Nagbangotan si Jeremias sa Pagkagun-ob sa Iyang Nasod

588 sa wala pa si Cristo

Biblica® Open Ang Pulong sa Dios™ (OCCB)

Pagbangotan 1–2

1 Pagkamingaw sa Jerusalem, nga kaniadto daghag mga tawo!

Bantogan kini kaniadto sa tibuok kalibotan,

apan karon sama na sa usa ka biyuda.

Kaniadto mao kini ang bantugan nga siyudad,

apan karon sama na kini sa ulipon.

2 Sama siya sa babaye nga naghilak pag-ayo tibuok gabii;

ang iyang mga luha nagtulo sa iyang mga aping.

Wala gayoy bisan usa sa iyang mga hinigugma nga milipay kaniya.

Giluiban siya sa tanan niyang mga higala,

ug nahimo niya silang mga kaaway.

3 Gipaantos ug gibihag ang katawhan sa Juda.

Tua na sila magpuyo sa laing mga nasod diin lisod ang ilang kahimtang.

Gigukod sila sa ilang mga kaaway, ug wala silay kaikyasan.

4 Subo ang mga dalan paingon sa Jerusalem,

kay wala nay nag-adto didto sa pagsaulog sa gitakda nga mga pista.

Mingaw ang tanang mga ganghaan niini.

Nag-agulo ang iyang mga pari.

Ang iyang putli nga mga babaye nagsubo pag-ayo.

Pagkasubo sa gidangatan sa Jerusalem!

5 Ang iyang mga kaaway mao na ang nagdumala kaniya,

ug kini nga mga kaaway nagmauswagon.

Gipaantos sa Ginoo ang Jerusalem tungod sa iyang mga sala.

Ang iyang mga lumulupyo gibihag sa mga kaaway.

6 Nahanaw na ang katahom sa Jerusalem.

Ang iyang mga pangulo nahisama sa gutom

nga mga usa nga walay makitang sabsabanan.

Nahutdan silag kusog samtang nangikyas

gikan sa naggukod kanila.

7 Karon nga anaa sa kalisod ang Jerusalem ug nagkatibulaag,

nahinumdom siya sa tanan niyang bahandi kaniadto.

Sa dihang nahulog siya sa kamot sa iyang mga kaaway,

walay mitabang kaniya.

Gitamay siya ug gikataw-an

sa iyang mga kaaway sa iyang pagkalaglag.

8 Dako kaayo ang sala sa Jerusalem,

busa nahimo kini nga hugaw.

Ang tanan nga mipasidungog kaniya kaniadto mitamay na kaniya,

tungod kay nakita nila ang iyang kaulawan.

Nag-agulo siya ug mitalikod tungod sa kaulaw.

9 Ang iyang pagkahugaw makita sa tanan,

apan wala siya maghuna-huna sa iyang dangatan.

Makalilisang ang iyang pagkalaglag,

ug wala gayoy mitabang kaniya.

Busa miingon siya, “O Ginoo, hatagig pagtagad

ang akong mga pag-antos, kay gidaog ako sa kaaway.”

10 Gipanguha sa kaaway ang tanan niyang bahandi.

Nakita niya nga misulod ang mga pagano didto sa iyang Templo nga

mga tawo nga gidid-an sa Ginoo nga mosulod sa Templo.

11 Ang iyang katawhan nag-agulo samtang nangita ug pagkaon.

Gipabaylohan nilag pagkaon ang ilang mga bahandi aron padayon silang mabuhi.

Miingon ang Jerusalem, “O Ginoo, tan-awa ako, kay gipakaulawan ako.”

12 Miingon usab siya sa mga tawo nga nanglabay,

“Wala ba kamoy pagpakabana? Tan-awa ninyo!

Aduna bay nag-antos sama sa akong pag-antos?

Kini nga pag-antos gipahamtang sa Ginoo kanako

sa panahon sa iyang labihan nga kasuko.

13 “Gikan sa langit nagpadala siyag kalayo

nga daw sa misunog sa akong mga bukog.

Gibutangan niyag lit-ag ang akong agianan ug nalit-agan ako.

Gihimo niya akong awaaw nga nag-antos sa tibuok adlaw.

14 “Gitigom niya ang akong mga sala ug gihimo kini

nga daw higot nga miguyod kanako sa pagkabihag.

Daw gibutangan akog yugo sa liog. Gipaluya ako sa Ginoo,

ug gitugyan ngadto sa mga kaaway nga dili ko masuklan.

15 “Gisalikway sa Ginoo ang tanan kong sundalo.

