Ang Sakit ni Ezequias
Ang sakit ni Ezequias: ang pasiuna.
713 sa wala pa si Cristo
Biblica® Open Ang Pulong sa Dios™ (OCCB)
24 Unya nagsakit ug grabe si Ezequias ug daw mamatay na siya. Nag-ampo siya sa Ginoo, ug gitubag siya sa Ginoo pinaagi sa usa ka ilhanan. 25 Apan nahimong mapasigarbohon si Ezequias ug wala niya hatagig bili ang kaayo nga gipakita sa Ginoo kaniya. Busa nasuko ang Ginoo kaniya ug sa mga katawhan sa Jerusalem ug sa ubang bahin sa Juda. 26 Apan naghinulsol si Ezequias ug nagpaubos, ingon man ang katawhan sa Jerusalem. Busa wala ipatagamtam sa Ginoo ang iyang kasuko kanila samtang buhi pa si Ezequias.
1 Niadtong higayona nagsakit si Ezequias ug himalatyon na. Miadto kaniya si Propeta Isaias nga anak ni Amos ug miingon, “Nag-ingon ang Ginoo nga himuon mo na ang angay mong himuon kay dili ka na maulian gikan sa imong sakit kay mamatay ka na.”
2 Pagkadungog ni Ezequias niini, miatubang siya sa bongbong ug nag-ampo sa Ginoo. 3 Miingon siya, “Ginoo, hinumdomi nga nagkinabuhi ako nga matinumanon kanimo ug nag-alagad sa kinasing-kasing, ug gibuhat ko ang tanan nga makalipay kanimo.” Ug mihilak siya ug kusog.
4 Sa wala pa makagawas si Isaias sa tunga-tungang hawanan sa palasyo, miingon ang Ginoo kaniya 5 nga mobalik ngadto kang Ezequias, nga pangulo sa katawhan sa Ginoo, ug isulti kini: “Mao kini ang giingon sa Ginoo, nga Dios sa imong katigulangan nga si David: Nadungog ko ang imong pag-ampo ug nakita ko ang imong mga luha. Ayohon ka nako. Tulo ka adlaw gikan karon moadto ka sa Templo sa Ginoo. 6 Dugangan ko pa ug 15 ka tuig ang imong kinabuhi. Luwason ka nako ug kining siyudara gikan sa kamot sa hari sa Asiria. Panalipdan ko kining siyudara alang sa akong kadungganan ug tungod kang David nga akong alagad.”
7 Pagkahuman, giingnan ni Isaias ang mga sulugoon sa hari nga hampolan ang hubag-hubag ni Ezequias ug binulad nga igos. Gituman nila kini, ug naayo siya.
8 Nangutana na kaniadto si Ezequias kang Isaias, “Unsay timailhan nga maayo ako ug makaadto sa Templo sa Ginoo sa ikatulo nga adlaw?”
9 Mitubag si Isaias, “Mao kini ang timailhan nga ihatag sa Ginoo sa pagpamatuod nga tumanon niya ang iyang saad. Pagpili: patas-an ug napulo ka lakang ang anino diha sa orasan o pamub-an ug napulo ka lakang?”
10 Mitubag si Ezequias, “Sayon rang patas-an ug napulo ka lakang ang anino. Pamub-i na lang kini ug napulo ka lakang!” 11 Busa nag-ampo si Isaias sa Ginoo, ug gipamub-an sa Ginoo ug napulo ka lakang ang anino diha sa orasan nga gipahimo ni Ahaz.
1 Aduna unyay usa ka makatarunganong hari nga maghari,
ug ang iyang mga opisyal magdumala sa kaangayan.
2 Ang matag-usa kanila mahimong sama sa salipdanan
gikan sa makusog nga hangin ug bagyo.
Mahisama usab sila sa tubig nga nagbuhagay sa disyerto,
ug sa landong sa dakong bato sa mainit ug mala nga dapit.
3 Mangita ug mamati na sa Dios ang mga tawo.
4 Ang mga madali-dalion makahuna-huna na ug maayo
ug masayod sa angay niyang buhaton.
