Sumulat si Pablo sa mga taga Efeso

Isinulat ni Pablo ang kaniyang liham sa mga taga Efeso upang patatagin sila sa pananampalatayang Kristiyano. Sa lubhang nakaaantig na pananalita, inilarawan niya ang awa ng Diyos na ipinakita sa pagtawag sa mga Gentil sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo nang hindi sila ipinapasailalim sa Kautusan ni Moises. At hinimok niya silang mamuhay nang may kabanalan at nang naaayon sa pananampalataya, na hinihingi sa lahat ng tumanggap ng kaalaman tungkol sa kaligtasan.

A.D. 61

Tagalog Unlocked Literal Bible (ULB)

Binati ni Pablo ang mga taga Efeso

Pagkatapos ng kaniyang pagbati, kapuwa sa mga partikular na tao at sa lahat, buong galak na nagpasalamat si Pablo sa Diyos para sa mga espirituwal na pagpapalang ibinigay niya sa mga Gentil, at sa pagtawag sa kanila, ayon sa kaniyang maawaing layunin, upang maging kaniyang piniling bayan, banal at walang kapintasan. Itinalaga na sila noong una upang ampunin bilang kaniyang mga anak sa pamamagitan ng pananampalataya kay Jesus Cristo. Sa pamamagitan ng kaniyang dugo ay tinubos sila at pinatawad ang kanilang mga kasalanan, hindi sa pamamagitan ng Kautusan ni Moises kundi sa pamamagitan ng kaniyang saganang awa. Binigyan niya ang mga apostol ng karunungan sa mga espirituwal na bagay at ng maingat na pagpapasiya sa paggamit nito, at inihayag sa kanila ang hiwaga ng kaniyang kalooban (ang pagtanggap sa mga Gentil sa kaniyang iglesya nang hindi sila ipinapasailalim sa kautusang Judio), at ang plano kung paano titipunin ang mga Judio at mga Gentil sa ilalim ni Jesus Cristo bilang iisang iglesya. Sa pamamagitan ni Cristo ay tinanggap ng mga sumasampalatayang Judio ang espirituwal na manang ipinangako sa mga espirituwal na anak ni Abraham, yamang itinalaga na sila noong una, o muling pinili, ayon sa layunin ng kaniyang sariling kalooban, sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo. Sila, na unang sumampalataya kay Cristo, ay magiging dahilan ng papuri sa kaniyang kaluwalhatian sa pamamagitan ng paghahatid sa sanlibutan ng kaalaman tungkol sa kaligtasan. Sa kaniya ay sumampalataya rin ang mga Gentil nang marinig nila ang salita ng katotohanan mula sa mga apostol. At sa pamamagitan niya ay ibinigay ang Banal na Espiritu, na ipinangako ng Ama, bilang katibayan ng walang hanggang mana ng mga Judio, at ngayon ay ng mga Gentil din, hanggang sa sama-sama nilang makamit ang langit na binili upang maging kanilang pag-aari, sa ikapupuri at ikaluluwalhati ni Cristo.

Mga taga-Efeso 1:1–14

1 Ako si Pablo na Apostol ni Cristo ayon sa kalooban ng Diyos, para sa mga binukod sa Diyos na mga nasa Efeso at mga tapat kay Cristo Jesus.

2 Sumainyo nawa ang biyaya at kapayapaan mula sa Diyos na ating Ama at sa Panginoong Jesu-Cristo.

3 Mapapurihan nawa ang Diyos at Ama ng ating Panginoong Jesu-Cristo. Pinagpala niya tayo ng bawat pagpapalang espirituwal kay Cristo sa kalangitan. 4 Bago likhain ang sanlibutan, pinili na tayo ng Diyos na mga mananampalataya kay Cristo. Pinili niya tayo upang tayo ay maging banal at walang kapintasan sa kaniyang paningin. 5 Dahil sa pag-ibig itinalaga tayo ng Diyos upang ampunin bilang kaniyang sariling mga anak sa pamamagitan ni Jesu-Cristo. Ginawa niya ito sapagkat nasiyahan siyang gawin ang kaniyang nais. 6 Ang naging resulta ay napapurihan ang Diyos sa kaniyang kamangha-manghang biyaya. Kusang loob niya itong ibinigay sa atin sa pamamagitan ng kaniyang pinakamamahal na anak.

