പൗലോസ് ഫിലിപ്പിയർക്ക് എഴുതുന്നു

തന്റെ തടവിനെക്കുറിച്ച് ഫിലിപ്പിയർ പ്രകടിപ്പിച്ച ആശങ്കയിൽ അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനും, ഐക്യത്തിലും പരസ്പരസ്നേഹത്തിലും തുടരാൻ അവരെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കാനും, അവർക്കിടയിൽ കടന്നുകൂടാൻ തുടങ്ങിയ വ്യാജോപദേഷ്ടാക്കളുടെ പ്രലോഭനങ്ങൾക്കെതിരെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകാനും പൗലോസ് ഫിലിപ്പിയർക്ക് തന്റെ ലേഖനം എഴുതുന്നു.

ക്രി.പി. 62

Biblica® Open Malayalam Contemporary Version™ (OMCV)

പൗലോസ് ഫിലിപ്പിയരെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നു

പൗലോസ് തിമോത്തിയോസിനോടൊപ്പം ഫിലിപ്പിയയിലെ എല്ലാ വിശുദ്ധർക്കും അവരുടെ അധ്യക്ഷന്മാർക്കും ശുശ്രൂഷകർക്കും എഴുതുകയും ഒരു അപ്പൊസ്തലൻ എന്ന നിലയിൽ അവരെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. താൻ അർപ്പിക്കുന്ന ഓരോ പ്രാർഥനയിലും അവരുടെ മാനസാന്തരത്തിനായി അദ്ദേഹം ദൈവത്തിനു നന്ദി പറയുന്നു. അവർക്കു തുടർന്നും അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കേണ്ടതിനും, താൻ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ച ആദ്യദിവസംമുതൽ ഇന്നുവരെ സുവിശേഷവിശ്വാസത്തിൽ അവർക്കുള്ള പങ്കാളിത്തത്തിനായും അദ്ദേഹം സന്തോഷത്തോടെ പ്രാർഥിക്കുന്നു; കാരണം, അവരിൽ നല്ല പ്രവൃത്തി ആരംഭിച്ചവൻ അവരുടെ മരണദിവസംവരെ അതു പൂർത്തീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഉറപ്പുണ്ട്. താൻ ചങ്ങലകളിലായിരുന്നപ്പോൾ അവർ തന്നെ ഓർത്തതിനാൽ, അവരെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതു ന്യായമാണെന്ന് അദ്ദേഹം അവരോടു പറയുന്നു (ഫിലിപ്പിയർ 2:25; 4:14). അവരോടുള്ള തന്റെ സ്നേഹം യേശുക്രിസ്തുവിനു മനുഷ്യവർഗത്തോടു തോന്നിയ സ്നേഹംപോലെയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പരിപൂർണതകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിനോടും അവിടുത്തെ സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ആത്മീയ വിവേചനത്തോടുമൊപ്പം, പരസ്പരവും ദൈവത്തോടുമുള്ള അവരുടെ സ്നേഹം വളരേണ്ടതിന് അദ്ദേഹം പ്രാർഥിക്കുന്നു. സ്വന്തം അനുഭവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, തങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച ഉപദേശങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത് ഓരോ ഉപദേശവും വിലയിരുത്താൻ അവർക്കു കഴിയേണ്ടതിനും; വിശ്വാസത്തിൽനിന്നു പിന്മാറി മനുഷ്യനെയോ ദൈവത്തെയോ വേദനിപ്പിക്കാതെ, മരണനാഴികവരെ സുവിശേഷവിശ്വാസം ആത്മാർഥമായി ഏറ്റുപറഞ്ഞു ജീവിക്കേണ്ടതിനും അദ്ദേഹം പ്രാർഥിക്കുന്നു. അവരിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന തന്റെ ആത്മാവിലൂടെ മഹത്ത്വപ്പെടേണ്ട ദൈവത്തിന്റെ ഉപദേശത്തിന് അനുസൃതമായി, അവരുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ വിശുദ്ധ പ്രവൃത്തികളും മനോഭാവങ്ങളുംകൊണ്ടു നിറയേണ്ടതിനും അദ്ദേഹം പ്രാർഥിക്കുന്നു.

