ശിക്ഷണം ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളമാണ്

പീഡനങ്ങളിലും പരീക്ഷകളിലും വിശ്വാസത്തിലും ക്ഷമയിലും അവരെ കൂടുതൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ, ക്രിസ്തുവിന്റെ വലിയ കഷ്ടതകളെ സൂക്ഷ്മമായി ശ്രദ്ധിക്കാൻ പൗലോസ് അവരെ ആഹ്വാനംചെയ്യുന്നു. ശിക്ഷണം ദൈവപ്രീതിയുടെ ഒരു അടയാളമാണെന്നും, അവഗണിക്കപ്പെടുകയും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ജാരസന്തതികളായിട്ടല്ല, പ്രിയപുത്രന്മാരായിട്ടാണ് ദൈവം അവരെ കരുതുന്നതെന്ന് അതു തെളിയിക്കുന്നു എന്നുമുള്ള ദൈവവചനത്തിന്റെ ഉദ്ബോധനം (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 3:11, 12) അദ്ദേഹം അവരെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. അവരുടെ ഭൗമിക മാതാപിതാക്കൾ അവരുടെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തി; മരണശിക്ഷയുടെ ഭീഷണിയിൽ അവർ ബഹുമാനിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്നു (ആവർത്തനപുസ്തകം 21:18–21); എന്നേക്കും ജീവിക്കേണ്ടതിന് ആത്മാക്കളുടെ പിതാവിനു കീഴ്പ്പെടുന്നത് എത്ര അധികം പ്രധാനമാണ്! അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾ ഈ ജീവിതത്തിലെ ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ, തങ്ങൾക്ക് ഉചിതമെന്നു തോന്നിയതും സൗകര്യപ്രദമെന്നു കണ്ടതുംപോലെ, അവരെ ശിക്ഷണംചെയ്തു; എന്നാൽ ദൈവം എല്ലാവരെയും അവരുടെ നന്മയ്ക്കായി ശിക്ഷണംചെയ്യുന്നു; ദൈവശിക്ഷണത്തിന്റെ സമാധാനപൂർണമായ ഫലമായ നീതിയിൽ അഭ്യസിപ്പിക്കപ്പെടാനും വിശുദ്ധരാക്കപ്പെടാനുംതന്നെ. ഈ ചിന്തകളിൽനിന്ന്, കഷ്ടതയാൽ ഇങ്ങനെ സഹായിക്കപ്പെട്ടവർ ധൈര്യം കെട്ട് ക്രിസ്തുവിൽനിന്ന് അകറ്റപ്പെടാതെ (യെശയ്യാവ് 35:3), തങ്ങളുടെ പ്രലോഭനങ്ങളിലും കഷ്ടതകളിലും സാധ്യമായ എല്ലാ പ്രയത്നവും ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം അവരെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു. ക്രൈസ്തവപാതയിൽ നടക്കുന്നതിൽനിന്നു തങ്ങളെയും മറ്റുള്ളവരെയും തടയുന്ന എല്ലാ പ്രതിബന്ധങ്ങളും അവർ നീക്കിക്കളയണം; അങ്ങനെ, അത് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ ഇതിനകം പരിഭ്രാന്തരായവർ സീയോനിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ മുന്നോട്ടുപോകുന്നതിൽനിന്നു പൂർണമായി തടയപ്പെടാതെ, പകരം തങ്ങളുടെ വീഴ്ചകളിൽനിന്നും ബലഹീനതകളിൽനിന്നും സൗഖ്യമാക്കപ്പെടുകയും പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതിനുതന്നെ.

ക്രി.പി. 62

Biblica® Open Malayalam Contemporary Version™ (OMCV)

എബ്രായർ 12:3–13

3 നിങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ പരിക്ഷീണിതരും മനസ്സു തളർന്നവരും ആകാതിരിക്കാൻ അവിടന്ന് പാപികളിൽനിന്നു സഹിച്ച ഇതുപോലെയുള്ള എല്ലാ വ്യഥകളും ചിന്തിക്കുക.

4 പാപത്തോടുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ രക്തം ചൊരിയുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ ചെറുത്തുനിന്നിട്ടില്ല.

5 “എന്റെ കുഞ്ഞേ, കർത്താവിന്റെ ശിക്ഷണം നിസ്സാരമായി കരുതരുത്,

അവിടന്ന് നിന്നെ ശാസിക്കുമ്പോൾ ധൈര്യം വെടിയരുത്.