Nagtigom siyag mga sundalo sa paglaglag sa akong mga batan-ong lalaki.

Ang mga lumulupyo sa Juda daw mga ubas lang

nga gitunob-tunoban sa Ginoo.

16 “Tungod niini, gahilak ako ug daw nagbaha

ang mga luha sa akong mga mata.

Wala gayoy makalipay ug makadasig kanako.

Alaot ang akong katawhan kay gipildi sila sa kaaway.”

17 Nangayog tabang ang Jerusalem,

apan wala gayoy mitabang kaniya.

Pagbuot sa Ginoo nga ang mga nasod sa palibot

sa mga kaliwat ni Jacob mahimong ilang kaaway.

Isipon nila nga usa ka hugaw nga butang ang Jerusalem.

18 Miingon ang Jerusalem, Matarong ang Ginoo,

apan wala ko tumana ang iyang sugo.

Pamati kamong tanang katawhan,

ug tan-awa ninyo ang akong pag-antos.

Gibihag ang akong mga putli nga babaye

ug mga batan-ong lalaki.

19 “Nangayo akog tabang sa akong mga kaabin,

apan gilimbongan nila ako.

Nangamatay sa siyudad ang akong mga pari

ug mga tigdumala sa ilang pagpangitag pagkaon

aron padayon silang mabuhi.

20 “Sud-onga, Ginoo, ang akong kasakit! Labihan gayod ang akong kaguol.

Daw sa gikumot ang akong kasing-kasing

tungod kay nagmasinupakon ako kanimo.

Adunay pagpinatyanay sa mga kadalanan,

ug bisan sa sulod sa mga balay adunay nangamatay.

21 “Nadungog sa mga tawo ang akong pag-agulo,

apan wala gyoy usa nga milipay kanako.

Nakabalita ang tanan kong mga kaaway sa akong pag-antos,

ug nalipay sila nga imo kining gihimo kanako.

Hinaut nga moabot ang adlaw sa pagsilot nga imong gisaad,

aron mahisama usab sila kanako.

22 “Tan-awa ang ilang daotang gihimo.

Siloti sila sama sa pagsilot mo kanako

tungod sa akong pagkamasinupakon.

Walay undang ang akong pag-agulo

ug daw mawad-an na akog paglaom.”

2:1 Sa kasuko sa Ginoo gitabonan niya sa kangitngit ang Jerusalem.

Gisalikway niya ang dungganon nga Israel

nga daw sa gilabay niya kini gikan sa langit paingon sa yuta.

Tungod sa iyang kasuko gipasagdan niya bisan ang iyang Templo.

2 Gilaglag sa Ginoo nga walay kaluoy ang tanang

mga balay sa mga kaliwat ni Jacob.

Sa iyang kasuko gipangguba niya ang pinarilan

nga mga lungsod sa Juda.

Gisalikway niya ug gipakaulawan kining maong gingharian

ug ang mga pangulo niini.

3 Sa labihan niya nga kasuko,

gikuhaan niya sa tanang gahom ang Israel.

Wala niya kini tabangi

sa dihang gisulong kini sa kaaway.

Sama siya sa kalayo

nga milamoy sa mga kaliwat ni Jacob

ug sa tanang anaa sa ilang palibot.

4 Gipunting niya ang iyang pana sa iyang katawhan,

nga daw siya ilang kaaway.

Gipamatay niya ang tanang gimahal sa iyang katawhan.

Gipatagamtam niya sa mga lumulupyo sa Jerusalem

ang iyang labihan nga kasuko nga daw sa kalayo.

5 Sama sa usa ka kaaway, gilaglag sa Ginoo ang Israel.

Giguba niya ang pinarilan nga mga lungsod sa Israel

ug ang tanang lig-ong bahin niini.

Gidugangan niya ang kasubo ug panaghilak sa Juda.

6 Giguba niya ang iyang Templo nga daw sa usa lang kini ka payag sa uma.

Pagbuot niya nga kalimtan sa katawhan sa Jerusalem

ang gitakda nga mga pista ug Adlaw nga Igpapahulay.

Sa iyang hilabihang kasuko gisalikway niya

ang mga hari ug mga pari.

7 Gisalikway sa Ginoo ang iyang halaran ug ang iyang Templo.

Gipaguba niya sa mga kaaway ang mga paril

sa lig-ong mga bahin sa Jerusalem.

Naninggit ang mga kaaway didto sa sulod sa Templo

sa Ginoo nga daw sa nagsaulog sila sa pista.

8 Determinado ang Ginoo sa pagguba

sa mga paril sa palibot sa Jerusalem.

