நியாயப்பிரமாணத்தை அறிவது யூதரை நீதிமானாக்க முடியாது

சமயத்தைப் பற்றிய வெறும் அறிவு யூதரை நீதிமானாக்க முடியாது என்பதைப் பவுல் காட்டுகிறார். மக்களுக்குப் போதிக்க நியமிக்கப்பட்டிருந்த யூத வேதபாரகர்களும் தலைவர்களும் தங்கள் நடத்தையில் மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்தை வெளிப்படையாக மீறியதன் மூலம், அதற்கு இரட்சிக்கும் வல்லமை இல்லை என்பது நிரூபிக்கப்படுகிறது. அவர்களுடைய சொந்த வேதவாக்கியங்களிலிருந்தே இந்தக் குற்றச்சாட்டை அவர் நிரூபிக்கிறார்.

கி.பி. 58

இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (IRVTAM)

ரோமர் 2:17–24

17 நீ யூதனென்று பெயர்பெற்று நியாயப்பிரமாணத்தில் நிலைத்திருந்து, தேவனைக்குறித்து மேன்மைபாராட்டி, 18 நியாயப்பிரமாணத்தினால் உபதேசிக்கப்பட்டவனாக, அவருடைய விருப்பத்தை அறிந்து, நன்மை எது, தீமை எது, என்று தெரிந்துகொள்கிறாயே. 19 நீ உன்னைக் குருடர்களுக்கு வழிகாட்டியாகவும், இருளில் இருப்பவர்களுக்கு வெளிச்சமாகவும், 20 பேதைகளுக்குப் போதகனாகவும், குழந்தைகளுக்கு ஆசிரியராகவும், நியாயப்பிரமாணத்தின் அறிவையும் சத்தியத்தையும் காட்டிய சட்டமுடையவனாகவும் நினைக்கிறாயே. 21 இப்படியிருக்க, மற்றவனுக்குப் போதிக்கிற நீ உனக்கு நீயே போதிக்காமல் இருக்கலாமா? திருடக்கூடாது என்று பிரசங்கம் பண்ணுகிற நீ திருடலாமா? 22 “விபசாரம் செய்யக்கூடாது” என்று சொல்லுகிற நீ விபசாரம் செய்யலாமா? விக்கிரகங்களை அருவருக்கிற நீ கோவில்களைக் கொள்ளையடிக்கலாமா? 23 நியாயப்பிரமாணத்தைக்குறித்து மேன்மைபாராட்டுகிற நீ நியாயப்பிரமாணத்தை மீறி நடந்து, தேவனைக் கனவீனம்பண்ணலாமா? 24 எழுதியிருக்கிறபடி, “தேவனுடைய நாமம் யூதரல்லாதவர்களுக்குள்ளே உங்கள் மூலமாக அவமதிக்கப்படுகிறதே.”

கீழ்ப்படிதல் இல்லாமல் விருத்தசேதனம் பயனற்றது

தாங்கள் ஆபிரகாமின் வழிவந்தவர்கள் என்பதற்கும், தேவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களாகத் தங்களுக்குள்ள சிறப்புரிமைகளுக்கும் அடையாளமாக யூதர்கள் பெருமைப்பட்ட விருத்தசேதனம், அவர்கள் நியாயப்பிரமாணத்தைக் கடைப்பிடிக்காவிட்டால் அவர்களுக்கு எந்தப் பயனையும் அளிக்காது என்பதைப் பவுல் தொடர்ந்து காட்டுகிறார். நியாயப்பிரமாணத்தை மீறியதால் யூதர் தமது சிறப்புரிமைகளை இழந்து, விருத்தசேதனம் செய்யப்படாத யூதரல்லாதவரைவிட மேம்பட்ட நிலையில் இருக்கவில்லை. நியாயப்பிரமாணத்தின் கடமைகளைச் செய்யும் யூதரல்லாதோர் தேவனால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, அவரால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களோடு சேர்த்துக்கொள்ளப்படுவார்கள். வெளிப்படையாக மட்டும் சமயப்பற்றை அறிக்கையிடுகிறவர் ஆபிரகாமின் மகன் அல்ல; ஆவிக்குரிய தூய்மையுள்ளவரே உண்மையான மகன்.