6 കർത്താവ് താൻ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നു,

താൻ പുത്രനായി സ്വീകരിച്ച സകലരെയും ശിക്ഷിച്ചു നന്നാക്കുന്നു,”

എന്നിങ്ങനെ, ഒരു പിതാവ് പുത്രനോട് എന്നപോലെ നിങ്ങളോടു സംവദിക്കുന്ന പ്രബോധനം നിങ്ങൾ മറന്നുകളഞ്ഞോ?

7 ദൈവം തന്റെ മക്കളോട് എന്നപോലെ നിങ്ങളോടു പെരുമാറുന്നു; ആകയാൽ നിങ്ങൾ ഈ ശിക്ഷ സഹിക്കുക. സ്വപിതാവ് ശിക്ഷിക്കാത്ത മകൻ ആരുണ്ട്? 8 എല്ലാവർക്കും ലഭിക്കുന്ന ശിക്ഷ നിങ്ങൾക്കും ലഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ സ്വന്തം മക്കളല്ല; ജാരസന്തതികളാണ്. 9 നമ്മുടെ ലൗകികപിതാക്കന്മാർ നമുക്ക് ബാല്യത്തിൽ ശിക്ഷ നൽകിയിരുന്നപ്പോൾ അവരെ നാം ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ നമ്മുടെ ആത്മാക്കളുടെ പിതാവിനു നാം എത്രയധികം കീഴടങ്ങി ജീവിക്കേണ്ടതാണ്! 10 അവർ തങ്ങൾക്ക് ഉത്തമമെന്നു തോന്നിയ വിധത്തിൽ ആയിരുന്നു നമ്മെ അൽപ്പകാലത്തേക്ക് ശിക്ഷയ്ക്കു വിധേയരാക്കിയത്; ദൈവമോ, നമ്മുടെ പ്രയോജനത്തിനായി—നാം അവിടത്തെ വിശുദ്ധിയിൽ പങ്കാളികൾ ആകേണ്ടതിന്—നമുക്ക് ബാലശിക്ഷ നൽകുന്നു. 11 ഏതുതരം ശിക്ഷയും തൽക്കാലത്തേക്ക് ആനന്ദകരമല്ല, ദുഃഖകരമാണെന്ന് തോന്നും. ഇതിലൂടെ പരിശീലനം സിദ്ധിക്കുന്നവർക്ക് നീതിപൂർവമായ ഒരു സമാധാനഫലം പിന്നീടു ലഭിക്കും.

12 അതുകൊണ്ട് തളർന്ന കൈകളും ദുർബലമായ കാൽമുട്ടുകളും ശക്തിപ്പെടുത്തുക. 13 അങ്ങനെ, മുടന്തുള്ള കാലിന് ഉളുക്കുകൂടി വരാതെ സൗഖ്യമാകേണ്ടതിനു “നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങൾക്കു പാത നിരപ്പാക്കുക.”

ഏശാവിന്റെ നഷ്ടപ്പെട്ട ജ്യേഷ്ഠാവകാശം: ഒരു മുന്നറിയിപ്പ്

സാധ്യമാകുന്നിടത്തോളം എല്ലാ മനുഷ്യരോടും സമാധാനവും, ഹൃദയത്തിലും ജീവിതത്തിലും ക്രൈസ്തവവിശുദ്ധിയും പിന്തുടരാൻ പൗലോസ് അവരെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു. വിഷമുള്ള ഒരു ചെടി മുളച്ചുവന്ന് അനേകരെ ദുഷിപ്പിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്, തങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ആരും സുവിശേഷത്തിൽനിന്നു വീണുപോകാനുള്ള പ്രവണത കാണിക്കുന്നില്ലെന്ന് അവർ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കണം. ആദ്യജാതന്റെ വലിയ അനുഗ്രഹങ്ങളും പദവികളും (ഉല്പത്തി 25:32, 34; പുറപ്പാട് 19:22; ആവർത്തനപുസ്തകം 21:17) തൽക്കാല ഇന്ദ്രിയസുഖത്തിനായി കൈമാറിയ ഏശാവിനെപ്പോലെ, സുവിശേഷത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം ദുരുപയോഗംചെയ്യുന്ന ലൈംഗിക അധാർമികനോ ഭക്തികെട്ടവനോ ആയ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്നും അവർ സൂക്ഷിക്കണം. പിന്നീട് തന്റെ സഹോദരന്മാരുടെമേലുള്ള അനുഗ്രഹവും ആധിപത്യവും (ഉല്പത്തി 27:37) കണ്ണീരോടെ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ ഏശാവ് തന്റെ പിതാവിൽ മനംമാറ്റമോ അനുതാപമോ കണ്ടെത്താതിരുന്നതുപോലെ (ഉല്പത്തി 27:33), സുവിശേഷം ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് അവർ തങ്ങളുടെ സ്വർഗീയ ജന്മാവകാശം നിന്ദിച്ചാൽ, അതു വീണ്ടെടുക്കാൻ ഒരു വഴിയും ശേഷിക്കുകയില്ല എന്നും പൗലോസ് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

