யாக்கோபு யூதக் கிறிஸ்தவர்களுக்கு எழுதுகிறார்

யாக்கோபு பொதுவாக யூதக் கிறிஸ்தவர்களுக்குத் தமது கடிதத்தை எழுதுகிறார். அக்காலத்தில் பொதுவாகக் காணப்பட்ட தீமைகளைக் குறித்து அவர்களை எச்சரிக்கிறார். நீதிமானாக்கப்படுதல் பற்றிய பவுலின் போதனையைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டதால் பலர் விழுந்திருந்த பிழைகளைத் திருத்துகிறார்; பல்வேறு கடமைகளைச் செய்யும்படியும் வலியுறுத்துகிறார்.

கி.பி. 62

இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (IRVTAM)

யாக்கோபு பன்னிரண்டு கோத்திரத்தாரை வாழ்த்துகிறார்

சிதறியிருக்கும் பன்னிரண்டு கோத்திரத்தாருக்கும், குறிப்பாக யூதக் கிறிஸ்தவர்களுக்கும், எல்லா நலமும் செழிப்பும் உண்டாக வாழ்த்தி யாக்கோபு எழுதுகிறார். மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்திற்குக் கீழ்ப்படிவதற்கோ கீழ்ப்படியாமல் இருப்பதற்கோ உரிய பலன்களையும் தண்டனைகளையும், விசுவாசத்திற்கு மாறிய தங்கள் சகோதரர்களுக்குப் பொருத்திக் காட்டுவதன் மூலம், அவர்களுடைய தற்போதைய துன்பங்கள் தேவன் அவர்கள்மீது பிரியமாயிருப்பதன் அடையாளங்கள் என்று நம்பவைக்க அவிசுவாசிகளான யூதர்கள் விரும்பினார்கள். இதற்கு மாறாக, துன்பங்கள் பொறுமையையும் தேவனுடைய சித்தத்திற்கு அடங்குதலையும் உருவாக்குவதில் செய்யும் நன்மையை யாக்கோபு எடுத்துக்காட்டுகிறார். நியாயப்பிரமாணத்தின் பலிகளை நினைவூட்டும் விதத்தில், அவர்கள் பூரணராக இருக்கும்படி பொறுமையாயிருக்குமாறு வலியுறுத்துகிறார். சோதனையில் இருப்பவர்களில் யாருக்காவது பொறுமைக்குரிய இந்த ஞானம் குறைவாயிருந்தால், தேவனிடம் கேட்க வேண்டும். தேவன் ஒவ்வொருவருக்கும் தேவையான எல்லா நன்மைகளையும் கொடுக்கிறார்; கேட்பதற்காக யாரையும் கடிந்துகொள்வதில்லை; அது அவருக்குக் கொடுக்கப்படும். ஆனால், தேவன் தமது வேண்டுதல்களை நிறைவேற்ற வல்லவராகவும் விருப்பமுள்ளவராகவும் இருக்கிறார் என்று முழுமையாக நம்பி, உறுதியான விசுவாசத்துடன் கேட்க வேண்டும்; தாம் வேண்டிக்கொள்வதைப் பற்றி முடிவெடுக்க முடியாதவராகவோ, இருமனமுள்ளவராகவோ இருக்கக்கூடாது. ஏனெனில், நற்குணத்திற்கும் தீயொழுக்கத்திற்கும் இடையில் இவ்வாறு தடுமாறுகிறவர், கடந்து செல்லும் ஒவ்வொரு உந்துதலாலும் அலைக்கழிக்கப்படும் கடல் அலையைப் போன்றவர்; தாம் விரும்புவதைத் தேவனிடமிருந்து பெறுவோம் என்று அவர் எதிர்பார்க்க முடியாது. இருமனமுள்ள மனிதன் தான் செய்யும் எல்லாவற்றிலும் நிலையற்றவனாக இருக்கிறான்; சிறப்பின் எந்த நிலையையும் அடைய முடியாது. விசுவாசத்திற்கு மாறிய ஏழை யூதன் தனது துன்பங்களில் மகிழும்படி ஊக்குவிக்கப்படுகிறான்; ஏனெனில், அவற்றின் மூலம் விசுவாசத்தினால் அவனது கிறிஸ்தவப் பண்பு உயர்த்தப்படுகிறது. ஆனால் செல்வந்தன் தான் மகிழும் பொருட்களின் வெறுமையையும் நிலையற்ற தன்மையையும் குறித்து வெட்கப்பட வேண்டும்; மாறாக, நற்செய்திக்காகத் தனக்கு நேரிடும் தாழ்விலும் துன்பங்களிலும் பெருமைகொள்ள வேண்டும். ஏனெனில், அவனது உயிரும் பூமிக்குரிய உடைமைகள் அனைத்தும் வெளியின் பூவைப்போல நிலையற்றவையும் நம்பத்தகாதவையுமாக இருக்கின்றன. அவற்றில் தங்கள் மகிழ்ச்சியை வைத்திருப்பவர்களும் அவ்வாறே நோயினாலும் வாழ்க்கையின் மாற்றங்களினாலும் வீழ்த்தப்பட்டு, தங்கள் மகிமையின் நடுவிலேயே வாடிப்போகக்கூடியவர்களாக இருக்கிறார்கள். தனது சோதனையில் உறுதியாக நிலைநிற்கிற மனிதன் பாக்கியவான்; ஏனெனில், இந்த உலகத்தில் அவனுடைய சோதனைகள் முடிந்தபின், தம்மை நேசித்து தமக்காகத் துன்பப்படுகிறவர்களுக்குக் கர்த்தர் வாக்களித்த ஜீவகிரீடத்தை அவன் பெறுவான்.