ரோமர் 2:25–29

25 நீ நியாயப்பிரமாணத்திற்கு கீழ்ப்படிந்து நடந்தால் விருத்தசேதனம் பிரயோஜனமுள்ளதுதான்; நீ நியாயப்பிரமாணத்தை மீறிநடந்தால் உன் விருத்தசேதனம் விருத்தசேதனமில்லையே. 26 மேலும் விருத்தசேதனமில்லாதவன் நியாயப்பிரமாணத்திற்குரிய நீதிகளைக் கைக்கொண்டு நடந்தால், அவனுடைய விருத்தசேதனமில்லாமை, விருத்தசேதனம் என்று எண்ணப்படுமல்லவா? 27 சுபாவத்தின்படி விருத்தசேதனமில்லாதவனாக இருந்தும் நியாயப்பிரமாணத்தை நிறைவேற்றுகிறவனாக இருந்தால், அவன் வேத எழுத்தும் விருத்தசேதனமும் உள்ளவனாக இருந்தும், நியாயப்பிரமாணத்தை மீறுகிற உன்னைக் குற்றப்படுத்துவானே? 28 எனவே, வெளிப்புறமாக யூதனானவன் யூதன் இல்லை, வெளிப்புறமாக சரீரத்தில் செய்யப்படும் விருத்தசேதனமும் விருத்தசேதனம் இல்லை. 29 உள்ளத்திலே யூதனானவனே யூதன்; எழுத்தின்படி உண்டாகாமல், ஆவியின்படி இருதயத்தில் உண்டாகும் விருத்தசேதனமே விருத்தசேதனம்; இப்படிப்பட்டவனுக்கு வரும் புகழ்ச்சி மனிதராலே உண்டாகவில்லை, தேவனாலே உண்டாயிருக்கிறது.

யூதரின் மேன்மையும் தேவனுடைய உண்மைத்தன்மையும்

யூதர்களுக்கும் யூதரல்லாதோருக்கும் ஒரேவிதமாகப் பாவத்தை உணர்த்திய பவுல், இப்போது யூதர்களின் முன்முடிவுகளை மறுக்கத் தொடர்கிறார். அப்படியானால் ஆபிரகாமின் பிள்ளைகள் யூதரல்லாதோரைவிட எந்த விதத்தில் அதிகச் சலுகை பெற்றவர்கள் என்று கேட்கும் ஒருவரை அவர் அறிமுகப்படுத்துகிறார். “தேவனுடைய வார்த்தைகளே அவர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளன” என்று பவுல் பதிலளிக்கிறார். தங்கள் இனத்தவரில் சிலர் அந்த வார்த்தைகளை விசுவாசிக்காததால், அவர்களுடைய அவிசுவாசம் தேவனுடைய வாக்குறுதிகளை ரத்துசெய்துவிடுமா என்று அந்த யூதர் பின்னர் கேட்கிறார். மனித பலவீனம் அந்த வாக்குறுதிகள் சார்ந்திருந்த நிபந்தனைகளை மீறியிருந்ததால், அவர்களுடைய அவிசுவாசத்தினால் தேவனுடைய சத்தியமும் வாக்குறுதிகளும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டன என்று பவுல் பதிலளிக்கிறார். “அவர்களுடைய அவிசுவாசம் தேவனுடைய நீதியை இன்னும் அதிகமாக வெளிப்படுத்துமானால், அவர்களைத் தண்டிப்பது தேவனுக்கு அநீதியாகாதா?” என்று அந்த யூதர் பின்னர் கேட்கிறார். தேவன் அநீதியுள்ளவராக இருக்க முடியாது என்றும், அப்படியிருந்தால் அவர் எவ்வாறு உலகத்தை நியாயந்தீர்க்க முடியும் என்றும் பவுல் காட்டுகிறார். அந்த யூதர் மீண்டும் அதே வாதத்தை முன்வைக்கிறார். அத்தகைய நடத்தை, நன்மை விளையும்படி தீமை செய்ய மக்களுக்குக் கற்பிப்பதாக இருக்கும் என்று கூறிப் பவுல் அதை நிராகரிக்கிறார். இத்தகைய கருத்தைக் கொண்டவர்கள் நியாயமாகவே ஆக்கினைத்தீர்ப்பு அடைகிறார்கள்.

