Irmiya Ya Hango Baƙin Cikin Zaman Bauta (continued)

Irmiya, a matsayinsa na annabi, ya bayyana tun da wuri baƙin cikin zaman bautar da ke zuwa.

612 kafin haihuwar Almasihu

Biblica® Open Hausa Contemporary Bible™ (OHCB)

Irmiya 5–6

1 “Ku yi ta kai da kawowa a titunan Urushalima,

ku dudduba ko’ina ku kuma lura,

ku bincika cikin dandalinta.

Ko za ku sami mutum guda

wanda yake aikata adalci wanda yake kuma son bin gaskiya,

sai in gafarta wa wannan birni.

2 Ko da yake suna cewa, ‘Muddin Ubangiji yana raye,’

duk da haka suna rantsuwar ƙarya.”

3 Ya Ubangiji, idanunka ba sa ganin gaskiya?

Ka buge su, amma ba su ji zafi ba;

ka ragargaza su, amma suka ƙi su gyara.

Fuskarsu ta ƙeƙashe fiye da dutse

suka ƙi su tuba.

4 Na yi tunani, “Waɗannan ne kawai matalauta;

su wawaye ne,

gama ba su san hanyar Ubangiji ba,

ko abubuwan da Allahnsu yake bukata ba.

5 Saboda haka zan tafi wurin shugabanni

in yi musu magana;

tabbatacce sun san hanyar Ubangiji,

da abubuwan da Allahnsu yake bukata.”

Amma da nufi guda su ma suka karye karkiyar

suka tsintsinke sarƙoƙin.

6 Saboda haka zaki daga kurmi zai fāɗa musu,

kyarkeci kuma daga hamada zai cinye su,

damisa za tă yi musu ƙawanya kusa da garuruwansu

yă yayyage duk wanda ya kuskura ya fita,

gama tawayensu da girma yake

jan bayansu kuma yana da yawa.

7 “Me zai sa in gafarta muku?

’Ya’yanku sun yashe ni

sun yi rantsuwa da allolin da ba alloli ba ne.

Na biya musu dukan bukatunsu,

duk da haka suka yi zina

suka tattaru a gidajen karuwai.

8 An ciyar da su sosai, kamar ƙosassun ingarmu,

masu jaraba,

kowanne yana haniniya, yana neman matar maƙwabcinsa.

9 Ba zan hukunta su saboda wannan ba?” In ji Ubangiji.

“Bai kamata in yi ramuwa

a kan irin al’ummar nan ba?

10 “Ku ratsa cikin gonakin inabinta ku cinye su,

amma kada ku hallaka su gaba ɗaya.

Ku kakkaɓe rassanta,

gama waɗannan mutane ba na Ubangiji ba ne.

11 Gidan Isra’ila da gidan Yahuda

sun zama marasa aminci gaba ɗaya gare ni”

in ji Ubangiji.

12 Sun yi ƙarya a kan Ubangiji;

sun ce, “Ba zai yi kome ba!

Ba wata masifar da za tă same mu;

ba za mu taɓa ganin takobi ko yunwa ba.

13 Annabawa holoƙo ne kawai

maganar kuwa ba ta cikinsu;

saboda haka bari abin da suke faɗi ya koma kansu.”

14 Saboda haka ga abin Ubangiji Allah Maɗaukaki yana cewa,

“Domin mutanen sun yi waɗannan maganganu,

zan mai da maganata a bakinku wuta

waɗannan mutane kuwa su zama itacen da za tă ci.

15 Ya gidan Isra’ila,” in ji Ubangiji,

“Ina kawo al’umma daga nesa a kanku

al’umma ce ta tun dā mai ƙarfin hali,

mutane ne da ba ku san harshensu ba,

waɗanda ba za ku fahimci abin da suke faɗa ba.

16 Kwarinsu kamar buɗaɗɗen kabari ne;

dukansu jarumawa ne.

17 Za su cinye amfanin gonakinku da abincinku,

za su cinye ’ya’yanku maza da mata;

za su cinye garkunan tumakinku da na awakinku,

za su cinye ’ya’yan inabinku da na ɓaurenku.

Da takobi za su hallaka

biranenku masu katanga.

