യാക്കോബ് യെഹൂദരായ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് എഴുതുന്നു

യാക്കോബ് യെഹൂദരായ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് പൊതുവായി തന്റെ കത്ത് എഴുതുന്നു. അക്കാലത്തെ സാധാരണമായ തിന്മകൾക്കെതിരെ അദ്ദേഹം അവർക്ക് മുന്നറിയിപ്പു നൽകുകയും, നീതീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പൗലോസിന്റെ ഉപദേശം തെറ്റായി വായിച്ചതിനാൽ പലരും അകപ്പെട്ട തെറ്റുകൾ തിരുത്തുകയും, വിവിധ കടമകൾ നിർവഹിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ക്രി.പി. 62

Biblica® Open Malayalam Contemporary Version™ (OMCV)

യാക്കോബ് പന്ത്രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നു

ചിതറിപ്പാർക്കുന്ന അവസ്ഥയിലുള്ള പന്ത്രണ്ടു ഗോത്രങ്ങളെ, വിശേഷാൽ യെഹൂദരായ ക്രിസ്ത്യാനികളെ, സകല ആരോഗ്യവും ഐശ്വര്യവും ആശംസിച്ചുകൊണ്ട് യാക്കോബ് സംബോധനചെയ്യുന്നു. മോശയുടെ ന്യായപ്രമാണം അനുസരിക്കുന്നതിനോടും അനുസരിക്കാതിരിക്കുന്നതിനോടും ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്ന പ്രതിഫലങ്ങളും ശിക്ഷകളും അവർക്കു ബാധകമാക്കി, അവരുടെ ഇപ്പോഴത്തെ കഷ്ടതകൾ തങ്ങളോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പ്രസാദത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണെന്ന് വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ച തങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ അവിശ്വാസികളായ യെഹൂദർ ആഗ്രഹിച്ചു. ഇതിനെതിരേ, ക്ഷമയും ദൈവേഷ്ടത്തിനുള്ള കീഴ്പ്പെടലും ഉളവാക്കുന്നതിൽ കഷ്ടതകൾ ചെയ്യുന്ന നന്മ യാക്കോബ് കാണിക്കുന്നു. ന്യായപ്രമാണത്തിലെ യാഗങ്ങളെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അവർ പൂർണരാകേണ്ടതിന് ക്ഷമയുള്ളവരായിരിക്കാൻ അദ്ദേഹം അവരെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു. പരീക്ഷയിലിരിക്കുന്ന ആർക്കെങ്കിലും ക്ഷമയുടെ ഈ ജ്ഞാനം കുറവാണെങ്കിൽ, ആവശ്യമായ എല്ലാ നന്മയും എല്ലാവർക്കും നൽകുകയും ചോദിക്കുന്നതിന് ആരെയും ശാസിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തോട് അവൻ ചോദിക്കണം; അത് അവനു നൽകപ്പെടും. എന്നാൽ, തന്റെ അപേക്ഷകൾ നൽകാൻ ദൈവം പ്രാപ്തനും സന്നദ്ധനുമാണെന്നു പൂർണബോധ്യത്തോടെ, താൻ പ്രാർഥിക്കുന്ന കാര്യത്തെക്കുറിച്ചു സ്വന്തമനസ്സിൽ തീരുമാനമില്ലാതെയോ ഭിന്നിച്ചോ അല്ലാതെ, ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ അവൻ ചോദിക്കണം. കാരണം, ഇങ്ങനെ സുകൃതത്തിനും ദുഷ്കൃതത്തിനും ഇടയിൽ ചാഞ്ചാടുന്നവൻ, കടന്നുപോകുന്ന ഓരോ പ്രേരണയാലും ആട്ടിയോടിക്കപ്പെടുന്ന കടൽത്തിരപോലെയാണ്; താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു ദൈവത്തിൽനിന്നു ലഭിക്കുമെന്ന് അവനു പ്രതീക്ഷിക്കാനാവില്ല. ഇരുമനസ്സുള്ള മനുഷ്യൻ താൻ ചെയ്യുന്ന സകലത്തിലും അസ്ഥിരനാണ്; ശ്രേഷ്ഠതയുടെ യാതൊരു നിലയിലും അവന് എത്താനാവില്ല. വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ച ദരിദ്രനായ യെഹൂദൻ തന്റെ കഷ്ടതകളിൽ ആനന്ദിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം അവയിലൂടെ, വിശ്വാസത്താൽ, അവന്റെ ക്രൈസ്തവ സ്വഭാവം ഉന്നതമാക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ധനികൻ, താൻ ആനന്ദിക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ ശൂന്യതയെയും അനിശ്ചിതത്വത്തെയും കുറിച്ചു ലജ്ജിക്കുകയും, പകരം സുവിശേഷത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള തന്റെ താഴ്ചയിലും കഷ്ടതകളിലും പ്രശംസിക്കുകയും വേണം. കാരണം, അവന്റെ സ്വന്തം ജീവനും അവന്റെ എല്ലാ ഭൗമികസമ്പത്തും വയലിലെ പുഷ്പംപോലെ നശ്വരവും ആശ്രയിക്കാൻ കൊള്ളാത്തതുമാണ്; അവയിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവരും അതുപോലെ രോഗത്താലും ജീവിതത്തിലെ മാറ്റങ്ങളാലും വെട്ടിവീഴ്ത്തപ്പെടാനും തങ്ങളുടെ മഹത്ത്വത്തിന്റെ നടുവിൽ വാടിപ്പോകാനും ഇടയുള്ളവരാണ്. പരീക്ഷയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന മനുഷ്യൻ അനുഗൃഹീതൻ; കാരണം, ഈ ലോകത്തിലെ അവന്റെ പരീക്ഷകൾ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, തന്നെ സ്നേഹിക്കുകയും തനിക്കുവേണ്ടി കഷ്ടം സഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കു കർത്താവു വാഗ്ദാനംചെയ്തിരിക്കുന്ന ജീവകിരീടം അവനു ലഭിക്കും.