யாக்கோபு 1:1–12

1 தேவனுக்கும் கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவிற்கும் ஊழியக்காரனாகிய யாக்கோபு, உலகமெங்கும் சிதறுண்டு வாழும் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களுக்கும் வாழ்த்துதல் சொல்லி எழுதுகிறதாவது.

2 என் சகோதரர்களே, நீங்கள் பலவிதமான சோதனைகளில் சிக்கிக்கொள்ளும்போது, 3 உங்களுடைய விசுவாசத்தின் பரீட்சையானது சகிப்புத்தன்மையை உண்டாக்குமென்று அறிந்து, அதை மிகுந்த சந்தோஷமாக எண்ணுங்கள். 4 நீங்கள் ஒன்றிலும் குறைவுள்ளவர்களாக இல்லாமல், தேறினவர்களாகவும் நிறைவுள்ளவர்களாகவும் இருப்பதற்காக, சகிப்புத்தன்மையானது தனது செயலைச் செய்துமுடிக்கட்டும். 5 உங்களில் ஒருவன் ஞானத்தில் குறைவுள்ளவனாக இருந்தால், எல்லோருக்கும் பரிபூரணமாகக் கொடுக்கிறவரும் ஒருவரையும் கடிந்துகொள்ளாதவருமாகிய தேவனிடத்தில் கேட்கட்டும், அப்பொழுது அவனுக்குக் கொடுக்கப்படும். 6 ஆனாலும் அவன் கொஞ்சம்கூட சந்தேகப்படாமல் விசுவாசத்தோடு கேட்கவேண்டும்; சந்தேகப்படுகிறவன் காற்றினால் அடிபட்டு அலைகிற கடலின் அலைக்கு ஒப்பாக இருக்கிறான். 7 அப்படிப்பட்ட மனிதன், தான் கர்த்தரிடத்தில் எதையாவது பெறலாமென்று நினைக்காமல் இருப்பானாக. 8 ஏனென்றால், இருமனமுள்ளவன் தன் வழிகளிலெல்லாம் நிலையற்றவனாக இருக்கிறான்.

9 ஏழ்மையான சகோதரன் தான் உயர்த்தப்பட்டதைக்குறித்து மேன்மைபாராட்டட்டும். 10 ஐசுவரியவான் தான் தாழ்த்தப்பட்டதைக்குறித்து மேன்மைபாராட்டட்டும்; ஏனென்றால், அவன் புல்லின் பூவைப்போல ஒழிந்துபோவான். 11 சூரியன் கடும் வெயிலுடன் உதித்து, புல்லை உலர்த்தும்போது, அதின் பூ உதிர்ந்து, அதின் அழகான வடிவம் அழிந்துபோகும்; ஐசுவரியவானும் அப்படியே தன் வழிகளில் அழிந்துபோவான். 12 சோதனையைச் சகிக்கிற மனிதன் பாக்கியவான்; அவன் உத்தமன் என்று தெரிந்தபின்பு கர்த்தர், தம்மை நேசிக்கிறவர்களுக்கு வாக்குத்தத்தம் செய்யப்பட்ட ஜீவகிரீடத்தைப் பெறுவான்.

