Waarom menselijke regels naleven na met Christus gestorven te zijn?

Omdat zij in het lichaam van Christus de straf van de wet op de zonde hebben ondergaan en daardoor van de wet zijn bevrijd, of dood zijn voor haar macht, vraagt Paulus hun waarom zij zich onderwerpen aan regels die op menselijk gezag en onderricht berusten, alsof zij nog leefden onder het bestel waarvan de dood van Christus hen had bevrijd. De onthoudingen die worden voorgeschreven door de leringen van hun filosofen en hun judaïserende leraren, ‘Niet vastpakken, niet proeven, niet aanraken!’, betreffen dingen die op zichzelf goed noch kwaad zijn, die voor het lichaam zijn gemaakt en bij het vergaan ervan tenietgaan. Toch hebben deze leringen een schijn of vertoon van wijsheid, als een eredienst die op de menselijke wil berust, vrij gekozen is en geldt als een daad van nederigheid, zelfverloochening en gestrengheid.

62 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

Colossenzen 2:20–23

20 Indien gij dan met Christus de eerste beginselen der wereld zijt afgestorven, wat wordt gij, gelijk of gij in de wereld leefdet, met inzettingen belast? 21 Namelijk raak niet, en smaak niet, en roer niet aan. 22 Welke dingen alle verderven door het gebruik, ingevoerd naar de geboden en leringen der mensen; 23 Dewelke wel hebben een schijn rede van wijsheid in eigenwilligen gods dienst en nederigheid, en in het lichaam niet te sparen, doch zijn niet in enige waarde, maar tot verzadiging van het vlees.

Met Christus opgewekt, trek de nieuwe mens aan

Paulus heeft hun laten zien dat zij met Christus begraven waren in het water van de doop, als teken dat zij in het lichaam van Christus de doodsvloek hadden ondergaan die de wet over de zonde uitsprak, en zo van haar macht waren verlost. Nu zij ook, in zinnebeeldige zin, met Christus uit het water van de doop waren opgewekt en geestelijk levend waren geworden, roept hij hen op heel hun hart op de hemelse dingen te richten. Want Christenen zijn met Christus gestorven voor de zonde en de aardse dingen, en hun geestelijke leven, dat voortvloeit uit hem die onzichtbaar is, is als het ware met Christus verborgen in God. Wanneer hij, de bron van hun hemelse leven, aan het einde der tijden verschijnt, zullen ook Christenen met hem verschijnen in heerlijkheid, in heerlijke en onsterfelijke lichamen. Met deze hoop spoort Paulus hen aan hun aardse leden te doden: de lichamelijke natuur haar kracht en heerschappij te ontnemen en niet toe te geven aan haar onbeheerste begeerten en hartstochten. Daarom komt de toorn van God over allen, niet alleen over hen die zijn godsdienst belijden, maar ook over de kinderen van de ongehoorzaamheid, de heidense wereld, wier lusten en ondeugden ook zij gewoonlijk bedreven toen zij onder hen leefden. Maar nu hun leven in Christus is en zij het door zijn Geest aan hem ontlenen, spoort Paulus hen aan deze ondeugden van hun aardse leden af te leggen, evenals alle andere waaraan zij zich hadden overgegeven. Zoals zij de oude mens met al zijn verdorven begeerten en daden in de doop hadden begraven, moeten zij de nieuwe mens aantrekken, die door God in geestelijke kennis en heiligheid wordt vernieuwd naar zijn beeld, waarnaar de mens oorspronkelijk is geschapen. In deze nieuwe geestelijke schepping is er geen onderscheid naar volk of maatschappelijke stand: Christus is het leven voor allen. Hij is in allen door zijn Geest en heerst en regeert over alle dingen.

Colossenzen 3:1–11

1 Indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zo zoekt de dingen, die boven zijn, waar Christus is, zittende aan de rechter hand Gods. 2 Bedenkt de dingen, die boven zijn, niet die op de aarde zijn. 3 Want gij zijt gestorven, en uw leven is met Christus verborgen in God. 4 Wanneer nu Christus zal geopenbaard zijn, Die ons leven is, dan zult ook gij met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid.

5 Doodt dan uw leden, die op de aarde zijn, namelijk hoererij, onreinigheid, schandelijke beweging, kwade begeerlijkheid, en de gierigheid, welke is afgodendienst. 6 Om welke de toorn Gods komt over de kinderen der ongehoorzaamheid; 7 In dewelke ook gij eertijds hebt gewandeld, toen gij in dezelve leefdet. 8 Maar nu legt ook gij dit alles af, namelijk gramschap, toornigheid, kwaadheid, lastering, vuil spreken uit uwen mond.

9 Liegt niet tegen elkander, dewijl gij uitgedaan hebt den ouden mens met zijn werken, 10 En aangedaan hebt den nieuwen mens, die vernieuwd wordt tot kennis, naar het evenbeeld Desgenen, Die hem geschapen heeft; 11 Waarin niet is Griek en Jood, besnijdenis en voorhuid, barbaar en Scyth, dienstknecht en vrije; maar Christus is alles en in allen.