യാക്കോബ് 1:1–12

1 ദൈവത്തിന്റെയും കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെയും ഭൃത്യനായ യാക്കോബ്,

അന്യദേശത്തു ചിതറിപ്പാർക്കുന്ന ഇസ്രായേലിന്റെ പന്ത്രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളിൽനിന്നുമുള്ള വിശ്വാസികൾക്ക്, എഴുതുന്നത്:

വന്ദനം.

2-3 എന്റെ സഹോദരങ്ങളേ, നിങ്ങൾ നാനാവിധത്തിൽ പരിശോധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, വിശ്വാസത്തിന്റെ പരിശോധന നിങ്ങളുടെ സഹനശക്തി വർധിപ്പിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞ് ഈ പരിശോധനകളെല്ലാം ആനന്ദദായകമെന്നു പരിഗണിക്കുക. 4 എന്നാൽ, നിങ്ങളിലുള്ള സഹനശക്തി നിങ്ങളെ ഒരു കാര്യത്തിന്റെയും അഭാവമില്ലാതെ പരിപക്വതയുള്ളവരും പരിപൂർണരും ആക്കുമാറാകട്ടെ. 5 നിങ്ങളിൽ ഒരാൾക്കു ജ്ഞാനം കുറവാകുന്നു എങ്കിൽ അയാൾ ദൈവത്തോടു യാചിക്കണം. ആരെയും ശകാരിക്കാതെ, എല്ലാവർക്കും എല്ലാം നൽകുന്ന ഔദാര്യനിധിയായ ദൈവം അയാൾക്ക് ജ്ഞാനം നൽകും. 6 എന്നാൽ, അയാൾ ഒട്ടും സംശയിക്കാതെ വിശ്വാസത്തോടെ യാചിക്കണം; സംശയിക്കുന്നയാൾ കാറ്റടിച്ച് ഇളകിമറിയുന്ന കടൽത്തിരയ്ക്ക് തുല്യം. 7 ഇങ്ങനെയുള്ള വ്യക്തി കർത്താവിൽനിന്ന് എന്തെങ്കിലും ലഭിക്കും എന്നു പ്രതീക്ഷിക്കരുത്; 8 ഇരുമനസ്സുള്ള വ്യക്തി തന്റെ എല്ലാ വഴികളിലും ഉറപ്പില്ലാത്തയാൾ ആകുന്നു.

9 താണ പരിതഃസ്ഥിതിയിലുള്ള സഹോദരങ്ങൾ ദൈവം അവരെ ആദരിച്ചത് ഓർത്ത് അഭിമാനിക്കട്ടെ. 10 ധനികർ ഒരുനാൾ പുല്ലിന്റെ പൂവുപോലെ ഉതിർന്നു പോകാനിരിക്കുന്നവരാകയാൽ അവർ തങ്ങളുടെ എളിമയിലും അഭിമാനിക്കട്ടെ. 11 സൂര്യൻ അത്യുഷ്ണത്തോടെ ജ്വലിക്കുമ്പോൾ പുല്ലുണങ്ങി, പൂവുതിർന്ന് അതിന്റെ സൗന്ദര്യം നശിച്ചുപോകുന്നു. അതുപോലെതന്നെ ധനികനും തന്റെ പരിശ്രമങ്ങളിൽ നശിച്ചുപോകുന്നു.

