Ang Pag-alsa ni Absalom (continued)
1027 sa wala pa si Cristo
Biblica® Open Ang Pulong sa Dios™ (OCCB)
Ang awit alang sa maestro sa mga mag-aawit. Gamita ang mga instrumento nga adunay mga kuwerdas. Ang “maskil” ni David.
1 Pamatia ang akong pag-ampo, O Dios;
dungga ang akong pagpangayo ug tabang kanimo.
2 Pamatia ug tubaga ako.
Dili na ako mahimutang sa akong kabalaka.
3 Nabalaka ako sa mga pagpanghulga sa akong mga kaaway
ug pagdaog-daog sa mga tawong daotan.
Kay gisamok nila ako ug gidumtan.
4 Labihan ang kakulba sa akong dughan.
Nalisang ako sa kamatayon.
5 Nagkurog ako sa kahadlok;
labihan gayod ang akong kalisang.
6 Kon aduna pa lang akoy pako sama sa salampati,
molupad ako ug mangita ug kapahulayan.
7 Molupad ako paingon sa halayong kamingawan ug didto mopuyo.
8 Magdali ako sa pagpangita ug matagoan
aron makatago ako gikan sa kasuko sa akong mga kaaway nga daw sa makusog
nga hangin ug bagyo.
9 Ginoo, laglaga ang akong mga kaaway;
himoa nga dili sila magkasinabtanay.
Kay nakita ko ang pagpanghasi ug panag-away sa lungsod.
10 Sama sa mga tigbalantay,
naglibot-libot sila diha sa mga paril
sa lungsod adlaw ug gabii.
Puno sa kadaotan ug kasamok ang lungsod.
11 Bisan asa walay hunong ang pagpanglaglag,
pagpangdaog-daog,
ug pagpanglimbong diha sa mga pangpublikong lugar.
12 Kon ang akong kaaway lang ang manginsulto kanako,
agwantahon ko kini.
Kon ang akong kontra lang ang motamay kanako,
malikayan ko kini.
13 Apan ang ako mismong suod nga higala,
nga sama lang kanako ug kauban ko, ang nanginsulto kanako.
14 Suod kami kaniadto sa usag usa,
ug magkuyog kami pag-adto sa balay sa Dios uban sa daghang mga tawo.
15 Hinaut pa nga mangamatay ug kalit ang akong mga kaaway.
Hinaut pa nga lamyon silang buhi ngadto sa dapit sa mga patay.
Kay ang kadaotan anaa kanila ug sa ilang mga puloy-anan.
16 Apan ako mangayo ug tabang sa Ginoong Dios
ug luwason niya ako.
17 Buntag, udto, ug gabii mangaliya ako ug mag-agulo,
ug pamation niya ako.
18 Luwason niya ako ug panalipdan sa akong pagpakig-gira,
bisan ug daghan ang nakigbatok kanako.
19 Ang Dios nga naghari sa walay kataposan mamati kanako,
ug laglagon niya ang akong mga kaaway.
Kay dili sila buot mousab sa ilang kinaiya ug dili motahod sa Dios.
20 Ang akong higala kanhi nakigbatok sa iyang mga higala;
wala niya tumana ang iyang mga saad.
21 Malumo ug maayo siyang manulti,
apan aduna diay siyay pagdumot sa iyang kasing-kasing.
Ug ang iyang mga pulong makapasakit sa pagbati sa uban.
Sama kini sa mahait nga espada.
22 Itugyan sa Ginoo ang imong mga kabalaka,
kay tabangan ka niya.
Dili niya pasagdan ang mga matarong
hangtod sa kahangtoran.
23 Apan ang mga mamumuno ug ang mga limbongan
ilabay niya sa lawom kaayong bangag, ang dapit sa mga patay,
nga dili pa sila makapahimulos sa katunga sa ilang kinabuhi.
Apan ako mosalig sa Dios.
Ang awit alang sa maestro sa mga mag-aawit. Gamita ang mga instrumento nga adunay mga kuwerdas. Awit ni David.
1 O Dios nga akong manlalaban,
tubaga ako kon mosangpit ako kanimo.
Dili ba nga imo man akong gitabangan sa akong mga kalisdanan?
Busa karon, dungga
ang akong mga pag-ampo ug kaloy-i ako.
2 Kamong mga tawo nga gasaway kanako,
kanus-a pa kamo mohunong sa pagpakaulaw kanako?
Kanus-a pa kamo mohunong sa paghigugma sa mga butang
nga walay pulos ug sa pagsunod sa mga bakak?
3 Hinumdomi ninyo nga gipili sa Ginoo
ang mga diosnon nga mahimong iya.
Mao nga dunggon ako niya kon motawag ako kaniya.
4 Kon masuko kamo, ayaw kamo pagpakasala.
Paghilom ug pamalandong kamo samtang naghigda kamo
diha sa inyong mga higdaanan.
5 Salig kamo sa Ginoo ug paghalad kaniya
sa husto nga mga halad.
6 Daghan ang nag-ingon,
“Ginoo, hinaut pa unta nga modagaya ang mga panalangin sa among mga kinabuhi.
Ipakita kanamo ang imong kaayo!”
7 Apan ang kalipay nga imong gihatag kanako,
mas labaw pa kaysa kalipay sa mga tawo
nga abundansya sa kalan-on ug ilimnon.
8 Busa matulog ako nga malinawon,
tungod kay imo akong bantayan, Ginoo.
Ang awit alang sa maestro sa mga mag-aawit. Gamita ang plawta. Awit ni David.
5:1-2 Ginoo nga akong Dios ug hari,
pamatia ang akong pag-ampo ug pag-agulo.
Pamatia ang akong pagpangayo kanimo ug tabang,
kay diha kanimo ako nag-ampo.
3 Inigkabuntag andamon ko
ang akong kaugalingon sa pag-ampo kanimo.
Dad-on ko kanimo ang akong mga hangyo
ug maghulat ako sa imong tubag.
4 Ikaw ang Dios nga dili mahimuot sa kadaotan;
ang daotan dili makapuyo uban kanimo.
5 Dili makabarog sa imong atubangan ang mga mapahitas-on;
imong gikapungtan ang tanang naghimo ug daotan.
6 Imong laglagon ang mga bakakon
ug imong gikasilagan ang mga mamumuno
ug ang mga maluibon.
7 Apan ako, makasulod sa imong balay
tungod sa imong dakong gugma kanako.
Ug didto simbahon ka nako nga adunay pagtahod.
8 Ginoo, giyahi ako diha sa imong pagkamatarong
kay daghan ang akong mga kaaway,
ug himoang sayon ang akong pagsunod
sa imong kabubut-on.
9 Dili kasaligan ang mga pulong sa akong mga kaaway,
kay ang ilang tinguha mao lamang ang paglaglag sa uban.
Ang ilang tutunlan sama sa naabli nga lubnganan,
kay pulos pagpanglimbong ang naggawas sa ilang mga baba.
10 O Dios, siloti ang akong mga kaaway.
Hinaut pa nga maunay sila sa ilang daotang mga tinguha.
Isalikway sila tungod sa ilang daghang mga sala,
kay misupak sila kanimo.
11 Apan hinaut nga magmalipayon
ang tanang nagdangop kanimo.
Hinaut pa nga mag-awit sila sa kalipay.
Panalipdi ang mga naghigugma kanimo
aron magmalipayon sila.
12 Kay ginapanalanginan mo, Ginoo, ang mga matarong.
Ang imong gugma sama sa taming nga nagpanalipod kanila.