தேவன் யாரையும் பாவம் செய்யத் தூண்டுவதில்லை

கிறிஸ்தவர்களின் நற்குணத்தையும் விசுவாசத்தையும் சோதிப்பதற்காகத் தேவனால் அனுப்பப்படும் சோதனைகள் அல்லது துன்பங்களைப் பற்றித் தாம் கூறியது தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படலாம் என்று யாக்கோபு அஞ்சுகிறார். ஆகவே, சோதனை என்பதன் மற்றொரு பொருளில், அவிசுவாசிகளான யூதர்களில் சிலரும் யூதமுறைமைகளை வலியுறுத்தும் அவர்களுடைய போதகர்களும் தங்களது மிகவும் இழிவான செயல்களுக்கு ஒரு சாக்காகக் கொண்டிருந்த தீய கருத்தை அவர் கண்டிக்கிறார்: அதாவது, தேவன் மனிதர்களைப் பாவம் செய்யத் தூண்டுகிறார் என்ற கருத்தை. தேவனால் தான் சோதிக்கப்படுவதாகவோ பாவத்திற்கு இழுக்கப்படுவதாகவோ யாரும் சொல்லக்கூடாது என்று தடைசெய்கிறார். ஏனெனில், முற்றிலும் பரிசுத்தராகிய தேவன் தீமையால் வழிதவறச் செய்யப்பட முடியாதவர்; இவ்விதத்தில் அவர் யாரையும் சோதிக்கவும் முடியாது. ஆனால் ஒவ்வொருவரும் தமது சொந்த இச்சைகளால் கவரப்பட்டு, தமது சொந்த அசுத்தமான ஆசைகளால் மயக்கப்படும்போது பாவம் செய்யத் தூண்டப்படுகிறார்கள். பிறகு, இச்சை பாவியைத் தன்வசப்படுத்தியதும், தீய நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதாகிய உண்மையான பாவத்தைப் பெற்றெடுக்கிறது; பாவம் நிலையான பழக்கமாகிவிட்டதும், நித்திய மரணத்தைப் பெற்றெடுக்கிறது. ஆகவே, தேவனே பாவத்தின் காரணகர்த்தா என்றோ, யாரையாவது அதற்குத் தூண்டுகிறார் என்றோ அவர்கள் எண்ணக்கூடாது. தேவன் பாவத்தின் காரணகர்த்தாவாக இருப்பதற்கு முற்றிலும் மாறாக, ஒவ்வொரு நன்மையான, பூரணமான வரத்தையும் அருளுபவராக இருக்கிறார். கிறிஸ்தவ விசுவாசத்திற்கு மாறவிருந்த தமது சிருஷ்டிகள் அனைத்திலும் முதற்பலன்களாக இருக்கும்படி, யூதர்களாக இருந்தவர்களைத் தேவன் தமது சொந்த சித்தத்தின்படி சத்தியமும் பரிசுத்தமுமான நற்செய்தியில் புதிதாகப் படைத்திருந்தார்.

யாக்கோபு 1:13–18

13 சோதிக்கப்படுகிற எவனும், நான் தேவனால் சோதிக்கப்படுகிறேன் என்று சொல்லாமல் இருப்பானாக; தேவன் தீமைகளினால் சோதிக்கப்படுகிறவர் இல்லை, ஒருவனையும் அவர் சோதிக்கிறவரும் இல்லை. 14 அவனவன் தன்தன் சொந்த ஆசையினாலே இழுக்கப்பட்டு, சிக்குண்டு, சோதிக்கப்படுகிறான். 15 பின்பு ஆசையானது கர்ப்பந்தரித்து, பாவத்தைப் பெற்றெடுக்கும், பாவம் பூரணமாகும்போது, மரணத்தைப் பெற்றெடுக்கும். 16 என் பிரியமான சகோதரர்களே, ஏமாந்துபோகவேண்டாம். 17 நன்மையான எந்த ஈவும் பூரணமான எந்த வரமும் பரலோகத்திலிருந்து உண்டாகி, ஒளிகளின் பிதாவினிடத்திலிருந்து இறங்கி வருகிறது; அவரிடத்தில் எந்தவொரு மாறுதலும், எந்தவொரு வேற்றுமையின் நிழலும் இல்லை. 18 அவர் விருப்பம்கொண்டு தம்முடைய படைப்புகளில் நாம் முதற்கனிகளாவதற்கு நம்மைச் சத்தியவசனத்தினாலே பெற்றெடுத்தார்.

