Pag-ibig na Pinatutunayan sa Gawa, Hindi sa Salita

Hinihimok sila ni Juan na huwag masiyahan sa pagtanggap sa mga dakilang aral na ito, o sa hungkag na pag-aangkin ng pag-ibig, kundi patunayan sa kanilang mga gawa na kumbinsido silang totoo ang mga ito. Ang pag-ibig sa Diyos at sa kapwa ang pinakatiyak na pagsubok na taglay ng mga Kristiyano sa katotohanan ng kanilang relihiyon, at ang patunay na ito ang magbibigay sa kanila ng katiyakang matuwid ang kanilang mga puso sa kaniyang paningin. Kung hinahatulan sila ng kanilang budhi dahil sa kanilang kakulangan sa pag-ibig sa kapatid at pagkakawanggawa, lalo pa silang hahatulan ng Diyos, na mas dakila kaysa sa kanilang puso at nakikita ang lahat ng lihim nito. Ngunit kung hindi sila hinahatulan ng kanilang budhi, may pagtitiwala sila sa harap ng Diyos, at alam nilang anuman ang kanilang hingin ay tatanggapin nila, hangga't naaayon ito sa kanilang sariling ikabubuti, sapagkat tinutupad nila ang kaniyang mga utos at ginagawa ang itinuturing nilang kalugud-lugod sa kaniyang paningin. At ito ang dakila at bagong utos ng Diyos: na sumampalataya sila sa kaniyang Anak na si Jesus Cristo, at sa pamamagitan ng kaniyang Banal na Espiritu ay makayang mag-ibigan sa isa't isa, gaya ng iniutos sa kanila ni Cristo sa pamamagitan ng kaniyang sariling halimbawa. Ang mga tumutupad sa mga utos ng Diyos ay namumuhay sa pakikisama sa Ama at sa Anak sa pamamagitan ng kaniyang Espiritu, at alam nilang nananahan ang Diyos sa kanila dahil sa patotoo ng kaniyang Espiritu at sa impluwensiya nito sa kanilang mga puso at buhay (ihambing sa Juan 14:23).

A.D. 96

Tagalog Unlocked Literal Bible (ULB)

1 Juan 3:18–24

18 Mga minamahal kong mga anak, huwag tayong magmahal sa salita o sa dila, pero sa mga gawa at katotohanan. 19 Sa pamamagitan nito alam natin na tayo ay nasa katotohanan at tinitiyak natin ang ating mga puso sa kanyang harapan. 20 Sapagkat kapag sinusumpa tayo ng ating mga puso, mas dakila ang Diyos kaysa sa ating mga puso, at alam niya ang lahat ng mga bagay.

21 Mga minamahal, kapag hindi tayo isinisumpa ng mga puso natin, may kapanatagan tayo sa Diyos. 22 At anuman ang hihilingin natin, matatanggap natin mula sa kanya, dahil pinanatili natin ang kanyang mga kautusan at ginagawa ang mga bagay na kalugud-lugod sa kanyang paningin. 23 At ito ang kanyang kautusan - na tayo ay dapat maniwala sa pangalan ng kanyang Anak na si Jesu-Cristo at mahalin ang bawat isa - gaya ng ibinigay niyang kautusan sa atin. 24 Siya na pinapanatili ang kautusan ng Diyos ay nananatili sa kanya, at ang Diyos ay nananatili sa kanya. At sa pamamagitan nito alam natin na siya ay nananatili sa atin, sa pamamagitan ng Espiritu na ibinigay niya sa atin.