7 Sapagkat sa kaniyang pinakamamahal na anak, nagkaroon tayo ng katubusan sa pamamagitan ng kaniyang dugo, ang kapatawaran ng mga kasalanan. Nagkaroon tayo nito dahil sa yaman ng kaniyang biyaya. 8 Ginawa niyang masagana ang kaniyang biyaya para sa atin nang buong karunungan at kaalamann. 9 Ipinaalam sa atin ng Diyos ang hiwaga ng kaniyang kalooban, ayon sa kaniyang nais na kaniyang ipinakita kay Cristo. 10 Kapag naganap na ang panahon para sa kaniyang kalooban, sama-samang dadalhin ng Diyos ang lahat ng mga bagay sa langit at sa lupa kay Cristo.

11 Pinili tayo kay Cristo at napagpasyahan noon pa man. Ito ay ayon sa kalooban ng gumawa ng lahat ng bagay sa pamamagitan ng layunin ng kaniyang kalooban. 12 Ginawa ito ng Diyos upang tayo ay mamuhay sa pagpuri ng kaniyang kaluwalhatian. Tayo ang nauna na nagkaroon ng tiwala kay Cristo.

13 Dahil kay Cristo kaya napakinggan din ninyo ang salita ng katotohanan, ang ebanghelyo ng inyong kaligtasan sa pamamagitan ni Cristo. Dahil sa kaniya kayo rin ay nanampalataya at tinatakan sa pinangakong Banal na Espiritu. 14 Ang Espiritu ang katibayan ng ating pamana hanggang sa makamtan ang pangako. Para ito sa ikapupuri ng kaniyang kaluwalhatian.

Nanalangin si Pablo para sa Kanilang Pagkaunawa

Nagpasalamat si Pablo sa Diyos para sa kanilang pagbabalik-loob, at nanalangin na lalo silang maliwanagan sa kaalaman ng katotohanan at lubusang maunawaan ang mga pagpapala ng ebanghelyo at ang maluwalhating May-akda nito. Sa pamamagitan ng kaniyang kapangyarihan ay ibinangon si Cristo mula sa mga patay at itinaas sa pinakamataas na katayuan at pamamahala sa sanlibutang ito at sa sanlibutang darating. Ang lahat ng bagay ay ipinasailalim sa kaniya para sa ikabubuti ng iglesya, na higit na partikular na itinuturing bilang kaniyang katawan, at siya ang pinakamataas na Ulo nito. Tinatanggap ng iglesya ang kabuuan ng mga espirituwal na kaloob at biyaya nito mula sa kaniya na pumupuno sa lahat ng tao sa lahat ng lugar, at siyang lahat sa lahat.

Mga taga-Efeso 1:15–23

15 Dahil dito, mula noong panahon na napakinggan ko ang tungkol sa inyong pananampalataya sa Panginoong Jesus at tungkol sa inyong pag-ibig sa mga binukod para sa kaniya, 16 Hindi ako tumigil sa pagpapasalamat sa Diyos tungkol sa inyo at pagbanggit sa inyo sa aking mga panalangin. 17 Ipinapanalangin ko na ang Diyos ng ating Panginoong Jesu-Cristo, ang Ama ng kaluwalhatian, ay magbigay sa inyo ng espiritu ng karunungan at kapahayagan ng kaniyang kaalaman.

18 Ipinapanalangin ko na ang mga mata ng inyong puso ay maliwanagan upang malaman ninyo kung ano ang inaasahan ng ating pagkakatawag. Ipinapanalangin ko na malaman ninyo ang yaman ng kaluwalhatian ng kaniyang pamana sa kanila na binukod para sa kaniya. 19 Ipinapanalangin ko na malaman ninyo ang hindi masukat na kadakilaan ng kaniyang kapangyarihan sa atin na mga nanampalataya. Ang kadakilaang ito ay ayon sa pagkilos sa kalakasan ng kaniyang kapangyarihan. 20 Ito ang kapangyarihan na kumilos kay Cristo noong siya ay binuhay ng Diyos mula sa mga patay at pinaupo siya sa kaniyang kanang kamay sa kalangitan. 21 Pinaupo niya si Cristo na pinakamataas sa lahat ng kapamahalaan, kapangyarihan, pamunuan, at bawat pangalan na pinangalanan. Pinaupo niya si Cristo hindi lamang sa panahong ito, kundi maging sa panahong darating.

22 Pinailalim ng Dios ang lahat sa paanan ni Cristo. Ginawa niya siyang ulo sa lahat ng nasa iglesia. 23 Ang iglesiya ay ang kaniyang katawan, ang kapuspusan niya na pumupuno sa lahat ng mga bagay sa lahat ng mga kaparaanan.

