Gibadlong ni Jeremias ang Pagtalikod sa Katawhan sa Dios
Gibadlong ni Jeremias ang katawhan tungod sa ilang pagtalikod sa Dios human sa reporma ni Josia.
612 sa wala pa si Cristo
Biblica® Open Ang Pulong sa Dios™ (OCCB)
6 Sa panahon sa paghari ni Josia, miingon ang Ginoo kanako, “Nakita mo ba ang gihimo sa maluibon nga Israel? Misimba siya sa mga dios-dios ibabaw sa matag taas nga bukid ug ilalom sa matag labong nga kahoy. Nahisama siya sa usa ka babayeng nagbaligya sa iyang dungog. 7 Abi nakog mobalik na siya kanako human niya mahimo kining tanan, apan wala siya mobalik. Ug nakita kini sa iyang maluibon nga igsoon nga mao ang Juda. 8 Gibulagan ko ang Israel ug gipapahawa tungod sa iyang pagpanapaw. Apan bisan pa niini, wala mahadlok ang iyang maluibon nga igsoon nga mao ang Juda nga nanapaw usab. 9 Ug tungod kay wala ra may bali kaniya ang pagpanapaw, gihugawan niya ang yuta pinaagi sa pagsimba sa mga dios-dios nga bato ug kahoy. 10 Bisan pa niining tanan, wala gayod mobalik kanako sa kinasing-kasing ang maluibon nga Juda. Nagpakaaron-ingnon lang kini nga mibalik kanako. Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.”
11 Unya miingon ang Ginoo kanako, “Bisan ug dili matinud-anon ang Israel kanako, mas maayo pa sila kaysa maluibon nga Juda. 12 Karon, lakaw ug isulti kini nga mensahe ngadto sa Israel,
“Ako, ang Ginoo, nag-ingon:
Balik kanako, maluibon nga Israel, kay maluloy-on ako.
Dili na ako masuko kanimo hangtod sa kahangtoran.
13 Angkona lang ang imong sala.
Angkona nga nagrebelde ka kanako,
nga Ginoo nga imong Dios,
ug misimba ka sa mga dios-dios
ilalom sa matag labong nga kahoy,
ug wala ka motuman kanako.
Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.”
14 Miingon pa ang Ginoo, “Balik kamo, masupilon ko nga mga anak, kay akoa kamo. Magkuha akog usa o duha kaninyo gikan sa kada lungsod o tribo ug dad-on mo nako sa Israel. 15 Unya hatagan ko kamog mga pangulong masinugtanon kanako. Mangulo sila kaninyo nga adunay kaalam ug panabot. 16 Inig-abot sa panahon nga modaghan na kamo pag-ayo niana nga yuta, dili na ninyo hisgotan pa ang Sudlanan sa Kasabotan. Dili na ninyo kini handomon o hinumdoman pa, ug dili na kamo maghimo ug laing Sudlanan sa Kasabotan. 17 Nianang higayona, tawgon ninyo ang Jerusalem nga, ‘Trono sa Ginoo.’ Ug ang tanang nasod magtigom sa Jerusalem sa pagpasidungog sa ngalan sa Ginoo. Dili na sila magbuhat sumala sa sugo sa ilang gahi ug daotan nga kasing-kasing. 18 Nianang higayona, ang katawhan sa Juda ug sa Israel nga gikan sa pagkabihag sa amihan mag-uban sa pagbalik ngadto sa yuta nga gihatag ko sa ilang mga katigulangan ingon nga ilang panulondon.
19 “Miingon ako sa akong kaugalingon,
“ ‘Malipay gayod ako nga moila kaninyo nga akong mga anak,
ug hatagan ko kamog maayong yuta, ang labing maanindot
nga panulondon sa tibuok kalibotan.’
Abi kog tawgon ninyo akog ‘Amahan,’
ug dili na kamo mobiya kanako.
20 Apan sama kamo sa usa ka maluibon
nga asawa nga mibiya sa iyang bana.
Nagluib kamo kanako, o katawhan sa Israel.
Ako, ang Ginoo, ang nag-ingon niini.”
