Kennis van de wet kan de Jood niet rechtvaardigen

Paulus laat zien dat louter kennis van de godsdienst de Jood niet kon rechtvaardigen. Dat de wet van Mozes geen kracht heeft om te redden, blijkt uit de openlijke overtreding ervan in het gedrag van de Joodse schriftgeleerden en leiders, die waren aangesteld als leraren van het volk. Hij bewijst de beschuldiging vanuit hun eigen Schriften.

58 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

Romeinen 2:17–24

17 Zie, gij wordt een Jood genaamd en rust op de wet; en roemt op God, 18 En gij weet Zijn wil, en beproeft de dingen, die daarvan verschillen, zijnde onderwezen uit de wet; 19 En gij betrouwt uzelven te zijn een leidsman der blinden, een licht dergenen, die in duisternis zijn; 20 Een onderrichter der onwijzen, en een leermeester der onwetenden, hebbende de gedaante der kennis en der waarheid in de wet. 21 Die dan een anderen leert, leert gij uzelven niet? Die predikt, dat men niet stelen zal, steelt gij? 22 Die zegt, dat men geen overspel doen zal, doet gij overspel? Die van de afgoden een gruwel hebt, berooft gij het heilige? 23 Die op de wet roemt, onteert gij God door de overtreding der wet? 24 Want de Naam van God wordt om uwentwil gelasterd onder de heidenen, gelijk geschreven is.

Besnijdenis is waardeloos zonder gehoorzaamheid

Paulus laat vervolgens zien dat de besnijdenis, waarop de Joden zich beroemden als het teken van hun afstamming van Abraham en van hun bijzondere voorrechten als Gods uitverkoren volk, hun niets zou baten tenzij zij de wet onderhielden. Door de wet te overtreden verloor de Jood zijn voorrechten en was hij niet beter af dan de onbesneden heiden. De heidenen die de plichten van de wet vervullen, zullen door God worden aanvaard en onder zijn uitverkoren volk worden opgenomen. Wie slechts uiterlijk de godsdienst belijdt, is geen zoon van Abraham; alleen wie geestelijk rein is, is een ware zoon.

Romeinen 2:25–29

25 Want de besnijdenis is wel nut, indien gij de wet doet; maar indien gij een overtreder der wet zijt, zo is uw besnijdenis voorhuid geworden. 26 Indien dan de voorhuid de rechten der wet bewaart, zal niet zijn voorhuid tot een besnijdenis gerekend worden? 27 En zal de voorhuid, die uit de natuur is, als zij de wet volbrengt, u niet oordelen, die door de letter en besnijdenis een overtreder der wet zijt?

28 Want die is niet een Jood, die het in het openbaar is; noch die is de besnijdenis, die het in het openbaar in het vlees is; 29 Maar die is een Jood, die het in het verborgen is, en de besnijdenis des harten, in den geest, niet in de letter, is de besnijdenis; wiens lof niet is uit de mensen, maar uit God.

Het voorrecht van de Jood en Gods trouw

Nu Paulus Joden en heidenen beiden van zonde heeft overtuigd, gaat hij verder met het weerleggen van de vooroordelen van de Joden. Hij voert iemand op die vraagt in welk opzicht de kinderen van Abraham dan meer bevoorrecht zijn dan de heidenen. Paulus antwoordt: ‘Hun zijn de woorden van God zelf toevertrouwd.’ De Jood vraagt vervolgens of, aangezien sommigen van hun volk deze woorden niet geloofden, hun ongeloof de beloften van God teniet zou doen. In zijn antwoord houdt Paulus vol dat Gods waarheid en beloften door hun ongeloof werden bevestigd, aangezien menselijke zwakheid de voorwaarden had geschonden waarop de beloften berustten. De Jood vraagt dan: ‘Als hun ongeloof de gerechtigheid van God des te duidelijker laat zien, zou God dan niet onrechtvaardig zijn als Hij hen straft?’ Paulus laat zien dat God niet onrechtvaardig kan zijn, want als Hij dat wel was, hoe zou Hij dan de wereld kunnen oordelen? De Jood herhaalt het argument. Paulus verwerpt het en zegt dat zo handelen erop neer zou komen mensen te leren kwaad te doen opdat er iets goeds uit voortkomt. Wie er zo'n opvatting op nahouden, worden terecht veroordeeld.

Romeinen 3:1–8

1 Welk is dan het voordeel van den Jood? Of welk is de nuttigheid der besnijdenis? 2 Vele in alle manier; want dit is wel het eerste, dat hun de Woorden Gods zijn toebetrouwd.

3 Want wat is het, al zijn sommigen ongelovig geweest? Zal hun ongelovigheid het geloof van God te niet doen? 4 Dat zij verre. Doch God zij waarachtig, maar alle mens leugenachtig; gelijk als geschreven is: Opdat Gij gerechtvaardigd wordt in Uw woorden, en overwint, wanneer Gij oordeelt.