ഫിലിപ്പിയർ 1:1–11

1 ക്രിസ്തുയേശുവിന്റെ ദാസന്മാരായ പൗലോസും തിമോത്തിയോസും,

ക്രിസ്തുയേശുവിൽ വിശ്വാസമർപ്പിച്ച ഫിലിപ്പിയ സഭയിലെ അധ്യക്ഷന്മാരും ശുശ്രൂഷകരും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ വിശുദ്ധർക്കും, എഴുതുന്നത്:

2 നമ്മുടെ പിതാവായ ദൈവത്തിൽനിന്നും കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിൽനിന്നും നിങ്ങൾക്കു കൃപയും സമാധാനവും ഉണ്ടാകുമാറാകട്ടെ.

3 നിങ്ങളെ ഓർക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ എന്റെ ദൈവത്തിനു സ്തോത്രംചെയ്യുന്നു. 4-5 എന്റെ സുവിശേഷഘോഷണദൗത്യത്തിലെ ആദ്യദിവസംമുതൽ ഇന്നുവരെ നിങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തം അനുസ്മരിച്ച് നിങ്ങൾ എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടിയുള്ള സകലപ്രാർഥനകളിലും ഞാൻ എപ്പോഴും ആനന്ദത്തോടെ അപേക്ഷിക്കുന്നു. 6 നിങ്ങളിൽ ദൈവം ആരംഭിച്ച നല്ല പ്രവൃത്തി ക്രിസ്തുയേശുവിന്റെ പുനരാഗമനദിനംവരെ തുടർന്ന് അതിന്റെ പരിപൂർണതയിൽ എത്തിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് ദൃഢനിശ്ചയമുണ്ട്.

7 എന്റെ കാരാഗൃഹവാസത്തിലും സുവിശേഷത്തിന് അനുകൂലമായി വാദിച്ച് അതുറപ്പിക്കുന്ന എന്റെ ശുശ്രൂഷയിലും നിങ്ങളെല്ലാവരും എന്നോടൊപ്പം ദൈവകൃപയിൽ പങ്കുവഹിച്ചു. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളെല്ലാവരും എനിക്ക് വളരെ പ്രിയരാണ്. ഇങ്ങനെ നിങ്ങളെ എല്ലാവരെപ്പറ്റിയും ചിന്തിക്കുന്നത് യുക്തമാണല്ലോ. 8 ക്രിസ്തുയേശുവിന് നിങ്ങളോടുള്ള അതേ വാത്സല്യത്തോടെ നിങ്ങളെയെല്ലാം കാണാൻ ഞാൻ എത്ര ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നതിനു ദൈവംതന്നെ സാക്ഷി.

9 ആഴത്തിലുള്ള അറിവിലും തികഞ്ഞ വിവേകത്തിലും നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം അധികമധികം വർധിച്ചുവന്ന് 10 നിങ്ങൾ ഏറ്റവും അമൂല്യമായതുതന്നെ തെരഞ്ഞെടുത്തുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരാഗമനംവരെ നിർമലരും കളങ്കരഹിതരും ആയി ജീവിക്കാൻ ഇടയാകട്ടെ എന്നു ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു. 11 തന്നെയുമല്ല, യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെമാത്രം ലഭ്യമാകുന്ന നീതിയുടെ ഫലങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്ത്വത്തിനും പുകഴ്ചയ്ക്കുമായി നിങ്ങളിൽ നിറയട്ടെ എന്നും ഞാൻ പ്രാർഥിക്കുന്നു.