நற்செய்தியைக் கேட்பவர்களாக மட்டும் அல்ல, அதன்படி செய்பவர்களாக இருங்கள்

போதகர்களாக ஆவதற்கு ஆவல்கொண்டு, தங்கள் மத வைராக்கியத்தில் கட்டுப்பாடின்றி நடந்துகொண்ட மனந்திரும்பிய யூதர்களைக் கண்டிப்பதற்காக, தேவன் தமது குமாரனின் நற்செய்தியினால் இவ்வாறு புதிதாகப் பிறக்கச்செய்தவர்கள், அப்போஸ்தலர்கள் எடுத்துரைக்கும் அதன் போதனைகளைக் கேட்பதில் ஆர்வமும் அக்கறையும் கொண்டிருக்கவும், சத்தியத்தைப் புரிந்துகொள்ளும்வரை அதைக்குறித்துப் பேசுவதற்குத் தாமதிக்கவும், எளிதில் தூண்டப்படாமல் கோபிப்பதற்குத் தாமதிக்கவும் வேண்டும் என்று யாக்கோபு வலியுறுத்துகிறார். ஏனெனில் மனித கோபம், அதாவது மத வேறுபாடுகளைக்குறித்து மக்கள் செய்யும் கடுமையான சண்டைகள், பரலோகராஜ்யத்தை முன்னேற்றுவதுமில்லை; தேவன் நீதியாகக் கணக்கிடும் விசுவாசத்தை மற்றவர்களில் உண்டாக்குவதுமில்லை. மாம்ச இச்சைகளின் எல்லா அசுத்தங்களையும், அளவுகடந்த தீய பேச்சையும் கோபத்தையும் அகற்றிவிட்டு, தங்களுடைய நியாயப்பிரமாணத்தோடு ஒட்டவைக்கப்பட்டதும், தங்கள் ஆத்துமாக்களை நித்திய வாழ்வுக்கென்று இரட்சிப்பதற்கான வழியுமாகிய நற்செய்தியை முழுத் தாழ்மையோடும் சாந்தத்தோடும் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி அவர் அழைக்கிறார். நியாயப்பிரமாணத்தை அறிந்திருப்பதையும், அது வாசிக்கப்படுவதைக் கேட்கத் தவறாமல் ஜெப ஆலயத்திற்குச் செல்வதையும் பெரிதும் நம்பியிருந்த யூதர்களின் பொதுவான கருத்துக்கு மாறாக, நற்செய்தியின் வார்த்தையைக் கேட்கிறவர்களாக மட்டும் இல்லாமல், அதன் கட்டளைகளைச் செய்கிறவர்களாக இருக்கும்படி அவர் வலியுறுத்துகிறார். மிகக் கொடிய தீய பழக்கங்களிலிருந்து தான் விலகியிருப்பது தேவனுக்கு முன்பாகத் தன்னைத் தப்புவிக்கும் என்றும், மதக் கருத்தில் தன்னிலிருந்து வேறுபடுகிறவர்களைத் தூற்றுவது தேவனைப் பிரியப்படுத்தும் என்றும் எண்ணித் தன்னையே ஏமாற்றிக்கொண்டு, தன் நாவை அடக்காதவனுடைய மதம் பொய்யானது. நற்செயல்களும் உள்ளார்ந்த ஆவிக்குரிய கொள்கையும் கொண்டதே தூய மதமாகும்.

