Ang Umaabot nga Himaya ug Kadaugan sa Iglesia (continued)

710 sa wala pa si Cristo

Biblica® Open Ang Pulong sa Dios™ (OCCB)

Isaias 65–66

1 Miingon ang Ginoo,

“Nagpaila ako sa mga tawo nga wala mangutana bahin kanako.

Nagpakita ako niadtong wala mangita kanako.

Gipadayag ko ang akong kaugalingon ngadto

sa nasod nga wala manawag kanako.

2 Nagsige akog paabot sa akong katawhan nga mga gahig ulo,

nga wala mosubay sa hustong dalan,

ug nagsunod lang sa ilang gusto.

3 Gipalagot nila ako; gipakita gayod nila sa akong atubangan

ang ilang walay hunong nga pagsimba sa ilang dios-dios pinaagi sa

paghalad diha sa mga hardin ug pagsunog

ug insenso sa atop sa ilang mga balay.

4 Kon gabii manglingkod sila sa mga lubnganan

ug sa mga tagong dapit aron pagsimba sa mga dios-dios sa mga patay.

Mokaon pa silag karne sa baboy

ug sa uban pang pagkaon nga gidili kanila.

5 Moingon sila sa uban,

‘Ayaw pagduol kanako kay tingalig mahugawan mo ako.

Mas balaan ako kay kanimo!’

Kining mga tawhana nagpalagot kanunay kanako.

Ang akong kasuko kanila sama sa kalayong nagdilaab tibuok adlaw.”

6-7 Miingon pa ang Ginoo,

“Pamati! Ania na sa akong atubangan

ang sinulat ko nga hukom batok sa akong katawhan.

Dili ako magpakahilom, hinuon manimalos ako.

Panimaslan ko gayod sila.

Pabayron ko sila sa tanan nilang mga sala

ug sa mga sala sa ilang mga katigulangan.

Kay nagsunog man silag insenso ug nagpasipala kanako

didto sa mga bukid ug mga bungtod,

panimaslan ko sila tugbang sa ilang gipanghimo.”

8 Miingon usab ang Ginoo, “Maingon nga ang usa ka daot

nga pungpong sa ubas dili ilabay

tungod kay aduna pay mapuslan ang mga ubas diha niini,

dili ko usab laglagon ang tanan kong katawhan;

luwason ko ang mga nag-alagad kanako.

9 Adunay ibilin akong buhi sa mga kaliwat ni Jacob apil sa tribo ni Juda,

ug sila ang manunod sa akong yuta nga adunay daghang mga bukid.

Sila nga akong mga pinili ug mga alagad magpuyo niining yutaa.

10 Panalanginan ko sila nga modangop kanako.

Ang kapatagan sa Sharon ug sa Walog sa Acor mahimong

sabsabanan sa ilang mga kahayopan.

11 “Apan silotan ko kamo nga nagsalikway kanako

ug wala mohatag ug pagtagad sa akong balaan nga bukid,

ug nagsimba hinuon sa mga dios-dios nga gituohan ninyo

nga mohatag kaninyog swerte ug maayong kapalaran.

12 Ang inyong kapalaran mao ang kamatayon,

ug mahurot kamog kamatay.

Kay sa dihang nanawag ako, wala kamo motubag;

sa dihang nagsulti ako, wala kamo mamati.

Naghimo kamog daotan sa akong atubangan.

Ug kon unsa ang dili ko gusto, mao ang inyong ginahimo.

13 “Busa ako, ang Ginoong Dios, nag-ingon nga

ang akong mga alagad mokaon ug moinom,

apan kamo gutomon ug uhawon.

Maglipay sila, apan kamo pakaulawan.

14 Mag-awit sila sa kalipay,

apan kamo manghilak sa kasubo ug kasakit.

15 Gamiton sa akong mga pinili

ang inyong ngalan sa pagpanunglo,

ug ako, ang Ginoong Dios,

mopatay kaninyo.

Apan ang akong mga alagad hatagan kog bag-ong ngalan.

16 Ug kini nga ngalan gamiton sa mga tawo sa yuta sa Israel

kon mangayo silag panalangin gikan kanako

o manumpa sila kanako, nga mao ang Dios nga kasaligan.

Kay kalimtan ko na ang nangaging mga kalisod;

wad-on ko na kini sa akong huna-huna.