Ang mga tawong ngà-ngà mosulti, makasulti nag klaro.
5 Ang mga buang-buang dili na pasidunggan,
ug ang mga limbongan dili na tahoron.
6 Kay binuang ang gisulti sa buang-buang,
ug ang iyang daotang huna-huna nagplano sa paghimo
sa mga dili diosnon nga mga buluhaton.
Nagsulti siyag bakak mahitungod sa Ginoo,
ug walay pagtagad sa mga gigutom ug giuhaw.
7 Daotan ang mga pamaagi sa limbongan nga tawo.
Naglaraw siya sa pagdaot sa mga kabos pinaagi sa mga bakak
bisan kon makatarunganon ang gihangyo sa mga kabos.
8 Apan ang tinuod nga tawong dungganon naghimo ug dungganong mga plano,
ug kanunay gayod niya kining ginahimo.
9 Kamong mga babaye nga nagpahayahay lang ug walay gikabalak-an,
pamatia ninyo ang akong isulti kaninyo!
10 Kapin lang sa usa ka tuig gikan karon,
mangurog kamo tungod kay dili na mamunga ang ubas,
ug wala gayod kamoy mapupo.
11 Pangurog kamo sa kahadlok, kamong mga babaye
nga nagpahayahay lang ug walay gikabalak-an.
Huboa ninyo ang inyong mga bisti ug pagtapis kamog sako.
12 Pukpoka ninyo ang inyong mga dughan sa kasubo
tungod sa mahitabo sa inyong mabungahong uma ug ubasan.
13 Ang yuta sa akong katawhan tuboan ug mga tunokon nga tanom ug mga sagbot.
Ug mawala ang malipayon nga mga panimalay sa malipayong siyudad.
14 Ang gubot nga siyudad dili na puy-an
ug ang lig-ong bahin niini pasagdan na lang.
Ang bungtod ug tore niini
mahisama sa kamingawan hangtod sa hangtod.
Magsuroy-suroy dinhi ang mga asno
ug manabsab ang mga kahayopan
15 hangtod nga ipadala kanato ang Espiritu gikan sa langit.
Unya ang kamingawan mahimong mabungahon nga uma,
ug ang mabungahong uma mahimong kakahoyan.
16 Motunhay ang hustisya ug katarong diha sa kamingawan
ug sa mabungahong uma.
17 Ang bunga sa katarong mao ang maayong kahimtang,
kalinaw, ug kasigurohan sa walay kataposan.
18 Kamong mga katawhan sa Dios magpuyo sa malinawong mga pinuy-anan,
nga layo sa katalagman. Ug walay mosamok kaninyo.
19 Bisan pag madaot ang kakahoyan ug malumpag ang mga siyudad
tungod sa pag-ulan ug yelo nga murag mga bato,
20 panalanginan kamo sa Dios. Mananom kamo,
ug modagayday ang tubig alang sa inyong tanom.
Ug gawasnon nga makasibsib ang inyong mga mananap bisan asa.
33:1 Alaot kamong mga tiglaglag
nga wala makaagi nga malaglag.
Alaot kamong mga maluibon,
nga wala makaagi nga luiban.
Kon mahuman na ang inyong pagpanglaglag ug pagpangluib,
kamo na usab ang laglagon ug luiban.
2 Ginoo, kaloy-i kami. Nagsalig kami kanimo.
Lig-ona kami matag adlaw,
ug luwasa kami sa panahon sa kalisod.
3 Mangagiw ang mga tawo kon makadungog
sa imong tingog nga nagdahunog.
Kon motindog ka sa pagsilot, magkatibulaag ang mga nasod.
4 Kuhaon ang ilang mga kabtangan;
mahisama sila sa tanom nga giataki ug dulon.
5 Ang Ginoo labaw sa tanan! Ug nagpuyo siya sa langit.
Patunhayon niya ang hustisya ug katarong sa Jerusalem.
6 Siya ang patukoranan sa inyong panahon.
Kanunay kamo niyang luwason ug hatagan ug kaalam ug kahibalo.
Ang pagtahod sa Ginoo mao ang inyong bililhon nga bahandi.