Subukin ang Bawat Gurong Nag-aangking Taglay ang Espiritu

Hinihimok sila ni Juan na huwag maniwala sa bawat gurong nag-aangking kinasihan ng Diyos, kundi subukin ang mga ito, sapagkat maraming huwad na guro ang lumabas sa sanlibutan. Ang mga may Espiritu ng Diyos ay nakikilala sa paninindigang si Jesus ang Cristo na naparito sa laman (1 taga-Corinto 12:3). Ang bawat gurong nagkakailang si Jesus Cristo ay naparito sa laman ay hindi mula sa Diyos, kundi kabilang sa anticristo, o sa mga manlilinlang na inihula (Marcos 24:24). Ngunit sa ilalim ng impluwensiya ng Espiritu ng Diyos, napagtagumpayan nila ang mga turo ng mga mapagpanggap na ito, sapagkat ang Espiritu ng Diyos na nasa kanila ay mas dakila kaysa sa espiritu ng masama na nasa sanlibutan. Hinahangad lamang ng mga gurong ito ang mga bagay ng sanlibutang ito, pinamamahalaan ng makamundong prinsipyo, at pinakikinggan sila ng mga taong makamundo. Ngunit ang mga apostol ay mula sa Diyos, ginagabayan ng espirituwal na prinsipyo, at tinatanggap ng mga may espirituwal na pagkakilala ang kanilang turo. Sa kanilang buhay at mga turo ay makikilala ang mga tunay at ang mga huwad na guro.

1 Juan 4:1–6

1 Minamahal, huwag maniwala sa bawat espiritu, pero suriin ang mga espiritu upang makita kung sila ay sa Diyos, dahil maraming mga bulaang propeta ang nagsilabasan sa mundo. 2 Sa paraang ito malalaman mo ang Espiritu ng Diyos — ang bawat espiritu na kinikilala si Jesu-Cristo na nagkatawang tao ay sa Diyos, 3 at bawat espiritu na hindi kinikilala si Jesus ay hindi sa Diyos. Ito ang espiritu ng antikristo, na inyong narinig na darating, at ngayon ay nasa mundo na.

4 Kayo ay sa Diyos, minamahal kong mga anak, at napagtagumpayan sila dahil ang siyang sumasainyo ay mas dakila kaysa siyang nasa mundo. 5 Sila ay makamundo, kaya't ang sinasabi nila ay para sa mundo, at ang mundo ay nakikinig sa kanila. 6 Tayo ay sa Diyos. Siyang nakakakilala sa Diyos ay nakikinig sa atin. Siyang hindi nasa Diyos ay hindi nakikinig sa atin. Sa pamamagitan nito nalalaman natin ang espiritu ng katotohan at ang espiritu ng kamalian.

