Gehoorzaam de overheid, betaal belasting, wees alleen liefde verschuldigd

De Joden weigerden als Gods uitverkoren volk gehoorzaam te zijn of belasting te betalen aan heersers die niet tot hun eigen volk behoorden en die, naar hun mening, niet uitdrukkelijk door God waren aangesteld. Paulus draagt hun op zich aan alle burgerlijke overheden te onderwerpen, aangezien alle gezag, zowel Joods als heidens, door God is verordend en ingesteld. Wie zich verzetten tegen wat God heeft ingesteld, worden veroordeeld. Een rechtvaardig bestuur brengt voordelen. Heersers hebben als dienaren van God de macht om de goeden te beschermen en te belonen en om, als Gods dienaren, hen die kwaad doen te straffen. Onderwerping is dus noodzakelijk, niet alleen uit vrees voor aardse straf, maar ook ter wille van het geweten. Hun wordt ook opgedragen belasting te betalen. Aangezien alle burgerlijke heersers moeten worden beschouwd als dienaren van Gods voorzienigheid, die zich wijden aan de plichten van hun ambt, moeten zij aan allen de eer bewijzen die hun ambt en rang toekomt, ook wanneer de persoon die niet verdient. Zij moeten rechtvaardig zijn in het betalen van al hun schulden, zodat zij niemand iets verschuldigd zijn behalve elkaar lief te hebben. Daarmee worden alle geboden van de wet die onze naasten betreffen vervuld en tot hun volheid gebracht.

58 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

Romeinen 13:1–10

1 Alle ziel zij den machten, over haar gesteld, onderworpen; want er is geen macht dan van God, en de machten, die er zijn, die zijn van God geordineerd. 2 Alzo dat die zich tegen de macht stelt, de ordinantie van God wederstaat; en die ze wederstaan, zullen over zichzelven een oordeel halen.

3 Want de oversten zijn niet tot een vreze den goeden werken, maar den kwaden. Wilt gij nu de macht niet vrezen, doe het goede, en gij zult lof van haar hebben; 4 Want zij is Gods dienares, u ten goede. Maar indien gij kwaad doet, zo vrees; want zij draagt het zwaard niet te vergeefs; want zij is Gods dienares, een wreekster tot straf dengene, die kwaad doet.

5 Daarom is het nodig onderworpen te zijn, niet alleen om der straffe, maar ook om des gewetens wil. 6 Want daarom betaalt gij ook schattingen; want zij zijn dienaars van God, in ditzelve geduriglijk bezig zijnde. 7 Zo geeft dan een iegelijk, wat gij schuldig zijt; schatting, dien gij de schatting, tol, dien gij den tol, vreze, dien gij de vreze, eer, dien gij de eer schuldig zijt.

8 Zijt niemand iets schuldig, dan elkander lief te hebben; want die den ander liefheeft, die heeft de wet vervuld. 9 Want dit: Gij zult geen overspel doen, gij zult niet doden, gij zult niet stelen, gij zult geen valse getuigenis geven, gij zult niet begeren; en zo er enig ander gebod is, wordt in dit woord als in een hoofdsom begrepen, namelijk in dit: Gij zult uw naaste liefhebben gelijk uzelven. 10 De liefde doet den naaste geen kwaad. Zo is dan de liefde de vervulling der wet.

Ontwaak uit de slaap van de zonde

De Romeinse bekeerlingen moeten goed hebben geweten dat dit de tijd van het evangelie was, aangezien het licht was begonnen te schijnen. Daarom roept Paulus hen op te ontwaken uit hun slaap van de zonde, want zij begrijpen de eeuwige zaligheid van het evangelie en de plichten die het oplegt beter dan toen zij voor het eerst tot geloof kwamen. Hij beeldt de duisternis van de heidense wereld uit als een nacht die bijna voorbij is, en het evangelie als het licht van een heerlijke dag die daarop volgt. Daarom spoort hij de heidenen aan de kleren af te werpen waarin de werken van de duisternis werden gedaan en zich te kleden in de wapenrusting, of gewaden, van het licht: al hun vroegere gewoonten en zondige wegen op te geven en zich te bekleden met de Heere Jezus Christus. Dat wil zeggen: zijn evangelie te aanvaarden, zijn voorbeeld te volgen, de hemelse dingen te zoeken en niet voor het vlees te zorgen om zijn begeerten te bevredigen.

Romeinen 13:11–14

11 En dit zeg ik te meer, dewijl wij de gelegenheid des tijds weten, dat het de ure is, dat wij nu uit den slaap opwaken; want de zaligheid is ons nu nader, dan toen wij eerst geloofd hebben. 12 De nacht is voorbijgegaan, en de dag is nabij gekomen. Laat ons dan afleggen de werken der duisternis, en aandoen de wapenen des lichts. 13 Laat ons, als in den dag, eerlijk wandelen; niet in brasserijen en dronkenschappen, niet in slaapkameren en ontuchtigheden, niet in twist en nijdigheid; 14 Maar doet aan den Heere Jezus Christus, en verzorgt het vlees niet tot begeerlijkheden.