എബ്രായർ 12:14–17

14 സകലമനുഷ്യരോടും സമാധാനം ആചരിച്ച് വിശുദ്ധരായിരിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുക; വിശുദ്ധിയില്ലാതെ ആരും കർത്താവിനെ കാണുകയില്ല. 15 ആരും ദൈവകൃപയിൽ കുറവുള്ളവരാകാതിരിക്കാനും കയ്‌പുള്ള വല്ല വേരും മുളച്ചു വളർന്ന് കലക്കമുണ്ടായി അനേകർ മലിനരാകാതിരിക്കാനും സൂക്ഷിക്കുക. 16 ആരും വിഷയാസക്തരോ, ഒരു ഊണിനു സ്വന്തം ജ്യേഷ്ഠാവകാശം വിറ്റുകളഞ്ഞ ഏശാവിനെപ്പോലെ അഭക്തനോ ആകാതെ സൂക്ഷിക്കുക. 17 പിന്നീട് സ്വപിതാവിന്റെ അനുഗ്രഹം അവകാശമാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും അയാൾ പുറന്തള്ളപ്പെട്ടു. കണ്ണുനീരോടെ അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും തനിക്കു കൈവിട്ടുപോയത് തിരികെ നേടാൻ അവസരം ലഭിച്ചില്ല എന്നും നിങ്ങൾക്കറിയാമല്ലോ.

കത്തുന്ന പർവതമല്ല, സീയോൻ പർവതം

ന്യായപ്രമാണവ്യവസ്ഥയെ സുവിശേഷവ്യവസ്ഥയോടു താരതമ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട്, അബ്രാഹാമിന്റെ ആത്മീയമക്കളുടെ ജന്മാവകാശങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാഭാവികസന്തതികളുടേതിനെക്കാൾ വലുതാണെന്നും, അതുകൊണ്ട് അവയെ തിരസ്കരിക്കുന്നതു കൂടുതൽ വലിയ പാപമാണെന്നും പൗലോസ് കാണിക്കുന്നു. സുവിശേഷത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്താൽ അബ്രാഹാമിന്റെ ആത്മീയമക്കൾ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, ഭൗമിക കനാനുവേണ്ടി ഒരുക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന ന്യായപ്രമാണം, തൊടാവുന്നതും തീയാൽ ജ്വലിച്ചതുമായ ഒരു പർവതത്തിൽവെച്ചു സ്വീകരിക്കാനല്ല. അതിലെ ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ ഭയാനകമായ അടയാളങ്ങൾ (പുറപ്പാട് 19) പാപികൾക്കെതിരേയുള്ള അവിടത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന കോപത്തെയും ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ അവ്യക്തതയെയും ചിത്രീകരിച്ചു. പകരം, സീയോൻ പർവതത്തിൽനിന്നുള്ള കൃപയുടെ സൗമ്യവും കരുണാർദ്രവുമായ വ്യവസ്ഥ സ്വീകരിക്കാനാണ് അവർ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് (അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 1:4). ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നഗരവും, സ്വഭാവത്തിൽ ലൗകികമല്ല സ്വർഗീയവും, കാലത്തിന്റെ ആരംഭംമുതൽ അവസാനംവരെ സ്വർഗത്തിലെയും ഭൂമിയിലെയും മുഴുവൻ കുടുംബത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായ ക്രൈസ്തവസഭയാകുന്ന സീയോനിൽ (യെശയ്യാവ് 60) ആരാധിക്കാൻ അത് അവരെ ഒരുക്കും.