Ang Diyos ay Pag-ibig, at ang Pag-ibig ay Mula sa Diyos

Marahil ay kinokondena ni Juan ang mga naggigiit na sapat na ang kaalamang nakabatay sa haka-haka, kaya hinihimok niya silang isagawa ang pag-ibig sa isa't isa, na nagmumula sa Espiritu ng Diyos. Sapagkat ang bawat pinamamahalaan ng banal na prinsipyong ito ng pag-ibig ay isinilang ng Diyos, espirituwal na ipinanganak na muli, at ginawang kabahagi ng kaniyang kalikasan. Ang sinumang hindi umiibig ay walang kaalaman sa banal na kalikasan ng Diyos, na ang pinakadiwa ay pag-ibig. Ang walang hangganang pag-ibig ng Diyos ay nahayag sa pagkakatawang-tao ng kaniyang kaisa-isang Anak, na namatay para sa sangkatauhan at naging handog na pambayad-sala para sa kanilang mga kasalanan, upang mabuhay sila sa pamamagitan niya. Wala pang sinumang nakakita sa Diyos, sapagkat hindi siya madarama ng mga pandama; ngunit kung nag-iibigan sila sa isa't isa, nananahan ang Diyos sa kanila sa pamamagitan ng kaniyang Espiritu, nagiging ganap ang kaniyang pag-ibig sa kanila, at sa katibayang ito ng kaniyang Espiritu ay nakatitiyak silang nananahan ang Diyos sa kanila. Ang mga apostol, na nakakita kay Jesus Cristo na nahayag sa laman at sa kaniyang ginawa para sa kaligtasan ng sangkatauhan, ay nagpapatotoong isinugo ng Ama ang Anak sa laman upang maging tagapagligtas ng sanlibutan. Ang sinumang kumikilala sa katotohanan ng pagkakatawang-tao at pagka-Diyos ni Cristo (na itinanggi ng marami), ang Diyos ay nananahang kasama niya sa pamamagitan ng Espiritu, at siya ay nananahan sa Diyos. Nasaksihan nila ang dakilang pag-ibig ng Diyos sa sangkatauhan sa pagsusugo niya sa kaniyang Anak upang mamatay sa laman. Ang Diyos ay pag-ibig, at ang sinumang namumuhay sa pag-ibig sa Diyos at sa kapwa ay puspos ng Diyos, sapagkat ang Diyos ang pinakadiwa ng pag-ibig. Nagiging ganap ang pag-ibig sa pag-uugnay ng Diyos sa tao sa kaniyang sarili sa pamamagitan ng kaniyang Banal na Espiritu, at ang pagkakaisang ito ay nagbibigay sa tao ng pagtitiwala sa araw ng paghuhukom at pumapawi sa lahat ng kaniyang takot. Ang natatakot ay hindi pa tumatanggap ng kapuspusan ng pag-ibig sa Diyos at sa kapwa na nagmumula sa Diyos at siyang namamalaging patotoo ng Espiritu, na nagpapanibago sa larawan ng Diyos sa tao. Ang pag-ibig ng sangkatauhan sa Diyos ay nagmumula sa pag-ibig na ipinakita sa kanila ng Diyos. Kaya ang sinumang nag-aangking umiibig sa Diyos ngunit napopoot sa kaniyang kapatid, na nakita niya ang mga kahusayan at mabubuting katangian kaya likas na nanaising ibigin, ay hindi maaaring umibig sa Diyos, na ang mga kasakdalan ay hindi nakikita. Iniutos din ng Diyos na patunayan nila ang kanilang pag-ibig sa kaniya sa pamamagitan ng kanilang pag-ibig sa sangkatauhan.

1 Juan 4:7–21

7 Minamahal, mahalin natin ang isa't isa, dahil ang pag-ibig ay sa Diyos, at lahat ng nagmamahal ay pinanganak sa Diyos at kilala ang Diyos. 8 Ang taong hindi nagmamahal ay hindi kilala ang Diyos, dahil ang Diyos ay pag-ibig.

9 Sa pamamagitan nito ang pag-ibig ng Diyos ay nahayag sa atin, na pinadala ng Diyos ang kanyang bugtong na anak sa mundo upang tayo ay maaring mabuhay sa pamamagitan niya. 10 Sa ganito ang pag-ibig, hindi dahil minahal natin siya, kundi minahal niya tayo, at pinadala niya ang kanyang Anak na maging kabayaran ng ating mga kasalanan.

11 Minamahal, kung tayo'y lubos na minahal ng Diyos, nararapat din nating mahalin ang bawat isa. 12 Walang sinuman ang nakakita kailanman sa Diyos. Kung mahal natin ang isa't isa, ang Diyos ay mananatili sa atin at ang pag-ibig niya ay lubos na nasa atin. 13 Sa pamamagitan nito malalaman natin na tayo ay nananatili sa kanya at siya sa atin, dahil binigay niya sa atin ang kanyang Espiritu. 14 At nakita natin at nasaksihan na ipinadala ng Ama ang kanyang anak upang maging tagapagligtas ng mundo.

15 Sinuman ang kumikilala na si Jesu-Cristo ay ang Anak ng Diyos, ang Diyos ay nananatili sa kanya at siya sa Diyos. 16 At alam natin at pinaniwalaan ang pag-ibig na mayroon ang Diyos na nasa sa atin. Ang Diyos ay pag-ibig, at siyang nananatili sa pag-ibig ay nananatili sa Diyos, at ang Diyos ay nananatili sa kanya. 17 Sa ganito ang pagmamahal ay ginawang lubos sa atin, nang sa gayon tayo ay maaring magkaroon ng kasiguraduhan sa araw ng paghuhukom, dahil gaya niya, gayon din tayo sa mundong ito.