5 Indien nu onze ongerechtigheid Gods gerechtigheid bevestigt, wat zullen wij zeggen? Is God onrechtvaardig, als Hij toorn over ons brengt? (Ik spreek naar den mens.) 6 Dat zij verre, anderszins hoe zal God de wereld oordelen? 7 Want indien de waarheid Gods door mijn leugen overvloediger is geworden, tot Zijn heerlijkheid, wat word ik ook nog als een zondaar geoordeeld? 8 En zeggen wij niet liever (gelijk wij gelasterd worden, en gelijk sommigen zeggen, dat wij zeggen): Laat ons het kwade doen, opdat het goede daaruit kome? Welker verdoemenis rechtvaardig is.

Joden en heidenen beiden onder de zonde

De Jood vraagt nu of de Joden niet meer aanspraken kunnen doen gelden dan de heidenen. Paulus bevestigt opnieuw wat hij al heeft gezegd: Joden en heidenen waren beiden onder de zonde. De zonde van de Joden wordt bewezen vanuit hun eigen Schriften, die zij als goddelijk geïnspireerd aanvaardden. Niemand kan gerechtvaardigd worden door de wet, noch die van Mozes noch die van de natuur, die slechts kennis van de zonde en de veroordeling ervan kon geven.

Romeinen 3:9–20

9 Wat dan? Zijn wij uitnemender? Ganselijk niet; want wij hebben te voren beschuldigd beiden Joden en Grieken, dat zij allen onder de zonde zijn; 10 Gelijk geschreven is: Er is niemand rechtvaardig, ook niet een;

11 Er is niemand, die verstandig is, er is niemand, die God zoekt.

12 Allen zijn zij afgeweken, te zamen zijn zij onnut geworden; er is niemand, die goed doet, er is ook niet tot een toe.

13 Hun keel is een geopend graf; met hun tongen plegen zij bedrog; slangenvenijn is onder hun lippen.

14 Welker mond vol is van vervloeking en bitterheid;

15 Hun voeten zijn snel om bloed te vergieten;

16 Vernieling en ellendigheid is in hun wegen;

17 En den weg des vredes hebben zij niet gekend.

18 Er is geen vreze Gods voor hun ogen.

19 Wij weten nu, dat al wat de wet zegt, zij dat spreekt tot degenen, die onder de wet zijn; opdat alle mond gestopt worde en de gehele wereld voor God verdoemelijk zij. 20 Daarom zal uit de werken der wet geen vlees gerechtvaardigd worden, voor Hem; want door de wet is de kennis der zonde.

Om niet gerechtvaardigd door geloof in Jezus Christus

Omdat de wet er geheel niet in is geslaagd te rechtvaardigen, verklaart Paulus dat de enige weg tot rechtvaardiging het geloof in Jezus Christus is. Dit wordt onderwezen in de wet en de profeten en gelijkelijk aangeboden aan Jood en heiden, die beiden evenzeer van zonde waren overtuigd, want bij God was er geen aanzien des persoons. De rechtvaardiging is de vrije gave van God aan allen, door het geloof, door het zoenoffer en de verlossing van Christus Jezus, en zo is alle roem uitgesloten.

Romeinen 3:21–27

21 Maar nu is de rechtvaardigheid Gods geopenbaard geworden zonder de wet, hebbende getuigenis van de wet en de profeten: 22 Namelijk de rechtvaardigheid Gods door het geloof van Jezus Christus, tot allen, en over allen, die geloven; want er is geen onderscheid. 23 Want zij hebben allen gezondigd, en derven de heerlijkheid Gods; 24 En worden om niet gerechtvaardigd, uit Zijn genade, door de verlossing, die in Christus Jezus is;

25 Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening, door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid, door de vergeving der zonden, die te voren geschied zijn onder de verdraagzaamheid Gods; 26 Tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid in dezen tegenwoordigen tijd; opdat Hij rechtvaardig zij, en rechtvaardigende dengene, die uit het geloof van Jezus is.

27 Waar is dan de roem? Hij is uitgesloten. Door wat wet? Der werken? Neen, maar door de wet des geloofs.

Alleen geloof rechtvaardigt en bevestigt de wet

Paulus besluit zijn betoog met de verklaring dat onder het evangelie noch Jood noch heiden gerechtvaardigd kan worden anders dan door geloof alleen, zonder enige hulp van de werken van de wet. Aangezien God heidenen en Joden gelijkelijk beschouwt, is voor beiden hetzelfde middel tot rechtvaardiging vastgesteld. De wet wordt door het geloof bevestigd, of tot volmaaktheid gebracht.

Romeinen 3:28–31

28 Wij besluiten dan, dat de mens door het geloof gerechtvaardigd wordt, zonder de werken der wet.

29 Is God een God der Joden alleen? en is Hij het niet ook der heidenen? Ja, ook der heidenen; 30 Nademaal Hij een enig God is, Die de besnijdenis rechtvaardigen zal uit het geloof, en de voorhuid door het geloof.

31 Doen wij dan de wet te niet door het geloof? Dat zij verre; maar wij bevestigen de wet.