ரோமர் 3:1–8

1 இப்படியானால், யூதனுடைய மேன்மை என்ன? விருத்தசேதனத்தினாலே பிரயோஜனம் என்ன? 2 அது எல்லாவிதத்திலும் உயர்ந்ததாக இருக்கிறது; தேவனுடைய வாக்கியங்கள் அவர்களிடத்தில் ஒப்புவிக்கப்பட்டது விசேஷித்த மேன்மையாமே. 3 சிலர் விசுவாசிக்காமற்போனாலும் என்ன? அவர்களுடைய அவிசுவாசம் தேவனுடைய உண்மையை ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்குமா? 4 அப்படியாக்காது:

“நீர் உம்முடைய வசனங்களில் நீதிமானாக விளங்கவும்,

உம்முடைய நியாயம் விசாரிக்கப்படும்போது வெற்றியடையவும் இப்படியானது” என்று எழுதியிருக்கிறபடி,

தேவனே சத்தியவான் என்றும், எந்த மனிதனும் பொய்யன் என்றும் சொல்வோமாக.

5 நான் மனிதர்கள் பேசுகிறதுபோலப் பேசுகிறேன்; நம்முடைய அநீதி தேவனுடைய நீதியைக் காண்பித்தால் என்னசொல்லுவோம்? கோபத்தைக் காட்டுகிற தேவன் அநீதி உள்ளவராக இருக்கிறார் என்று சொல்லலாமா? 6 அப்படிச் சொல்லக்கூடாது; அப்படிச்சொன்னால், தேவன் உலகத்தை நியாயந்தீர்ப்பது எப்படி? 7 அன்றியும், என் பொய்யினாலே தேவனுடைய சத்தியம் அவருக்கு மகிமையுண்டாக விளங்கினதுண்டானால், இனி நான் பாவி என்று தீர்க்கப்படுவது ஏன்? 8 “நன்மை வருவதற்காகத் தீமைசெய்வோமாக என்றும் சொல்லலாம் அல்லவா?” நாங்கள் அப்படிப் போதிக்கிறவர்கள் என்றும் சிலர் எங்களை அவமதிக்கிறார்களே; அப்படிப் போதிக்கிறவர்கள்மேல் வரும் தண்டனை நீதியாக இருக்கும்.

யூதர்களும் யூதரல்லாதோரும் ஒரேவிதமாகப் பாவத்தின்கீழ் இருக்கிறார்கள்

யூதரல்லாதோரைவிட யூதர்களுக்கு மேலான உரிமைகள் இல்லையா என்று அந்த யூதர் இப்போது கேட்கிறார். யூதர்களும் யூதரல்லாதோரும் ஒரேவிதமாகப் பாவத்தின்கீழ் இருந்தார்கள் என்று தாம் ஏற்கெனவே கூறியதைப் பவுல் மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறார். தேவ ஆவியால் அருளப்பட்டவை என்று அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்ட தங்கள் சொந்த வேதவாக்கியங்களிலிருந்தே யூதர்களின் பாவம் நிரூபிக்கப்படுகிறது. மோசேயின் நியாயப்பிரமாணமானாலும் இயற்கையின் சட்டமானாலும், எந்தச் சட்டத்தாலும் எவரும் நீதிமானாக்கப்பட முடியாது; அவை பாவத்தைப் பற்றிய அறிவையும் அதற்கான ஆக்கினைத்தீர்ப்பையும் மட்டுமே அளிக்க முடிந்தது.