Giplano niya pag-ayo ang pagguba niini,

ug gihimo gayod niya kini.

Busa nangaguba ang mga depensa

ug mga paril.

9 Natabonan ug yuta ang mga ganghaan sa Jerusalem.

Gipangguba ug gipangbali sa Ginoo

ang mga trangka niini.

Gipangbihag ang hari ug ang dungganon

nga mga tawo sa Jerusalem.

Wala na itudlo ang balaod,

ug wala nay mensahe

ang mga propeta gikan sa Ginoo.

10 Ang mga tigdumala sa Jerusalem hilom

nga nangyaka sa yuta.

Gibutangan nila ug abog ang ilang mga ulo

ug nagbisti silag sako sa pagpakita sa ilang pagsubo.

Ang mga putli nga babaye sa Jerusalem nangduko sa kaulaw.

11 Nanghubag ang akong mga mata sa pagsigeg hilak.

Hilabihan ang kasakit nga akong gibati.

Daw mobuto ang akong dughan tungod

sa pagkalaglag sa akong mga katawhan.

Nangakuyapan diha sa mga kadalanan sa siyudad

ang mga kabataan ug mga masuso.

12 Naghilak sila nga nangayo sa ilang inahan

ug pagkaon ug mainom.

Nangakuyapan sila sama sa mga sundalo nga nasamdan

sa mga kadalanan sa siyudad,

ug hinay-hinay silang nangamatay sa bukton

sa ilang inahan.

13 Unsa may ikasulti ko kanimo, O Jerusalem?

Sa unsa ko man itandi ang imong pag-antos?

Ang imong samad daw sama kalawom sa dagat.

Unsaon ko man ikaw pagdasig?

Kinsa may makaayo kanimo?

14 Ang mga mensahe sa imong mga propeta dili tinuod,

walay pulos ug nagpahisalaag lang kanimo.

Wala nila ipadayag ang imong mga sala

aron dili ka unta mabihag.

15 Ang tanang manglabay diha kanimo mamalakpak, mangatawa,

ug magpanglingo sa pagbiay-biay kanimo.

Moingon sila sa Jerusalem, “Mao ba kini ang siyudad nga gitawag nga

‘Labing Matahom’ ug ‘Kalipay sa Tibuok Kalibotan?’ ”

16 Ang tanan mong kaaway nagbiay-biay kanimo.

Mangyam-id sila ug magpangagot sa ilang mga ngipon nga nag-ingon,

“Nalaglag ra gayod nato siya!

Miabot na gayod ang adlaw nga atong gipaabot!”

17 Gibuhat gayod sa Ginoo ang iyang giplano.

Gituman gayod niya ang iyang giingon kaniadto.

Gilaglag ka niya, O Jerusalem, sa walay kaluoy.

Gilipay niya ang imong mga kaaway pinaagi sa imong kalaglagan,

ug gitugotan sila nga manghambog sa ilang gahom.

18 Mga katawhan sa Jerusalem, pagpakitabang kamo sa Ginoo.

Pabahaa nga daw suba ang inyong mga luha adlaw ug gabii.

Ayaw kamo pag-undang sa paghilak.

19 Bangon kamo sa kagabhion ug pangayog tabang sa Ginoo.

Ipahungaw ang tanan ninyong gibati ngadto kaniya,

nga daw sa gayabo kamo sa tubig.

Ibayaw ang inyong mga kamot sa pag-ampo

alang sa kinabuhi sa inyong mga anak

nga nangakuyapan na sa kagutom diha sa kadalanan.

20 O Ginoo, tan-awa kami!

Huna-hunaa kon kinsay imong gipaantos ug sama niini.

Makatarunganon ba nga tungod sa labihan nga kagutom,

kaonon sa mga inahan ang ilang hinigugma nga mga anak?

Makatarunganon ba nga pamatyon ang mga pari

ug mga propeta sa imong Templo?

21 Nagbuy-od sa mga kadalanan ang mga patay nga lawas

sa mga bata ug tigulang.

Nangamatay sa gira ang mga putli nga babaye

ug ang mga batan-ong lalaki.

Gipamatay mo sila sa walay kaluoy

tungod sa imong kasuko.

22 Giimbitar mo ang mga kaaway ko sa akong palibot sa pagsulong kanako

nga daw sa nag-imbitar ka ngadto sa usa ka kombira.

Sa adlaw nga gipakita mo ang imong kasuko,

wala gayoy nakaikyas o nahibiling buhi.

Gipamatay sa akong mga kaaway ang akong mga anak

nga akong giatiman ug gipadako.