Paulus schrijft aan de Kolossensen

Paulus schrijft zijn brief aan de Kolossensen als antwoord op het bericht van Epafras. Hij schrijft om aan te tonen dat de hoop van de mensheid op het heil uitsluitend rust op de verzoening door Christus, en om de dwalingen van de judaïsten uit te roeien door de waarheden uiteen te zetten die daartegenover staan. Zij predikten niet alleen de wet van Mozes, maar ook de opvattingen van de heidense, oosterse of esseense filosofen over de verering van engelen, vanwege hun vermeende aandeel in menselijke aangelegenheden, en over de noodzaak zich van het eten van vlees te onthouden.

62 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

Paulus groet de Kolossensen

Paulus begint zijn brief door de Kolossensen te verzekeren dat hij door de wil van God tot apostel van Christus is aangesteld. Paulus en Timotheus groeten hen. Zij houden niet op te bidden dat de Kolossensen vervuld mogen worden met een volledige kennis van de goddelijke dingen en Gods geestelijke wijsheid mogen begrijpen; dat zij in elk goed werk vrucht mogen dragen en mogen groeien in hun doorleefde kennis van Gods liefde en waarheid; en dat zij door zijn heerlijke kracht in hun geest versterkt mogen worden, zodat zij alles met het grootste geduld en de grootste volharding, en zelfs met vreugde, kunnen verdragen, wetend dat zij God hierin behagen; en dat zij God mogen danken, die hen uit vrije barmhartigheid, door het heiligende werk van zijn Geest, geschikt heeft gemaakt om te delen in de geestelijke erfenis die bereid is voor hen die in het licht van het evangelie leven. Hij heeft hen gered uit de macht van zonde en onwetendheid en heeft ons uit het koninkrijk van de duisternis overgebracht in het koninkrijk van het licht, waar zijn geliefde Zoon regeert, die met zijn eigen bloed de prijs van de verlossing heeft betaald, de vergeving van de zonden.

Colossenzen 1:1–14

1 Paulus, een apostel van Jezus Christus, door de wil van God, en Timotheus, de broeder, 2 Den heiligen en gelovigen broederen in Christus, die te Kolosse zijn; genade zij u en vrede van God, onzen Vader, en den Heere Jezus Christus.

3 Wij danken den God en Vader van onzen Heere Jezus Christus, altijd voor u biddende; 4 Alzo wij van uw geloof in Christus Jezus gehoord hebben, en van de liefde, die gij hebt tot alle heiligen. 5 Om de hoop, die u weggelegd is in de hemelen, van welke gij te voren gehoord hebt, door het Woord der waarheid, namelijk des Evangelies; 6 Hetwelk tot u gekomen is, gelijk ook in de gehele wereld, en het brengt vruchten voort, gelijk ook onder u, van dien dag af dat gij gehoord hebt, en de genade Gods in waarheid bekend hebt. 7 Gelijk gij ook geleerd hebt van Epafras, onzen geliefden mededienstknecht, dewelke een getrouw dienaar van Christus is voor u; 8 Die ons ook verklaard heeft uw liefde in den Geest.

9 Waarom ook wij, van dien dag af dat wij het gehoord hebben, niet ophouden voor u te bidden en te begeren, dat gij moogt vervuld worden met de kennis van Zijn wil, in alle wijsheid en geestelijk verstand; 10 Opdat gij moogt wandelen waardiglijk den Heere, tot alle behagelijkheid, in alle goede werken vrucht dragende, en wassende in de kennis van God; 11 Met alle kracht bekrachtigd zijnde, naar de sterkte Zijner heerlijkheid, tot alle lijdzaamheid en lankmoedigheid, met blijdschap; 12 Dankende den Vader, Die ons bekwaam gemaakt heeft, om deel te hebben in de erve der heiligen in het licht;

13 Die ons getrokken heeft uit de macht der duisternis, en overgezet heeft in het Koninkrijk van den Zoon Zijner liefde; 14 In Denwelken wij de verlossing hebben door Zijn bloed, namelijk de vergeving der zonden;