12 പരിശോധന സഹനശക്തിയോടെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന മനുഷ്യർ അനുഗൃഹീതർ; പരീക്ഷയിൽ വിജയികളായിത്തീർന്നശേഷം അവർ, കർത്താവ് അവിടത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കു വാഗ്ദാനംചെയ്തിരിക്കുന്ന ജീവകിരീടം കരസ്ഥമാക്കും.

ദൈവം ആരെയും പാപം ചെയ്യാൻ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നില്ല

ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ സദ്ഗുണവും വിശ്വാസവും പരീക്ഷിക്കാൻ ദൈവം അയയ്ക്കുന്ന പ്രലോഭനങ്ങളെയോ കഷ്ടതകളെയോ കുറിച്ച് താൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടുമോ എന്ന് യാക്കോബ് ഭയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, പ്രലോഭനം എന്നതിന്റെ മറ്റൊരു അർഥത്തിൽ, അവിശ്വാസികളായ ചില യെഹൂദരും യെഹൂദാചാരങ്ങൾ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്ന അവരുടെ ഉപദേഷ്ടാക്കളും തങ്ങളുടെ അതിനീചമായ പ്രവൃത്തികൾക്ക് ഒഴികഴിവായി കരുതിപ്പോന്ന ദുഷ്ടധാരണയെ അദ്ദേഹം അപലപിക്കുന്നു: ദൈവം മനുഷ്യരെ പാപം ചെയ്യാൻ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നു എന്ന ധാരണയെ. താൻ ദൈവത്താൽ പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെടുകയോ പാപത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു എന്ന് ആരും പറയരുതെന്ന് അദ്ദേഹം വിലക്കുന്നു. കാരണം, പൂർണമായും പരിശുദ്ധനായ ദൈവത്തെ തിന്മകൊണ്ട് വഴിതെറ്റിക്കാനാവില്ല; അതുപോലെ ദൈവം ആരെയും ഇങ്ങനെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുകയുമില്ല. എന്നാൽ ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം ദുർമോഹങ്ങളാൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും സ്വന്തം അശുദ്ധമായ ആഗ്രഹങ്ങളാൽ വശീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് പാപം ചെയ്യാൻ പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. തുടർന്ന്, പാപിയെ വശത്താക്കിയ ദുർമോഹം യഥാർഥ പാപത്തിന്, അതായത് ദുഷ്ടലക്ഷ്യം നടപ്പാക്കുന്നതിന്, ജന്മം നൽകുന്നു; പാപം സ്ഥിരമായ ശീലമായിത്തീരുമ്പോൾ നിത്യമരണത്തിന് ജന്മം നൽകുന്നു. അതിനാൽ ദൈവമാണ് പാപത്തിന്റെ ഉത്ഭവകാരണമെന്നോ ദൈവം ആരെയെങ്കിലും അതിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നെന്നോ അവർ കരുതരുത്. പാപത്തിന്റെ ഉത്ഭവകാരണമാകുന്നതിനു പകരം, നല്ലതും പൂർണതയുള്ളതുമായ എല്ലാ ദാനങ്ങളുടെയും ഉറവിടമാണ് ദൈവം. മാനസാന്തരപ്പെടാനിരുന്ന തന്റെ സകല സൃഷ്ടികളുടെയും ആദ്യഫലങ്ങളാകേണ്ടതിന്, യെഹൂദരായിരുന്നവരെ ദൈവം സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം സത്യത്തിന്റെയും വിശുദ്ധിയുടെയും സുവിശേഷത്തിൽ പുതുതായി സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നു.

യാക്കോബ് 1:13–18

13 പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, “ദൈവം എന്നെ പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നു” എന്ന് ആരും പറയരുത്. ദൈവം തിന്മയാൽ പ്രലോഭിതനാകുന്നില്ല; അവിടന്ന് ആരെയും പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നതുമില്ല. 14 എന്നാൽ, ഓരോരുത്തരും പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് സ്വന്തം ദുർമോഹത്താൽ വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെടുകയും വശീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ്. 15 ഈ ദുർമോഹങ്ങൾ ഗർഭംധരിച്ചു പാപത്തെ ജനിപ്പിക്കുന്നു; പാപം പൂർണവളർച്ചയെത്തി മരണത്തെ ജനിപ്പിക്കുന്നു.

