Bakit Susunod sa mga Tuntunin ng Tao Matapos Mamatay na Kasama ni Cristo?
Yamang sa katawan ni Cristo ay dinanas na nila ang parusang itinakda ng Kautusan para sa kasalanan, at sa gayon ay napalaya na sila mula rito, o patay na sa kapangyarihan nito, tinatanong sila ni Pablo kung bakit sila nagpapasakop sa mga tuntuning itinuturo sa pamamagitan ng awtoridad at aral ng tao, na para bang namumuhay pa rin sila sa ilalim ng kaayusang mula rito ay pinalaya na sila ng kamatayan ni Cristo. Ang mga pag-iwas na itinatakda ng mga aral ng kanilang mga pilosopo at ng kanilang mga gurong nagtuturo ng pagsunod sa mga kaugaliang Judio, “Huwag humawak, huwag tumikim, huwag humipo!”, ay tungkol sa mga bagay na sa kanilang sarili ay hindi tama ni mali, na ginawa para sa katawan at naglalaho sa pagkabulok nito. Gayunman, ang mga aral na ito ay may anyo o pagpapakita ng karunungan, bilang pagsambang nakabatay sa kalooban ng tao, malayang pinili, at itinuturing na pagpapakumbaba, pagkakait sa sarili, at pagpapakahigpit.
A.D. 62
Tagalog Unlocked Literal Bible (ULB)
20 Kung namatay kayo kasama ni Cristo sa mga elemento ng mundo, bakit kayo nabubuhay na parang obligado sa mundo: 21 “Huwag hawakan, o tikman, o kahit humipo”? 22 Nakalaan ang mga bagay na ito para sa masamang paggamit, ayon sa mga tagubilin at mga itinuro ng mga tao. 23 Ang mga patakarang ito ay may karunungan sa sariling-gawang relihiyon at pagpapakumbaba at kalupitan ng katawan. Ngunit wala itong halaga laban sa kalayawan ng laman.
Ibinangong Kasama ni Cristo, Isuot ang Bagong Pagkatao
Ipinakita na sa kanila ni Pablo na inilibing silang kasama ni Cristo sa tubig ng bautismo, bilang tanda na sa katawan ni Cristo ay natupad na nila ang sumpa ng kamatayan na ipinataw ng Kautusan sa kasalanan, at sa gayon ay nailigtas mula sa kapangyarihan nito. Ngayon, yamang sa makasagisag na paraan ay ibinangon din silang kasama ni Cristo mula sa tubig ng bautismo at naging buhay sa espiritu, nananawagan siya sa kanila na ituon ang lahat ng kanilang pagmamahal at pagnanais sa mga bagay na makalangit. Sapagkat ang mga Kristiyano ay patay nang kasama ni Cristo sa kasalanan at sa mga bagay na makalupa, at ang kanilang espirituwal na buhay, na nagmumula sa kaniya na di-nakikita, ay tila nakatagong kasama ni Cristo sa Diyos. Kapag nagpakita siya sa katapusan ng panahon, siya na pinagmumulan ng kanilang makalangit na buhay, ang mga Kristiyano ay magpapakita ring kasama niya sa kaluwalhatian, na may maluluwalhati at walang-kamatayang katawan. Dahil sa pag-asang ito, hinihimok sila ni Pablo na patayin ang kanilang mga sangkap na makalupa: alisin sa makalamang kalikasan ang lakas at paghahari nito, na hindi nagpapadala sa magugulo nitong pagnanasa at silakbo ng damdamin. Dahil sa mga ito ay dumarating ang poot ng Diyos sa lahat, hindi lamang sa mga nagpapahayag na sumusunod sa kaniyang relihiyon kundi pati sa mga anak ng pagsuway, ang daigdig ng mga pagano, na ang mga pagnanasa at bisyo ay kinagawian din nila noong namumuhay silang kasama ng mga ito. Ngunit ngayon, yamang ang kanilang buhay ay na kay Cristo, na nagmumula sa kaniya sa pamamagitan ng kaniyang Espiritu, hinihimok sila ni Pablo na alisin ang mga bisyong ito ng kanilang mga sangkap na makalupa at lahat ng iba pang kinagawian nila. Kung paanong inilibing nila ang lumang pagkatao sa bautismo, kasama ang lahat ng tiwaling pagnanasa at gawa nito, dapat nilang isuot ang bagong pagkatao, na ginawang bago ng Diyos sa espirituwal na kaalaman at kabanalan ayon sa kaniyang larawan, na siyang batayan ng unang paglikha sa tao. Sa bagong espirituwal na paglikhang ito ay walang pagkakaiba ng bansa o katayuan: si Cristo ang buhay ng lahat. Nasa lahat siya sa pamamagitan ng kaniyang Espiritu, at naghahari at namamahala sa lahat ng bagay.
