29 Bible Verses About Worship

Biblica® Open Polish Living New Testament™ (OPLNT)

Bible Verses About Worship
  1. 19 —Panie, widzę, że jesteś prorokiem!—powiedziała. 20 —Nasi przodkowie czcili Boga na tej górze. A wy, Żydzi, twierdzicie, że Jerozolima jest właściwym miejscem oddawania Mu czci.

    21 —Uwierz Mi, kobieto, że nadchodzi czas, gdy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. 22 Wy nie wiecie, kim jest Ten, komu oddajecie cześć. My znamy Go, bo zbawienie wywodzi się od Żydów. 23 Nadchodzi jednak czas—właściwie już nadszedł—gdy prawdziwi czciciele Ojca będą oddawać Mu cześć w duchu i w prawdzie. Właśnie takich czcicieli On pragnie. 24 Bóg jest duchem. Dlatego ci, którzy oddają Mu cześć, mają to robić w duchu i w prawdzie.

  2. 8 Gdy to uczynił, cztery istoty i dwudziestu czterech starszych upadło przed Nim na twarz, oddając Mu hołd. Każdy z nich miał w rękach harfę i złoty kielich napełniony kadzidłem—modlitwami świętych. 9 I śpiewali nową pieśń:

    „Zasługujesz na to, aby wziąć zwój,

    złamać pieczęcie i rozwinąć go.

    Zostałeś bowiem zabity

    i swoją krwią wykupiłeś dla Boga

    ludzi z każdego plemienia, języka, ludu i narodu.

    10 Uczyniłeś ich kapłanami naszego Boga

    i członkami królewskiej rodziny,

    którzy będą rządzić ziemią”.

    11 Potem zobaczyłem mnóstwo aniołów, otaczających tron, cztery istoty oraz starszych, i usłyszałem ich śpiew. Setki milionów aniołów 12 wołały:

    „Baranek, który został zabity,

    zasługuje na to, aby otrzymać władzę,

    bogactwo, mądrość i moc

    oraz odebrać cześć, chwałę i uwielbienie!”.

    13 Usłyszałem również, jak każde stworzenie—na niebie, na ziemi, pod ziemią, na morzu oraz w jego głębinach—wołało:

    „Temu, który zasiada na tronie,

    oraz Barankowi należy się

    wieczne uwielbienie,

    cześć, chwała i moc!”.

    14 Po tych słowach cztery istoty powiedziały: „Amen!”, a starsi padli na twarz, oddając Mu pokłon.

  3. 1 Przyjaciele! Ze względu na miłość, jaką okazał nam Bóg, wzywam was, abyście złożyli Mu swoje ciała jako żywą, świętą i podobającą się Mu ofiarę. Taka jest natura waszej służby. 2 Nie naśladujcie tego świata i zmieńcie wasz sposób myślenia, abyście wiedzieli, jaka jest wola Boga: co jest dobre, co Mu się podoba i co jest doskonałe.

  4. 8 Istoty te miały po sześć skrzydeł i mnóstwo oczu—na całym ciele. Bez wytchnienia, dniem i nocą, wołały one:

    „Święty, święty, święty jest Pan,

    Wszechmocny Bóg.

    On był, jest i nadchodzi!”.

    9 Podczas gdy istoty te otaczały chwałą, czcią oraz wdzięcznością Tego, który zasiada na tronie i żyje na wieki, 10 dwudziestu czterech starszych padało przed Nim na twarz i oddawało Mu pokłon. Składali oni swoje wieńce przed tronem Tego, który żyje na wieki, i mówili:

    11 „Panie nasz, Boże,

    Tobie należy się chwała, cześć i moc.

    Ty bowiem stworzyłeś wszechświat

    i wszystko zaistniało z Twojej woli”.

  5. 52 Oni zaś oddali Mu pokłon i pełni radości powrócili do Jerozolimy, 53 gdzie przez cały czas przebywali w świątyni i wielbili Boga.

  6. 9 Następnie zobaczyłem ogromny, niezliczony tłum ludzi pochodzących ze wszystkich narodów, plemion, ludów i języków. Stali oni przed tronem oraz przed Barankiem, ubrani w białe szaty. W rękach trzymali gałęzie palmy 10 i głośno wołali:

    „Zbawienie pochodzi od naszego Boga,

    który zasiada na tronie,

    oraz od Baranka!”.

    11 Wszyscy aniołowie zgromadzili się wokół tronu, starszych oraz czterech istot, a następnie upadli przed tronem na twarz i wielbili Boga, wołając:

    12 „Amen! Wieczne uwielbienie,

    chwała i mądrość,

    wdzięczność i cześć,

    władza i moc

    —wszystko to należy do naszego Boga! Amen!”.

  7. 7 Wtedy Herod potajemnie wezwał do siebie mędrców i dowiedział się, kiedy ujrzeli gwiazdę. 8 Następnie skierował ich do Betlejem mówiąc:

    —Idźcie i dokładnie wypytujcie o dziecko. Gdy je znajdziecie, powiadomcie mnie, abym i ja mógł złożyć mu hołd.