Voedsel, heilige dagen en de zwakken in het geloof

De Joodse bekeerlingen in Rome meenden dat het onderscheid tussen soorten voedsel dat Mozes had voorgeschreven en de heilige dagen die hij had ingesteld ook in het christelijke tijdperk in acht moesten worden genomen. Paulus roept de heidenen, die een beter inzicht hadden, op de Joodse bekeerlingen die in dit opzicht zwak in het geloof waren vriendelijk te ontvangen en over deze punten niet te twisten. Joden en heidenen worden aangespoord elkaar niet te verachten of te veroordelen, want God heeft de heiden die zonder onderscheid alles eet in zijn gemeente opgenomen. Op de oordeelsdag zal hij allen die in deze onbelangrijke zaken naar hun geweten hebben gehandeld, staande houden of vrijspreken. Mensen moeten niet voor zichzelf leven, maar voor Christus. Zij mogen elkaar niet veroordelen, want wij zullen allen door God geoordeeld worden en alleen aan hem moeten wij rekenschap afleggen.

Romeinen 14:1–12

1 Dengene nu, die zwak is in het geloof, neemt aan, maar niet tot twistige samensprekingen. 2 De een gelooft wel, dat men alles eten mag, maar die zwak is, eet moeskruiden. 3 Die daar eet, verachte hem niet, die niet eet; en die niet eet, oordele hem niet, die daar eet; want God heeft hem aangenomen. 4 Wie zijt gij, die eens anderen huisknecht oordeelt? Hij staat, of hij valt zijn eigen heer; doch hij zal vastgesteld worden, want God is machtig hem vast te stellen.

5 De een acht wel den enen dag boven den anderen dag; maar de ander acht al de dagen gelijk. Een iegelijk zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd. 6 Die den dag waarneemt, die neemt hem waar den Heere; en die den dag niet waarneemt, die neemt hem niet waar den Heere. Die daar eet, die eet zulks den Heere, want hij dankt God; en die niet eet, die eet zulks den Heere niet, en hij dankt God.

7 Want niemand van ons leeft zichzelven, en niemand sterft zichzelven. 8 Want hetzij dat wij leven, wij leven den Heere; hetzij dat wij sterven, wij sterven den Heere. Hetzij dan dat wij leven, hetzij dat wij sterven, wij zijn des Heeren. 9 Want daartoe is Christus ook gestorven, en opgestaan, en weder levend geworden, opdat Hij beiden over doden en levenden heersen zou.

10 Maar gij, wat oordeelt gij uw broeder? Of ook gij, wat veracht gij uw broeder? Want wij zullen allen voor den rechterstoel van Christus gesteld worden. 11 Want er is geschreven: Ik leef, zegt de Heere; voor Mij zal alle knie zich buigen, en alle tong zal God belijden.

12 Zo dan een iegelijk van ons zal voor zichzelven Gode rekenschap geven.

Breng een zwakkere broeder niet ten val

Omdat wij allen rekenschap zullen afleggen van onze eigen daden, smeekt Paulus de Romeinse bekeerlingen op te houden elkaar te oordelen en er in het bijzonder op te letten een zwakke broeder geen aanleiding te geven om te struikelen of te vallen. Want hoewel geen enkel voedsel op zichzelf onrein is, is het onrein voor wie het onrein acht. Daarom moeten zij ervoor zorgen dat zij door hun voorbeeld niet iemand te gronde richten voor wie Christus gestorven is, en dat de goede vrijheid die zij genieten geen aanleiding tot kwaad wordt. Want het koninkrijk van God bestaat niet uit eten en drinken, maar uit heiligheid, geestelijke vrede en vreugde. Zij moeten Christus dienen door een weg te volgen die de vrede en de onderlinge opbouw bevordert, en niet het risico lopen de deugdzaamheid van een ander te vernietigen door toe te geven aan hun eetlust. Wie tot een juist geloofsinzicht over voedsel en dagen zijn gekomen, mogen daarmee niet te koop lopen ten nadele van anderen. Gelukkig is hij die nooit een veroordeling over zichzelf brengt door dingen te doen die op zichzelf geoorloofd zijn. Wie gelooft dat bepaalde spijzen volgens de wet van Mozes ongeoorloofd zijn, zondigt als hij ze eet, omdat hij doet wat hij ongeoorloofd acht en zo zijn geweten schendt.

Romeinen 14:13–23

13 Laat ons dan elkander niet meer oordelen; maar oordeelt dit liever, namelijk, dat gij den broeder geen aanstoot of ergernis geeft.

14 Ik weet en ben verzekerd in den Heere Jezus, dat geen ding onrein is in zichzelven; dan die acht iets onrein te zijn, dien is het onrein. 15 Maar indien uw broeder om der spijze wil bedroefd wordt, zo wandelt gij niet meer naar liefde. Verderf dien niet met uw spijze, voor welken Christus gestorven is.

