Ang mga Tagna ni Mikeas Nagsuporta sa Reporma ni Ezequias

722 sa wala pa si Cristo

Biblica® Open Ang Pulong sa Dios™ (OCCB)

Mikeas 3–5

1 Miingon si Mikeas:

“Pamati kamong mga pangulo sa Israel ug Juda, pamati kamo!

Wala ba kamo kahibalo sa hustisya?

2-3 Ug gidumtan ang maayo; inyong gipikas-pikas

ug gipanitan ang akong mga katawhan

ug gipanguha ang mga unod gikan sa ilang mga bukog.”

4 Mangayo kamo ug tabang sa Ginoo, apan dili niya kamo tabangan.

Talikdan niya kamo tungod sa inyong mga daotang binuhatan.

5 Mao kini ang giingon sa Ginoo:

“Alang sa mga propeta nga nagpahisalaag sa iyang katawhan,

nga nagsaad ug maayo nga kahimtang sa mga mopakaon kanila,

apan manghulga ug kalaglagan sa mga dili mopakaon kanila,

6 Tungod kay gipahisalaag ninyo ang akong katawhan,

dili na kamo makakita ug panan-awon

ug dili na usab kamo makapanagna.

Daw sama lang nga anaa kamo sa kangitngit

o kagabhion nga wala kamoy makita.

7 Maulawan gayod kamong mga propeta ug mga manalagna.

Tabonan ninyo ang inyong dagway sa kaulaw,

tungod kay wala kamoy nadawat nga tubag gikan sa Dios.”

8 Apan ako, puno sa Espiritu sa Ginoo

nga mao ang naghatag kanako

ug gahom sa pagpatunhay sa hustisya

ug sa kaisog sa pagsulti ngadto sa mga katawhan sa Israel

ug sa Juda nga nakasala sila.

9 Kamong mga pangulo sa Israel ug sa Juda, pamati kamo!

Gipungtan ninyo ang hustisya ug ginatuis ninyo ang matarong.

10 Gitukod ninyo ang Jerusalem

pinaagi sa pagpatay ug panglupig.

11 Naghukom kamo pabor sa naghatag kaninyo ug suborno.

Ang inyong mga pari nagtudlo

tungod lang kay gibayran sila.

Mao usab ang inyong mga propeta,

nagpanagna sila tungod lang sa kuwarta.

Nagsalig pa kamo nga tabangan kamo sa Ginoo

ug nagkanayon,

“Kauban namo ang Ginoo.

Busa walay daotang mahitabo kanamo.”

12 Busa tungod kaninyo laglagon ang Jerusalem.

Mahisama kini sa gidarong uma,

ug mahimong tapok sa mga ginuba.

Ug mahimong lasang ang bukid

nga gibarogan sa Templo.

4:1 Sa umaabot nga mga adlaw,

ang bukid nga gitukoran sa Templo sa Ginoo mahimong

pinakaimportante sa mga bukid ug mga bungtod.

Ug modagsa niini nga bukid ang mga tawo

nga naggikan sa nagkalain-laing nasod.

2 Daghang kanasoran ang muduol ug moingon,

“Dali, motungas kita sa bukid sa Ginoo,

didto sa Templo sa Dios ni Jacob.

Kay tudloan kita niya sa iyang mga pamaagi

aron matuman nato kini.”

Busa mopauli ang mga tawo gikan sa Jerusalem

dala ang mga kasugoan sa Ginoo.

3 Ug pinaagi sa iyang kasugoan, husayon niya

ang mga panagbingkil sa daghang mga nasod,

bisan kadtong gamhanan nga mga nasod sa layo.

Busa dili na mag-away ang mga nasod,

ug dili na usab sila mobansay ug mga tawo alang sa pagpakig-gira.

Himuon na lang nilang punta sa mga daro

ang ilang mga espada ug himuon na lang nilang

mga sundang ang ilang mga bangkaw.

4 Ang matag tawo maglingkod sa ilalom sa iyang tanom

nga ubas ug kahoy nga igos nga walay gikahadlokan.

Mahitabo gayod kini, kay ang Ginoo nga Makagagahom

mao ang nag-ingon niini.

5 Apan bisan musunod pa ang ubang mga katawhan sa ilang mga dios-dios,

kami musunod sa Ginoo nga among Dios hangtod sa kahangtoran.

6-7 Miingon ang Ginoo:

“Sa umaabot nga mga adlaw,

tigomon ko ang akong mga katawhan

nga akong gisilotan, ang nangapiang ug nagkatibulaag.

Himuon ko nga usa ka gamhanan

nga nasod ang mga nangahibilin kanila.

Ug maghari ako kanila sa Jerusalem

gikan niana nga panahon hangtod sa kahangtoran.

8 Ang Jerusalem, nga sama sa usa ka tore nga lantawanan,

diin ang Dios magbantay sa iyang katawhan

mahimo pag-usab nga nag-unang siyudad sa Israel sama kaniadto.”