16 എന്റെ പ്രിയസഹോദരങ്ങളേ, വഞ്ചിക്കപ്പെടരുത്. 17 ഉത്തമവും പൂർണവുമായ എല്ലാ നല്ല ദാനങ്ങളും ഉയരത്തിൽനിന്ന്, അതായത്, പ്രകാശങ്ങളുടെ പിതാവിങ്കൽനിന്നാണു വരുന്നത്. അവിടന്ന് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിഴലുകൾപോലെ മാറുകയില്ല. 18 നാം അവിടത്തെ സൃഷ്ടികളിൽ ഒരുവിധത്തിലുള്ള ആദ്യഫലമാകേണ്ടതിന്, സത്യത്തിന്റെ വചനത്തിലൂടെ നമുക്കു ജന്മമേകാൻ, അവിടന്ന് പ്രസാദിച്ചു.

സുവിശേഷം കേൾക്കുന്നവർ മാത്രമല്ല, അനുസരിക്കുന്നവരും ആകുക

ഉപദേഷ്ടാക്കളാകാൻ ഉത്സുകരും മതപരമായ തീക്ഷ്ണതയിൽ മിതത്വമില്ലാത്തവരുമായ മാനസാന്തരപ്പെട്ട യെഹൂദരെ ശാസിക്കാനായി യാക്കോബ് ഇങ്ങനെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു: ദൈവം തന്റെ പുത്രന്റെ സുവിശേഷത്തിലൂടെ ഇപ്രകാരം പുതുജന്മം നൽകിയവർ, അപ്പൊസ്തലന്മാർ വിശദീകരിക്കുന്ന അതിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ഉത്സാഹവും ജാഗ്രതയും ഉള്ളവരായിരിക്കണം; സത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നതുവരെ അതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ തിടുക്കപ്പെടരുത്; കോപിക്കാൻ താമസമുള്ളവരും എളുപ്പത്തിൽ പ്രകോപിതരാകാത്തവരും ആയിരിക്കണം. കാരണം മനുഷ്യന്റെ കോപം, അതായത് മതപരമായ ഭിന്നതകളെച്ചൊല്ലിയുള്ള ആളുകളുടെ ഉഗ്രമായ കലഹങ്ങൾ, സ്വർഗരാജ്യത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് സഹായിക്കുകയോ ദൈവം നീതിയായി കണക്കാക്കുന്ന വിശ്വാസം മറ്റുള്ളവരിൽ ഉളവാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ജഡിക ദുർമോഹങ്ങളുടെ എല്ലാ മലിനതയും വാക്കിലും കോപത്തിലുമുള്ള ദുഷ്ടമായ അതിരുകടക്കലും ഉപേക്ഷിക്കാനും, അവരുടെ സ്വന്തം ന്യായപ്രമാണത്തോട് ഒട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടതും അവരുടെ ആത്മാക്കളെ നിത്യജീവനിലേക്ക് രക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗവുമായ സുവിശേഷത്തെ പൂർണ താഴ്മയോടും സൗമ്യതയോടും സ്വീകരിക്കാനും അദ്ദേഹം അവരോട് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ന്യായപ്രമാണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിലും അതു വായിക്കുന്നതു കേൾക്കാൻ പതിവായി സിനഗോഗിൽ പോകുന്നതിലും വളരെയധികം ആശ്രയിച്ചിരുന്ന യെഹൂദരുടെ പൊതുധാരണയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി, സുവിശേഷവചനം കേൾക്കുന്നവർ മാത്രമാകാതെ അതിന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കുന്നവരാകാൻ അദ്ദേഹം അവരെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു. കൂടുതൽ ഗുരുതരമായ ദുർഗുണങ്ങളിൽനിന്ന് താൻ ഒഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ ദൈവമുമ്പാകെ കുറ്റവിമുക്തനാകുമെന്നും, മതപരമായ അഭിപ്രായത്തിൽ തന്നോടു വിയോജിക്കുന്നവരെ അധിക്ഷേപിക്കുന്നത് ദൈവത്തിനു പ്രസാദകരമാണെന്നും കരുതി സ്വയം വഞ്ചിച്ചുകൊണ്ട് നാവിനെ നിയന്ത്രിക്കാതിരിക്കുന്നവന്റെ മതം വ്യാജമാണ്. സൽപ്രവൃത്തികളും ആത്മീയ തത്ത്വവും ചേർന്നതാണ് നിർമലമായ മതം.

