werk der wet geschreven in hun harten, hun geweten medegetuigende, en de gedachten onder elkander hen beschuldigende, of ook ontschuldigende). 16 In den dag wanneer God de verborgene dingen der mensen zal oordelen door Jezus Christus, naar mijn Evangelie.