എബ്രായർ 12:18–24

18 സ്പർശിക്കാവുന്നതും ആളിക്കത്തുന്ന തീയുള്ളതുമായ പർവതത്തെയോ ഘോരതമസ്സിനെയോ ഇരുട്ടിനെയോ ചുഴലിക്കാറ്റിനെയോ 19 കാഹളധ്വനിയെയോ “ഇനി ഒരു വാക്കും ഞങ്ങളോടു കൽപ്പിക്കരുതേ,” എന്നു കേട്ടവർ കെഞ്ചിയ ശബ്ദഘോഷണത്തെയോ അല്ല നിങ്ങൾ സമീപിക്കുന്നത്. 20 “ഒരു മൃഗമാണെങ്കിൽപോലും പർവതത്തെ തൊട്ടാൽ അതിനെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊല്ലണം” എന്ന കൽപ്പന അവർക്ക് അസഹനീയമായിരുന്നു. 21 ആ കാഴ്ച അത്യന്തം ഭയാനകമായിരുന്നതിനാൽ മോശയും “ഞാൻ ഭീതിയാൽ നടുങ്ങുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

22 എന്നാൽ, നിങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നത് സീയോൻ പർവതത്തിൽ; ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നഗരമായ സ്വർഗീയജെറുശലേമിൽ ആണ്. അവിടെ സംഖ്യാതീതമായ, ബഹുസഹസ്രം ദൂതന്മാരുടെ സന്തുഷ്ട സമ്മേളനത്തിലേക്കും 23 സ്വർഗത്തിൽ പേരു രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ആദ്യജാതരുടെ സഭയിലേക്കും എല്ലാവരുടെയും ന്യായാധിപതിയായ ദൈവത്തിനും സിദ്ധന്മാരാക്കപ്പെട്ട നീതിമാന്മാരുടെ ആത്മാക്കൾക്കും 24 പുതിയ ഉടമ്പടിയുടെ മധ്യസ്ഥനായ യേശുവിനും ഹാബേലിന്റെ രക്തത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായി സംസാരിക്കുന്ന, തളിക്കപ്പെട്ട രക്തത്തിനും സമീപത്തേക്കാണ് നിങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നത്.

സ്വർഗത്തിൽനിന്നു സംസാരിക്കുന്നവനെ നിരസിക്കരുത്

സുവിശേഷവ്യവസ്ഥയുടെ അതുല്യമായ ശ്രേഷ്ഠതയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ഈ മെച്ചപ്പെട്ട ഉടമ്പടിയുടെ മധ്യസ്ഥനെ നിരസിക്കരുതെന്ന് പൗലോസ് അവരോടു കേണപേക്ഷിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ ദൈവത്തിനുവേണ്ടി തങ്ങളോടു സംസാരിച്ച മോശയെ അനുസരിക്കാതിരുന്നതിനാൽ അവരുടെ പൂർവികർ മരുഭൂമിയിൽ നശിച്ചുപോയെങ്കിൽ, സുവിശേഷത്തിൽ തന്റെ പുത്രനിലൂടെ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് അവരോടു സംസാരിക്കുന്ന ദൈവത്തിൽനിന്ന് അവർ പിന്തിരിഞ്ഞാൽ അവരുടെ ശിക്ഷാവിധി എത്രയോ കഠിനമായിരിക്കും. ന്യായപ്രമാണം നൽകിയപ്പോൾ അവിടത്തെ ശബ്ദം ഭൂമിയെ, അതായത് പുറജാതീയ വിഗ്രഹാരാധനയുടെ ശക്തിയെ, കുലുക്കി (പുറപ്പാട് 19:18). എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, പുതിയ വ്യവസ്ഥയിൽ, പ്രവാചകൻ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞതുപോലെ (ഹഗ്ഗായി 2:6), വിഗ്രഹാരാധന മാത്രമല്ല, മോശയുടെ ന്യായപ്രമാണവ്യവസ്ഥയും കുലുക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. ഇതിന്റെ അർഥം, മാറ്റാനോ കുലുക്കാനോ കഴിയാത്തതും ലോകാവസാനംവരെ നിലനിൽക്കേണ്ടതുമായ മെച്ചപ്പെട്ട വ്യവസ്ഥയ്ക്കു വഴിയൊരുക്കാൻ, ഒരു കാലത്തേക്കു സ്ഥാപിച്ച കാര്യങ്ങൾ നീക്കപ്പെടുകയും മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. ദൈവത്തിന്റെ അന്തിമവ്യവസ്ഥയായതിനാൽ ഇളക്കാനാവാത്ത സുവിശേഷത്തിന്റെ മാറ്റമില്ലാത്ത സ്വഭാവത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി (ദാനീയേൽ 7:18), ദൈവത്തിനു പ്രസാദകരമായ വിധത്തിൽ അവിടത്തെ സേവിക്കേണ്ടതിന് ഈ സ്വർഗീയദാനം മുറുകെപ്പിടിക്കാൻ പൗലോസ് അവരെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു. കാരണം, ന്യായപ്രമാണത്തിൻകീഴിൽ എന്നപോലെ സുവിശേഷത്തിൻകീഴിലും, വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിക്കുകയും അവിടത്തെ ഇഷ്ടവും കൽപ്പനകളും അനുസരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് ദൈവം ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയാണ്.