18 Walang anumang takot sa pag-ibig. Pero ang pag-ibig na lubos ay inaalis ang takot, dahil ang takot ay may kinalaman sa kaparusahan. Pero kung sinuman ang siyang natatakot ay hindi nagawang lubos sa pag-ibig. 19 Nagmamahal tayo dahil minahal muna tayo ng Diyos.

20 Kung sinuman ang nagsasabi, “Mahal ko ang Diyos” pero kinapopootan ang kanyang kapatid siya ay isang sinungaling. Pagkat ang sinuman na hindi umiibig sa kanyang kapatid, na kanyang nakikita, ay hindi umiibig sa Diyos, na hindi niya nakikita. 21 At ito ang kautusan na mayroon tayo mula sa kanya: Kung sinuman ang nagmamahal sa Diyos ay dapat ding mahalin ang kanyang kapatid.

Ang Tatlong Nagpapatotoo Tungkol sa Anak

Ipinahahayag ni Juan na ang bawat sumasampalatayang si Jesus ang Cristo ay ipinanganak ng Diyos sa pamamagitan ng impluwensiya ng kanyang Espiritu, at pinagtitibay niyang ang mga umiibig sa Diyos, na kanilang espirituwal na Ama, ay dapat ding umibig sa kanyang mga anak. Ang pinakamainam na pagsubok sa kanilang sariling pananampalataya ay ang alamin kung ang kanilang pag-ibig sa mga anak ng Diyos ay nagmumula sa tamang simulain: sa pag-ibig sa Diyos at pagsunod sa kanyang mga utos, na hindi mabigat para sa mga umiibig sa Diyos. Ang mga muling ipinanganak sa espiritu ay may kakayahang madaig ang lahat ng tukso ng sanlibutan sa pamamagitan ng tunay na pananampalataya sa Anak ng Diyos. Ito ang Jesus na, sa anyong tao, ay napatunayang siyang ipinangakong Mesias sa pamamagitan ng tubig sa kanyang bautismo, ng isang tinig mula sa langit, at ng nakikitang pagbaba ng Banal na Espiritu; at hindi lamang sa pamamagitan ng tubig, kundi ng dugo rin, sa pamamagitan ng paghahandog ng kanyang pagkatao, nang ang Espiritu ring iyon ay nagpatotoo sa kanyang pagka-Diyos at sa katuparan ng lahat ng propesiya sa pamamagitan ng kanyang muling pagkabuhay; at hindi maaaring manlinlang ang Espiritu. May tatlong nagpapatotoo sa langit: ang Ama, sa pamamagitan ng pagtanggap sa handog ng kanyang Anak para sa pagbabayad-sala; ang Salita, na inihaharap ang kanyang katawang ipinako sa krus sa harap ng trono ng Diyos; at ang Banal na Espiritu, na sa pamamagitan niya ay ipinaglihi ang Salita at naging tao. Ang tatlong ito ay iisa sa pagkakaisa ng kanilang layunin at sa pagka-Diyos ng kanilang kalikasan. At may tatlong nagpapatotoo sa lupa. Ang una ay ang Banal na Espiritu, sa pamamagitan ng kanyang mapaghimala at nagpapabanal na impluwensiya, at ng nakasulat na salita. Ang ikalawa ay ang tubig ng bautismo, na sa pamamagitan nito ay tinatanggap ang sangkatauhan sa pamilya ng Diyos, ang nakikitang iglesya, at tumatanggap ng bago at espirituwal na kapanganakan. Ang ikatlo ay ang dugo ni Cristo, na kinakatawan sa Eukaristiya at nagpapahayag ng paghahandog ng kanyang pagkatao, na sa pamamagitan nito ay nakakamit ang bago at walang hanggang buhay. Ang tatlong ito ay patuloy na nagpapatotoo sa lupa tungkol sa kapangyarihan ng kamatayan ni Cristo, at sa kanyang pagkatao at pagka-Diyos. Kung tinatanggap ang patotoo ng tao (Deuteronomio 17:6), higit na dakila ang patotoo ng Diyos; sapagkat ang sinumang may pananampalataya sa Diyos ay magkakaroon sa kanyang sarili ng patotoo ng Espiritu, na nagpapanibago sa kanyang buong kalikasan. Ngunit ang sinumang hindi sumasampalataya ay ginagawang sinungaling ang Diyos, dahil tumatanggi siyang paniwalaan ang patotoong ibinigay ng Diyos sa kanyang mga propesiya at kamangha-manghang pakikialam upang pagtibayin ang pagka-Diyos ni Cristo. Ang patotoong ibinibigay ng tatlo sa langit at ng tatlo sa lupa ay na bibigyan ng Diyos ang sangkatauhan ng buhay na walang hanggan sa pamamagitan ng kanyang Anak. Ang sinumang umaayon sa larawan ni Cristo, na inihahandog ang laman (dugo), ay may makalangit na buhay na nagsimula na sa kanya; at ang sinumang hindi umaayon sa larawang iyon ay walang dahilan upang asahan ang buhay na walang hanggan na nakamit sa pamamagitan ni Cristo.