யாக்கோபு 1:19–27

19 ஆகவே, என் பிரியமான சகோதரர்களே, அனைவரும் கேட்கிறதற்கு விரைவாகவும், பேசுகிறதற்கு பொறுமையாகவும், கோபித்துக்கொள்கிறதற்குத் தாமதமாகவும் இருக்கவேண்டும்; 20 மனிதனுடைய கோபம் தேவனுடைய நீதியை நடப்பிக்கமாட்டாதே. 21 ஆகவே, நீங்கள் எல்லாவித பாவமான அசுத்தங்களையும் கொடிய தீயகுணத்தையும் அகற்றிவிட்டு, உங்களுடைய உள்ளத்தில் நாட்டப்பட்டதாகவும், உங்களுடைய ஆத்துமாக்களை இரட்சிக்க வல்லமையுள்ளதாகவும் இருக்கிற திருவசனத்தைச் சாந்தமாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். 22 அல்லாமலும், நீங்கள் உங்களை ஏமாற்றாதபடிக்குத் திருவசனத்தைக் கேட்கிறவர்களாக மாத்திரமல்ல, அதின்படி செய்கிறவர்களாகவும் இருங்கள். 23 ஏனென்றால், ஒருவன் திருவசனத்தைக்கேட்டும் அதின்படி செய்யாதவனானால், கண்ணாடியிலே தன் முகத்தைப் பார்க்கிற மனிதனுக்கு ஒப்பாக இருப்பான்; 24 அவன் தன்னைத்தானே பார்த்து, அந்த இடத்தைவிட்டுப் போனவுடனே, தன் சாயல் என்னவென்பதை மறந்துவிடுவான். 25 ஆனால், சுதந்திரம் கொடுக்கிற பூரணப்பிரமாணத்தை உற்றுப்பார்த்து, அதிலே நிலைத்திருக்கிறவன் கேட்கிறதை மறக்கிறவனாக இல்லாமல், அதைச் செய்கிறவனாக இருப்பதினால் அவன் பாக்கியவானாக இருப்பான். 26 உங்களில் ஒருவன் தன் நாக்கை அடக்காமல், தன் இருதயத்தை ஏமாற்றி, தன்னை தேவபக்தியுள்ளவனென்று நினைத்தால் அவனுடைய தேவபக்தி வீணாயிருக்கும். 27 திக்கற்ற பிள்ளைகளும், விதவைகளும் படுகிற பாடுகளிலே அவர்களை விசாரிக்கிறதும், உலகத்தால் கறைபடாதபடிக்குத் தன்னைக் காத்துக்கொள்ளுவதே பிதாவாகிய தேவனுக்குமுன்பாக குற்றமில்லாத சுத்தமான பக்தியாக இருக்கிறது.