എബ്രായർ 12:25–29

25 അരുളിച്ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തെ തിരസ്കരിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക. ഭൂമിയിൽവെച്ചു മുന്നറിയിപ്പു നൽകിയവനെ നിരാകരിച്ചവർ രക്ഷപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ, സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് മുന്നറിയിപ്പരുളിയ ദൈവത്തെ അവഗണിച്ചാൽ രക്ഷപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത തീരെ തുച്ഛമല്ലേ? 26 അന്ന് അവിടത്തെ ശബ്ദം ഭൂമിയെ നടുക്കി. ഇപ്പോഴോ, “ഞാൻ ഇനി ഒരിക്കൽക്കൂടി, ഭൂമിയെമാത്രമല്ല, ആകാശത്തെയും ഇളക്കും” എന്ന് അവിടന്ന് വാഗ്ദാനംചെയ്തിരിക്കുന്നു. 27 അവിടത്തെ സൃഷ്ടിയിൽ ചഞ്ചലമായതിനെ നിഷ്കാസനംചെയ്ത് അചഞ്ചലമായതിനെ നിലനിർത്തും എന്നാണ് “ഇനി ഒരിക്കൽക്കൂടി” എന്ന വാക്കുകൾകൊണ്ടു വിവക്ഷിക്കുന്നത്.

28 ആകയാൽ നമുക്ക് അചഞ്ചലമായ ഒരു രാജ്യം ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, നാം കൃതജ്ഞതയുള്ളവരായി ദൈവത്തിനു സ്വീകാര്യമാകുമാറ് ഭയഭക്തിയോടുകൂടി അവിടത്തെ ആരാധിക്കാം; 29 “നമ്മുടെ ദൈവം ഭസ്മീകരിക്കുന്ന അഗ്നിയല്ലോ.”

സ്നേഹവും വിശുദ്ധിയും സംതൃപ്തിയും പുലർത്താൻ പൗലോസ് പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു

സഹോദരസ്നേഹം പുലർത്താനും, അബ്രാഹാമും ലോത്തും ചെയ്തതുപോലെ അപരിചിതരെയും യാത്രക്കാരെയും വീടുകളിൽ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് ദാനധർമങ്ങളും കാരുണ്യപ്രവൃത്തികളും ചെയ്യാനും പൗലോസ് എബ്രായരെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു (ഉൽപ്പത്തി 18:3; 19:2). അതേ ദുരിതങ്ങൾ നേരിടാൻ ഇടയുള്ളവരെന്ന നിലയിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ കഷ്ടതകളിൽ സഹതാപം കാണിക്കാനും, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികളെ ഭയപ്പെട്ട് വിശുദ്ധജീവിതം നയിക്കാനും അദ്ദേഹം അവരെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവപരിപാലനത്താൽ മറ്റൊരാൾക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നതു മോഹിക്കാതെ, തങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ സംതൃപ്തരായിരിക്കാൻ അദ്ദേഹം അവർക്കു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു; കാരണം, അവരെ സംരക്ഷിക്കുകയും അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുകയും ചെയ്യുമെന്നു ദൈവംതന്നെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു (യോശുവ 1:5; 1 ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങൾ 28:20). ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് അതിലും വലിയ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ഈ വാഗ്ദാനം തങ്ങൾക്കും ബാധകമായി സ്വീകരിക്കാം; ദാരിദ്ര്യത്തിലും കഷ്ടതയിലും ആയിരുന്ന ദാവീദിനെപ്പോലെ ദൈവത്തിന്റെ സർവശക്തിയിൽ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്യാം (സെപ്റ്റുവജിന്റിലെ സങ്കീർത്തനം 118:6).

എബ്രായർ 13:1–6

1 നിങ്ങൾ സഹോദരങ്ങളെപ്പോലെ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുക. 2 അതിഥികളെ ഉപചരിക്കുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ വിചാരിക്കരുത്; ചിലർ അതിലൂടെ അറിയാതെതന്നെ ദൈവദൂതന്മാരെ സൽക്കരിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ. 3 നിങ്ങൾ അവരോടുകൂടെ തടവിലായിരുന്നു എന്നപോലെ തടവുകാരെയും നിങ്ങളും അവരോടൊപ്പം പീഡനം സഹിക്കുന്നവർ എന്നപോലെ പീഡിതരെയും ഓർക്കുക.