Christus, het beeld van de onzichtbare God

Om hun te bewijzen dat de dood van Christus de macht heeft vergeving voor de zonde van de mens te verwerven, beschrijft Paulus de godheid en de hoogste waardigheid van Christus. Hij is het beeld of de precieze gelijkenis van de onzichtbare God, de Schepper en Oorzaak van alle dingen die een begin hadden, zichtbare en onzichtbare. Hij heeft alles geschapen, zowel door zichzelf als voor zichzelf. Hij bestond vóór ieder geschapen ding en moet daarom de ware en uit zichzelf bestaande God zijn. Zoals zijn macht alle dingen heeft geschapen, zo onderhoudt zij ze ook: zoals al het bestaan uit hem is voortgekomen, zo moet het door hem blijven bestaan. Hij is het Hoofd van de gemeente, die hij als zijn geestelijk lichaam beschouwt. Door zijn menswording is hij de eerste oorzaak of het begin van de gemeente, en de eerste die in een verheerlijkte menselijke gestalte uit de doden is opgestaan, opdat hij in alles, zowel in zijn goddelijke als in zijn menselijke natuur, de voorrang zou hebben. Want het heeft de Vader behaagd dat al de majesteit, macht en barmhartigheid van de Godheid in hem getoond zou worden, of in hem zou wonen. Nadat hij door het bloed van zijn kruis vrede had gemaakt tussen God en mens, en zo de scheidsmuur tussen Joden en heidenen had afgebroken, heeft hij hen met zichzelf verzoend, met alle dingen in de hemel en op de aarde, hetzij mensen of engelen, en hen gevormd tot één heilige en geestelijke gemeenschap. En de heidenen, eens van God vervreemd, wier daden bewezen dat hun gezindheid hem vijandig was, heeft hij nu verzoend door de dood van zijn menselijk lichaam, om hen heilig en onberispelijk, vrij van elke aanklacht, voor zijn aangezicht te stellen op de dag van het oordeel. Dat zal hij zeker doen als zij gegrondvest blijven in het geloof in Jezus Christus en vast in zijn leer, en zich door valse leraars niet laten afbrengen van de zalige hoop en de beloften van het evangelie, dat zowel aan Jood als heiden is gepredikt, en waarvan Paulus tot dienaar is aangesteld.

Colossenzen 1:15–23

15 Dewelke het Beeld is des onzienlijken Gods, de Eerstgeborene aller kreaturen. 16 Want door Hem zijn alle dingen geschapen, die in de hemelen en die op de aarde zijn, die zienlijk en die onzienlijk zijn, hetzij tronen, hetzij heerschappijen, hetzij overheden, hetzij machten; alle dingen zijn door Hem en tot Hem geschapen;

17 En Hij is voor alle dingen, en alle dingen bestaan te zamen door Hem; 18 En Hij is het Hoofd des lichaams, namelijk der Gemeente, Hij, Die het Begin is, de Eerstgeborene uit de doden, opdat Hij in allen de Eerste zou zijn. 19 Want het is des Vaders welbehagen geweest, dat in Hem al de volheid wonen zou; 20 En dat Hij, door Hem vrede gemaakt hebbende door het bloed Zijns kruises, door Hem, zeg ik, alle dingen verzoenen zou tot Zichzelven, hetzij de dingen, die op de aarde, hetzij de dingen die in de hemelen zijn.

21 En Hij heeft u, die eertijds vervreemd waart, en vijanden door het verstand in de boze werken, nu ook verzoend, 22 In het lichaam Zijns vleses, door den dood, opdat Hij u zou heilig en onberispelijk en onbeschuldiglijk voor Zich stellen; 23 Indien gij maar blijft in het geloof, gefondeerd en vast, en niet bewogen wordt van de hope des Evangelies, dat gij gehoord hebt, hetwelk gepredikt is onder al de kreature, die onder den hemel is; van hetwelk ik Paulus een dienaar geworden ben;