21 Madungog ang kasaba ibabaw sa taas nga mga dapit.
Magtiyabaw ug magpakiluoy ang katawhan sa Israel
tungod sa daotan nila nga binuhatan,
ug tungod kay gikalimtan nila
ako, ang Ginoo nga ilang Dios.
22 “Kamong maluibon nga katawhan,
balik kamo kanako kay tarungon ko
ang inyong pagkamaluibon.”
Motubag sila, “Oo, moduol kami kanimo
kay ikaw ang Ginoo nga among Dios.
23 Tinuod gayod nga dakong sayop ang among pagsimba
sa mga dios-dios didto sa mga bungtod ug mga bukid.
Kanimo lamang gayod ang kaluwasan sa Israel,
O Ginoo nga among Dios.
24 Gikan pa sa among pagkabata, gihurot sa makauulaw
nga mga dios-dios ang bunga sa hinagoan
sa among mga katigulangan,
ang ilang mga kahayopan
ug mga kabataan.
25 Angay kaming motago sa kaulaw kay kami
ug ang among mga katigulangan nakasala batok kanimo,
O Ginoo nga among Dios.
Sukad sa among pagkabata hangtod
karon wala kami motuman kanimo.”
Nakita nang Daan ni Jeremias ang mga Kasubo sa Pagkabihag
Ingong propeta, gihulagway nang daan ni Jeremias ang mga kasubo sa umaabot nga pagkabihag.
1 Miingon ang Ginoo, “O Israel, kon gusto mo
gayod nga mobalik, balik na kanako.
Kon isalikway mo ang imong mangil-ad nga mga dios-dios
ug dili ka na mobiya kanako,
2 ug kon magsaad ka sa ako lang
gayod nga ngalan ug magkinabuhi nga kasaligan,
husto ug matarong, mahimo ka nga panalangin sa mga nasod,
ug ila akong pasidunggan.”
3 Mao kini ang gisulti sa Ginoo ngadto sa mga katawhan sa Juda ug sa Jerusalem,
“Sama nga ginadaro ang bantok nga yuta,
bag-oha usab ninyo ang inyong gahi
nga mga kasing-kasing.
Ayaw isabwag ang inyong maayong
binhi sa sampinitan.
4 Hinloi ninyo ang inyong mga kasing-kasing atubangan
sa Ginoo, kamong mga katawhan sa Juda
ug sa Jerusalem, kay kon dili,
matagamtaman ninyo ang akong kasuko
nga sama sa kalayo nga wala gayoy makapalong.
Mahitabo kini tungod sa kadaotan nga inyong gihimo.
5 “Ingna ang Juda ug Jerusalem:
‘Patingoga ang budyong sa tibuok yuta.
Isinggit ug kusog nga magtapok sila ug managan
ngadto sa pinarilan nga mga lungsod.
6 Ipataas ang bandera sa pagpahibalo sa katawhan
nga mangadto sila sa Jerusalem.
Lihok na ug panago kamo dayon,
kay magpadala akog dakong katalagman
gikan sa amihan.’ ”
7 Daw sa liyon nga migula sa iyang tago-anan
ang tiglaglag sa mga nasod.
Mibiya na siya sa iyang dapit sa paglaglag sa inyong yuta.
Ang inyong mga lungsod panggub-on hangtod
dili na kini kapuy-an.
8 Busa pagbisti kamog sako sa pagpakita sa inyong pagsubo.
Pagminatay kamog hilak kay anaa pa gihapon
ang hilabihan nga kasuko sa Ginoo kanato.
9 Miingon ang Ginoo, “Nianang adlawa, ang hari
ug ang iyang mga opisyal mawad-an ug kaisog,
ug ang mga pari ug mga propeta makurat.”
10 Unya miingon ako, “O Ginoong Dios, gilimbongan mo gayod ang mga tawo tungod kay misaad ka nga moabot ang kalinaw sa Jerusalem. Apan diay ang espada andam na sa pagpatay kanila.”
11 Moabot ang higayon nga moingon ang Ginoo sa katawhan sa Jerusalem, “Mohuyop ang init nga hangin gikan sa taas nga mga dapit sa kamingawan paingon sa akong katawhan. Apan dili kini hangin nga mopalid sa tahop sa ilang trigo. 12 Labihan kini kakusog nga hangin nga maggikan kanako. Ipadayag ko karon kanila ang akong silot.”