പൗലോസിന്റെ കാരാഗൃഹവാസം സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു

തന്റെ ദീർഘമായ കാരാഗൃഹവാസം സുവിശേഷത്തിന്റെ പുരോഗതിക്ക് ഉതകിയിരിക്കുന്നു എന്ന ഉറപ്പു നൽകി പൗലോസ് അടുത്തതായി അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു; കാരണം, ചക്രവർത്തിയുടെ കൊട്ടാരത്തിലും റോമിലെങ്ങും സുവിശേഷം അറിയപ്പെടാൻ അത് ഉപാധിയായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. അനേകം ക്രൈസ്തവ സഹോദരന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിജയത്തിൽനിന്നും ദൃഢതയിൽനിന്നും ആത്മവിശ്വാസം നേടി, ഇപ്പോൾ അതു പ്രസംഗിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ചിലർ അസൂയയോടും ഭിന്നത ഉണ്ടാക്കാനുമായി ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നു; ദീർഘകാലമായി മുൻകൂട്ടിപ്പറയപ്പെട്ട യെഹൂദരുടെ രാജാവാണ് അവിടന്ന് എന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു (അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 17:3, 7); ഈ ഉപദേശം റോമാക്കാർക്കു വിശേഷാൽ അനിഷ്ടകരമായിരുന്നു; മറ്റുചിലർ പൗലോസിനോടുള്ള സന്മനസ്സും സൗഹൃദവുംകൊണ്ടു പ്രസംഗിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ കൂട്ടർ, റോമൻ ന്യായാധിപന്മാരെ അദ്ദേഹത്തിനെതിരേ ഇളക്കിവിട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാരാഗൃഹവാസത്തോടു മറ്റു കഷ്ടതകൾകൂടി ചേർക്കാനായി, മത്സരബുദ്ധിയോടെ ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നു; മറ്റേ കൂട്ടർ, തന്റെ കഷ്ടതകളാലും പ്രസംഗത്താലും സുവിശേഷത്തെ പ്രതിരോധിക്കാനാണ് അദ്ദേഹം റോമിലേക്ക് അയയ്ക്കപ്പെട്ടത് എന്നു നന്നായി അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, സുവിശേഷത്തോടുള്ള ആത്മാർഥമായ സ്നേഹത്താൽ പ്രസംഗിക്കുന്നു. സുവിശേഷം ഏതുവിധത്തിൽ അറിയിക്കപ്പെട്ടാലും അതിന്റെ പുരോഗതിയിൽ അദ്ദേഹം ആനന്ദിക്കുന്നു. സുവിശേഷം എന്താണെന്ന അറിവ്, അവരുടെ പ്രാർഥനകളിലൂടെയും, തന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരുടെ മുമ്പാകെയുള്ള വിചാരണകളിൽ തനിക്കു കൃപ നൽകുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവിലൂടെയും, തന്റെ വിടുതലിന് ഉപാധിയാകും എന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഉറപ്പുണ്ട്. കാരണം, താൻ എല്ലായ്പ്പോഴും ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ ഈ സമയത്തും സുവിശേഷത്തിന്റെ സത്യം പൂർണമായി പ്രഖ്യാപിക്കാൻ താൻ ലജ്ജിക്കുകയില്ല എന്നും, തന്റെ മോചനത്താലോ മരണത്താലോ ആകട്ടെ, അവിടത്തെ ആത്മാവിലൂടെ ക്രിസ്തു തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇനിയും മഹത്ത്വപ്പെടും എന്നുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആകാംക്ഷാപൂർവമായ പ്രതീക്ഷയും പ്രത്യാശയും.

ഫിലിപ്പിയർ 1:12–20

12 സഹോദരങ്ങളേ, ഞാൻ അഭിമുഖീകരിച്ചതൊക്കെയും സുവിശേഷത്തിന്റെ വ്യാപനത്തിനായി പ്രയോജനപ്പെട്ടു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയണം എന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. 13 അങ്ങനെ, ഞാൻ ചങ്ങല ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് ക്രിസ്തു നിമിത്തമാണെന്ന് കൊട്ടാരനിവാസികൾ എല്ലാവർക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും വ്യക്തമായിട്ടറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. 14 അതുമാത്രമല്ല എന്റെ കാരാഗൃഹവാസംനിമിത്തം ഒട്ടുമിക്ക സഹോദരങ്ങളും കർത്താവിൽ ആത്മവിശ്വാസമാർജിച്ചു; അവർ നിർഭയരായി ദൈവവചനം ഘോഷിക്കാൻ കൂടുതൽ ധൈര്യം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