Paulus verheugt zich in het lijden voor de heidenen

Als dienaar van Christus voor de heidenen verzekert Paulus hun dat hij zich verheugt in zijn lijden, overeenkomstig het beheer van het evangelie dat God hem tot hun welzijn heeft toevertrouwd, om Gods voornemen uit te voeren zoals zijn profeten het hebben voorzegd. Dat voornemen is het geheimenis van de verlossing door het geloof voor de heidenen, dat vele geslachten verborgen is geweest, maar nu volledig is geopenbaard: Christus woont in hen en schenkt hun door zijn bloed vergeving van zonden en door zijn Geest de hoop op hun verheerlijking. De apostelen verkondigen hem, waarschuwen iedereen voor zijn zonde en het gevaar waarin hij verkeert, en onderwijzen hen in alle geestelijke wijsheid. Daarvoor werkt Paulus, terwijl hij zich met al zijn kracht inspant. Als bewijs hiervan wil hij hun laten weten welke vervolgingen en welk lijden hij heeft doorstaan om het evangelie te verkondigen aan de gemeente uit de heidenen, aan alle gelovige heidenen. Hij wil dat zij, in liefde met elkaar verbonden en ten volle verzekerd van de rijkdommen van het christendom, het geheimenis van God door Christus erkennen in de redding van zowel Joden als heidenen; in hem en in zijn evangelie liggen alle schatten van goddelijke wijsheid en kennis verborgen. Hij zegt dit opdat niemand hen misleidt met de spitsvondige redeneringen of overtuigende woorden van menselijke filosofie. Hoewel hij lichamelijk afwezig was, was hij door de Geest bij hen en verheugde hij zich over hun goede orde en tucht en hun standvastige geloof. Omdat zij het evangelie van Christus hadden ontvangen, spoort hij hen aan te volharden in het geloof in hem, in hem geworteld en al hun hoop op vergeving en redding op hem bouwend, zodat zij, bevestigd in de zuiverheid van het geloof in hem zoals hun was geleerd, steeds overvloediger de vruchten daarvan zouden dragen, met dankzegging aan God die hen geroepen heeft om in de zegeningen ervan te delen.

Colossenzen 1:24–2:7

24 Die mij nu verblijde in mijn lijden voor u, en vervulle in mijn vlees de overblijfselen van de verdrukkingen van Christus, voor Zijn lichaam, hetwelk is de Gemeente; 25 Welker dienaar ik geworden ben, naar de bedeling van God, die mij gegeven is aan u, om te vervullen het Woord Gods; 26 Namelijk de verborgenheid, die verborgen is geweest van alle eeuwen en van alle geslachten, maar nu geopenbaard is aan Zijn heiligen; 27 Aan wie God heeft willen bekend maken, welke zij de rijkdom der heerlijkheid dezer verborgenheid onder de heidenen, welke is Christus onder u, de Hoop der heerlijkheid;

28 Denwelken wij verkondigen, vermanende een iegelijk mens, en lerende een iegelijk mens in alle wijsheid, opdat wij zouden een iegelijk mens volmaakt stellen in Christus Jezus; 29 Waartoe ik ook arbeide, strijdende naar Zijn werking, die in mij werkt met kracht.

2:1 Want ik wil, dat gij weet, hoe groten strijd ik voor u heb, en voor degenen, die te Laodicea zijn, en zo velen als er mijn aangezicht in het vlees niet hebben gezien; 2 Opdat hun harten vertroost mogen worden, en zij samengevoegd zijn in de liefde, en dat tot allen rijkdom der volle verzekerdheid des verstands, tot kennis der verborgenheid van God en den Vader, en van Christus; 3 In Denwelken al de schatten der wijsheid en der kennis verborgen zijn.

4 En dit zeg ik, opdat niet iemand u misleide met beweegredenen, die een schijn hebben. 5 Want hoewel ik met het vlees van u ben, nochtans ben ik met den geest bij u, mij verblijdende en ziende uw ordening, en de vastigheid van uw geloof in Christus.

6 Gelijk gij dan Christus Jezus, den Heere, hebt aangenomen, wandelt alzo in Hem; 7 Geworteld en opgebouwd in Hem, en bevestigd in het geloof, gelijkerwijs gij geleerd zijt, overvloedig zijnde in hetzelve, met dankzegging.