4 വിവാഹം എല്ലാവർക്കും ആദരണീയവും വിവാഹശയ്യ നിർമലവും ആയിരിക്കട്ടെ. വ്യഭിചാരികളെയും അസാന്മാർഗികളെയും ദൈവം കുറ്റംവിധിക്കും. 5 നിങ്ങളുടെ ജീവിതം ദ്രവ്യാഗ്രഹം ഇല്ലാത്തതായിരിക്കട്ടെ; നിങ്ങളുടെപക്കൽ ഉള്ളതിൽ സംതൃപ്തരാകുക.

“ഒരുനാളും ഞാൻ നിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല,

ഒരുനാളും ഞാൻ നിന്നെ കൈവെടിയുകയുമില്ല,”

എന്നു ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ. 6 അതുകൊണ്ട് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ നമുക്ക് പറയാം,

“കർത്താവാണ് എന്റെ സഹായി; ഞാൻ ഭയപ്പെടുകയില്ല.

വെറും മർത്യന് എന്നോട് എന്തുചെയ്യാൻ കഴിയും?”

ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗപീഠവും സ്തോത്രയാഗവും

ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടുന്നില്ല എന്ന് അവരെ കൂടുതൽ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ, തങ്ങളെ നയിച്ചിരുന്നവരും മരിച്ചുപോയവരുമായ തങ്ങളുടെ ഉപദേഷ്ടാക്കളുടെ (ഒരുപക്ഷേ അപ്പൊസ്തലനായ യാക്കോബും ജെറുശലേമിലെ അധ്യക്ഷനായ യാക്കോബും) മാതൃകകൾ ഓർക്കാൻ പൗലോസ് അവരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. എന്നേക്കും മാറ്റമില്ലാത്തവനായ യേശുക്രിസ്തുവിനു സാക്ഷ്യമായി അക്രമാസക്തമായ മരണം വരിച്ചപ്പോൾ ആ ഉപദേഷ്ടാക്കൾക്കു തങ്ങളുടെ ജീവിതാന്ത്യത്തിൽ ലഭിച്ച അത്ഭുതകരമായ താങ്ങ് പരിഗണിച്ച്, അവരുടെ വിശ്വാസം അനുകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം അവരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഇക്കാരണത്താൽ, അപ്പൊസ്തലന്മാർ ഒരിക്കലും പഠിപ്പിക്കാത്ത വിവിധ ഉപദേശങ്ങളാൽ അടിച്ചുകൊണ്ടുപോകപ്പെടരുതെന്ന് അവർക്കു മുന്നറിയിപ്പു നൽകപ്പെടുന്നു. പാപമോചനത്തിനായുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ യാഗത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും ശക്തിയിലാണ് അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഉറപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടത്, ഭക്ഷണത്തിനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടതും ഒന്നും സാധിക്കാത്തതുമായ ലേവ്യരുടെ മൃഗയാഗങ്ങളിലല്ല. സമാധാനയാഗങ്ങളുടെയും ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെയും മാംസം ഭക്ഷിച്ച്, അവയിലൂടെ ദൈവത്തോടു രഞ്ജിപ്പിക്കപ്പെടുമെന്ന് ആശ്രയിക്കുന്നവർക്ക് (ലേവ്യപുസ്തകം 17:11–15) ക്രൈസ്തവയാഗപീഠത്തിലെ യാഗത്തിൽനിന്നു ഭക്ഷിക്കാൻ അവകാശമില്ല. കാരണം, അവരുടെ സ്വന്തം ന്യായപ്രമാണപ്രകാരം, പാപത്തിനു പ്രായശ്ചിത്തമായി രക്തം അർപ്പിക്കപ്പെട്ട മൃഗത്തിന്റെ യാതൊരു ഭാഗവും അവർ ഭക്ഷിക്കരുത്; ആ മൃഗത്തിന്റെ മാംസം പാളയത്തിനു പുറത്തു ദഹിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്നു (ലേവ്യപുസ്തകം 16:27). ഇതിനാൽ മുൻകുറിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തു, തന്റെ സ്വന്തം രക്തം തളിച്ചുകൊണ്ട് മനുഷ്യന് അത്യുന്നതസ്വർഗം തുറന്നുകൊടുത്തു (എബ്രായർ 12:24); നഗരകവാടത്തിനു പുറത്ത് തന്റെ മാംസം ജീവനുള്ള യാഗമായി അർപ്പിച്ചു. ഈ വിധത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനെ പിന്തുടരാൻ പൗലോസ് അവരെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു: തങ്ങളുടെ സ്ഥിരമായ നഗരമല്ലാത്ത ഈ ലോകം ഉപേക്ഷിച്ച് ജഡത്തെ ജീവനുള്ള യാഗമാക്കാനും, ക്രിസ്തുവിനെപ്രതി മറ്റുള്ളവരോടുള്ള ഉപവിയുടെയും കരുണയുടെയും പ്രവൃത്തികളോടുകൂടെ, സ്തുതിയുടെയും സ്തോത്രത്തിന്റെയും ഏക സ്വീകാര്യയാഗം അവിടന്നിലൂടെ ദൈവത്തിന് അർപ്പിക്കാനുംതന്നെ.