15 ചിലർ ഞങ്ങളോടുള്ള അസൂയയും മാത്സര്യവും നിമിത്തം ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നു. എന്നാൽ മറ്റുചിലർ സദുദ്ദേശ്യത്തോടെയാണ് അതു ചെയ്യുന്നത്. 16 സുവിശേഷത്തിന് അനുകൂലമായി വാദിച്ചതിനാൽ ഞാൻ ഇവിടെ അടയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞ് അവർ സ്നേഹപൂർവം അങ്ങനെചെയ്യുന്നു. 17 മാത്സര്യപൂർവം ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നവർ ആകട്ടെ ആത്മാർഥത ഇല്ലാതെ, എന്റെ കാരാഗൃഹവാസം കൂടുതൽ ദുഷ്കരമാക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയാണ് അപ്രകാരം ചെയ്യുന്നത്. 18 എങ്ങനെ ആയാലെന്ത്? സദുദ്ദേശ്യത്തോടെയോ ദുരുദ്ദേശ്യത്തോടെയോ എങ്ങനെ ആയിരുന്നാലും ക്രിസ്തുവിനെയാണല്ലോ പ്രസംഗിക്കുന്നത്; അതിൽ ഞാൻ ആനന്ദിക്കുന്നു.

അതേ, ഞാൻ ആനന്ദിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും, 19 കാരണം നിങ്ങളുടെ പ്രാർഥനയാലും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സഹായത്താലും ഞാൻ വിമോചിതനാകുമെന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ട്. 20 എനിക്കൊരിക്കലും ലജ്ജിക്കാൻ ഇടയാകുകയില്ലെന്നും ജീവിതത്താലാകട്ടെ, മരണത്താലാകട്ടെ, ക്രിസ്തു എന്റെ ശരീരത്തിൽ എക്കാലവുമെന്നപോലെ ഇപ്പോഴും മഹത്ത്വപ്പെടുമെന്നും ഞാൻ സധൈര്യം അഭിവാഞ്ഛിക്കുകയും പ്രത്യാശിക്കയുംചെയ്യുന്നു.

ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനുമിടയിൽ പൗലോസ് ധർമസങ്കടത്തിൽ

തന്റെ ജീവിതം ക്രിസ്തുവിനുള്ളതാണെന്നും അഥവാ അവിടത്തെ സ്വന്തമാണെന്നും എന്നാൽ മരണം തനിക്കു സന്തോഷകരമായിരിക്കുമെന്നും പൗലോസ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. തന്റെ ജീവിതം തുടരുകയാണെങ്കിൽ, തന്റെ അധ്വാനത്തിന്റെ ഫലമായി ക്രിസ്തുവിനു മഹത്ത്വം ലഭിക്കും; അതിനാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ തനിക്കു കഴിയുമെങ്കിൽ, ഏതു തിരഞ്ഞെടുക്കണമെന്ന കാര്യത്തിൽ താൻ മടിച്ചുനിൽക്കും. ഈ ലോകത്തിൽ തുടരുന്നതിനെക്കാൾ തന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഏറെ നല്ലതായതിനാൽ, ഇവിടെനിന്നു പിരിഞ്ഞ് ഉടൻ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ആയിരിക്കാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ശരീരത്തിൽ തുടരുന്നത് അവർക്കുവേണ്ടി കൂടുതൽ ആവശ്യമാണ്; ഇതു ബോധ്യമായതിനാൽ, രക്ഷയുടെ മാർഗത്തിലുള്ള അവരുടെ പുരോഗതിക്കും വിശ്വാസത്തിൽനിന്നുള്ള സന്തോഷത്തിനുമായി തന്റെ ജീവിതം തുടരുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനു വിശ്വാസമുണ്ട്. തന്റെ മോചനം അവരുടെ വിശ്വാസത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും തന്നെ വീണ്ടും അവർക്കു തിരികെ നൽകിയ യേശുക്രിസ്തുവിൽ ആനന്ദിക്കാൻ അവർക്കു കൂടുതൽ കാരണം നൽകുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ തനിക്ക് എന്തു സംഭവിച്ചാലും അവരുടെ പെരുമാറ്റം ക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിനു യോഗ്യമായിരിക്കണം. അങ്ങനെ, താൻ അവരോടുകൂടെ ആയിരുന്നാലും അവരിൽനിന്ന് അകലെയായിരുന്നാലും, അവർ ഏകാത്മാവിലും ഏകമനസ്സിലും ഉറച്ചുനിന്ന് സുവിശേഷത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി പോരാടുന്നുവെന്നും അവിശ്വാസികൾ വരുത്തിയേക്കാവുന്ന പീഡനങ്ങളിൽ ഭയപ്പെടുന്നില്ലെന്നും അദ്ദേഹത്തിനു കേൾക്കാൻ കഴിയണം. ഇവ അവിശ്വാസികൾക്കു വരാനിരിക്കുന്ന അവരുടെതന്നെ നാശത്തിന്റെ വ്യക്തമായ അടയാളങ്ങളാണ്; എന്നാൽ ഫിലിപ്പിയർക്കാകട്ടെ, ദൈവത്തിന്റെതന്നെ ശക്തിയാൽ ലഭിക്കുന്ന രക്ഷയുടെ വ്യക്തമായ തെളിവുകളും. കാരണം, ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി അവിടത്തെ വിശ്വസിക്കാൻ മാത്രമല്ല, അവിടത്തേക്കുവേണ്ടി കഷ്ടം സഹിക്കാനും അവർക്കു കൃപയാൽ അവസരം നൽകിയിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അവിടത്തെ മഹത്ത്വത്തിൽ അവർക്ക് കൂടുതൽ സമൃദ്ധമായി പങ്കുചേരാം. പൗലോസ് ഫിലിപ്പിയയിൽ അവരോടുകൂടെ ആയിരുന്നപ്പോൾ സുവിശേഷത്തിന്റെ ശത്രുക്കളുമായി അദ്ദേഹം നടത്തിയതായി അവർ കണ്ടതും (അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 16:19–40), ഇപ്പോൾ റോമിൽ അദ്ദേഹം നടത്തുന്നതായി അവർ കേൾക്കുന്നതുമായ അതേ പോരാട്ടത്തിലേക്കാണ് അവരും വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