യാക്കോബ് 1:19–27

19 എന്റെ പ്രിയസഹോദരങ്ങളേ, എല്ലാ മനുഷ്യരും കേൾക്കാൻ വേഗവും സംസാരിക്കാൻ സാവധാനതയും കോപിക്കാൻ താമസവും ഉള്ളവരായിരിക്കണമെന്നു നിങ്ങൾ അറിയുക. 20 മനുഷ്യന്റെ കോപം ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്ന നീതി നിറവേറ്റാൻ ഉതകുന്നതല്ല. 21 ആകയാൽ സകല അശുദ്ധിയും തിന്മയുടെ പ്രചുരതയും ഉപേക്ഷിച്ച്, നിങ്ങളിൽ നട്ടതും നിങ്ങളുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ ശക്തിയുള്ളതുമായ വചനം വിനയത്തോടെ സ്വീകരിക്കുക.

22 വചനം കേൾക്കുകമാത്രംചെയ്ത് നിങ്ങളെത്തന്നെ വഞ്ചിക്കാതെ അത് അനുവർത്തിക്കുന്നവരും ആയിരിക്കുക. 23 വചനം കേൾക്കുന്നവരെങ്കിലും അതിനനുസൃതമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അവർ സ്വന്തം മുഖം കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുന്ന മനുഷ്യർക്ക് തുല്യരാകുന്നു. 24 ഇവർ സ്വന്തം മുഖം കണ്ണാടിയിൽ കണ്ടിരുന്നെങ്കിലും മാറിപ്പോയ ഉടനെതന്നെ തങ്ങളുടെ രൂപം എന്തായിരുന്നു എന്നു മറന്നുപോകുന്നു. 25 എന്നാൽ, സ്വാതന്ത്ര്യമേകുന്ന സമ്പൂർണന്യായപ്രമാണം നന്നായി പഠിച്ച്, അതിന് അനുസൃതമായി നിങ്ങൾ അതിൽ നിലനിന്നാൽ കേൾക്കുന്നതു മറക്കുന്നവരാകാതെ, കേട്ടതു ചെയ്യുന്നവരായി ദൈവത്താൽ അനുഗൃഹീതരായിത്തീരും.

26 ഒരാൾ സ്വയം ഭക്തിയുള്ളയാൾ എന്നു വിചാരിക്കുകയും സ്വന്തം നാവിനെ കടിഞ്ഞാണിട്ടു നിയന്ത്രിക്കാതെ തന്നെത്തന്നെ വഞ്ചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ അയാളുടെ ഭക്തി നിരർഥകമാണ്. 27 അനാഥരെയും വിധവകളെയും അവരുടെ കഷ്ടതകളിൽ സഹായിക്കുന്നതും അതേസമയം ലോകത്തിന്റെ മാലിന്യം പുരളാതെ സ്വയം സൂക്ഷിക്കുന്നതുമാണ്, പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ വിശുദ്ധവും നിർമലവുമായ ഭക്തി.