എബ്രായർ 13:7–16

7 നിങ്ങളെ ദൈവവചനം അഭ്യസിപ്പിച്ച് നയിച്ചവരെ ഓർക്കുക. അവരുടെ ജീവിതങ്ങളിൽനിന്ന് ഉണ്ടായ സത്ഫലങ്ങൾ പരിഗണിച്ച്, അവരുടെ വിശ്വാസം അനുകരിക്കുക. 8 യേശുക്രിസ്തു, ഭൂത വർത്തമാന കാലങ്ങളിൽമാത്രമല്ല, എന്നെന്നേക്കും ഒരുപോലെ നിലനിൽക്കുന്നവൻതന്നെ.

9 വിവിധതരത്തിലുള്ള വിചിത്രങ്ങളായ ഉപദേശങ്ങളാൽ ആരും നിങ്ങളെ വലിച്ചിഴയ്ക്കരുത്. യാതൊരു പ്രയോജനവും ലഭിക്കാത്ത, അനുഷ്ഠാനപരമായ ഭോജ്യങ്ങളിലൂടെയല്ല, കൃപയാൽത്തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ടത്. 10 നമുക്ക് ഒരു യാഗപീഠമുണ്ട്. സമാഗമകൂടാരത്തിൽ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നവർക്ക് അതിൽനിന്ന് ഭക്ഷിക്കാൻ അധികാരം ഇല്ല.

11 മഹാപുരോഹിതൻ, പാപപരിഹാരാർഥം മൃഗങ്ങളുടെ രക്തം അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ജഡം മനുഷ്യവാസസ്ഥാനത്തിനു പുറത്ത് ദഹിപ്പിക്കുന്നു. 12 അങ്ങനെതന്നെ യേശുവും, സ്വരക്തത്താൽ ജനത്തെ വിശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിനു നഗരകവാടത്തിനു പുറത്ത് പീഡനം സഹിച്ചു. 13 ആയതിനാൽ, അവിടന്ന് സഹിച്ച അപമാനം ചുമന്നുകൊണ്ടു, നമുക്ക് പാളയത്തിനുപുറത്ത് തിരുസന്നിധിയിൽ ചെല്ലാം. 14 ഇവിടെ നമുക്കു സുസ്ഥിരമായ നഗരമില്ല, എന്നാൽ നാം വരാനുള്ള നഗരത്തെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്.

15 അതുകൊണ്ടു നമുക്ക് ദൈവത്തിനു സ്തോത്രയാഗം, അതായത്, തിരുനാമം ഘോഷിക്കുന്ന അധരങ്ങളുടെ ഫലം, യേശുവിലൂടെ നിരന്തരമായി അർപ്പിക്കാം. 16 നന്മ ചെയ്യാനും നിങ്ങൾക്കുള്ളതു മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവെക്കാനും മറക്കരുത്; ഈ വിധ യാഗങ്ങളിലാണു ദൈവം സംപ്രീതനാകുന്നത്.

പൗലോസ് അനുസരണവും പ്രാർഥനയും ആവശ്യപ്പെടുന്നു

ആത്മികകാര്യങ്ങളിൽ അവരെ നയിക്കാനും ഭരിക്കാനും നിയമിക്കപ്പെട്ടവരും തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവത്തോടു കണക്കു ബോധിപ്പിക്കേണ്ടവരുമായ, നിയമാനുസൃതമായ അവരുടെ ഇടയന്മാരെയും ഉപദേഷ്ടാക്കളെയും അനുസരിക്കാൻ പൗലോസ് അവരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. തനിക്ക് വേഗത്തിൽ അവരുടെ അടുത്തേക്കു മടങ്ങിവരാൻ കഴിയേണ്ടതിന് തനിക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കാനും അദ്ദേഹം അവരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപദേശത്തെ അംഗീകരിച്ചേക്കില്ലെങ്കിലും, തന്റെ അപ്പൊസ്തലസ്ഥാനത്തിന്റെ കടമകൾ നിറവേറ്റാൻ എപ്പോഴും താത്പര്യത്തോടെ അദ്ദേഹം അത് വിശ്വസ്തമായി അറിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. മാറ്റമില്ലാത്ത തന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തത്താൽ യേശുക്രിസ്തുവിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന ദൈവം, യേശുക്രിസ്തു അവർക്കു നൽകിയ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ അവരെ സകല സൽപ്രവൃത്തിയിലും പൂർണരാക്കണമെന്നു അദ്ദേഹം ഗൗരവപൂർവം പ്രാർഥിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ രക്ഷയുടെ മഹത്ത്വം എന്നേക്കും യേശുക്രിസ്തുവിനാണ് നൽകേണ്ടത്.