Naligtas sa Pamamagitan ng Pananampalataya, Hindi ng Kautusan o Sariling Merito

Upang pukawin ang pasasalamat ng mga taga Efeso, ipinaalala ni Pablo sa kanila ang pag-ibig ni Cristo, na nagbigay-buhay sa kanila, o pumuno sa kanila ng kaniyang biyaya, noong patay sila sa mga pagsuway at kasalanan. Inilarawan niya ang kanilang pagkatao at asal noong sila ay mga pagano. Pagkatapos, sa ngalan ng mga Judiong nagbalik-loob, inamin niyang sila rin, bago ang kanilang pagbabalik-loob, ay namuhay sa gayong paraan, kaya sila, gayundin ang mga Gentil, ay likas na naging mga anak ng poot. Ngunit ang Diyos, sa kaniyang dakilang awa at sa kaniyang sariling biyayang walang bayad, ay naglaan ng paraan para sa kanilang kaligtasan at nagbigay-buhay sa kanila: binigyan niya ng buhay kay Cristo kapuwa ang mga Judio at mga Gentil, mula sa kamatayan ng kasalanan tungo sa buhay ng katuwiran. Sama-sama niya silang ibinangon, na sa pamamagitan ng muling pagkabuhay ni Cristo ay binigyan sila ng paunang karanasan ng sarili nilang muling pagkabuhay, at sa pamamagitan ng kaniyang pagkataas ay binigyan sila ng pag-asang sa pamamagitan niya ay matatanggap sila sa mga makalangit na dako. Dito ay ipinakita niya ang walang kapantay na kasaganaan ng kaniyang awa at pagpapatawad sa pamamagitan ni Cristo Jesus. Sapagkat sa awa ng Diyos, sa pamamagitan ng pananampalataya, sila ay naligtas: hindi sa mga gawa ng Kautusan ni Moises, o sa anumang sarili nilang merito, “upang walang sinumang makapagmalaki,” kundi sa pamamagitan ng walang bayad na kaloob at kalooban ng Diyos. Sapagkat sila ay kaniyang gawa, na nilikha niya kay Cristo Jesus para sa mabubuting gawa, na ipinasiya na ng Diyos noong una na magkaroon sila ng kakayahang gawin sa pamamagitan ng pagkilos ng kaniyang Banal na Espiritu.

Mga taga-Efeso 2:1–10

1 Para sa inyo, kayo ay mga patay sa inyong mga pagkakasala at mga kasalanan. 2 Sa ganito rin kayo minsang lumakad ayon sa panahon ng mundong ito. Lumalakad kayo ayon sa kapangyarihan ng namumuno sa hangin. Ito ang kaniyang espiritu na gumagawa sa mga anak ng pagsuway. 3 Tayong lahat ay minsan ding naging katulad ng mga hindi mananampalataya. Gumagawa tayo ayon sa mga masasamang nasa ng ating laman. Ginagawa natin ang kagustuhan ng laman at ng isip. Likas tayong mga anak ng poot katulad ng iba.

4 Ngunit sagana ang Diyos sa habag dahil sa kaniyang dakilang pagmamahal kung saan minahal niya tayo. 5 Habang tayo ay patay sa pagkakasala, dinala niya tayo sa bagong buhay kay Cristo. Naligtas tayo sa pamamagitan ng biyaya ng Diyos. 6 Magkakasama tayong binuhay ng Diyos at magkakasama tayong pinaupo ni Cristo Jesus sa kalangitan. 7 Ginawa niya ito upang sa darating na panahon, maipakita niya sa atin ang kaniyang dakila at masaganang biyaya. Ipinakita niya ito sa atin sa pamamagitan ng kaniyang kabutihan kay Cristo Jesus.

8 Sapagkat sa biyaya kayo ay naligtas sa pamamagitan ng pananampalataya. At hindi ito nagmula sa amin, kaloob ito ng Diyos. 9 Hindi ito dahil sa mga gawa. Bilang resulta, walang sinuman ang maaaring magmalaki. 10 Sapagkat tayo ay ginawa ng Diyos, nilikha kay Cristo Jesus upang gumawa ng mga mabubuting gawa. Ito ang mga gawa na matagal ng binalak ng Diyos para sa atin, upang makalakad tayo sa mga ito.