ന്യായവിധിയിലെ പക്ഷപാതത്തെ യാക്കോബ് ശാസിക്കുന്നു

അക്കാലത്ത് യെഹൂദർക്കിടയിൽ നീതിനിർവഹണം അങ്ങേയറ്റം അഴിമതി നിറഞ്ഞതായിരുന്നതിനാൽ, വിധി പറയാൻ ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ട കേസുകളിൽ പതിവുപോലെ പക്ഷപാതം കാണിച്ചതിന് യാക്കോബ് അവരെ ശാസിക്കുന്നു. നമ്മുടെ കർത്താവിലുള്ള വിശ്വാസമോ അവിടുത്തെ മതമോ ഏറ്റുപറയുന്നവർ, ആളുകളുടെ പദവിയോ മറ്റു ബാഹ്യസാഹചര്യങ്ങളോ നോക്കി അവർക്കിടയിൽ വേർതിരിവു കാണിക്കുകയും ഉള്ളിൽ ഒരാളെ മറ്റൊരാളെക്കാൾ അനുകൂലിക്കുകയും ചെയ്യരുതെന്ന് അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു. ഇത് ക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിന് വിരുദ്ധമാണെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; കാരണം, ഈ ലോകത്തിലെ ദരിദ്രരെ സകല ആത്മീയ അനുഗ്രഹങ്ങളിലും സമ്പന്നരാകാൻ ക്രിസ്തു തെരഞ്ഞെടുത്ത് തന്റെ നിത്യരാജ്യത്തിന്റെ അവകാശികളാക്കിയിരിക്കുന്നു. ദൈവം ദരിദ്രനെ ഇങ്ങനെ സമ്പന്നനാക്കിയിട്ടും അവർ അവനെ നിന്ദിച്ചിരിക്കുന്നു. അതേസമയം സമ്പന്നർ അവരെ പീഡിപ്പിക്കുകയും അവരുടെ വിശ്വാസംനിമിത്തം അവരെ ദ്രോഹിക്കാനും ശിക്ഷിക്കാനും കോടതികളിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുകയും അവർ വിളിക്കപ്പെടുന്ന നാമത്തെ ദുഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ തിരുവെഴുത്തുകൾ അനുസരിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ രാജകീയ ന്യായപ്രമാണം അവർ നിറവേറ്റുന്നെങ്കിൽ (യോഹന്നാൻ 13:34; 15:12), അവർ നന്നായി പ്രവർത്തിക്കുകയും പക്ഷപാതത്തിന്റെ കുറ്റമില്ലാത്തവരായിരിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ ന്യായവിധിയിൽ മുഖപക്ഷം കാണിക്കുന്നെങ്കിൽ അവർ ദൈവത്തിനും തങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങൾക്കും എതിരെ പാപം ചെയ്യുകയും ന്യായപ്രമാണലംഘകരെന്നു തെളിയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. കാരണം, ഒരൊറ്റ കാര്യത്തിൽ ലംഘനം നടത്തുന്നവൻ, തന്റെ അന്യായവിധിയിലൂടെ കൊല ചെയ്യുന്നവൻ, എല്ലാറ്റിലും കുറ്റക്കാരനാണ്; എല്ലാ കൽപ്പനകളും ഒരേ അധികാരത്താൽ നൽകപ്പെട്ടവയാണല്ലോ. അതിനാൽ വിധി പറയുമ്പോൾ, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്താൽ വിധിക്കപ്പെടാനിരിക്കുന്നവരെപ്പോലെ അവർ സംസാരിക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും വേണം. ആ ന്യായപ്രമാണം അവർക്ക് ജീവിതത്തിനുള്ള ചട്ടം നൽകുകയും പാപത്തിന്റെ കുറ്റത്തിൽനിന്നും ശക്തിയിൽനിന്നും ആധിപത്യത്തിൽനിന്നും അവരെ സ്വതന്ത്രരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കരുണ കാണിക്കാതെ അന്യായമായി കുറ്റം വിധിച്ചവരുടെമേൽ അവസാനനാളിൽ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ പൂർണ കർക്കശതയോടെ ന്യായവിധി ഉണ്ടാകുമെന്നും, കരുണ കാണിച്ചവർക്കാകട്ടെ ദൈവത്തിന്റെ കരുണ ന്യായവിധിയുടെമേൽ വിജയം നേടുമെന്നും അത് അവരെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

യാക്കോബ് 2:1–13

1 തേജോമയനായ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വാസം അർപ്പിച്ച എന്റെ സഹോദരങ്ങളേ, നിങ്ങൾ പക്ഷഭേദപരമായി പെരുമാറരുത്. 2 നിങ്ങളുടെ സഭയിൽ സ്വർണമോതിരമണിഞ്ഞും പകിട്ടേറിയ വസ്ത്രംധരിച്ചും ഒരാളും മുഷിഞ്ഞവേഷംമാത്രം ധരിച്ച ഒരു ദരിദ്രനും വരുന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ. 3 വിശിഷ്ടവസ്ത്രം ധരിച്ചയാൾക്കു നിങ്ങൾ പ്രത്യേകപരിഗണന നൽകിക്കൊണ്ട്, “ഈ ആദരണീയമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നാലും” എന്നു പറയുകയും ദരിദ്രനോട്, “നീ അവിടെ മാറിനിൽക്കൂ” എന്നോ “എന്റെ കാൽക്കൽ ഇരിക്കൂ” എന്നോ പറയുകയും ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ, 4 നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽത്തന്നെ നിങ്ങൾ പക്ഷപാതപരമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ദുഷ്ടലാക്കോടെ വിവേചനം കാണിക്കുകയുമല്ലേ ചെയ്യുന്നത്?

5 എന്റെ പ്രിയസഹോദരങ്ങളേ, ശ്രദ്ധിക്കുക: ദൈവം ഈ ലോകത്തിലെ ദരിദ്രരെ വിശ്വാസത്തിൽ സമ്പന്നരും തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കു വാഗ്ദാനംചെയ്തിട്ടുള്ള രാജ്യത്തിന്റെ അവകാശികളുമായി തെരഞ്ഞെടുത്തില്ലയോ? 6 നിങ്ങളോ ദരിദ്രനെ അപമാനിച്ചിരിക്കുന്നു. ധനികരല്ലേ നിങ്ങളെ ചൂഷണംചെയ്യുകയും കോടതികളിലേക്കു വലിച്ചിഴയ്ക്കുകയുംചെയ്യുന്നത്? 7 നിങ്ങളെ വിളിച്ച കർത്താവിന്റെ മഹനീയനാമത്തെ ദുഷിക്കുന്നതും അവരല്ലേ?