நியாயந்தீர்ப்பதில் பாரபட்சத்தைக் கண்டிக்கும் யாக்கோபு

அக்காலத்தில் யூதர்களிடையே நீதி வழங்குவதில் மிகுந்த ஊழல் நிலவியதால், தாங்கள் நியாயந்தீர்க்க அழைக்கப்பட்ட வழக்குகளில் வழக்கம்போலப் பாரபட்சம் காட்டியதற்காக யாக்கோபு அவர்களைக் கண்டிக்கிறார். நமது கர்த்தரின் விசுவாசத்தை அல்லது மதத்தை அறிக்கையிடுகிறவர்கள், மக்களுடைய அந்தஸ்தையோ வேறு வெளிப்புற நிலைமைகளையோ கொண்டு அவர்களுக்கிடையே வேறுபாடு காட்டி, உள்ளத்தில் ஒருவரைவிட மற்றொருவருக்கு அதிக ஆதரவு காட்டக்கூடாது என்று எச்சரிக்கிறார். இவ்வுலகின் ஏழைகளை எல்லா ஆவிக்குரிய ஆசீர்வாதங்களிலும் செல்வந்தர்களாக இருக்கத் தெரிந்துகொண்டு, தமது நித்திய ராஜ்யத்தின் வாரிசுகளாக்கிய கிறிஸ்துவின் நற்செய்திக்கு இது முரணானது என்று அவர் அறிவிக்கிறார். தேவன் ஏழையை இவ்வளவாகச் செல்வந்தனாக்கியிருந்தும் அவர்கள் அவனை அவமதித்திருக்கிறார்கள். செல்வந்தர்களோ அவர்களை ஒடுக்கி, அவர்களுடைய விசுவாசத்தின் காரணமாகத் துன்புறுத்தித் தண்டிப்பதற்காகத் தங்கள் நீதிமன்றங்களுக்கு இழுத்துச்செல்வதோடு, அவர்கள் எந்தப் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறார்களோ அந்தப் பெயரையும் தூஷிக்கிறார்கள். ஆனால் வேதவாக்கியங்களின்படி (யோவான் 13:34; 15:12) அவர்கள் கிறிஸ்துவின் ராஜரீகப் பிரமாணத்தை நிறைவேற்றினால், நன்மை செய்கிறவர்களாகவும் பாரபட்சம் காட்டும் குற்றமற்றவர்களாகவும் இருப்பார்கள். ஆனால் நியாயந்தீர்ப்பதில் பாரபட்சம் காட்டினால், அவர்கள் தேவனுக்கும் தங்கள் சகோதரர்களுக்கும் விரோதமாகப் பாவஞ்செய்து, பிரமாணத்தை மீறுகிறவர்கள் என்று குற்றவாளிகளாகத் தீர்க்கப்படுகிறார்கள். ஏனெனில் ஒரு கட்டளையில் தவறுகிறவன், அதாவது தனது அநீதியான தீர்ப்பினால் கொலைசெய்கிறவன், எல்லாவற்றிலும் குற்றவாளியாகிறான்; ஒவ்வொரு கட்டளையும் ஒரே அதிகாரத்தினால் கொடுக்கப்பட்டதே. ஆகவே, நியாயந்தீர்க்கும்போது சுதந்திரப் பிரமாணத்தினால் நியாயந்தீர்க்கப்படப்போகிறவர்களாக அவர்கள் பேசவும் செயல்படவும் வேண்டும். அந்தப் பிரமாணம் அவர்களுக்கு வாழ்க்கை நெறியைத் தந்து, பாவத்தின் குற்றத்திலிருந்தும் வல்லமையிலிருந்தும் ஆதிக்கத்திலிருந்தும் அவர்களை விடுவிக்கிறது. இரக்கம் காட்டாமல் அநீதியாகக் கண்டனத்தீர்ப்பு வழங்கியவர்களுக்கு இறுதிநாளில் பிரமாணத்தின் முழுக் கடுமையின்படியும் தீர்ப்பு வழங்கப்படும் என்றும், இரக்கம் காட்டியவர்களுக்கோ தேவனுடைய இரக்கம் நியாயத்தீர்ப்பை மேற்கொண்டு வெற்றிபெறும் என்றும் அது அவர்களுக்குக் கற்பிக்கிறது.