ഫിലിപ്പിയർ 1:21–30

21 ക്രിസ്തുവാണ് എനിക്കു ജീവിതം; മരണം എനിക്കു ലാഭവും! 22 ഞാൻ ശരീരത്തിൽ തുടർന്നും ജീവിക്കുന്നു എങ്കിൽ അതു ഞാൻ ഫലപ്രദമായി പ്രയത്നിക്കാൻവേണ്ടി ആയിരിക്കും. എന്നാൽ, എന്തു തെരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടൂ എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നില്ല! 23 ഈ രണ്ടുദിശകളിൽനിന്നും ഞാൻ സമ്മർദം നേരിടുന്നു: ഈ ലോകത്തോടു വിട പറഞ്ഞ് ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ ആയിരിക്കാനാണ് എന്റെ അഭിവാഞ്ഛ; അതാണ് ശ്രേഷ്ഠതരം. 24 എന്നാൽ ഞാൻ ശരീരത്തിൽ ജീവിച്ചിരിക്കേണ്ടത് നിങ്ങൾനിമിത്തം അധികം ആവശ്യമായിരിക്കുന്നു. 25 ഈ ബോധ്യമുള്ളതിനാൽ ഞാൻ ജീവനോടിരിക്കുമെന്നതും നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അഭിവൃദ്ധിക്കും ആനന്ദത്തിനുമായി നിങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നതും സുനിശ്ചിതമാണ്. 26 അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് മടങ്ങിവരുമ്പോൾ ഞാൻനിമിത്തം ക്രിസ്തുയേശുവിൽ നിങ്ങൾക്കുള്ള അഭിമാനം വർധിക്കും.

27 ഇത്രമാത്രം: ക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിന് യോഗ്യമായവിധം ജീവിക്കുന്ന പൗരരാകുക. അങ്ങനെയായാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടൊപ്പമുള്ളപ്പോഴും നിങ്ങളിൽനിന്ന് ദൂരെ ആയിരുന്നാലും, നിങ്ങൾ ഏകാത്മാവിൽ ഉറച്ചുനിന്ന്, ഏകമനസ്സോടെ, മറ്റുള്ളവർ സുവിശേഷത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി പോരാടുന്നു, എന്ന് നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് എനിക്കു കേൾക്കാൻ കഴിയും. 28 നിങ്ങളുടെ എതിരാളികളിൽനിന്നുണ്ടാകുന്ന യാതൊന്നിനാലും നിങ്ങളുടെ ധൈര്യം ചോർന്നുപോകരുത്. ഭയരഹിതമായ നിങ്ങളുടെ പ്രതികരണം, അവർ നാശത്തിലേക്കു പോകുന്നവരാണെന്നും നിങ്ങൾ രക്ഷിതരാണെന്നും ഉള്ളതിന് ഒരു നിദർശനമാണ്; അത് ദൈവത്തിൽനിന്നു ലഭിച്ചതാണ്. 29 ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കാൻവേണ്ടിമാത്രമല്ല; അവിടത്തേക്കുവേണ്ടി പീഡനം സഹിക്കാനുള്ള പ്രത്യേകപദവിയും നിങ്ങൾക്കു ദാനമായി ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. 30 എനിക്കുള്ളതായി നിങ്ങൾ കണ്ടതും ഞാൻ ഇപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്നതുമായ അതേ കഷ്ടതയിലൂടെയാണല്ലോ നിങ്ങളും ഇപ്പോൾ കടന്നുപൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.