8 “നീ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ നിന്റെ അയൽവാസിയെയും സ്നേഹിക്കണം” എന്ന തിരുവെഴുത്ത് അനുശാസിക്കുന്ന, രാജകീയ നിയമം പാലിക്കുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഉത്തമമായതു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. 9 പക്ഷഭേദം കാണിക്കുന്നെങ്കിലോ പാപംചെയ്യുന്നു; അങ്ങനെ ന്യായപ്രമാണമനുസരിച്ച് നിങ്ങൾ കുറ്റവാളികളായി വിധിക്കപ്പെടുന്നു. 10 ഒരാൾ ന്യായപ്രമാണകൽപ്പനകൾ, ഒന്നൊഴികെ സകലതും അനുസരിച്ചാലും അയാൾ സമ്പൂർണന്യായപ്രമാണവും ലംഘിച്ചതിനു സമമാണ്. 11 “വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്” എന്നു കൽപ്പിച്ച അതേ ദൈവംതന്നെയാണ് “കൊലപാതകം ചെയ്യരുത്” എന്നും കൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിലും കൊലപാതകം ചെയ്യുന്നെങ്കിൽ നീ ന്യായപ്രമാണം ലംഘിച്ചിരിക്കുന്നു.

12 സ്വാതന്ത്ര്യമേകുന്ന ന്യായപ്രമാണത്താൽ നാം വിധിക്കപ്പെടാനുള്ളവർ ആയതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും അതിനനുസൃതമായിരിക്കട്ടെ. 13 കരുണാരഹിതർക്ക് നിഷ്കരുണമായ ന്യായവിധി ഉണ്ടാകും. കാരുണ്യമുള്ളവരോ ന്യായവിധിയുടെമേൽ വിജയംനേടും.

പ്രവൃത്തികളില്ലാത്ത വിശ്വാസം നിർജീവമാണ്

അവരുടെ ചില ഉപദേഷ്ടാക്കൾ പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ, സുവിശേഷത്തിന്റെ കൽപ്പനകൾ പാലിക്കാതെ അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിലോ അത് ഏറ്റുപറയുന്നതിലോ ആശ്രയിക്കുന്നത് എത്ര അസംബന്ധമാണെന്ന് യെഹൂദരെ കാണിക്കാൻ, തനിക്കു വിശ്വാസമുണ്ടെന്നു പറയുകയും എന്നാൽ പ്രവൃത്തികൾ, ക്രൈസ്തവാചരണം, ഇല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരുവന് അതുകൊണ്ട് എന്തു പ്രയോജനം എന്ന് അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നു. നല്ല പ്രവൃത്തികളില്ലാത്ത നല്ല ആശംസകൾ നിരാലംബരുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ആശ്വാസം നൽകുന്നതിലധികമായി, വിശ്വാസത്തിന്റെ ശൂന്യമായ ഏറ്റുപറച്ചിൽ നീതീകരണത്തിനായി യാതൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ല. ഭൂതങ്ങൾ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, എന്നാൽ അത് അവരുടെ നീതീകരണത്തിനല്ല; ഈ വിശ്വാസം അവരുടെ യാതന വർധിപ്പിക്കുകമാത്രം ചെയ്യുന്നു: അവർ വിശ്വസിക്കുകയും വിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരുവന്റെ പ്രവൃത്തികളിൽ യാതൊരു ഫലവും ഉളവാക്കാത്ത വിശ്വാസം നിർജീവവും നീതീകരണം നേടാൻ തീർത്തും അശക്തവുമാണെന്ന് തന്റെ വായനക്കാരനു ബോധ്യപ്പെടുമോ എന്ന് യാക്കോബ് ചോദിക്കുന്നു: നമ്മുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാം യിസ്ഹാക്കിനെ യാഗപീഠത്തിൽ അർപ്പിച്ചപ്പോൾ പ്രവൃത്തികളാൽ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടില്ലേ എന്ന് അവൻ സ്വയം ചോദിക്കട്ടെ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളോടുചേർന്നു പ്രവർത്തിച്ചു; ദൈവകൽപ്പനകളോടുള്ള അനുസരണത്തിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം വെളിപ്പെടുകയും പൂർണമാകുകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ട്, ഒരു മനുഷ്യൻ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നത് വിശ്വാസത്തിൽനിന്ന് ഉളവാകുന്ന പ്രവൃത്തികളാലാണ്, പ്രവൃത്തികളില്ലാത്ത വിശ്വാസത്താൽമാത്രമല്ല; കാരണം, ആത്മാവില്ലാതെ ജീവനുള്ള ഒരു മനുഷ്യശരീരം ഉണ്ടാകാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ, സൽപ്രവൃത്തികളില്ലാതെ യഥാർഥവും രക്ഷിക്കുന്നതുമായ വിശ്വാസം ഉണ്ടാകാൻ കഴിയില്ല.