Bekleed met liefde als Gods uitverkorenen

Hij spoort de Kolossenzen aan om, als mensen die door God zijn uitverkoren tot de verheven voorrechten en zegeningen van het evangelie, het geestelijke karakter van de nieuwe mens aan te trekken: rein en heilig te zijn in de dienst van God als zijn geliefde kinderen, alle christelijke deugden en gezindheden te beoefenen en boven al deze deugden van de innerlijke mens de liefde aan te trekken, die de volmaaktheid van het christelijke karakter is en elke deugd in zich verenigt. Dan zal de door God gegeven vrede, die zij geroepen zijn te genieten, in hun harten heersen; en, in één lichaam met Christus verenigd, zullen zij dankbaar zijn dat zij deelgenoten van deze heerlijke voorrechten zijn geworden. Het woord van Christus, het evangelie dat zij hebben ontvangen, zal in hen wonen, en zij zullen elkaar voortdurend in alle wijsheid onderwijzen en terechtwijzen, terwijl zij met genade in hun hart voor de Heere zingen in psalmen, lofzangen en liederen, zoals de Geest hen inspireerde. Zij worden aangespoord om, wat zij ook doen, in heel hun gedrag en in elke daad van hun leven, alles te doen in de naam en tot de eer van de Heere Jezus Christus, en hun lof en dank aan God de Vader te brengen in zijn naam en door zijn bemiddeling, en niet door die van engelen.

Colossenzen 3:12–17

12 Zo doet dan aan, als uitverkorenen Gods, heiligen en beminden, de innerlijke bewegingen der barmhartigheid, goedertierenheid, ootmoedigheid, zachtmoedigheid, lankmoedigheid; 13 Verdragende elkander, en vergevende de een den anderen, zo iemand tegen iemand enige klacht heeft; gelijkerwijs als Christus u vergeven heeft, doet ook gij alzo. 14 En boven dit alles doet aan de liefde, dewelke is de band der volmaaktheid. 15 En de vrede Gods heerse in uw harten, tot welken gij ook geroepen zijt in een lichaam; en weest dankbaar.

16 Het woord van Christus wone rijkelijk in u, in alle wijsheid; leert en vermaant elkander, met psalmen en lofzangen, en geestelijke liederen, zingende den Heere met aangenaamheid in uw hart. 17 En al wat gij doet met woorden of met werken, doet het alles in den Naam van den Heere Jezus, dankende God en den Vader door Hem.

Plichten in het huisgezin voor de Kolossenzen

Na de algemene aanwijzingen voor hun christelijke levenswandel spoort Paulus hen aan om vanuit dezelfde beginselen van liefde en gehoorzaamheid aan Christus de plichten te vervullen die zij in de verschillende levensverhoudingen tegenover elkaar hebben (zie Efezeren 5:22–23; 6:1–9).

Colossenzen 3:18–4:1

18 Gij vrouwen, zijt uw eigen mannen onderdanig, gelijk het betaamt in den Heere.

19 Gij mannen, hebt uw vrouwen lief, en wordt niet verbitterd tegen haar.

20 Gij kinderen, zijt uw ouderen gehoorzaam in alles, want dat is den Heere welbehagelijk.

21 Gij vaders, tergt uw kinderen niet, opdat zij niet moedeloos worden.

22 Gij dienstknechten, zijt in alles gehoorzaam uw heren naar het vlees, niet met ogendiensten als mensenbehagers, maar met eenvoudigheid des harten, vrezende God.

23 En al wat gij doet, doet dat van harte als den Heere en niet den mensen; 24 Wetende, dat gij van den Heere zult ontvangen de vergelding der erfenis; want gij dient den Heere Christus. 25 Maar die onrecht doet, die zal het onrecht dragen, dat hij gedaan heeft; en er is geen aanneming des persoons.

4:1 Gij heren, doet uw dienstknechten recht en gelijk, wetende, dat ook gij een Heere hebt in de hemelen.

Bid en wandel wijs tegenover buitenstaanders

Paulus gebiedt allen, in hun verschillende verhoudingen en posities in het leven, te volharden in vurig gebed tot God, zodat zij hun plichten kunnen vervullen. Daarbij moeten zij waken voor achteloosheid en onoplettendheid en met dankzegging de ontvangen zegeningen erkennen. Ook moeten zij voor de apostelen bidden, dat God hun gelegenheid geeft om het geheimenis van het evangelie van Christus te verkondigen: de roeping van de heidenen door het geloof. Daarvoor is hij nu in ketenen, en hij vraagt gebed om dit geheimenis doeltreffender bekend te kunnen maken en de moed te hebben om te spreken zoals het zijn apostelschap betaamt. Hij spoort hen aan zich met wijsheid en bedachtzaamheid te gedragen tegenover hen die buiten de christelijke gemeente staan (de ongelovige heidenen en de Joden die hen vervolgen), vervolging te vermijden en elk ogenblik steeds goed te benutten. Hun spreken moet heilig en hoffelijk zijn, gekruid met het zout van blijmoedigheid en geestelijke wijsheid, en het bederf van de zonde weerstaan. Zo zullen zij weten hoe zij zowel de Jood als de heiden moeten antwoorden, om hen op te bouwen en voor hun eigen veiligheid.