1 Kung itinaas kayo ng Diyos na kasama ni Cristo, hanapin ninyo ang mga bagay na nasa itaas, kung saan nakaupo si Cristo sa kanang kamay ng Diyos. 2 Isipin ninyo ang tungkol sa mga bagay na nasa itaas, at hindi tungkol sa mga bagay sa lupa. 3 Sapagkat namatay kayo at itinago ang inyong buhay kasama ni Cristo sa Diyos. 4 Kapag nagpakita si Cristo na siya ninyong buhay, makikita rin kayong kasama niya sa kaluwalhatian.
5 patayin ninyo ang mga bahagi na nasa mundo—pagnanasa sa laman, karumihan, matinding damdamin, masamang pagnanasa, at kasakiman, na pawang pagsamba sa diyus-diyosan. 6 Para sa mga bagay na ito kaya ang poot ng Diyos ay darating sa mga anak ng pagsuway. 7 Sa mga bagay na ito na minsan rin ninyong nilakaran ng namuhay kayo sa mga ito. 8 Ngunit ngayon dapat ninyong alisin ang lahat ng mga bagay na ito—poot, galit, mga masasamang layunin, mga pang-aalipusta at malaswang pananalita mula sa inyong bibig.
9 Huwag kayong magsinungaling sa isa't isa, sapagkat hinubad na ninyo ang lumang pagkatao kasama ang mga kaugalian nito. 10 Isinuot na ninyo ang bagong pagkatao na binago sa kaalamang naaayon sa larawan ng lumikha sa kaniya. 11 Sa kaalamang ito, walang Griyego at Judio, tuli at di-tuli, barbaro, Scythian, alipin, malayang tao, ngunit sa halip si Cristo ang lahat ng mga bagay at sa lahat ng mga bagay.
Nadaramtan ng Pag-ibig Bilang mga Pinili ng Diyos
Hinihimok niya ang mga taga-Colosas, bilang mga pinili ng Diyos para sa matataas na pribilehiyo at pagpapala ng ebanghelyo, na isuot ang espirituwal na katangian ng bagong pagkatao: maging dalisay at banal sa paglilingkod sa Diyos bilang kaniyang minamahal na mga anak, na isinasabuhay ang lahat ng Kristiyanong kabutihan at saloobin, at higit sa lahat ng kabutihang ito ng panloob na pagkatao ay isuot ang pag-ibig, na siyang kaganapan ng Kristiyanong pagkatao at nagbubuklod sa sarili nito ng bawat mabuting katangian. Sa gayon, ang kapayapaang ibinigay ng Diyos, na tinawag silang tamasahin, ay maghahari sa kanilang mga puso; at, bilang mga kaisa ni Cristo sa isang katawan, magpapasalamat sila na naging mga kabahagi ng maluluwalhating pribilehiyong ito. Ang salita ni Cristo, ang ebanghelyong tinanggap nila, ay mananahan sa kanila, at patuloy silang magtuturo at magpapaalalahanan sa isa't isa nang may buong karunungan, na umaawit sa Panginoon nang may biyaya sa kanilang mga puso sa mga salmo, himno, at awit, ayon sa pagkasi sa kanila ng Espiritu. Hinihimok silang anuman ang kanilang gawin, sa lahat ng kanilang pag-uugali at sa bawat gawain ng kanilang buhay, ay gawin ang lahat sa pangalan at para sa kaluwalhatian ng Panginoong Jesus Cristo, at ialay ang kanilang papuri at pasasalamat sa Diyos Ama sa kaniyang pangalan at sa pamamagitan ng kaniyang pamamagitan, at hindi sa pamamagitan ng mga anghel.
12 Kaya nga, taglayin ninyo, bilang mga pinili ng Diyos, banal at minamahal, mga daluyan ng awa, kabaitan, kapakumbabaan, kaamuhan at katiyagaan. 13 Magtiyaga sa bawat isa. Maging maawain sa bawat isa. Kung ang isa ay may hinaing laban sa isa pa, magpatawad kayo gaya ng pagpapatawad sa inyo ng Panginoon. 14 Higit sa lahat ng mga bagay na ito, magkaroon kayo ng pag-ibig na siyang bigkis ng pagiging isang ganap. 15 Hayaang maghari sa inyong mga puso ang kapayapaan ni Cristo. Para sa kapayapaang ito kaya tinawag kayo sa iisang katawan. Maging mapagpasalamat kayo.