18 “Amma ko a cikin waɗancan kwanaki,” in ji Ubangiji, “ba zan hallaka ku gaba ɗaya ba. 19 Sa’ad da kuma mutanen suka yi tambaya, ‘Me ya sa Ubangiji Allahnmu ya yi dukan wannan gare mu?’ Sai ka amsa musu, ‘Yadda kuka yashe ni kuka kuma bauta wa baƙin alloli a ƙasarku, haka yanzu za ku bauta wa baƙi a ƙasar da ba taku ba.’

20 “Ka sanar da wannan ga gidan Yaƙub

ka yi shelarsa a Yahuda.

21 Ku ji wannan, ku wawaye marasa azanci,

waɗanda suke da idanu amma ba sa gani,

waɗanda suke da kunnuwa amma ba sa ji.

22 Bai kamata ku ji tsorona ba?” In ji Ubangiji.

“Bai kamata ku yi rawar jiki a gabana ba?

Na sa yashi ya zama iyakar teku,

madawwamiyar iyakar da ba zai tsallake ba.

Raƙuman ruwa za su iya yin hauka, amma ba za su iya haye ta ba;

za su iya yin ruri, amma ba za su iya ƙetare ta ba.

23 Amma mutanen nan suna da tauraren zukata, kuma ’yan tawaye ne;

sun kauce suka kuma rabu da ni.

24 Ba sa faɗa wa kansu, ‘Bari mu ji tsoron Ubangiji Allahnmu,

wanda yake ba mu ruwan sama a kan kari na kaka da na bazara,

wanda kullum yake tabbatar mana da girbi.’

25 Laifofinku sun raba ku da waɗannan abubuwa;

zunubanku sun hana ku samun alheri.

26 “A cikin mutanena an sami mugaye

waɗanda suke kwanton ɓauna kamar masu sa tarko wa tsuntsaye

kamar waɗanda suke kafa tarko don su kama mutane.

27 Kamar keji cike da tsuntsaye,

gidajensu sun cika da ruɗu;

sun yi arziki suka kuma zama masu iko

28 suka kuma yi ƙiba, suka yi bul-bul.

Mugayen ayyukansu ba su da iyaka;

ba sa wa marayu shari’ar adalci,

ba sa kāre ’yancin matalauta.

29 Bai kamata in hukunta su saboda wannan ba?”

In ji Ubangiji.

“Bai kamata in yi ramuwa

a kan irin al’umma kamar wannan ba?

30 “Abin banmamaki da bantsoro

ya faru a ƙasar.

31 Annabawa suna annabcin ƙarya,

firistoci suna mulki da ikon kansu,

mutanena kuma suna son haka.

Amma me za ku yi a ƙarshe?

6:1 “Ku gudu neman mafaka, mutanen Benyamin!

Ku gudu daga Urushalima!

Ku busa ƙaho a Tekowa!

Ku ba da alama a Bet-Hakkerem!

Gama masifa tana zuwa daga arewa,

mummunar hallaka ce kuwa.

2 Zan hallaka Diyar Sihiyona,

kyakkyawa da kuma mai laulayi.

3 Makiyaya da garkunansu za su taso mata;

za su kafa tentunansu kewaye da ita,

kowanne yana lura da sashensa.”

4 “Mu shirya don yaƙi da ita!

Ku tashi, bari mu fāɗa mata da tsakar rana!

Amma, kaito, rana tana fāɗuwa,

inuwar yamma kuwa sai ƙaran tsawo take.

5 Saboda haka ku tashi, bari mu fāɗa mata da dare

mu rurrushe kagaranta!”

6 Ga abin da Ubangiji Maɗaukaki yana cewa,

“Ku sassare itatuwan

ku tula ƙasa kewaye da Urushalima.

Dole a hukunta wannan birni;

saboda ya cika da zalunci.

7 Kamar yadda rijiya takan ba da ruwarta,

haka birnin yake da muguntarsa.

Ana jin labarin rikici da hallaka a cikinsa;

ciwonsa da mikinsa kullum suna a gabana.

8 Ki ji gargaɗi, ya Urushalima,

ko kuwa in juya daga gare ki

in mai da ƙasarki kufai

don kada wani ya zauna a cikinta.”

9 Ga abin da Ubangiji Maɗaukaki yana cewa,

“Bari su yi kalan raguwar Isra’ila

a yi kalan sarai yadda ake yi wa inabi;

ka sāke miƙa hannunka a kan rassan,

kamar mai tattara inabi.”

10 Ga wa zan yi magana in kuma gargaɗar?

Wa zai saurare ni?