17 “Pamati! Maghimo akog bag-ong langit ug bag-ong yuta.

Ang daang langit ug yuta dili na hinumdoman pa.

18 Busa paglipay kamo ug pagsadya

sa walay kataposan tungod sa akong gibuhat.

Kay himuon ko ang Jerusalem nga kalipay sa mga tawo,

ug ang iyang katawhan maghatag usab ug kalipay.

19 Malipay ako tungod sa Jerusalem ug sa iyang katawhan.

Dili na madunggan ang panaghilak

o ang pagpakitabang didto.

20 “Wala na didtoy mamatay nga masuso pa

ug walay hamtong nga mamatay nga wala

makapahimulos pag-ayo sa iyang kinabuhi.

Ang mamatay nga nagpanuigon

ug 100 isipon pa nga batan-on,

ug ang mamatay nga dili makaabot

ug 100 isipon nga akong tinunglo.

21 Nianang panahona magtukod ang akong katawhan

ug mga balay ug puy-an nila kini.

Magtanom silag mga ubas

ug kan-on nila ang mga bunga niini.

22 Dili na ang ilang mga kaaway ang magpahimulos

sa ilang mga balay ug mga tanom.

Kay maingon nga mabuhi sa taas nga panahon ang kahoy,

mabuhi usab sa samang gidugayon ang akong katawhan,

ug makapahimulos gayod sila sa ilang mga hinagoan.

23 Dili mausik ang ilang paghago

ni ang ilang mga anak madaldal sa kaalaotan.

Kay sila katawhan nga gipanalanginan

sa Ginoo apil ang ilang mga kaliwat.

24 Sa dili pa sila makapangayo o samtang nangayo

pa lang sila, tubagon ko na sila.

25 Magsalo sa pagpangaon ang bangis nga iro ug karnero.

Ang liyon mokaon ug dagami sama sa baka.

Ug abog na ang kaonon sa halas. Dili sila manghilabot

o magpasakit didto sa akong balaan nga bukid.

Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.”

66:1 Mao kini ang giingon sa Ginoo,

“Ang langit mao ang akong trono,

ug ang yuta mao ang tungtonganan sa akong mga tiil.

Busa unsang matanga sa balay ang inyong tukoron alang kanako?

Unsang matanga sa dapit ang inyong papahulayan kanako?

2 Dili ba ako man ang naghimo sa tanang mga butang?

Gihatagan kog pagtagad ang mga tawo nga mapainubsanon,

mahinulsulon, ug adunay dakong pagtahod sa akong pulong.

3 Apan ingon niini ang akong pagtagad

sa mga tawong nagsunod sa ila lamang kaugalingong gusto

ug nalipay sa ginahimo nila nga mangil-ad:

Kon magpatay silag baka aron ihalad,

isipon ko kini nga daw sa nagpatay silag tawo.

Kon maghalad silag karnero,

isipon ko kini nga daw sa nagpatay silag iro.

Kon maghalad sila ug halad sa pagpasidungog,

isipon ko nga daw naghalad silag dugo sa baboy.

Ug kon magsunog silag insenso isip paghinumdom sa Ginoo,

akong isipon nga daw sa nag-ampo sila sa dios-dios.

4 Padad-an ko usab silag silot nga makapalisang gayod kanila.

Kay sa dihang nanawag ako, wala sila motubag;

sa dihang nagsulti ako, wala sila mamati.

Naghimo silag kadaotan sa akong atubangan,

ug gipili nila ang pagbuhat sa mga butang nga wala makalipay kanako.”

5 Kamong mga mahinadlokon sa pulong sa Ginoo,

pamatia ninyo ang iyang pulong,

“Tungod kay matinumanon kamo kanako,

ang uban ninyong mga katagilungsod

modumot ug mosalikway kaninyo.

Biay-biayon nila kamo nga nag-ingon,

‘Pasidunggi ang Ginoo

aron makita namo ang inyong kalipay!’

Apan maulawan sila.

6 Nadungog ba ninyo ang kaguliyang didto sa siyudad ug sa Templo?

Tingog kana sa Ginoo nga nanimalos sa iyang mga kaaway.”

7 Miingon ang Ginoo,

“Ang Jerusalem sama sa usa ka babayeng umaanak

nga wala pa gani magbati nahimugsoan na.