9-10 Karon, ngano kamong mga lumulupyo sa Zion

nag-agulo man sama sa babaye nga nagbati?

Naa pa man ang inyong hari ug ang iyang

mga magtatambag wala man nangamatay.

Sige, paglimbag-limbag kamo sa kasakit

sama sa babayeng nagbati.

Kay sa dili madugay mobiya kamo sa inyong siyudad

ug magpuyo sa kaumahan,

ug unya dad-on kamo ngadto sa Babilonia.

Apan luwason ko kamo didto

gikan sa kamot sa inyong mga kaaway.

11 Karon daghang mga nasod ang nagtigom

sa pakig-gira kaninyo.

Nag-ingon sila, “Atong pasipad-an ang Jerusalem!

Ug unya atong tan-awon ang makauulaw nga kahimtang niini.”

12 Apan kini nga mga nasod

wala makahibalo sa akong huna-huna.

Wala sila makasabot sa akong plano,

nga tigomon sila aron silotan,

sama nga ang uhay tigomon aron giokon.

13 Miingon ang Ginoo, “Mga lumulupyo sa Zion, lakaw kamo

ug laglaga ninyo sa hingpit ang inyong mga kaaway

nga daw sa gagiok kamo ug mga uhay.

Kay himuon ko kamong sama sa torong baka

nga adunay puthaw nga mga sungay

ug adunay bronsi nga mga kuko.

Dugmokon ninyo ang daghang mga nasod,

ug ang ilang mga bahandi nga nakuha nila

pinaagi sa kabangis ihalad ninyo kanako,

ang Ginoong makagagahom sa tibuok kalibotan.”

5:1 Karon, mga taga-Jerusalem, andama ninyo

ang inyong mga sundalo kay gilibotan kamo sa kaaway.

Hampakon nila ug baston ang nawong sa pangulo sa Israel.

2 Miingon ang Ginoo:

“Ikaw, Betlehem Efrata,

dili kaayo importante nga lungsod sa Juda.

Apan maggikan kanimo ang usa ka tawo

nga mag-alagad kanako isip pangulo sa Israel,

kansang mga katigulangan inila nga mga tawo sa unang panahon.”

3 Busa itugyan sa Ginoo ngadto sa mga kaaway

ang katawhan sa Israel hangtod sa panahon nga manganak

ug batang lalaki nga maoy mangulo sa Israel ang babayeng nagbati.

Ug ang iyang mga kadugo nga nabihag sa ubang dapit

magbalik ngadto sa ilang isigka-Israelinhon.

4 Magdumala kining maong pangulo ug atimanon niya

ang katawhan sa Israel sama sa usa ka magbalantay sa mga karnero.

Himuon niya kini pinaagi sa kusog

ug gahom sa Ginoo nga iyang Dios.

Ug magkinabuhi ang iyang katawhan

nga walay gikahadlokan tungod kay ilhon sa mga tawo

sa tibuok kalibotan ang iyang pagkagamhanan.

5 Hatagan usab niya ug maayo nga kahimtang

ang iyang katawhan.

Kon sulongon sa mga taga-Asiria ang atong yuta

ug sudlon nila ang lig-ong mga bahin sa atong lungsod,

makig-gira kita kanila nga pinangulohan sa maisog nato nga mga pangulo.

6 Pildihon nila ug dumalahan ang Asiria,

ang yuta ni Nimrod, pinaagi sa ilang mga hinagiban.

Luwason kita nila kon sulongon sa mga taga-Asiria ang atong yuta.

7 Ang nabiling mga Israelinhon magdala

ug panalangin sa daghang mga nasod.

Mahimo silang sama sa tun-og ug ulan

nga gipadala sa Ginoo sa pagpatubo sa mga tanom.

Magsalig sila sa Dios ug dili sa tawo.

8 Apan magdala usab sila ug kalaglagan sa mga nasod.

Mahisama sila sa liyon taliwala sa mga mananap sa kalasangan

ug sa panon sa mga karnero sa sabsabanan nga moyatak-yatak

ug mokunis-kunis kanila, ug wala gayoy makalingkawas.

9 Magmadaogon ang mga Israelinhon batok sa ilang mga kaaway.

Laglagon gayod nila silang tanan.

10 Miingon ang Ginoo ngadto sa mga Israelinhon:

“Sa umaabot nga mga adlaw, ipapatay ko

ang inyong mga kabayo ug gub-on ko

ang inyong mga karwahi.

11 Gub-on ko usab ang inyong mga lungsod

apil na ang pinarilan.

12 Wagtangon ko ang inyong mga anting-anting

ug ang inyong mga manalagna.

13 Dili na kamo makasimba sa mga imahen

ug sa sagrado nga mga bato

nga inyong gihimo, kay gub-on ko kini.

14 Pang-ibton ko ang mga poste nga simbolo sa diosa nga si Ashera.

Ug gun-ubon ko ang inyong mga lungsod.

15 Sa akong labihan nga kasuko, manimalos ako

sa mga nasod nga wala motuman kanako.”