1 Juan 5:1–12

1 Kung sinuman ang naniniwala na si Jesus ay ang Cristo na ipinanganak sa Diyos. At kung sinuman ang nagmamahal sa kanya na nagmula sa Ama ay minamahal din ang kanyang mga anak. 2 Sa pamamagitan nito malalaman natin na mahal natin ang mga anak ng Diyos-kung mahal natin ang Diyos at ginagawa ang kanyang mga kautusan. 3 Sapagkat ito ang pagmamahal para sa Diyos-nananatili tayo sa kanyang mga kautusan. At ang kanyang mga kautusan ay hindi pasanin. 4 Ang sinumang ipinanganak sa Diyos ay napagtagumpayan ang mundo. At ito ang pagwawagi na napagtagumpayan ng mundo, kahit ang ating pananampalataya.

5 Sino ba siyang napapagtagumpayan ang mundo? Siya na naniniwala na si Jesus ay ang Anak ng Diyos. 6 Ito ang siya na dumating sa pamamagitan ng tubig at dugo-Jesu-Cristo. Siya ay dumating hindi lamang sa pamamagitan ng tubig, kundi sa pamamagitan ng tubig at dugo. 7 Sapagkat mayroong tatlo na siyang nagpapatunay 8 ang Espiritu, ang tubig at ang dugo. Ang tatlong ito ay nagkakasundo.

9 Kung tinatanggap natin ang patotoo ng tao, ang patotoo ng Diyos ay mas dakila. Sapagkat ang patotoo ng Diyos ay ito- na siya'y nagdala ng patunay patungkol sa kanyang Anak. 10 Siya na naniniwala sa Anak ng Diyos ay may patotoo sa kanyang sarili. Sinumang hindi naniniwala sa Diyos ay ginawa siyang sinungaling, dahil hindi siya naniwala sa patotoo na binigay ng Diyos patungkol sa kanyang Anak.

11 At ang patotoo ay ito- na tayo ay binigyan ng Diyos ng buhay na walang hanggan, at ang buhay na ito ay nasa kanyang Anak. 12 Siya na pinananahanan ng Anak ay may buhay. Siya na hindi pinananahanan ng Anak ng Diyos ay walang buhay.