16 Hayaang mamuhay ang salita ni Cristo ng masagana sa inyo. Buong karunungang turuan at pagsabihan ninyo ang isa't isa sa pamamagitan ng salmo at himno, at mga awiting espiritwal. Umawit kayo ng may pasasalamat sa inyong mga puso para sa Diyos. 17 At anuman ang inyong ginagawa sa salita man o sa gawa, gawin ninyo ang lahat sa pangalan ng Panginoong Jesus. Magpasalamat sa Diyos Ama sa pamamagitan niya.
Mga Tungkulin sa Sambahayan para sa mga taga-Colosas
Mula sa pangkalahatang mga tagubilin para sa kanilang Kristiyanong pag-uugali, hinihimok sila ni Pablo, batay sa gayunding mga prinsipyo ng pag-ibig at pagsunod kay Cristo, na gampanan ang kanilang mga tungkulin sa isa't isa sa mga ugnayan sa buhay (tingnan ang mga taga Efeso 5:22–23; 6:1–9).
18 Mga asawang babae, magpasakop kayo sa inyong mga asawa, dahil ito ang nararapat sa Panginoon.
19 Mga asawang lalaki, mahalin ninyo ang inyong mga asawa at huwag maging malupit laban sa kanila.
20 Mga anak, sundin ninyo ang inyong mga magulang sa lahat ng mga bagay, sapagkat nakalulugod ito sa Panginoon.
21 Mga ama, huwag ninyong labis na pagalitan ang inyong mga anak, upang hindi sila panghinaan ng loob.
22 Mga alipin, sundin ninyo ang inyong mga amo ayon sa laman sa lahat ng mga bagay, hindi lamang kapag may nakakakita upang magbigay lugod sa mga tao, ngunit nang may tapat na puso. Matakot kayo sa Panginoon.
23 Anuman ang inyong ginagawa, gumawa kayo mula sa kaluluwa na para sa Panginoon at hindi para sa mga tao. 24 Nalalaman ninyong tatangap kayo mula sa Panginoon ng gantimpala ng pagkamit nito. Ito ay ang Cristong Panginoon na inyong pinaglilingkuran. 25 Sapagkat sinumang gumawa ng hindi matuwid ay tatanggap ng kabayaran para sa hindi matuwid na kaniyang ginawa at wala ditong pinapanigan.
4:1 Mga panginoon, ibigay ninyo sa mga alipin kung ano ang nararapat at makatarungan. Alam ninyo na mayroon din kayong Panginoon sa langit.
Manalangin at Makitungo nang May Karunungan sa mga Tagalabas
Inuutusan ni Pablo ang lahat, sa iba't iba nilang ugnayan at katayuan sa buhay, na magtiyaga sa taimtim na pananalangin sa Diyos upang magampanan nila ang kanilang mga tungkulin, na nag-iingat laban sa kapabayaan at kawalan ng pansin, at kilalanin nang may pasasalamat ang mga pagpapalang tinanggap nila. Dapat din nilang ipanalangin ang mga apostol, na magbukas ang Diyos ng pagkakataon para sa kanila na ipangaral ang hiwaga ng ebanghelyo ni Cristo, ang pagtawag sa mga Gentil sa pamamagitan ng pananampalataya, na siyang dahilan ng kaniyang pagkakagapos ngayon, upang maipakilala niya nang mas mabisa ang hiwagang ito at magkaroon ng lakas ng loob na magsalita ayon sa nararapat sa kaniyang pagkaapostol. Hinihimok niya silang makitungo nang may pag-iingat at mabuting pagpapasiya sa mga nasa labas ng Kristiyanong iglesya (ang mga Gentil na hindi sumasampalataya at ang mga Judio na nang-uusig), na umiiwas sa pag-uusig at patuloy na sinasamantala ang bawat kasalukuyang sandali. Ang kanilang pananalita ay dapat maging banal at magalang, na tinimplahan ng asin ng kagalakan at espirituwal na karunungan, na lumalaban sa katiwalian ng kasalanan, upang malaman nila kung paano sasagot kapwa sa Judio at Gentil, para sa ikatitibay ng mga ito at para sa kanilang sariling proteksiyon.
2 Taimtim na magpatuloy sa panalangin. Manatiling handa sa pasasalamat. 3 Manalangin kayo ng sama-sama para sa amin, na magbukas ang Diyos ng pagkakataon para sa kaniyang salita upang sabihin ang lihim na katotohanan ni Cristo. Dahil dito, iginapos ako. 4 At manalangin na magawa ko ito ng malinaw gaya ng nararapat kong sabihin.
5 Lumakad sa karunungan para sa mga hindi mananampalataya at pahalagahan ang pagkakataon. 6 Ang inyong pananalita nawa ay laging may biyaya, na magkalasang asin, upang malaman ninyo kung paano dapat sumagot sa bawat tao.