ക്രിസ്തു സ്വയം താഴ്ത്തിയതുപോലെ താഴ്മയുള്ളവരായിരിക്കുക

ഫിലിപ്പിയരുടെ വിശുദ്ധമായ മതവിശ്വാസത്തിൽ അവർക്കു പ്രിയപ്പെട്ടതെല്ലാം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പൗലോസ് അവരോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു: ക്രിസ്തുവിന്റെ കഷ്ടാനുഭവങ്ങൾ അവർക്കു നൽകിയ ആശ്വാസം, അവിടത്തെ സ്നേഹം, ആത്മാവിലൂടെ അവിടത്തോടുള്ള അവരുടെ കൂട്ടായ്മ, അവിടത്തെ കരുണ എന്നിവയുടെ പേരിലാണ് ഈ അപേക്ഷ. സുവിശേഷവിശ്വാസം മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നതിൽ ഏകമനസ്സുള്ളവരും പരസ്പരം ഒരേ സ്നേഹമുള്ളവരും ഒരേ ആത്മാവിനെ പ്രാപിച്ചവരും ആ ആത്മാവിലൂടെ ഒരേ മഹത്തായ ലക്ഷ്യമുള്ളവരുമായിരുന്നുകൊണ്ട് തന്റെ സന്തോഷം പൂർണമാക്കാൻ അദ്ദേഹം അവരോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഇതിനായി, ശ്രദ്ധേയരാകുന്നതിനുവേണ്ടി തങ്ങളുടെ ആത്മികവരങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ പരസ്പരം എതിർക്കരുതെന്നും, മറിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ തങ്ങളെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠരായി കരുതുന്നുവെന്ന് താഴ്മയുള്ള പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ പ്രകടമാക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം അവരെ ഉപദേശിക്കുന്നു. തങ്ങളെ നേരിട്ടു സംബന്ധിക്കുന്ന വരങ്ങളും താത്പര്യങ്ങളും മാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവരുടെ വരങ്ങളും താത്പര്യങ്ങളും ഉചിതമായി പരിഗണിക്കണമെന്നും, സ്വന്തം താത്പര്യത്തിനുവേണ്ടിയല്ല, സകലമനുഷ്യരുടെയും രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടി അധ്വാനിച്ച ക്രിസ്തുയേശുവിലുണ്ടായിരുന്ന അതേ മനോഭാവം തങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നും അദ്ദേഹം അവരെ ഉപദേശിക്കുന്നു. മനുഷ്യാവതാരത്തിനുമുമ്പ് അവിടന്ന് ദൈവത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ, അഥവാ അവിടത്തെ ദൃശ്യമായ തേജസ്സിൽ ആയിരുന്നു (ആവർത്തനം 5:23–24); എന്നാൽ തന്റെ സകലമഹത്ത്വവും അവിടന്ന് സ്വയം ഒഴിച്ചുകളഞ്ഞു. ദൈവരൂപത്തിലായിരുന്ന അവിടന്ന് ദാസരൂപം സ്വീകരിച്ച് മനുഷ്യസാദൃശ്യത്തിലായി, മനുഷ്യന്റെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ക്രൂശിലെ ഏറ്റവും അപമാനകരമായ മരണത്തിനു കീഴ്പ്പെട്ടുകൊണ്ട് അങ്ങേയറ്റം സ്വയം താഴ്ത്തി. ഇക്കാരണത്താൽ ദൈവം അവിടത്തെ മനുഷ്യസ്വഭാവത്തെ അത്യുന്നതമായി ഉയർത്തുകയും മറ്റെല്ലാറ്റിനും മീതെയുള്ള മഹിമ പ്രകടമാക്കുന്ന ഒരു നാമം അവിടത്തേക്കു നൽകുകയും ചെയ്തു: യേശു, അഥവാ ലോകരക്ഷകൻ എന്ന നാമം. സ്വർഗത്തിലെ ദൂതഗണങ്ങളും ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യരും ഭൂമിക്കടിയിലെ വീണുപോയ ആത്മാക്കളും അവിടത്തെ രക്ഷയുടെ കാരണഭൂതനായി അംഗീകരിക്കേണ്ടതാണ്; അങ്ങനെ ചിന്താശക്തിയുള്ള സകലജീവികളും യേശുക്രിസ്തുവിന് എല്ലാറ്റിന്മേലും അധികാരവും പരമാധിപത്യവും ഉണ്ടെന്ന് ഏറ്റുപറയും.