Panalanging May Pagtitiwala at ang Kasalanang Humahantong sa Kamatayan

Isinusulat ni Juan ang mga bagay na ito sa kanila upang malaman nila kung nasa kanilang sarili ang patotoo ng Espiritu sa pamamagitan ng bagong kapanganakang dulot nito, at upang magpatuloy sila sa pananampalataya sa Anak ng Diyos. At ito ang dakilang pribilehiyo ng kanilang pananampalataya: kung idinadalangin nila ang anumang naaayon sa ipinahayag na kalooban ng Diyos, pakikinggan sila ng Diyos at ipagkakaloob ang kanilang mga kahilingan. Kung nakikita ng sinuman ang kanyang kapatid na nagdurusa dahil sa isang kasalanang bunga ng kahinaan o kamangmangan, dapat siyang manalangin sa Diyos para sa kapatawaran at pagpapanumbalik nito. Ngunit may kasalanang humahantong sa kamatayan: ang kasalanan ng pagtalikod sa Kristiyanismo, o ang lubusan at kusang pagtanggi rito, na walang saysay na ipanalangin, sapagkat tinatanggihan ng mga gumagawa nito ang tanging kondisyon ng kaligtasan. Ang bawat gawang di-matuwid ay kasalanan, dahil paglabag ito sa kautusan ng Diyos, at nararapat sa kamatayan sa buhay na ito; ngunit ang mga kasalanang hindi mapangahas at sinasadya ay dapat ipanalangin, at kung may pagsisisi ay maaasahan ang kapatawaran. Ang mga muling ipinanganak sa pamamagitan ng Banal na Espiritu ay hindi nagpapatuloy sa kasalanan, dahil iniingatan sila ng banal na biyaya mula sa mga pag-atake ng diyablo, upang hindi niya sila maalipin. Tinitiyak sa mga Kristiyano ng impluwensiya ng Espiritu na sila ay ipinanganak ng Diyos; ngunit ang sanlibutan (ang mga taong hindi pa naipanganak na muli at masasama) ay nananatiling sugatan at patay sa ilalim ng pamamahala ng masama. Ngunit alam ng mga Kristiyano na ang Anak ng Diyos ay nagkatawang-tao at nagbigay sa kanila ng espirituwal na pagkaunawa, upang makilala nila ang tunay na Diyos at makaisa siya sa pamamagitan ni Jesus Cristo, na nakikibahagi sa tunay na pagka-Diyos ng kanyang Ama at nagbibigay ng buhay na walang hanggan sa mga nakikiisa sa kanya sa pamamagitan ng kanyang Espiritu. Dahil dito, hinihimok sila ni Juan, bilang mga minamahal na anak, na ingatan ang kanilang sarili mula sa pagtalikod, o sa anumang huwad na pagsamba, at sa lahat ng maglalayo sa kanilang pagmamahal at pagsamba mula sa tunay na Diyos, na makapag-iingat sa kanila tungo sa buhay na walang hanggan.

1 Juan 5:13–21

13 Ang mga bagay na ito ay sinulat ko sa inyo para malaman ninyo na mayroon kayong buhay na walang hanggan-sa inyo na naniniwala sa pangalan ng Anak ng Diyos. 14 At ito ang pananalig na mayroon tayo sa kanyang harapan, na kung anuman ang hilingin natin ayon sa kanyang kalooban, naririnig niya tayo. 15 At kung alam natin na pinapakinggan niya tayo-anuman ang hiling natin sa kanya-alam nating mayroon na tayo ng anumang hiniling natin sa kanya.

16 Kung sinuman ang nakakakita sa kanyang kapatid na gumagawa ng kasalanan na hindi humahantong sa kamatayan, kailangan niya manalangin at siya ay bibigyan ng Diyos ng buhay. Ang tinutukoy ko ay ang pagkakasala na hindi nagdadala sa kamatayan. Mayroong kasalanan na nagdadala sa kamatayan-hindi ko sinasabi na kailangan niyang ipanalangin ang tungkol doon. 17 Lahat ng hindi matuwid ay kasalanan- pero may kasalanan na hindi nagdadala sa kamatayan.

18 Alam natin na kung sinuman ang ipinanganak sa Diyos ay hindi nagkakasala. Pero siya na ipinanganak sa Diyos ay iniingatan niya, at hindi siya mapipinsala ng masama. 19 Alam natin na tayo ay sa Diyos, at alam natin na ang buong mundo ay nasa ilalim ng kapangyarihan ng masama. 20 Pero alam natin na ang Anak ng Diyos ay dumating at binigyan tayo ng kaunawaan, na kilala natin siya na totoo, at tayo ay nasa kanya na siyang totoo- kahit na sa kanyang Anak na si Jesu-Cristo. Siya ang totoong Diyos at buhay na walang hanggan.

21 Minamahal kong mga anak, lumayo kayo sa mga diyos-dyosan.