யாக்கோபு 2:1–13

1 என் சகோதரர்களே, மகிமையுள்ள நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசுகிறிஸ்துவை விசுவாசிக்கிற நீங்கள் ஒரு சிலரை பட்சபாதத்துடன் நடத்தாதிருங்கள். 2 ஏனென்றால், பொன்மோதிரமும் அழகான ஆடையும் அணிந்திருக்கிற ஒரு மனிதனும், கந்தையான ஆடை அணிந்திருக்கிற ஒரு ஏழ்மையானவனும் உங்களுடைய ஆலயத்திற்கு வரும்போது, 3 அழகான ஆடை அணிந்திருந்தவனைப் பார்த்து: ஐயா இந்த நல்ல இடத்தில் உட்காருங்கள் என்றும்; ஏழ்மையானவனைப் பார்த்து: நீ அங்கே நில்லு, அல்லது இங்கே என் காலடியிலே உட்காரு என்றும் நீங்கள் சொன்னால், 4 உங்களுக்குள்ளே பட்சபாதத்துடன், தகாத சிந்தனைகளோடு தீர்ப்பளிக்கிறவர்களாக இருப்பீர்களல்லவா? 5 என் பிரியமான சகோதரர்களே, கேளுங்கள்; தேவன் இந்த உலகத்தின் ஏழ்மையானவர்களை விசுவாசத்தில் ஐசுவரியவான்களாகவும், தம்மிடத்தில் அன்பு செலுத்துகிறவர்களுக்குத் தாம் வாக்குத்தத்தம் செய்த ராஜ்யத்தைச் சுதந்தரிக்கிறவர்களாகவும் தெரிந்துகொள்ளவில்லையா? 6 நீங்களோ ஏழைகளை அவமதிக்கிறீர்கள். செல்வந்தர்களல்லவோ உங்களை ஒடுக்குகிறார்கள்? அவர்களல்லவோ உங்களை நீதிமன்றத்திற்கு இழுக்கிறார்கள்? 7 உங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட நல்ல நாமத்தை அவர்களல்லவோ நிந்திக்கிறார்கள்? 8 உன்னிடத்தில் நீ அன்பு செலுத்துகிறதுபோல மற்றவனிடத்திலும் அன்புசெலுத்துவாயாக என்று வேதவாக்கியம் சொல்லுகிற ராஜரீகப்பிரமாணத்தை நீங்கள் நிறைவேற்றினால் நன்மைசெய்வீர்கள். 9 நீங்கள் பட்சபாதமுள்ளவர்களாக இருந்தால், பாவம்செய்து, மீறினவர்களென்று நியாயப்பிரமாணத்தினாலே நியாயந்தீர்க்கப்படுவீர்கள். 10 எப்படியென்றால், ஒருவன் நியாயப்பிரமாணம் முழுவதையும் கைக்கொண்டிருந்தும், ஒன்றிலே தவறினால் எல்லாவற்றிலும் குற்றவாளியாக இருப்பான். 11 ஏனென்றால், விபசாரம் செய்யாதிருப்பாயாக என்று சொன்னவர் கொலை செய்யாதிருப்பாயாக என்றும் சொன்னார்; ஆதலால், நீ விபசாரம் செய்யாமலிருந்தும் கொலை செய்தாயானால் நியாயப்பிரமாணத்தை மீறினவனாவாய். 12 சுதந்திரப்பிரமாணத்தினால் நியாயத்தீர்ப்பு அடையப்போகிறவர்களாக அதற்கேற்றபடி பேசி, அதற்கேற்றபடி செய்யுங்கள். 13 ஏனென்றால், இரக்கம் செய்யாதவனுக்கு இரக்கமில்லாத நியாயத்தீர்ப்பு கிடைக்கும்; நியாயத்தீர்ப்புக்குமுன்பாக இரக்கம் மேன்மைபாராட்டும்.

கிரியைகளில்லாத விசுவாசம் செத்தது

தங்கள் போதகர்களில் சிலர் போதித்தபடி, நற்செய்தியின் கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளாமல் அதை அறிந்திருப்பதையோ அறிக்கையிடுவதையோ நம்பியிருப்பது எவ்வளவு அறிவீனமானது என்பதை யூதர்களுக்குக் காட்டுவதற்காக, ஒருவன் தனக்கு விசுவாசம் உண்டு என்று சொல்லியும், கிரியைகள் இல்லாமல், கிறிஸ்தவ நடைமுறை இல்லாமல் இருந்தால் அதனால் என்ன பயன் என்று அவர் கேட்கிறார். நற்செயல்கள் இல்லாத நல்வாழ்த்துகள் வறியவர்களின் தேவைகளைத் தீர்க்க உதவாததுபோலவே, வெறும் விசுவாச அறிக்கையும் நீதிமானாக்கப்படுவதற்கு உதவாது. பிசாசுகளும் தேவனை விசுவாசிக்கின்றன; ஆனால் அது அவற்றை நீதிமானாக்குவதில்லை. இந்த நம்பிக்கை அவற்றின் வேதனையை அதிகரிக்கவே செய்கிறது: அவை விசுவாசித்து நடுங்குகின்றன. ஒருவருடைய செயல்களில் எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்தாத விசுவாசம் செத்தது என்றும், நீதிமானாக்கப்படுதலைப் பெறுவதற்கு முற்றிலும் இயலாதது என்றும் தமது வாசகர் நம்புவாரா என்று யாக்கோபு கேட்கிறார். நமது தகப்பனாகிய ஆபிரகாம் ஈசாக்கைப் பலிபீடத்தின்மேல் செலுத்தியபோது, தமது கிரியைகளினால் நீதிமானாக்கப்படவில்லையா என்று அவர் தம்மைத்தாமே கேட்டுக்கொள்ளட்டும். ஆபிரகாமின் விசுவாசம் அவருடைய கிரியைகளோடு சேர்ந்து செயல்பட்டது; தேவனுடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்த அவருடைய கிரியைகளினால் அவருடைய விசுவாசம் வெளிப்பட்டு நிறைவுபெற்றது. ஆகவே, ஒருவர் விசுவாசத்திலிருந்து எழும் கிரியைகளினால் நீதிமானாக்கப்படுகிறார்; கிரியைகளில்லாத விசுவாசத்தினால் மட்டும் அல்ல. ஏனெனில் ஆத்துமா இல்லாமல் உயிருள்ள மனித உடல் இருக்க முடியாததுபோலவே, நற்செயல்கள் இல்லாமல் உண்மையான, இரட்சிக்கும் விசுவாசமும் இருக்க முடியாது.