16 Dat dan uw goed niet gelasterd worde. 17 Want het Koninkrijk Gods is niet spijs en drank, maar rechtvaardigheid, en vrede, en blijdschap, door den Heiligen Geest. 18 Want die Christus in deze dingen dient, is Gode welbehagelijk, en aangenaam den mensen.

19 Zo dan laat ons najagen, hetgeen tot den vrede, en hetgeen tot de stichting onder elkander dient. 20 Verbreek het werk van God niet om der spijze wil. Alle dingen zijn wel rein; maar het is kwaad den mens, die met aanstoot eet. 21 Het is goed geen vlees te eten, noch wijn te drinken, noch iets, waaraan uw broeder zich stoot, of geergerd wordt, of waarin hij zwak is.

22 Hebt gij geloof? hebt dat bij uzelven voor God. Zalig is hij, die zichzelven niet oordeelt in hetgeen hij voor goed houdt. 23 Maar die twijfelt, indien hij eet, is veroordeeld, omdat hij niet uit het geloof eet. En al wat uit het geloof niet is, dat is zonde.

De sterken moeten de zwakken verdragen

Vooral zij die sterk zijn in het geloof moeten de zwakheden van de zwakken verdragen en niet hun eigen genoegen zoeken, maar de opbouw van hun naaste, zoals Christus zelf door zijn eigen voorbeeld heeft geleerd en zoals de Schrift heeft voorzegd (Psalm 69:9). Paulus verzekert hun dat alles wat over het lijden van Christus en van de heiligen in het Oude Testament is opgetekend, tot hun onderricht is geschreven, zodat zij door de Schriften dezelfde hoop en dezelfde bemoediging zouden hebben. Hij bidt dat zij naar het voorbeeld van Christus met elkaar omgaan, zodat zij zonder twist samen God verheerlijken en elkaar aanvaarden en gemeenschap met elkaar onderhouden, zoals Christus hen beiden in zijn gemeente heeft opgenomen, tot heerlijkheid van God de Vader.

Romeinen 15:1–7

1 Maar wij, die sterk zijn, zijn schuldig de zwakheden der onsterken te dragen, en niet onszelven te behagen. 2 Dat dan een iegelijk van ons zijn naaste behage ten goede, tot stichting. 3 Want ook Christus heeft Zichzelven niet behaagd, maar gelijk geschreven is: De smadingen dergenen, die U smaden, zijn op Mij gevallen. 4 Want al wat te voren geschreven is, dat is tot onze lering te voren geschreven, opdat wij, door lijdzaamheid en vertroosting der Schriften, hoop hebben zouden.

5 Doch de God der lijdzaamheid en der vertroosting geve u, dat gij eensgezind zijt onder elkander naar Christus Jezus; 6 Opdat gij eendrachtelijk, met een mond, moogt verheerlijken den God en Vader van onzen Heere Jezus Christus.

7 Daarom neemt elkander aan, gelijk ook Christus ons aangenomen heeft, tot de heerlijkheid Gods.

Ook de heidenen verheerlijken God om zijn barmhartigheid

Paulus lijkt hier een voor de hand liggend bezwaar op het oog te hebben dat de Joden zouden aanvoeren tegen de toelating van de heidenen tot de kerk van Christus: dat Christus niet tot hen had gepredikt. Paulus bevestigt dat Jezus Christus als Jood geboren is en een dienaar van de besnijdenis is geworden, om de beloften aan de vaderen des te beter te vervullen. Hierdoor zouden ook de heidenen reden hebben om God te verheerlijken om zijn barmhartigheid, zoals hun eigen profeten hadden voorzegd; en deze profetieën bewijzen duidelijk dat God van het begin af vastbesloten was om zowel de heidenen als de Joden tot zijn volk te maken. Paulus bidt dat God, die de heidenen deze hoop heeft gegeven, hen mag vervullen met alle geestelijke vrede en vreugde in het geloof in Jezus Christus, en dat al hun hoop en verwachtingen in hem door de kracht van de Heiligen Geest vervuld mogen worden.

Romeinen 15:8–13

8 En ik zeg, dat Jezus Christus een dienaar geworden is der besnijdenis, vanwege de waarheid Gods, opdat Hij bevestigen zou de beloftenissen der vaderen; 9 En de heidenen God vanwege de barmhartigheid zouden verheerlijken; gelijk geschreven is: Daarom zal ik U belijden onder de heidenen, en Uw Naam lofzingen.

10 En wederom zegt Hij: Weest vrolijk, gij heidenen met Zijn volk!

11 En wederom: Looft den Heere, al gij heidenen, en prijst Hem, al gij volken!

12 En wederom zegt Jesaja: Er zal zijn de wortel van Jessai, en Die opstaat, om over de heidenen te gebieden; op Hem zullen de heidenen hopen.

13 De God nu der hoop vervulle ulieden met alle blijdschap en vrede in het geloven, opdat gij overvloedig moogt zijn in de hoop, door de kracht des Heiligen Geestes.