ரோமர் 3:9–20

9 ஆனாலும் என்ன? அவர்களைவிட நாங்கள் விசேஷமானவர்களா? கொஞ்சம்கூட விசேஷமானவர்கள் இல்லை, யூதர்கள் கிரேக்கர்கள் எல்லோரும் பாவத்திற்கு உட்பட்டவர்கள் என்பதை முன்பே வெளிப்படுத்தினோமே. 10 அப்படியே:

“ஒருவன்கூட நீதிமான் இல்லை;

11 உணர்வுள்ளவன் இல்லை; தேவனைத் தேடுகிறவன் இல்லை;

12 எல்லோரும் வழிதவறி, ஒன்றாகக் கெட்டுப்போனார்கள்;

நன்மைசெய்கிறவன் இல்லை, ஒருவன்கூட இல்லை.

13 அவர்கள் தொண்டை திறக்கப்பட்ட சவக்குழி,

தங்களுடைய நாக்குகளால் ஏமாற்றுகிறார்கள்;

அவர்களுடைய உதடுகளின் கீழே பாம்பின் விஷம் இருக்கிறது;

14 அவர்கள் வாய் சபிக்கிறதினாலும், கசப்பினாலும் நிறைந்திருக்கிறது;

15 அவர்கள் கால்கள் இரத்தம் சிந்துகிறதற்கு அலைகிறது;

16 நாசமும், உபத்திரவமும் அவர்கள் வழிகளில் இருக்கிறது;

17 சமாதான வழியை அவர்கள் தெரிந்துகொள்ளாமல் இருக்கிறார்கள்;

18 அவர்கள் கண்களுக்கு முன்பாகத் தேவபயம் இல்லை” என்று எழுதியிருக்கிறதே.

19 மேலும், வாய்கள் எல்லாம் அடைக்கப்படுவதற்கும், உலகத்தார் எல்லோரும் தேவனுடைய தண்டனைத்தீர்ப்புக்கு உள்ளானவர்களாவதற்கும், நியாயப்பிரமாணம் சொல்லுகிறதெல்லாம் நியாயப்பிரமாணத்திற்கு உட்பட்டிருக்கிறவர்களுக்கே சொல்லுகிறது என்று தெரிந்திருக்கிறோம். 20 இப்படியிருக்க, பாவத்தைத் தெரிந்துகொள்ளுகிற அறிவு நியாயப்பிரமாணத்தினால் வருகிறதினால், எந்த மனிதனும் நியாயப்பிரமாணத்தின் செயல்களினாலே தேவனுக்குமுன்பாக நீதிமானாக்கப்படுவது இல்லை.

இயேசு கிறிஸ்துவின்மீதுள்ள விசுவாசத்தின் மூலம் இலவசமாக நீதிமானாக்கப்படுதல்

நீதிமானாக்குவதில் நியாயப்பிரமாணம் முற்றிலும் தோல்வியடைந்ததால், இயேசு கிறிஸ்துவின்மீதுள்ள விசுவாசமே நீதிமானாக்கப்படுவதற்கான ஒரே வழி என்று பவுல் அறிவிக்கிறார். இது நியாயப்பிரமாணத்திலும் தீர்க்கதரிசிகளின் நூல்களிலும் கற்பிக்கப்பட்டு, யூதருக்கும் யூதரல்லாதவருக்கும் ஒரேவிதமாக அளிக்கப்படுகிறது. தேவனிடம் பாரபட்சம் இல்லாததால், இருவருக்கும் சமமாகப் பாவம் உணர்த்தப்பட்டிருந்தது. கிறிஸ்து இயேசுவின் பாவநிவாரண பலி மற்றும் மீட்பின் வாயிலாக, விசுவாசத்தின் மூலம் அனைவருக்கும் தேவன் இலவசமாக அளிக்கும் கொடையே நீதிமானாக்கப்படுதல் ஆகும்; எனவே பெருமைபாராட்டுதலுக்கு இடமே இல்லை.

