Mitubag si Job kang Elifaz

2130 sa wala pa si Cristo

Biblica® Open Ang Pulong sa Dios™ (OCCB)

Job 6–7

1 Unya mitubag si Job,

2 “Kon matimbang lang ang akong

mga pag-antos ug mga kalisod,

3 mas bug-at pa kini kaysa balas sa kadagatan.

Mao kana nga nakasulti ako sa mga pulong

nga wala ko huna-hunaa pag-ayo.

4 Kay daw sa gipana ako sa Makagagahom nga Dios sa makahilo nga pana,

ug ang hilo niini mikuyanap sa tibuok kong kalawasan.

Ang makahahadlok nga mga pana sa Dios gipuntirya dinhi kanako.

5 Wala ba akoy katungod sa pagreklamo? Bisan gani ang asno

ug baka nag-inga kon walay sagbot o kumpay.

6 Ang tawo man gani moreklamo kon walay asin ang iyang pagkaon,

ilabina kon magkaon siyag puti sa itlog.

7 Bisan ako, dili ganahan nga mokaon niana.

8 “Unta ihatag na lang sa Dios ang akong gipangayo.

Unta maangkon ko ang akong gipangandoy.

9 Nangandoy ako nga unta patyon na ako sa Dios.

10 Ug kon itugot kini, malipayon gihapon ako,

kay luyo sa akong mga pag-antos wala ko gayod isalikway

ang mga pulong sa Balaan nga Dios.

11 “Nawad-an na akog kusog nga molaom pa.

Unsa pa may akong laoman nga wala na man akoy

kawilihan pa niining kinabuhia?

12 Lig-on ba ako sama sa bato? Bronsi ba ang akong lawas?

13 Dili. Wala akoy kusog sa pagtabang sa akong kaugalingon.

Wala na akoy kahigayonan nga magmadaogon pa.

14 “Isip mga higala, unta makigduyog kamo kanako

sa akong pag-antos bisan sa inyong tan-aw gisalikway ko

ang Makagagahom nga Dios.

15 Apan kamo nga giisip ko nga mga igsoon dili masaligan;

sama kamo sa sapa-sapa sa lugut nga mobaha

16 sa panahon nga matunaw na ang ice ug snow,

17 ug mohubas sa panahon sa ting-init.

18 Mohapit ang mga biyahedor sa lugut aron moinom,

apan walay tubig didto.

Busa mangamatay sila inig-abot nila sa disyerto.

19 Malaomon kaayo ang mga negosyanteng biyahedor nga taga-Tema

ug taga-Sheba nga makainom sila sa sapa-sapa,

20 apan mapakyas sila. Abi nilag adunay tubig didto,

apan pag-abot nila wala diay.

21 Oo, sama kamo sa sapa-sapa.

Wala kamoy ikatabang kanako.

Nahadlok kamo sa dihang nakita ninyo

ang akong makalilisang nga kahimtang.

22 Apan ngano? Nangayo ba ako kaninyo ug gasa?

Mihangyo ba ako nga gamiton ninyo

ang inyong bahandi sa pagtabang kanako,

23 o sa pagluwas kanako gikan sa mabangis

nga mga kaaway? Wala!

24 “Ang gihangyo ko lang mao nga tudloan ninyo ako

ug mohilom na ako.

Sultihi ninyo ako, kon diin ako masayop.

25 Walay sapayan kon sakit ang inyong isulti

basta tinuod lang.

Apan ang inyong gipasangil kanako dili tinuod,

ug dili ninyo mapamatud-an.

26 Gusto ninyong tul-iron ang akong gipanulti,

kay alang kaninyo walay pulos ang gipanulti

sa sama kanakong desperado.

27 Ngano, matarong ba kamo? Makigripa man gani kamo

alang sa usa ka ilo nga mahimong ulipon,

ug ibaligya man gani ninyo ang inyong higala!

28 “Tan-awa ninyo ako!

Mamakak ba ako kaninyo?

29 Undangi na ninyo ang inyong pagpasangil kanako,

kay wala akoy sala.

30 Bakakon ba ako? Dili ba diay ako kahibalo

kon unsay maayo ug daotan?

7:1 “Ang kinabuhi sa tawo dinhi sa kalibotan labihan kakapoy,

sama kakapoy sa adlaw-adlaw nga trabaho

sa usa ka trabahante,

2 o sa ulipon nga naghandom nga mohapon na

aron makapahulay na siya,

o sa trabahante nga nagpaabot nga masweldohan.

3 Ingon usab niana ang akong kahimtang.

Pila na ka bulan akong nag-antos nga wala man lay kapuslanan.

Bisan sa kagabhion nag-antos ako.

4 Sa paghigda ko moingon ako, ‘Kanus-a pa kaha mobuntag?’

Apan hinay modagan ang oras,

ug mag-alindasay ako hangtod sa kadlawon.

5 Puno sa ulod ug kugang ang akong lawas.

Nangbuto ang akong mga hubag-hubag ug nagnana.

6 “Nanglabay ang mga adlaw sa akong kinabuhi

nga wala nay paglaom.

Nanglabay kini nga mas paspas pa

kaysa lansadera sa maghahabol.

7 Hinumdomi, O Dios, nga ang akong kinabuhi

sama lang sa hangin,

ug dili na ako makasinati pa ug kalipay.

8 Makita mo pa ako karon apan sa kaulahian dili na.

Kon mangita ka kanako, dili mo na ako makita.

9 Maingon nga ang dag-om mahanaw,

ang nangamatay dili na mobalik pa.

10 Dili na siya mopauli sa iyang balay,

ug malimtan na siya sa mga nakaila kaniya.

11 “Busa dili mahimo nga mohilom lang ako;

labihan kabug-at sa akong gibati.

Isulti ko ang kalain sa akong buot.

12 Nganong gibantayan mo man gayod ako,

O Dios? Bangis ba ako nga mananap sa dagat?

13 Kon mohigda ako aron mahupay

ang akong kasakit,

14 hadlokon mo ako pinaagi sa mga damgo

ug mga panan-awon.

15 Mas maayo pa tuk-on na lang ako

ug mamatay kaysa mabuhi niining akong lawas.

16 Naglagot ako sa akong kinabuhi.

Dili na ako gustong mabuhi pa.

Pasagdi na lang ako,

kay wala nay pulos ang akong kinabuhi.

17 “Unsa ba gayod ang tawo nga imo man nga gikabalak-an

ug gihatagag dakong pagtagad?

18 Gisusi mo siya matag adlaw,

ug gisulayan sa tanang panahon.

19 Nganong dili mo na man lang ako pasagdan bisag makadiyot?

20 Nakasala ba ako?

Unsa ang sala nga nahimo ko kanimo,

O Magbalantay sa tawo?

Nganong gipuntirya mo man gayod ako?

Bug-at ba ako nga palas-anon alang kanimo?

21 Kon nakasala man gayod ako,

nganong dili mo na man lang ako pasayloon?

Sa dili madugay mamatay na ako,

ug bisan pangitaon mo ako,

dili mo na ako makita pa.”