7 Tan-awa! Ang inyong maisog nga mga tawo
nangayo ug tabang diha sa mga karsada.
Gahilak ang inyong embahador nga
nagtinguha sa pagpatunhay sa kalinaw.
8 Wala nay moagi sa mga karsada;
wala nay mga tawo nga magsuroy-suroy diha.
Gilapas na ang kasabotan ug gipakawalay-bili na ang mga saksi niini.
Wala nay tawo nga gitahod.
9 Alaot ang yuta sa Israel. Nangalaya ang kakahoyan sa Lebanon, ug naulawan kini.
Nahisama sa kamingawan ang kapatagan sa Sharon.
Nangatagak ang mga dahon sa mga kahoy sa Basan ug Carmel.
10 Miingon ang Ginoo, “Mao na kini ang panahon nga molihok ako,
ug pasidunggan ako sa mga tawo.
11 Kamo nga mga taga-Asiria,
walay kapuslanan ang inyong mga giplano ug gihimo.
Ang inyong kasuko sama sa nagdilaab
nga kalayo nga mao ray molaglag kaninyo.
12 Masunog kamo hangtod mahisama kamo sa apog.
Mahisama kamo sa tunokon nga tanom nga gipamutol ug gisunog.
13 Kamong mga kanasoran sa layo ug sa duol, sabta ninyo ang akong mga gihimo
ug ilha ninyo ang akong pagkagamhanan.”
14 Nangurog sa kahadlok
ang mga makasasala sa Jerusalem.
Moingon sila, “Ang Dios sama sa nagdilaab
nga kalayo nga dili mapalong.
Kinsa man kanato ang makapuyo
atubangan sa presensya sa Dios?”
15 Ang makapuyo diha mao lang ang mga tawong nagkinabuhi nga matarong,
nagsultig tinuod, wala manglimbong,
ug wala nagdawat ug suborno.
Wala sila makig-uban sa mga nagplano sa pagpamatay
ug wala magpatintal sa daotang mga buhat.
16 Mao kini nga matang
sa mga tawo ang mahilayo sa katalagman,
nga daw nagpuyo sa habog nga mga dapit,
kansang mahimong salipdanan mao ang mga dagkong bato.
Dili sila mawad-an ug pagkaon ug tubig.
17 Mga Israelinhon, makita ninyo ang usa ka hari nga gamhanan,
kansang gingharian labihan kalapad.
18 Mahinumdoman ninyo ang makalilisang nga hitabo diin mianha kaninyo
ang mga opisyal sa Asiria ug giihap kon pila ang inyong mga tore
ug gisusi kon unsay makuha nila nga mga kabtangan gikan kaninyo.
19 Apan dili na ninyo makita pag-usab kadtong garbosong mga tawo
ug mapahitas-on, kansang pinulongan dili ninyo masabtan.
20 Tan-awa ninyo ang Jerusalem,
ang siyudad nga atong ginasaulogan sa atong mga pista.
Makita ninyo nga malinawon ug lig-on kini,
sama sa lig-on nga tolda
kansang mga ugsok dili maibot ug ang mga higot dili mabugto.
21 Dinhi ipakita sa Ginoo kanato nga gamhanan siya.
Ang Jerusalem mahisama sa usa ka dapit
nga adunay halapad nga mga suba
ug mga sapa nga dili matabok
sa sakayan sa mga kaaway.
22 Himuon kini sa Ginoo
tungod kay siya mao ang atong maghuhukom,
magbabalaod, ug hari. Siya ang moluwas kanato.
23 Sa pagkakaron, ang Jerusalem
sama sa sakayan nga luag ug mga higot,
nagharag ang palo,
ug dili mabuklad ang mga layag.
Apan moabot ang panahon nga daghan gayod nga kabtangan
ang mailog sa Jerusalem gikan sa iyang mga kaaway ug
bisan ang mga bakol mabahinan.
24 Walay lumulupyo sa Jerusalem nga moingon, “Masakiton ako.”
Pasayloon sa Dios ang mga sala sa taga-Jerusalem.