Colossenzen 4:2–6

2 Houdt sterk aan in het gebed, en waakt in hetzelve met dankzegging; 3 Biddende meteen ook voor ons, dat God ons de deur des Woords opene, om te spreken de verborgenheid van Christus, om welke ik ook gebonden ben; 4 Opdat ik dezelve moge openbaren, gelijk ik moet spreken.

5 Wandelt met wijsheid bij degenen, die buiten zijn, den bekwamen tijd uitkopende. 6 Uw woord zij te allen tijde in aangenaamheid, met zout besprengd, opdat gij moogt weten, hoe gij een iegelijk moet antwoorden.

Tychikus en Onesimus naar Kolosse gezonden

Paulus zendt Tychikus om hun uitvoeriger te vertellen over zijn toestand en omstandigheden in Rome (zie Efezeren 6:21), samen met Onesimus, die hun eveneens al het nieuws zou vertellen dat zij maar konden wensen. Hij brengt hun bij name de groeten over van de broeders die bij hem zijn en vraagt hun Markus met alle eerbied en liefde te ontvangen (vergelijk Handelingen 15:38–39 en 2 Timotheus 4:14), evenals Justus. Want alleen dezen uit de besnijdenis hadden in Rome met hem samengewerkt aan de oprechte verkondiging van het evangelie en waren hem tot troost geweest (vergelijk Filippensen 1:14–17). Alle leraren uit de heidenen die bij Paulus in Rome zijn, sluiten zich bij de groeten aan (Timotheus schreef mee aan de brief). Hij noemt in het bijzonder Epafras, hun trouwe dienaar, die in zijn gebeden tot God voortdurend voor hen strijdt. Hij vraagt hun namens hem de Christenen in Laodicea te groeten, evenals Nymfas en de gemeente die in zijn huis samenkomt. Nadat deze brief in hun midden in het openbaar is voorgelezen, moeten zij ervoor zorgen dat hij ook in de gemeente van de Laodicensen wordt voorgelezen en dat de brief uit Laodicea, vermoedelijk de brief aan de Efezeren, in hun eigen gemeente wordt voorgelezen. Hij bemoedigt Archippus (die wellicht dienstdoet tijdens de afwezigheid van Epafras) in het werk van de bediening dat hem is toevertrouwd. Vervolgens bevestigt hij dat de brief van hemzelf is door de groet eigenhandig te schrijven (1 Korinthiers 16:21 en 2 Thessalonicensen 3:17). Hij besluit met de apostolische zegen.

Colossenzen 4:7–18

7 Al mijn zaken zal u bekend maken Tychikus, de geliefde broeder, en getrouwe dienaar, en mededienstknecht in den Heere; 8 Denwelken ik tot hetzelfde einde tot u gezonden heb, opdat hij uw zaken wete, en uw harten vertrooste; 9 Met Onesimus, den getrouwen en geliefden broeder, dewelke uit de uwen is; zij zullen u alles bekend maken, wat hier is.

10 U groet Aristarchus, mijn medegevangene; en Markus, de neef van Barnabas, aangaande welken gij bevelen ontvangen hebt; zo hij tot u komt, ontvangt hem; 11 En Jezus, gezegd Justus, welke uit de besnijdenis zijn; deze alleen zijn mijn medearbeiders in het Koninkrijk Gods, die mij een vertroosting geweest zijn.

12 U groet Epafras, die uit de uwen is, een dienstknecht van Christus, te allen tijde strijdende voor u in de gebeden, opdat gij staan moogt volmaakt en volkomen in al den wil van God. 13 Want ik geef hem getuigenis, dat hij groten ijver heeft over u en degenen, die in Laodicea zijn, en degenen, die in Hierapolis zijn.

14 U groet Lukas, de medicijnmeester, de geliefde, en Demas.

15 Groet de broeders, die in Laodicea zijn, en Nymfas, en de Gemeente, die in zijn huis is.

16 En wanneer deze zendbrief van u zal gelezen zijn, maakt, dat hij ook in de gemeente der Laodicensen gelezen worde, en dat ook gij dien leest, die uit Laodicea geschreven is.

17 En zegt aan Archippus: Zie op de bediening, die gij aangenomen hebt in den Heere, dat gij die vervult.

18 De groetenis met mijn hand, van Paulus. Gedenkt mijner banden. De genade zij met u. Amen.