ഫിലിപ്പിയർ 2:1–11

1 ആകയാൽ (ഇങ്ങനെ നിങ്ങളും കഷ്ടതയിലൂടെ കടന്നുപൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാൽ) നിങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനോട് ചേർന്നിരിക്കുന്നതിലൂടെ എന്തെങ്കിലും പ്രോത്സാഹനം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അവിടത്തെ സ്നേഹത്തിൽനിന്ന് എന്തെങ്കിലും ആശ്വാസം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ദൈവാത്മാവിൽ വല്ല കൂട്ടായ്മയും നിങ്ങൾക്കുണ്ടോ? അൽപ്പമെങ്കിലും ആർദ്രതയും അനുകമ്പയും ഉണ്ടോ? ഉണ്ടെങ്കിൽ 2 നിങ്ങൾ ഒരേ ഹൃദയവും ഒരേ സ്നേഹവും ഉള്ളവരായി, ആത്മാവിലും ലക്ഷ്യത്തിലും ഐക്യവും ഉള്ളവരായി, എന്റെ ആനന്ദം സമ്പൂർണമാക്കുക. 3 സ്വാർഥതാത്പര്യത്താലോ വൃഥാഭിമാനത്താലോ ഒന്നും ചെയ്യാതെ വിനയപൂർവം മറ്റുള്ളവരെ നിങ്ങളെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠർ എന്നു കരുതുക. 4 നിങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം നന്മമാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവരുടെ നന്മകൂടി അന്വേഷിക്കേണ്ടതാണ്.

5 ക്രിസ്തുയേശുവിന്റെ സ്വഭാവംതന്നെ നിങ്ങളിലും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ.

6 പ്രകൃത്യാതന്നെ ദൈവമായിരിക്കെ,

ദൈവത്തോടുള്ള സമത്വം എപ്പോഴും മുറുകെപിടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം എന്നു ചിന്തിക്കാതെ,

7 ക്രിസ്തു തന്നെത്തന്നെ ശൂന്യനാക്കി,

ദാസവേഷം ധരിച്ച്,

മനുഷ്യപ്രകൃതിയിൽ കാണപ്പെട്ടു.

8 അവിടന്ന് അങ്ങനെ തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തുകയും,

മരണംവരെ;

അതേ, ക്രൂശുമരണംവരെ,

അനുസരണയുള്ളവനായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.

9 അതുകൊണ്ട് ദൈവം ക്രിസ്തുവിനെ പരമോന്നതസ്ഥാനത്തേക്ക് ഉയർത്തി,

എല്ലാ നാമങ്ങൾക്കും മീതേ ഉത്തുംഗമായ നാമം അവിടത്തേക്കു നൽകി.

10 തന്മൂലം സ്വർഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ഭൂമിക്കു കീഴിലും ഉള്ള എല്ലാവരും

യേശുവിന്റെ നാമത്തിങ്കൽ സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിക്കുകയും

11 എല്ലാവരുടെയും നാവ് യേശുക്രിസ്തു കർത്താവ് എന്നു സമ്മതിച്ച്

പിതാവായ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്ത്വത്തിനായി ഏറ്റുപറയുകയും ചെയ്യും.