Sina Tiquico at Onesimo ay Isinugo sa Colosas
Isinusugo ni Pablo si Tiquico upang mas lubos na ibalita sa kanila ang kaniyang kalagayan at mga pangyayari sa Roma (tingnan ang mga taga Efeso 6:21), kasama si Onesimo, na magbibigay rin sa kanila ng lahat ng balitang nais nilang malaman. Ipinadadala niya ang mga pagbati ng mga kapatid na kasama niya, na binabanggit ang bawat isa sa pangalan, at hinihiling sa kanila na tanggapin si Marcos nang may buong paggalang at pagmamahal (ihambing ang Mga Gawa 15:38–39 at 2 Timoteo 4:14), gayundin si Justu. Sapagkat sila lamang sa mga tuli ang nakasama niya sa tapat na pangangaral ng ebanghelyo sa Roma, at naging kaaliwan niya (ihambing ang mga taga-Filipos 1:14–17). Nakikiisa sa mga pagbati ang lahat ng gurong Gentil na kasama ni Pablo sa Roma (nakibahagi si Timoteo sa pagsulat ng liham). Natatangi niyang binabanggit si Epafras, ang kanilang tapat na lingkod, na palaging nakikipagbuno sa Diyos sa pananalangin para sa kanila. Hinihiling niyang batiin nila sa kaniyang pangalan ang mga Kristiyano sa Laodicea, kasama si Nimpas at ang iglesiang nagtitipon sa bahay nito. Pagkatapos basahin nang hayagan ang liham na ito sa kanilang kalagitnaan, dapat nilang tiyaking babasahin din ito sa iglesia ng mga taga-Laodicea, at na ang liham mula sa Laodicea, na ipinapalagay na liham sa mga taga Efeso, ay babasahin sa sarili nilang iglesia. Pinalalakas niya ang loob ni Archipus (na marahil ay naglilingkod habang wala si Epafras) sa gawaing paglilingkod na ibinigay rito, at pagkatapos ay pinatutunayang sa kaniya ang liham sa pamamagitan ng pagsulat ng pagbati sa sarili niyang kamay (1 mga taga-Corinto 16:21 at 2 mga taga-Tesalonica 3:17). Nagtatapos siya sa pagpapalang apostoliko.
7 Para sa mga bagay na may kinalaman sa akin, si Tiquico ang magpapaalam ng mga ito sa inyo. Siya ay isang minamahal na kapatid, tapat na lingkod at kapwa alipin sa Panginoon. 8 Pinapunta ko siya sa inyo para rito, upang malaman ninyo ang mga bagay tungkol sa amin at upang mapalakas niya ang inyong mga puso. 9 Pinapunta ko siya kasama ni Onesimo, ang tapat at minamahal na kapatid, na isa sa inyo. Sasabihin nila sa inyo ang lahat ng nangyari dito.
10 Binabati kayo ni Aristarco na aking kapwa bilanggo, pati na rin si Marcos, ang pinsan ni Barnabas tungkol sa kung saan natanggap ninyo ang mga kautusan, “Kung pupunta siya sa inyo tanggapin ninyo siya,” 11 at si Jesus na tinatawag din nilang Justu. Sila lamang sa pagtutuli ang kapwa ko manggagawa para sa kaharian ng Diyos. Sila ang nakapagbigay ng kaginhawaan sa akin.
12 Binabati kayo ni Epafras. Isa siya sa inyo at isang alipin ni Cristo Jesus. Lagi siyang nagsisikap na manalangin para sa inyo, upang tumayo kayong ganap at punong-puno ng katiyakan sa lahat ng kalooban ng Diyos. 13 Sapagkat naging saksi ako sa kaniya, nagpakahirap siyang gumagawa para sa inyo, para sa mga nasa Laodicea at Hierapolis.
14 Bumabati sa inyo si Demas at si Lucas na minamahal na manggagamot.
15 Batiin mo ang mga kapatid sa Laodicea, si Nimfas at sa iglesiya na nasa kaniyang bahay.
16 Kapag nabasa na ang sulat na ito sa inyo, basahin din ninyo ito sa iglesia ng mga taga-Laodicea at siguraduhin din ninyong nabasa ang liham mula sa Laodicea.
17 Sabihin ninyo kay Archipus, “Tingnan mo ang gawain na iyong natanggap sa Panginoon, na dapat mong tapusin ito.”
18 Ang pagbating ito ay sa pamamagitan ng aking sariling kamay—Pablo. Alalahanin ninyo ang aking mga kadena. Sumainyo nawa ang biyaya.