யாக்கோபு 2:14–26

14 என் சகோதரர்களே, ஒருவன் தனக்கு விசுவாசம் உண்டென்று சொல்லியும், செயல்களில்லாதவனாக இருந்தால் அவனுக்குப் பயன் என்ன? அந்த விசுவாசம் அவனை இரட்சிக்குமா? 15 ஒரு சகோதரனாவது சகோதரியாவது, ஆடையில்லாமலும், அனுதின ஆகாரமில்லாமலும் இருக்கும்போது, 16 உங்களில் ஒருவன் அவர்களைப் பார்த்து: நீங்கள் சமாதானத்தோடு போங்கள், குளிர்காய்ந்து பசியாற்றிக்கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லியும், சரீரத்திற்கு வேண்டியவைகளை அவர்களுக்குக் கொடுக்காவிட்டால் பயன் என்ன? 17 அப்படியே விசுவாசமும் செயல்களில்லாதிருந்தால் அது தன்னிலேதானே உயிரில்லாததாக இருக்கும். 18 ஒருவன்: உனக்கு விசுவாசமுண்டு, எனக்கு செயல்களும் உண்டு; செயல்களில்லாமல் உன் விசுவாசத்தை எனக்குக் காண்பி, நான் என் விசுவாசத்தை என் செயல்களினாலே உனக்குக் காண்பிப்பேன் என்பானே. 19 தேவன் ஒருவர் உண்டென்று விசுவாசிக்கிறாய், அப்படிச் செய்கிறது நல்லதுதான்; பிசாசுகளும் விசுவாசித்து, நடுங்குகின்றன. 20 வீணான மனிதனே, செயல்களில்லாத விசுவாசம் உயிரில்லாதது என்று நீ அறியவேண்டுமா? 21 நம்முடைய தகப்பனாகிய ஆபிரகாம் தன் மகன் ஈசாக்கைப் பலிபீடத்தின்மேல் வைக்கும்போது, செயல்களினாலே அல்லவோ நீதிமானாக்கப்பட்டான்? 22 விசுவாசம் அவனுடைய செயல்களோடுகூட முயற்சிசெய்து, செயல்களினாலே விசுவாசம் பூரணப்பட்டதென்று பார்க்கிறாயே. 23 அப்படியே ஆபிரகாம் தேவனை விசுவாசித்தான், அது அவனுக்கு நீதியாக எண்ணப்பட்டது என்கிற வேதவாக்கியம் நிறைவேறியது; அவன் தேவனுடைய நண்பன் எனப்பட்டான். 24 ஆதலால், மனிதன் விசுவாசத்தினால் மாத்திரமல்ல, செயல்களினாலேயும் நீதிமானாக்கப்படுகிறான் என்று நீங்கள் பார்க்கிறீர்களே. 25 அந்தப்படி ராகாப் என்னும் வேசியும் தூதர்களை ஏற்றுக்கொண்டு வேறுவழியாக அனுப்பிவிட்டபோது, செயல்களினாலே அல்லவோ நீதியுள்ளவளாக்கப்பட்டாள்? 26 அப்படியே, ஆவியில்லாத சரீரம் உயிரில்லாததாக இருக்கிறதுபோல, செயல்களில்லாத விசுவாசமும் உயிரில்லாததாக இருக்கிறது.