Kunnuwansu sun toshe

don kada su ji.

Maganar Ubangiji ta zama abin zargi a gare su;

ba sa jin daɗinta.

11 Amma ina cike da fushin Ubangiji,

kuma ba na iya kannewa.

“Ka kwararo shi a kan yara a titi

da kuma a kan samarin da suka tattaru;

za a kama miji da mata a cikinsa,

tsofaffi da suka tsufa tukub.

12 Za a ba da gidajensu ga waɗansu,

tare da gonakinsu da matansu,

sa’ad da na miƙa hannuna

gāba da waɗanda suke zama a ƙasar,”

in ji Ubangiji.

13 “Daga ƙarami zuwa babba,

dukansu masu haɗama ne don riba;

har da annabawa da firistoci,

dukansu suna aikata rashin gaskiya.

14 Sukan ɗaura mikin mutanena

sai ka ce mikin ba shi da matsala.

Suna cewa, ‘Lafiya, Lafiya,’

alhali kuwa ba lafiya.

15 Suna jin kunyar halinsu na banƙyama?

A’a, ba sa jin kunya sam;

ba su ma san yadda za su soke kai ba.

Saboda haka za su fāɗi tare da fāɗaɗɗu;

za a hamɓarar da su sa’ad da na hukunta su,”

in ji Ubangiji.

16 Ga abin da Ubangiji yana cewa,

“Ku tsaya kan hanyoyi, ku duba;

ku nemi hanyoyin dā,

ku tambaya inda hanyar mai kyau take, ku yi tafiya a kanta,

za ku kuwa sami hutu wa rayukanku.

Amma kun ce, ‘Ba za mu bi ta ba.’

17 Na naɗa muku masu tsaro a kanku na kuma ce,

‘Ku saurari karan ƙaho!’

Amma kuka ce, ‘Ba za mu saurara ba.’

18 Saboda haka ku, ya al’ummai;

ku lura Ya shaidu,

abin da zai faru da su.

19 Ki ji, ya duniya.

Zan kawo masifa a kan waɗannan mutane,

sakayyar ƙulle-ƙullensu,

domin ba su saurari maganata ba

suka kuma ƙi dokata.

20 Babu riba a kawo mini turare daga Sheba

ko rake mai zaƙi daga ƙasa mai nisa?

Ba zan karɓi hadayunku na ƙonawa ba;

ba na jin daɗin sadakokinku.”

21 Saboda haka ga abin da Ubangiji yana cewa,

“Zan sa abin tuntuɓe gaban mutanena.

Mahaifi da ’ya’yansa maza za su yi tuntuɓe a kan juna;

maƙwabci da abokansa za su hallaka.”

22 Ga abin da Ubangiji yana cewa,

“Duba, sojoji suna zuwa

daga ƙasar arewa;

babbar al’umma ce ta yunƙuro

daga iyakokin duniya.

23 Suna riƙe da baka da māshi;

mugaye ne kuma marasa tausayi.

Motsinsu kamar ƙugin teku ne

yayinda suke hawan dawakansu;

suna zuwa a jere kamar wanda ya yi shirin yaƙi

don su fāɗa miki, ya Diyar Sihiyona.”

24 Mun ji labari a kansu,

hannuwanmu kuwa suka yi laƙwas.

Azaba ta kama mu,

zafi kamar na mace mai naƙuda.

25 Kada ku fita zuwa gonaki

ko ku yi tafiya a hanyoyi,

gama abokin gāba yana da takobi,

kuma akwai razana ko’ina.

26 Ya mutanena, ku sanya tufafin makoki

ku yi birgima a toka;

ku yi kuka mai zafi

irin wanda akan yi wa ɗa tilo,

gama nan da nan mai hallakarwa

zai auko mana.

27 “Na maishe ka mai jarrabawar ƙarfe

mutanena ne kuwa ƙarfen,

don ka lura

ka kuma gwada hanyoyinsu.

28 Su duka masu taurinkai ne, ’yan tawaye,

suna yawo suna baza jita-jita.

Su tagulla ne da ƙarfe;

dukansu lalatattu ne.

29 Mazuga yana zuga da ƙarfi

don yă ƙone dalma da wuta,

amma tacewa yana tafiya a banza;

ba a fitar da mugaye.

30 Ana ce da su azurfar da aka ƙi,

gama Ubangiji ya ƙi su.”