    9 Po rozmowie z królem mędrcy wyruszyli w drogę. Znowu ukazała się im gwiazda, którą zobaczyli na Wschodzie, i prowadziła ich. W końcu zatrzymała się nad miejscem, gdzie znajdowało się Dziecko. 10 Widok gwiazdy napełnił ich ogromną radością. 11 Gdy weszli do domu, zobaczyli Dziecko i Jego matkę, Marię. Pokłonili Mu się nisko, otworzyli szkatułki z kosztownościami i ofiarowali Mu w darze złoto, kadzidło oraz mirrę.

  8. 9 Ale właśnie dlatego Bóg niezwykle Go wywyższył

    i nadał Mu tytuł, który przewyższa wszystkie inne.

    10 Słysząc go, każda istota,

    żyjąca w niebie, na ziemi i pod ziemią,

    padnie na kolana

    11 a każdy, kto może mówić,

    wyzna, że Jezus Chrystus jest Panem,

    oddając w ten sposób chwałę Bogu Ojcu.

  9. 3 i śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Boga, oraz pieśń Baranka:

    „Panie, wszechmocny Boże,

    dokonujesz wielkich i wspaniałych rzeczy!

    Jesteś Władcą wszystkich narodów

    i zawsze czynisz to, co jest słuszne i prawe.

    4 Czy ktoś może nie okazać Ci respektu

    i nie oddać Ci chwały?

    Panie, tylko Ty jesteś święty!

    Wszystkie narody przybędą i oddadzą Ci cześć,

    bo zobaczą, że jesteś sprawiedliwym Władcą”.

  10. 31 Jezus natychmiast wyciągnął do niego rękę i wydobył go z wody.

    —Gdzie jest twoja wiara? Dlaczego zwątpiłeś?—zapytał Piotra.

    32 Gdy weszli do łodzi, wiatr nagle ucichł. 33 Wtedy uczniowie padli przed Jezusem na twarz.

    —Naprawdę jesteś Synem Boga!—wyznali.

  11. 15 Dlatego zawsze składajmy Bogu ofiarę chwały—wołajmy do Niego, oddając Mu cześć w imieniu Jezusa!

  12. 24 Słysząc taki rozkaz, strażnik umieścił ich w celi mieszczącej się w środku budynku, a ich nogi zakuł w dyby.

    25 Około północy Paweł i Sylas wielbili Boga modlitwą i pieśniami, a wszyscy współwięźniowie przysłuchiwali się im. 26 Nagle powstało tak wielkie trzęsienie ziemi, że zadrżały fundamenty więzienia. Wszystkie drzwi same się otworzyły, a kajdany wszystkich więźniów rozerwały się.

  13. 14 A we wszystkim, co czynicie, okazujcie miłość, bo ona utrzymuje nas w doskonałej harmonii. 15 Niech waszymi sercami kieruje pokój pochodzący od Chrystusa, bo jako członkowie kościoła, który jest Jego ciałem, zostaliście powołani do życia w pokoju. Bądźcie Mu za wszystko wdzięczni.

    16 Niech słowa Chrystusa, wraz z ukrytym w nich bogactwem, wypełniają całe wasze życie i niech będą źródłem waszej mądrości. Korzystając z niej, pouczajcie się nawzajem i doradzajcie sobie, a z waszych serc niech płyną do Boga psalmy, hymny oraz inne duchowe pieśni. 17 Wszystko, cokolwiek mówicie albo robicie, czyńcie jako reprezentanci Jezusa, waszego Pana, wyrażając Bogu wdzięczność za to, czego dokonał Chrystus.

  14. 6 A gdy posłał na ziemię swojego jedynego Syna, rozkazał:

    „Niech Mu oddadzą pokłon

    wszyscy aniołowie Boga”.

  15. 7 Potężnym głosem wołał on: „Nadszedł czas Bożego sądu! Okażcie więc respekt Bogu i oddajcie cześć Temu, który stworzył niebo, lądy, morza i wszystkie źródła wód!”.

  16. 10 —Odejdź, szatanie!—rozkazał Jezus. —Pismo uczy: „Pokłon i cześć oddawał będziesz Bogu, swemu Panu, i tylko Jemu będziesz posłuszny”.

  17. 5 Następnie diabeł wziął Go na górę, skąd w mgnieniu oka pokazał Mu wszystkie królestwa świata 6 i zaproponował:

    —Dam Ci te wszystkie potężne królestwa świata z całym ich przepychem. Do mnie należą i mogę je dać, komu tylko zechcę. 7 Jeśli oddasz mi pokłon, wszystko będzie Twoje.

    8 —Pismo uczy: „Pokłon i cześć oddawał będziesz Bogu, swojemu Panu, i tylko Jemu będziesz posłuszny”—odrzekł na to Jezus.

  18. 22 Przychodźmy więc do Boga ze szczerym sercem i pełnym zaufaniem. Nasze serca zostały bowiem oczyszczone ze zła, a ciała obmyte czystą wodą.