എബ്രായർ 13:17–21

17 നിങ്ങളെ നയിക്കുന്നവരെ അനുസരിച്ച് അവർക്കു വിധേയരാകുക. അവർ ദൈവത്തിനുമുമ്പിൽ തങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷയെപ്പറ്റി കണക്കു ബോധിപ്പിക്കേണ്ടവർ ആയതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ പ്രാണനെ അതീവജാഗ്രതയോടെ പരിരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരാണ്. ഇതു ഭാരമായിട്ടല്ല, ആനന്ദത്തോടുകൂടിയാണ് അവർ ചെയ്യുന്നത്, അല്ലാത്തപക്ഷം നിങ്ങൾക്ക് അതുകൊണ്ട് യാതൊരു പ്രയോജനവുമില്ല.

18 ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക; ഞങ്ങളുടെ മനസ്സാക്ഷി കുറ്റമറ്റതാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ബോധ്യമുണ്ട്. എല്ലാവിധത്തിലും മാന്യമായി ജീവിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. 19 ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ ഉടനെതന്നെ മടങ്ങിവരുന്നതിനായി നിങ്ങൾ കൂടുതൽ ജാഗ്രതയോടെ പ്രാർഥിക്കണമെന്നപേക്ഷിക്കുന്നു.

20 നിത്യമായ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തത്താൽ, ആടുകളുടെ ശ്രേഷ്ഠഇടയനായ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുവിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് മടക്കിവരുത്തിയ സമാധാനത്തിന്റെ ദൈവം, 21 നിങ്ങളെ അവിടത്തെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നതിനായി സകലനന്മകളാലും സമ്പൂർണരാക്കുകയും അവിടത്തേക്കു പ്രസാദമുള്ളത് യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ നമ്മിൽ നിറവേറ്റുകയുംചെയ്യട്ടെ! അവിടത്തേക്ക് എന്നും എന്നേക്കും മഹത്ത്വം ഉണ്ടാകുമാറാകട്ടെ! ആമേൻ.

എബ്രായരോടുള്ള പൗലോസിന്റെ വിടവാങ്ങൽ

സമാപനത്തിൽ, താൻ നൽകിയ ഹ്രസ്വമായ നിർദേശങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുന്നത്ര മുൻവിധി തന്നോടു പുലർത്തരുതെന്ന് പൗലോസ് എബ്രായരെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു. തിമോത്തിയോസിനോടൊപ്പം അവരെ സന്ദർശിക്കാനുള്ള തന്റെ ആഗ്രഹം അദ്ദേഹം പരാമർശിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം തന്റെ അഭിവാദനങ്ങളും അനുഗ്രഹവും അയയ്ക്കുന്നു.

എബ്രായർ 13:22–25

22 സഹോദരങ്ങളേ, എന്റെ ഈ പ്രബോധനവചനങ്ങൾ ക്ഷമയോടെ ശ്രദ്ധിക്കണം എന്നു ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു. സത്യത്തിൽ, വളരെ ചുരുക്കമായിട്ടാണല്ലോ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.

23 നമ്മുടെ സഹോദരനായ തിമോത്തിയോസ് ജയിൽമോചിതനായിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അയാൾ വേഗം എത്തുകയാണെങ്കിൽ ഞാനും അയാളോടൊപ്പം നിങ്ങളെ കാണാൻ വരുന്നതാണ്.

24 നിങ്ങളെ നയിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും, സകലവിശുദ്ധർക്കും അഭിവാദനം.

ഇറ്റലിക്കാർ അവരുടെ ശുഭാശംസകൾ നിങ്ങളെ അറിയിക്കുന്നു.

25 കൃപ നിങ്ങൾ എല്ലാവരോടുംകൂടെ ഉണ്ടാകുമാറാകട്ടെ.