യാക്കോബ് 2:14–26

14 എന്റെ സഹോദരങ്ങളേ, ഒരാൾ തനിക്കു വിശ്വാസമുണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും അതിനനുസൃതമായ പ്രവൃത്തികൾ ഇല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ എന്തു പ്രയോജനം? ആ വിശ്വാസം അയാളെ രക്ഷിക്കുമോ? 15 ഒരു സഹോദരനോ സഹോദരിക്കോ വസ്ത്രം ധരിക്കാനില്ലാതെയും പ്രതിദിന ആഹാരത്തിനുള്ള മാർഗം ഇല്ലാതെയും ഇരുന്നാൽ 16 നിങ്ങളിൽ ഒരാൾചെന്ന് അയാളോട്: “വീട്ടിൽപോയി തീകായുകയും മൃഷ്ടാന്നഭോജനം കഴിക്കുകയുംചെയ്ത് സ്വസ്ഥമായിരിക്കൂ” എന്നു പറയുന്നതല്ലാതെ, അയാളുടെ സംരക്ഷണത്തിനു വേണ്ടതൊന്നും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ എന്തു പ്രയോജനം? 17 ഇപ്രകാരമാണ് പ്രവൃത്തിയില്ലാത്ത വിശ്വാസം സ്വയം നിർജീവമായിരിക്കുന്നത്.

18 എന്നാൽ, “നിനക്കുള്ളത് വിശ്വാസം; എനിക്കുള്ളത് പ്രവൃത്തി” എന്ന് ഒരാൾ പറഞ്ഞാൽ, പ്രവൃത്തികൾകൂടാതെയുള്ള നിന്റെ വിശ്വാസം എനിക്കു തെളിയിച്ചു തരിക, പ്രവൃത്തിയിലൂടെ ഉള്ള എന്റെ വിശ്വാസം ഞാനും തെളിയിച്ചു തരാം. 19 ദൈവം ഏകൻ എന്നു നീ വിശ്വസിക്കുന്നു. നല്ലതുതന്നെ! അശുദ്ധാത്മാക്കളും അതു വിശ്വസിക്കുകയും ഭയവിഹ്വലരാകുകയുംചെയ്യുന്നു.

20 വിഡ്ഢിയായ മനുഷ്യാ, പ്രവൃത്തികൾ ഇല്ലാത്ത വിശ്വാസം നിഷ്‌പ്രയോജനമാണ് എന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടോ? 21 നമ്മുടെ അബ്രാഹാം പിതാവ് മകൻ യിസ്ഹാക്കിനെ യാഗപീഠത്തിന്മേൽ അർപ്പിച്ചപ്പോൾ, പ്രവൃത്തിയാൽ അല്ലേ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടത്? 22 അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം പ്രവൃത്തിയോടു ചേർന്നു പ്രവർത്തിച്ചെന്നും പ്രവൃത്തിയാൽ വിശ്വാസം പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും നിങ്ങൾ കാണുന്നല്ലോ? 23 “അബ്രാഹാം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു, അതുനിമിത്തം ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ നീതിമാനായി കണക്കാക്കി” എന്നുള്ള തിരുവെഴുത്ത് ഇങ്ങനെ നിറവേറുകയും അദ്ദേഹം ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹിതൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 24 അങ്ങനെ മനുഷ്യൻ വിശ്വാസംകൊണ്ടുമാത്രമല്ല, മറിച്ച് അവർ ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികൾകൊണ്ടുമാണ് നീതിനിഷ്ഠരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.

25 അതുപോലെ രാഹാബ് എന്ന ഗണികയും ആ ചാരന്മാരെ സ്വീകരിക്കുകയും അവരെ വേറൊരു വഴിക്കു പറഞ്ഞയയ്ക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ പ്രവൃത്തികളാലല്ലേ നീതീകരിക്കപ്പെട്ടത്? 26 ആത്മാവില്ലാത്ത ശരീരം നിർജീവം ആയിരിക്കുന്നതുപോലെ, പ്രവൃത്തിയില്ലാത്ത വിശ്വാസവും നിർജീവമാകുന്നു.