Paulus spoort aan tot vrijgevigheid voor Judea

Met het voorbeeld van de gemeenten in Macedonie, die in zeer moeilijke omstandigheden verkeerden, spoort Paulus de Korinthiers aan gul te geven om de christelijke broeders in Judea te ondersteunen. Hij zegt dat hij dit niet als een bevel geeft, omdat daden van goedheid vrijwillig moeten zijn, maar hij hoopt dat zij daarin overvloedig zullen zijn, gedreven door het voorbeeld en de liefde van Christus. Hij roept hen op de al begonnen inzamelingen zonder uitstel en naar hun vermogen te voltooien, aangezien God meer waarde hecht aan de bereidwilligheid van de gever dan aan de grootte van de gift. Wat zij geven, mag alleen worden gebruikt voor de arme broeders in Judea, die op hun beurt wellicht in de behoeften van de Korinthiers kunnen voorzien.

58 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

2 Corinthiërs 8:1–15

1 Voorts maken wij u bekend, broeders, de genade van God, die in de Gemeenten van Macedonie gegeven is. 2 Dat in vele beproeving der verdrukking de overvloed hunner blijdschap, en hun zeer diepe armoede overvloedig geweest is tot den rijkdom hunner goeddadigheid. 3 Want zij zijn naar vermogen (ik betuig het), ja, boven vermogen gewillig geweest; 4 Ons met vele vermaning biddende, dat wij wilden aannemen de gave en de gemeenschap dezer bediening, die voor de heiligen geschiedt. 5 En zij deden niet alleen, gelijk wij gehoopt hadden, maar gaven zichzelven eerst aan den Heere en daarna aan ons, door den wil van God.

6 Alzo dat wij Titus vermaanden, dat, gelijk hij te voren begonnen had, hij ook alzo nog deze gave bij u voleinden zou. 7 Zo dan, gelijk gij in alles overvloedig zijt, in geloof, en in woord, en in kennis, en in alle naarstigheid, en in uw liefde tot ons, ziet, dat gij ook in deze gave overvloedig zijt. 8 Ik zeg dit niet als gebiedende, maar als door de naarstigheid van anderen ook de oprechtheid uwer liefde beproevende.

9 Want gij weet de genade van onzen Heere Jezus Christus, dat Hij om uwentwil is arm geworden, daar Hij rijk was, opdat gij door Zijn armoede zoudt rijk worden. 10 En ik zeg in dezen mijn mening; want dit is u oorbaar, als die niet alleen het doen, maar ook het willen van over een jaar te voren hebt begonnen. 11 Maar nu voleindigt ook het doen; opdat, gelijk als er geweest is de volvaardigheid des gemoeds om te willen, er ook alzo zij het voleindigen uit hetgeen gij hebt. 12 Want indien te voren de volvaardigheid des gemoeds daar is, zo is iemand aangenaam naar hetgeen hij heeft, niet naar hetgeen hij niet heeft.

13 Want dit zeg ik niet, opdat anderen zouden verlichting hebben, en gij verdrukking; 14 Maar opdat uit gelijkheid, in dezen tegenwoordigen tijd, uw overvloed zij om hun gebrek te vervullen; opdat ook hun overvloed zij om uw gebrek te vervullen, opdat er gelijkheid worde. 15 Gelijk geschreven is: Die veel verzameld had, had niet over; en die weinig verzameld had, had niet te weinig.

Titus en twee broeders naar Korinthe gestuurd

Paulus dankt God dat Hij Titus even bezorgd om hen heeft gemaakt als hijzelf was. Titus’ ijver bracht hem ertoe deze brief te bezorgen. Paulus vertelt hun dat hij met Titus een broeder met een uitstekende reputatie meestuurt, die door de Macedonische gemeenten is gekozen om te getuigen van de manier waarop hun giften werden beheerd, zodat er geen verdenking van laakbaar handelen zou ontstaan rond de besteding van het grote bedrag dat hun was toevertrouwd. Ook wordt een andere medewerker meegestuurd, die bij deze gelegenheid bijzonder ijverig is vanwege het bericht over hun goede gezindheid. Paulus legt hun uit hoe zij de vragen van de partij moeten beantwoorden en spoort hen aan deze gezanten en de gemeenten een bewijs te geven van hun liefde en van het vertrouwen dat Paulus in hen stelt.

2 Corinthiërs 8:16–24

16 Doch Gode zij dank, Die dezelfde naarstigheid voor u in het hart van Titus gegeven heeft; 17 Dat hij de vermaning heeft aangenomen, en zeer naarstig zijnde, gewillig tot u gereisd is.

18 En wij hebben ook met hem gezonden den broeder, die lof heeft in het Evangelie door al de Gemeenten; 19 En dat niet alleen, maar hij is ook van de Gemeenten verkoren, om met ons te reizen met deze gave, die van ons bediend wordt tot de heerlijkheid des Heeren Zelven, en de volvaardigheid uws gemoeds;

20 Dit verhoedende, dat ons niemand moge lasteren in dezen overvloed, die van ons wordt bediend; 21 Als die bezorgen, hetgeen eerlijk is, niet alleen voor den Heere, maar ook voor de mensen.

22 Wij hebben ook met hen gezonden onzen broeder, welken wij in vele dingen dikmaals beproefd hebben, dat hij naarstig is; en nu veel naarstiger, door het groot vertrouwen, dat hij heeft tot ulieden. 23 Hetzij dan Titus, hij is mijn metgezel en medearbeider bij u; hetzij onze broeders, zij zijn afgezanten der Gemeenten, en een eer van Christus. 24 Bewijst dan aan hen de bewijzing uwer liefde, en van onzen roem van u, ook voor het aangezicht der Gemeenten.