13 Tan-awa! Ang atong kaaway nagpadulong
nga daw sa mga panganod.
Ang iyang mga karwahi daw buhawi,
ug ang iyang mga kabayo tulin pa sa mga agila.
Alaot kita! Malaglag gayod kita.
14 “Mga taga-Jerusalem,
hinloi sa kadaotan ang inyong kasing-kasing
aron maluwas kamo.
Hangtod kanus-a magpabilin ang pagkadaotan
sa inyong huna-huna?
15 Ang inyong kalaglagan gipamalita na sa mga mensahero
gikan sa Dan ug sa mga kabungtoran sa Efraim.
16 Gisugo sila nga pasidan-an ang mga nasod
ug ang Jerusalem nga adunay mosulong nga mga sundalo
gikan sa layong dapit.
Gapanghagit sila ug away batok
sa mga lungsod sa Juda.
17 Gipalibotan nila ang Jerusalem nga daw
mga tawong nagbantay ug uma,
tungod kay nagrebelde ang Jerusalem kanako.
18 Ang inyo mismong mga gawi
ug binuhatan maoy naghatod kaninyo niini.
Mao kini ang inyong silot. Pait kini kaayo,
ug midulot kini sa inyong kasing-kasing!”
19 Dili ko na maagwanta ang akong kaguol.
Labihan gayod ang akong pag-agulo.
Gikumot ang kasing-kasing ug dili ako mahimutang.
Kay nadungog ko ang tingog sa budyong
ug ang singgit sa pakig-gubat.
20 Nagsunodsunod ang mga katalagman.
Nalukop sa kadaot ang tibuok nasod.
Bisan ang akong mga tolda kalit lang nga naguba,
ug ang mga kurtina niini nangagisi.
21 Hangtod kanus-a ko pa padayon nga makita ang bandera
sa pagpakig-gira ug madungog ang tingog sa budyong?
22 Miingon ang Ginoo,
“Buang-buang ang akong katawhan.
Wala sila makaila kanako.
Sama sila sa mga batang walay panabot.
Hanas silang mohimo ug daotan;
dili sila mahibalong mobuhat ug maayo.”
23 Nakita ko ang kalibotan. Hawan kini ug walay porma.
Nakita ko usab ang kalangitan ug wala kini kahayag.
24 Nakita ko ang mga bukid ug mga bungtod
ug nangatay-og kini.
25 Nakita ko usab nga wala nay mga tawo,
ug ang tanang langgam nanglupad na.
26 Nakita ko nga ang tabunok nga yuta nahimong disyerto.
Ang tanang lungsod nalaglag tungod sa labihan
nga kasuko sa Ginoo.
27 Mao kini ang giingon sa Ginoo,
“Ang tibuok kayutaan mangaguba,
apan dili ko kini laglagon sa hingpit.
28 Ang kalibotan magsubo ug ang kalangitan mongitngit,
kay nasulti ko na ang silot,
ug dili ko na kini bakwion pa.
Nakahukom na ako
ug dili na mausab ang akong huna-huna.”
29 Sa pagkadungog nila sa kabanha sa nagpadulong
nga mga tigkabayo ug mga tigpana,
nangikyas sa kahadlok ang mga lumulupyo
sa matag lungsod.
Ang uban nanagan ngadto sa kakahoyan,
ug ang uban nanaka sa mga kabatoan.
Gipamiyaan ang tanang lungsod ug wala nay namuyo niini.
30 Unsay gibuhat mo, Jerusalem, nga laglagonon?
Nganong nagsul-ob ka pa ug nindot nga bisti ug alahas?
Nganong nangarte ka sa imong mga mata?
Ang imong pagpatahom wala nay pulos.
Ang imong mga hinigugma misalikway na kanimo
ug gusto ka na nilang patyon.
31 Nakadungog akog tiyabaw ug agulo,
sama sa usa ka babayeng nanganak nga primerisa.
Tiyabaw kini sa mga lumulupyo sa Jerusalem
nga daw makabsan sa ginhawa.
Giisa nila ang ilang mga kamot ug nagkanayon,
“Pagkamakaluluoy namo;
daw mawad-an na kamig panimuot.
Kay miabot na ang mopatay kanamo.”