Besneden in Christus, begraven in de doop

Paulus waarschuwt hen voor de judaïserende leraren, die leren dat men engelen moet vereren en zich van vlees moet onthouden. Deze dingen volgen menselijke overleveringen en de eerste beginselen van de godsdienst die in de wet van Mozes zijn gegeven; maar hun redding wordt volkomen gemaakt in Christus, die het hoogste Hoofd en de Heerser is over alle geschapen dingen, ongeacht hun rang. In hem, en niet in de engelen, zijn zij ook besneden en worden zij door het werk van de Heilige Geest in staat gesteld alle werken van het zondige vlees af te zweren. Dit wordt hun getoond door die instelling die beschouwd kan worden als de besnijdenis die Christus in het evangelie vereist: daarin worden zij onder het water begraven om voor de zonde te sterven, zoals Christus om de zonde onder de aarde werd begraven, en zijn zij met hem uit het water opgewekt tot een geestelijk leven, door het geloof in de wonderbare kracht van God, die ook Christus uit het graf van de dood heeft opgewekt tot het eeuwige leven. En ook de heidenen, die dood waren in zonden en in de onbesnedenheid van het vlees, heeft God samen met hem door zijn Geest levend gemaakt tot het eeuwige leven. Hij heeft het geschreven geheel van voorschriften uitgewist dat zich tegen zowel Jood als heiden en tegen hun redding keerde, omdat het hen allen wegens de zonde onder de vloek van de eeuwige dood stelde. En nadat hij de heersers en aangestelde machten van de duisternis van hun heerschappij had beroofd, heeft hij zijn overwinning openlijk tentoongesteld en in zijn heerlijke opstanding uit het graf over hun macht getriomfeerd.

Colossenzen 2:8–15

8 Ziet toe, dat niemand u als een roof vervoere door de filosofie, en ijdele verleiding, naar de overlevering der mensen, naar de eerste beginselen der wereld, en niet naar Christus; 9 Want in Hem woont al de volheid der Godheid lichamelijk; 10 En gij zijt in Hem volmaakt, Die het Hoofd is van alle overheid en macht;

11 In Welken gij ook besneden zijt met een besnijdenis, die zonder handen geschiedt, in de uittrekking van het lichaam der zonden des vleses, door de besnijdenis van Christus; 12 Zijnde met Hem begraven in den doop, in welken gij ook met Hem opgewekt zijt door het geloof der werking Gods, Die Hem uit de doden opgewekt heeft.

13 En Hij heeft u, als gij dood waart in de misdaden, en in de voorhuid uws vleses, mede levend gemaakt met Hem, al uw misdaden u vergevende; 14 Uitgewist hebbende het handschrift, dat tegen ons was, in inzettingen bestaande, hetwelk, zeg ik, enigerwijze ons tegen was, en heeft datzelve uit het midden weggenomen, hetzelve aan het kruis genageld hebbende; 15 En de overheden en de machten uitgetogen hebbende, heeft Hij die in het openbaar tentoongesteld, en heeft door hetzelve over hen getriomfeerd.

Voedsel en feesten zijn schaduwen van Christus

Omdat de mensheid alleen door Christus wordt verlost van de macht van de zonde en de eeuwige dood, spoort Paulus hen aan niemand toe te staan hen te veroordelen vanwege het onderscheid tussen spijzen en dranken in de wet van Mozes, of vanwege de feesten en sabbatten ervan. Deze gebruiken waren slechts voorafbeeldingen of schaduwen van de goede dingen die zouden komen; hun werkelijkheid is geheel vervuld in de persoon van Christus en in de geestelijke zegeningen van zijn godsdienst. En omdat alleen Christus door het offer aan het kruis tot Hoofd en Heerser over alle dingen en tot het middel tot redding is gemaakt, waarschuwt hij hen zich niet door hun valse leraren of filosofen te laten verleiden tot een voorgewende nederigheid door engelen te vereren, overmoedig door te dringen in de dingen van de onzichtbare wereld en zich te verheffen op de lege kennis van hun eigen wereldse denken. Zulke mensen erkennen Jezus Christus niet als de enige Redder en Heerser van de mensheid, uit wie zijn hele lichaam, de gemeente, geestelijk voedsel en kracht ontvangt en, onderling verbonden, groeit in genade en heiligheid naarmate de gaven van zijn Heilige Geest toenemen.

Colossenzen 2:16–19

16 Dat u dan niemand oordele in spijs of in drank, of in het stuk des feest dags, of der nieuwe maan, of der sabbatten; 17 Welke zijn een schaduw der toekomende dingen, maar het lichaam is van Christus. 18 Dat dan niemand u overheerse naar zijn wil in nederigheid en dienst der engelen, intredende in hetgeen hij niet gezien heeft, tevergeefs opgeblazen zijnde door het verstand zijns vleses; 19 En het Hoofd niet behoudende, uit hetwelk het gehele lichaam, door de samenvoegselen en samenbindingen voorzien en samengevoegd zijnde, opwast met goddelijken wasdom.