Titus vooruitgestuurd om de inzameling gereed te maken

Paulus herinnert de Korinthiers er vervolgens aan dat hij tegenover de Macedoniers had geroemd over hun bereidwilligheid van een jaar geleden. Nu hij sindsdien van Titus heeft vernomen dat zij hierin nalatig zijn geweest, stuurt hij Titus en zijn metgezellen om de inzamelingen vóór zijn komst gereed te maken. Zo hoeft hij zich niet te schamen voor zijn roemen over hen en kan hun gift vrijwillig worden gegeven, en niet alsof die aan gierige mensen is afgedwongen.

2 Corinthiërs 9:1–5

1 Want van de bediening, die voor de heiligen geschiedt, is mij onnodig aan u te schrijven. 2 Want ik weet de volvaardigheid uws gemoeds, van welke ik roem over u bij de Macedoniers, dat Achaje van over een jaar bereid is geweest; en de ijver, van u begonnen, heeft er velen verwekt.

3 Maar ik heb deze broeders gezonden, opdat onze roem, dien wij over u hebben, niet zou ijdel gemaakt worden in dezen dele; opdat (gelijk ik gezegd heb) gij bereid moogt zijn; 4 En dat niet mogelijk, zo de Macedoniers met mij kwamen, en u onbereid vonden, wij (opdat wij niet zeggen, gij) beschaamd worden in dezen vasten grond der roeming. 5 Ik heb dan nodig geacht deze broeders te vermanen, dat zij eerst tot u zouden komen, en voorbereiden uw te voren aangedienden zegen; opdat die gereed zij, alzo als een zegen, en niet als een vrekheid.

Zaai overvloedig, geef blijmoedig

Paulus spoort de Korinthiers aan vrijgevig te zijn, omdat wij in een andere wereld beloond zullen worden naar onze daden hier. Hij spoort hen aan blijmoedig te geven. God heeft de macht hun arbeid te zegenen en hun genoeg aardse goederen te geven, zowel voor hun eigen behoeften als voor hun werken van liefdadigheid. Zij die geholpen worden, verheugen zich, danken God en bidden voor de gevers.

2 Corinthiërs 9:6–15

6 En dit zeg ik: Die spaarzamelijk zaait, zal ook spaarzamelijk maaien; en die in zegeningen zaait, zal ook in zegeningen maaien. 7 Een iegelijk doe, gelijk hij in zijn hart, voorneemt; niet uit droefheid, of uit nooddwang; want God heeft een blijmoedigen gever lief. 8 En God is machtig alle genade te doen overvloedig zijn in u; opdat gij in alles te allen tijd, alle genoegzaamheid hebbende, tot alle goed werk overvloedig moogt zijn. 9 Gelijk er geschreven is: Hij heeft gestrooid, hij heeft den armen gegeven; Zijn gerechtigheid blijft in der eeuwigheid.

10 Doch Die het zaad den zaaier verleent, Die verlene ook brood tot spijze, en vermenigvuldige uw gezaaisel, en vermeerdere de vruchten uwer gerechtigheid; 11 Dat gij in alles rijk wordt tot alle goeddadigheid, welke door ons werkt dankzegging tot God. 12 Want de bediening van dezen dienst vervult niet alleen het gebrek der heiligen, maar is ook overvloedig door vele dankzeggingen tot God;

13 Dewijl zij door de beproeving dezer bediening God verheerlijken over de onderwerping uwer belijdenis onder het Evangelie van Christus, en over de goeddadigheid der mededeling aan hen en aan allen; 14 En door hun gebed voor u, welke naar u verlangen, om de uitnemende genade Gods over u. 15 Doch Gode zij dank voor Zijn onuitsprekelijke gave.

Paulus waarschuwt dat hij ook in persoon vrijmoedig kan zijn

Paulus richt zich nu in het bijzonder tot de valse leraar en zijn volgelingen, die hem hadden belasterd door te zeggen dat hij alleen mild was wanneer hij aanwezig was, maar vrijmoedig in zijn brieven wanneer hij afwezig was. Hoewel hij afwezig is, smeekt hij nu op ironische wijze degenen die hem ervan beschuldigen naar het vlees te leven, hem geen aanleiding te geven zijn vrijmoedigheid te bewijzen wanneer hij aanwezig is. Hij spreekt over de buitengewone krachten die God hem heeft gegeven om alles neer te halen wat zich tegen het evangelie verzet, en verklaart dat hij bereid was zijn wondermacht te tonen om ongehoorzaamheid te bestraffen zodra de gehoorzaamheid van degenen onder hen die berouw hadden, volkomen was.

2 Corinthiërs 10:1–6

1 Voorts ik Paulus zelf bid u, door de zachtmoedigheid en goedertierenheid van Christus, die, tegenwoordig zijnde, wel gering ben onder u, maar afwezend stout ben tegen u; 2 Ik bid dan, dat ik, tegenwoordig zijnde, niet stout moge zijn met die vrijmoedigheid, waarmede ik geacht word stoutelijk gehandeld te hebben tegen sommigen, die ons achten, alsof wij naar het vlees wandelden.

3 Want wandelende in het vlees, voeren wij den krijg niet naar het vlees; 4 Want de wapenen van onzen krijg zijn niet vleselijk, maar krachtig door God, tot nederwerping der sterkten; 5 Dewijl wij de overleggingen ter nederwerpen, en alle hoogte, die zich verheft tegen de kennis van God, en alle gedachte gevangen leiden tot de gehoorzaamheid van Christus; 6 En gereed hebbende, hetgeen dient om te wreken alle ongehoorzaamheid, wanneer uw gehoorzaamheid zal vervuld zijn.