ரோமர் 3:21–27

21 இப்படியிருக்க, நியாயப்பிரமாணம் இல்லாமல் தேவநீதி வெளியாக்கப்பட்டிருக்கிறது; அதற்கு நியாயப்பிரமாணமும் தீர்க்கதரிசனங்களும் சாட்சியாக இருக்கிறது. 22 அது இயேசுகிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கும் விசுவாசத்தினாலே வரும் தேவநீதியே; விசுவாசிக்கிற எல்லோருக்குள்ளும் எவர்கள் மேலும் அது வரும், வித்தியாசமே இல்லை. 23 எல்லோரும் பாவம்செய்து, தேவமகிமை இல்லாதவர்களாகி, 24 இலவசமாக அவருடைய கிருபையினாலே கிறிஸ்து இயேசுவிலுள்ள மீட்பைக்கொண்டு நீதிமான்களாக்கப்படுகிறார்கள்; 25 தேவன் பொறுமையாக இருந்த முற்காலத்தில் நடந்த பாவங்களை அவர் பொறுத்துக்கொண்டதைக்குறித்துத் தம்முடைய நீதியைக் காண்பிப்பதற்காகவும், தாம் நீதியுள்ளவரும், இயேசுவிடம் விசுவாசமாக இருக்கிறவனை நீதிமானாக்குகிறவருமாக காண்பிப்பதற்காகவும், இக்காலத்திலே தமது நீதியைக் காண்பிப்பதற்காகவும், 26 கிறிஸ்து இயேசுவினுடைய இரத்தத்தை விசுவாசிக்கும் விசுவாசத்தினாலே வரும் கிருபாதாரபலியாக அவரையே ஏற்படுத்தினார். 27 இப்படியிருக்க, மேன்மைபாராட்டுவது எங்கே? அது நீக்கப்பட்டது. எந்தப் பிரமாணத்தினாலே? செய்கையின் பிரமாணத்தினாலா? இல்லை; விசுவாசப்பிரமாணத்தினாலே.

விசுவாசம் மட்டுமே நீதிமானாக்கி நியாயப்பிரமாணத்தை நிலைநிறுத்துகிறது

நற்செய்தியின்கீழ் யூதரோ யூதரல்லாதவரோ நியாயப்பிரமாணத்தின் கிரியைகளிலிருந்து எந்த உதவியும் இல்லாமல், விசுவாசத்தினால் மட்டுமே நீதிமானாக்கப்பட முடியும் என்று அறிவித்துப் பவுல் தமது வாதத்தை முடிக்கிறார். தேவன் யூதரல்லாதோரையும் யூதர்களையும் சமமாகக் கருதுவதால், இருவருக்கும் நீதிமானாக்கப்படுவதற்கான ஒரே வழியே நியமிக்கப்பட்டுள்ளது. விசுவாசத்தினால் நியாயப்பிரமாணம் நிலைநிறுத்தப்படுகிறது, அல்லது பூரணமாக்கப்படுகிறது.

ரோமர் 3:28–31

28 எனவே, மனிதன் நியாயப்பிரமாணத்தின் செயல்கள் இல்லாமல் விசுவாசத்தினாலேயே நீதிமானாக்கப்படுகிறான் என்று தீர்மானிக்கிறோம். 29 தேவன் யூதர்களுக்கு மட்டுமா தேவன்? யூதரல்லாதோர்களுக்கும் தேவனல்லவா? ஆம் யூதரல்லாதோர்களுக்கும் அவர் தேவன்தான். 30 விருத்தசேதனம் உள்ளவர்களை விசுவாசத்தினாலும், விருத்தசேதனம் இல்லாதவர்களை விசுவாசத்தின் மூலமாகவும் நீதிமான்களாக்குகிற தேவன் ஒருவரே. 31 அப்படியானால், விசுவாசத்தினாலே நியாயப்பிரமாணத்தை ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்குகிறோமா? அப்படி இல்லை; நியாயப்பிரமாணத்தை நிலைநிறுத்துகிறோமே.