Ginawang Iisang Iglesya kay Cristo ang mga Judio at mga Gentil

Matapos ilarawan ang makasalanang kalagayan ng Judio at Gentil, hiniling ni Pablo sa mga Gentil na alalahanin na bago ang kanilang pagbabalik-loob ay wala silang kaalaman tungkol kay Cristo. Hindi sila kasama sa mga pribilehiyo ng bayang Judio, walang bahagi sa tipan ng pangakong ginawa kay Abraham, walang matibay na pag-asa sa kapatawaran ng mga kasalanan o sa kawalang-kamatayan ng kaluluwa, at walang Diyos sa sanlibutan. Ngunit ngayon, sa pamamagitan ng pananampalataya kay Cristo, inilapit ng Diyos sa pamamagitan ng dugo ni Cristo ang mga dating malayo sa tipan ng pangako. Namatay si Cristo para sa Judio at Gentil at naging handog para sa kapayapaan, at binuo niya ang iisang iglesya mula sa mga mananampalataya ng dalawang bayan. Sa pamamagitan ng kaniyang kamatayan sa laman ay pinawalang-bisa niya ang mga tuntuning Judio na naghihiwalay sa kanila at naging sanhi ng kanilang alitan. Pinag-isa niya silang dalawa sa kaniyang sarili bilang isang bagong tao, o isang bagong katawan, na nagdudulot ng kapayapaan sa pagitan nila, upang maipagkasundo niya silang dalawa sa Diyos sa pamamagitan ng handog na pantubos ng kaniyang katawan, matapos niyang patayin, o wasakin, ang alitan sa pagitan ng Diyos at ng tao na dulot ng kasalanan. Pagkatapos ng kaniyang muling pagkabuhay ay ipinangaral niya, sa pamamagitan ng kaniyang mga apostol, ang kapayapaan at pakikipagkasundo sa Judio at Gentil, at sa pamamagitan niya ay kapuwa sila makalalapit sa iisang Ama sa pamamagitan ng iisang Banal na Espiritu. Ang mga Gentil ay hindi na mga dayuhan kundi kaisa na ng mga Judio, at tinanggap upang magtamasa ng gayunding mga pribilehiyo gaya ng kaniyang banal na bayan. Kabilang sila sa kaniyang sambahayan, o nakikitang iglesya, na itinayo sa turo ng mga propeta sa lumang kaayusan at ng mga apostol sa bago, na si Jesus Cristo mismo ang batong panulok, na nagdurugtong sa mga Judio at mga Gentil sa iisang gusali. Sa kaniya, ang gusali, na binubuo ng mga Judio at mga Gentil na pinag-ugnay, ay lumalaki sa pagdaragdag ng mga bagong nagbabalik-loob upang maging banal na templo ng Diyos. At sa pamamagitan ni Cristo, sila na kaniyang mga kapatid ay sama-samang itinatayo upang maging tahanan ng Diyos, na ang kaniyang Espiritu ay nananahan sa kanila.

Mga taga-Efeso 2:11–22

11 Kaya tandaan ninyo na minsan kayo ay naging mga Gentil sa laman. Tinawag kayong “di tuli” sa tinatawag na pagtutuli sa laman na ginawa sa pamamagitan ng kamay ng mga tao. 12 Sapagkat hiwalay kayo kay Cristo sa panahong iyon. Kayo ay mga dayuhan sa mga taga-Israel. Hindi kayo kilala sa tipan ng pangako. Wala kayong katiyakan tungkol sa hinaharap. Wala kayong Diyos sa mundo. 13 Ngunit ngayon kay Cristo Jesus, kayong minsan na napalayo mula sa Diyos ay nailapit sa Diyos sa pamamagitan ng dugo ni Cristo.

14 Sapagkat siya ang ating kapayapaan. Ginawa niyang isa ang dalawa. Sa pamamagitan ng kaniyang laman sinira niya ang pader ng pagkakabaha-bahagi na humati sa atin, ang poot. 15 Binuwag niya ang mga batas ng kautusan at mga alituntunin upang maaari siyang makalikha sa kaniyang sarili ng isang bagong tao. Gumawa siya ng kapayapaan. 16 Ginawa niya ito upang ipagkasundo ang dalawa sa iisang katawan sa Diyos sa pamamagitan ng krus. Sa krus inilagay niya sa kamatayan ang poot.

17 Dumating si Jesus at nagpahayag ng kapayapaan sa inyo na mga nasa malayo at kapayapaan sa mga nasa malapit. 18 Sapagkat sa pamamagitan ni Jesus mayroon tayo parehong daan sa iisang Espiritu patungo sa Ama.

19 Kaya ngayon kayong mga Gentil hindi na kayo mga dayuhan at hindi kilala. Sa halip kayo ay mga kapwa mamamayan kasama ng mga pinili para sa Diyos at mga kasapi ng sambahayan ng Diyos. 20 Itinayo kayo sa pundasyon ng mga apostol at mga propeta. Si Cristo Jesus ang batong panulukan. 21 Sa kaniya nagkakaugnay-ugnay ang buong gusali at lumalago bilang isang templo sa Panginoon. 22 Dahil sa kaniya kaya kayo din ay magkakasamang itinayo bilang isang tahanan para sa Diyos sa Espiritu.