    23 Nieugięcie oczekujmy spełnienia się naszej nadziei, bo Bóg zawsze dotrzymuje obietnic. 24 Troszczmy się o siebie nawzajem i zachęcajmy się do okazywania innym miłości oraz do dobrych czynów. 25 Nie opuszczajmy też naszych spotkań, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale dodawajmy sobie otuchy—tym bardziej, że widzimy zbliżający się dzień powrotu Pana.

  19. 4 Wtedy dwudziestu czterech starszych, razem z czterema istotami, upadło na twarz i pokłoniło się Bogu, który siedzi na tronie. Czyniąc to, powiedzieli:

    „Amen! Alleluja!”.

    5 Wówczas od tronu dobiegł głos, mówiący:

    „Chwalcie naszego Boga,

    wszyscy wy,

    którzy Mu służycie

    i macie dla Niego respekt,

    niezależnie od tego,

    kim jesteście!”.

    6 I znów usłyszałem głos wielkiego tłumu, przypominający szum morza lub huk piorunów:

    „Alleluja! Wszechmocny Bóg,

    nasz Pan, objął władzę!

    7 Cieszmy się więc i radujmy,

    oddając Mu cześć!

    Nadszedł bowiem czas wesela Baranka,

    a Jego narzeczona jest już gotowa.

  20. 13 W tym momencie pojawiło się całe mnóstwo aniołów, którzy wielbili Boga:

    14 —Chwała Bogu w niebie,

    a na ziemi pokój tym, których On kocha!

  21. 15 Uważajcie więc na to, jak postępujecie. Nie zachowujcie się jak głupcy, ale jak ludzie mądrzy. 16 Wykorzystujcie każdą możliwość, aby w tych złych czasach czynić dobro. 17 Nie bądźcie bezmyślni, ale starajcie się odkrywać wolę Pana. 18 Nie upijajcie się, bo to rujnuje życie, ale bądźcie pełni Ducha Świętego. 19 Gdy spotykacie się, śpiewajcie psalmy, hymny oraz inne duchowe pieśni, z głębi waszych serc oddając chwałę Panu. 20 Zawsze i za wszystko dziękujcie Bogu Ojcu w imieniu naszego Pana, Jezusa Chrystusa.

    21 Ze względu na Chrystusa okazujcie sobie nawzajem uległość.

  22. 9 Wy natomiast zostaliście wybrani przez Boga. Jesteście więc kapłanami Króla, świętym narodem i Bożą własnością. Dlatego macie opowiadać innym o tym, jak wspaniały jest Bóg, który wyprowadził was z ciemności i pokazał wam swoje cudowne światło.

  23. 8 Ja, Jan, jestem tym, który to wszystko słyszał i widział. Po tym wszystkim padłem do nóg anioła, który mi to przekazał, chcąc oddać mu cześć. 9 Ale on rzekł:

    —Nie czyń tego! Ja także jestem tylko sługą Boga, podobnie jak ty i inni wierzący, którzy są prorokami, lub ufają słowom tej księgi. Cześć należy się tylko Bogu!

  24. 7 Obłudnicy! Dobrze was określił prorok Izajasz, mówiąc:

    8 „Ludzie ci bardzo pięknie o Mnie mówią,

    ale w ich sercach nie ma miłości do Mnie.

    9 Na próżno jednak oddają Mi cześć.

    Nauczają bowiem przykazań, które sami wymyślili.”

  25. 6 Odpowiedź Jezusa była ostra i natychmiastowa:

    —Obłudnicy! Dobrze was określił prorok Izajasz, mówiąc:

    „Ludzie ci bardzo pięknie o Mnie mówią,

    ale w ich sercach nie ma miłości do Mnie.

    7 Na próżno jednak oddają Mi cześć.

    Nauczają bowiem przykazań, które sami wymyślili.”

    Nie mylił się Izajasz!

  26. 1 Pewnego dnia Piotr i Jan szli do świątyni na popołudniową modlitwę o godzinie trzeciej.

  27. 2 Pewnego dnia, gdy uwielbiali Pana i powstrzymywali się od posiłków, Duch Święty powiedział im:

    —Przeznaczcie Barnabę i Szawła do specjalnego zadania, do którego ich powołałem.

    3 Po dalszym poście i modlitwie położyli na nich ręce na znak posłania i wyprawili w drogę.

  28. 16 A dwudziestu czterech starszych, siedzących przed Bogiem na tronach, padło na twarz, oddając Mu hołd 17 i wołając:

    „Panie, Wszechmocny Boże,

    Ty jesteś i zawsze byłeś!

    Dziękujemy Ci, za to,

    że użyłeś swojej wielkiej mocy

    i przejąłeś władzę nad światem.

  29. 16 Zawsze bądźcie radośni, 17 nieustannie się módlcie, 18 i—niezależnie od sytuacji—bądźcie wdzięczni Panu. Należycie do Chrystusa Jezusa, dlatego Bóg oczekuje od was takiej właśnie postawy.

56 more Passages on this Topic are in books this Translation doesn’t include.