നിങ്ങളുടെ രക്ഷ പ്രാവർത്തികമാക്കുകയും പ്രകാശങ്ങളായി തിളങ്ങുകയും ചെയ്യുക

അവരുടെ കടമ ഓർമിപ്പിക്കാൻ താൻ അവരോടുകൂടെ ഇല്ലെങ്കിലും, ക്രിസ്തുവിന്റെ താഴ്മയിലും നിസ്വാർഥതയിലും തുടർന്നും നടന്ന് വിശുദ്ധമായ ഭയത്തോടും വിറയലോടുംകൂടെ സ്വന്തം രക്ഷ പ്രാവർത്തികമാക്കണമെന്ന് പൗലോസ് ഫിലിപ്പിയരെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു. അവരുടെ ഉള്ളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന തന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ദൈവംതന്നെയാണ്, തന്റെ പരമാധികാരമുള്ള പ്രസാദപ്രകാരം, അവരുടെ രക്ഷ പൂർത്തിയാക്കാനുള്ള ഇച്ഛയും ശക്തിയും അവർക്കു നൽകുന്നതെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരിക്കണം. പിറുപിറുപ്പോ വാദപ്രതിവാദമോ കൂടാതെ എല്ലാം ചെയ്യണമെന്ന് അദ്ദേഹം അവരെ ഉപദേശിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അവർ സ്വയം കുറ്റമറ്റവരായിരിക്കുകയും മറ്റുള്ളവർക്ക് ഇടർച്ച വരുത്താതിരിക്കുകയും തങ്ങളുടെ വിശുദ്ധമായ പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ ദൈവികസ്വഭാവത്തിൽ പങ്കാളികളാണെന്നു കാണിക്കുകയും അവിശ്വാസികളായ യെഹൂദരുടെ വക്രവും ദുഷിച്ചതുമായ തലമുറയുടെ നടുവിൽ ശാസനയ്ക്കു കാരണമൊന്നും നൽകാതിരിക്കുകയും വേണം. അവരുടെ ഇടയിൽ അവർ ആകാശത്തിലെ ജ്യോതിസ്സുകളെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച്, ഇരുണ്ട ലോകത്തിനു വെളിച്ചം നൽകുകയും നിത്യജീവന്റെ ഉപദേശം എല്ലാവർക്കും മുന്നിൽ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ ന്യായവിധിദിവസത്തിൽ അവരെച്ചൊല്ലി സന്തോഷിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനു കാരണമുണ്ടാകും; അപ്പൊസ്തലനെന്ന നിലയിൽ തന്റെ ശുശ്രൂഷ നിർവഹിച്ചതും അധ്വാനിച്ചതും വെറുതെയായില്ലെന്നും വ്യക്തമാകും.

ഫിലിപ്പിയർ 2:12–16

12 അതുകൊണ്ട് എന്റെ പ്രിയരേ, എന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽമാത്രമല്ല, അതിലധികമായി എന്റെ അസാന്നിധ്യത്തിലും നിങ്ങൾ എന്നെ എപ്പോഴും അനുസരിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ സമ്പൂർണ ഭയഭക്ത്യാദരവോടെ നിങ്ങളുടെ രക്ഷയെ പ്രവൃത്തിപഥത്തിൽ കൊണ്ടുവരിക. 13 അവിടത്തെ സദുദ്ദേശ്യം നിവർത്തിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി നിങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹം നൽകി നിങ്ങളെ പ്രവർത്തനസജ്ജരാക്കുന്നത് ദൈവമാണ്.

14 എല്ലാക്കാര്യങ്ങളും പരിഭവവും വാഗ്വാദവുംകൂടാതെ ചെയ്യുക. 15 അങ്ങനെ നിങ്ങൾ അനിന്ദ്യരും കുറ്റമറ്റവരും നിഷ്കളങ്കരുമായ, “ദൈവമക്കളായി, ജീവന്റെ വചനം മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട്, വക്രതയും ധാർമികാധഃപതനവും സംഭവിച്ച തലമുറമധ്യേ” ലോകത്തിൽ ജ്യോതിസ്സുകളെപ്പോലെ പ്രശോഭിക്കുക. 16 അങ്ങനെ എന്റെ ഓട്ടവും അധ്വാനവും വൃഥാവായില്ല എന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ മടങ്ങിവരവിൽ എനിക്ക് അഭിമാനിക്കാം.