8 Kinsa ang nakadungog ug nakakita ug sama niini?

Mamugna ba ang usa ka lungsod o nasod

diha-diha dayon sulod lang sa usa ka adlaw?

Apan ayha pa gani nagbati ang Jerusalem,

nahimugso na dayon ang iyang katawhan.

9 Pagbuot ko nga hapit na silang matawo.

Ug karon, mopugong ba ako nga sila matawo?

Siyempre tugotan ko gayod sila!

Dili ko gayod pugngan nga matawo sila.

Ako, ang inyong Ginoo, ang nag-ingon niini.”

10 Kamong tanang nahigugma sa Jerusalem ug nagsubo tungod kaniya,

paglipay ug pagsadya kamo uban kaniya,

11 aron matagbaw usab kamo sa iyang kauswagan

sama sa bata nga nagsuso sa iyang inahan ug nabusog.

12 Kay nag-ingon ang Ginoo, “Pauswagon ko ang Jerusalem!

Sama sa suba nga nagbaha,

dad-on kaniya ang mga bahandi sa mga nasod.

Sagupon ug atimanon kamo sa Jerusalem

sama sa bata nga kugoson, patutoyon, ug sabakon.

13 Lipayon ko kamo sa Jerusalem

sama sa inahan nga naglipay sa iyang anak.”

14 Inigkakita ninyo niini, malipay gayod kamo,

ug mobaskog kamo sama sa galambo nga tanom.

Ipakita sa Ginoo ang iyang gahom ngadto sa iyang mga alagad,

apan ipakita niya ang iyang kapungot ngadto sa iyang mga kaaway.

15 Pamati! Moabot ang Ginoo inubanan sa kalayo,

ug ang iyang mga karwahi murag alimpulos.

Ipahamtang niya ang iyang kapungot ngadto sa iyang mga kaaway,

ug silotan niya sila sa nagdilaab nga kalayo.

16 Kay pinaagi sa kalayo ug sa iyang espada,

silotan sa Ginoo ang tanang mga tawong makasasala,

ug daghan ang iyang mapatay.

17 Miingon ang Ginoo, “Magdungan ug pangamatay ang mga nagpakabalaan ug nagpakahinlo sa ilang kaugalingon sa ilang pagsimba sa ilang mga dios-dios didto sa hardin. Mangamatay sila samtang nagkaon ug baboy, ilaga, ug sa uban pang pagkaon nga giisip nga hugaw.

18 “Nasayod ako sa ilang binuhatan ug huna-huna. Busa moanha ako ug tigomon ko ang mga katawhan sa tanang nasod, ug makita nila ang akong gahom.

19 “Magpakita akog ilhanan kanila. Ug ang makalingkawas kanila ipadala ko ingon nga mga mensahero ngadto sa kanasoran sa Tarshish, Pul, Lud (kansang katawhan nabantog nga mga mamamana), Tubal, Grecia, ug sa mga isla nga layo, nga wala makadungog sa akong kabantog ug wala makakita sa akong gahom. Imantala nila ang akong gahom ngadto sa mga nasod. 20 Ug dad-on nila pagbalik gikan niining mga nasod ang tanan ninyong mga katagilungsod nga sakay sa mga kabayo, mga mula, mga kamelyo, ug sa mga karwahi ug karomata. Dad-on nila sila sa akong balaan nga bukid, sa Jerusalem isip halad alang kanako. Sama sila sa mga Israelinhon nga gahalad sa akong Templo ug mga halad sa pagpasidungog nga gisulod sa hinlo nga sudlanan. 21 Ug himuon kong mga pari ug mga Levita ang uban kanila. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.”

22 Miingon pa gayod ang Ginoo, “Maingon nga ang bag-ong langit ug ang bag-ong yuta nga akong himuon magpabilin hangtod sa hangtod, ang inyong mga kaliwat magpadayon usab hangtod sa hangtod, ug dili gayod kamo hikalimtan. 23 Sa matag subang sa bag-ong bulan ug sa matag Adlaw nga Igpapahulay mosimba ang tanang mga katawhan kanako. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini. 24 Ug iniggawas nila sa Jerusalem, makita nila ang mga patayng lawas sa mga tawong nagmasinupakon kanako. Ang mga ulod nga mokaon kanila dili mamatay, ug ang kalayo nga mosunog kanila dili mapalong. Ug kangil-aran sila sa tanang katawhan.”