Paulus schrijft aan Titus

Paulus, die Korinthe heeft verlaten om naar Kreta te gaan, is op zijn terugreis gedwongen in Nikopolis te overwinteren. Van daaruit schrijft hij zijn brief aan Titus, die hij op Kreta had achtergelaten met de bevoegdheid om leraren aan te stellen en de gemeente op dat eiland te besturen.

53 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

Paulus groet Titus

Paulus’ groet.

Titus 1:1–4

1 Paulus, een dienstknecht Gods, en een apostel van Jezus Christus, naar het geloof der uitverkorenen Gods, en de kennis der waarheid, die naar de godzaligheid is; 2 In de hoop des eeuwigen levens, welke God, Die niet liegen kan, beloofd heeft, voor de tijden der eeuwen, maar geopenbaard heeft te Zijner tijd; Namelijk Zijn Woord, door de prediking, die mij toebetrouwd is, naar het bevel van God, onze Zaligmaker;

3 aan Titus, mijn oprechten zoon, naar het gemeen geloof: 4 Genade, barmhartigheid, vrede zij u van God den Vader, en den Heere Jezus Christus, onzen Zaligmaker.

Wie Titus moet aanstellen

Paulus somt de vereisten op voor degenen die Titus moest aanstellen, vooral omdat deze leraren geroepen waren de judaïserende Christenen te bestrijden en te weerleggen, die de bekeerlingen uit de heidenen probeerden te beïnvloeden.

Titus 1:5–9

5 Om die oorzaak heb ik u te Kreta gelaten, opdat gij, hetgeen nog ontbrak, voorts zoudt te recht brengen, en dat gij van stad tot stad zoudt ouderlingen stellen, gelijk ik u bevolen heb: 6 Indien iemand onberispelijk is, ener vrouwe man, gelovige kinderen hebbende, die niet te beschuldigen zijn van overdadigheid, of ongehoorzaam zijn.

7 Want een opziener moet onberispelijk zijn, als een huisverzorger Gods, niet eigenzinnig, niet genegen tot toornigheid, niet genegen tot den wijn, geen smijter, geen vuil-gewinzoeker; 8 Maar die gaarne herbergt, die de goeden liefheeft, matig, rechtvaardig, heilig, kuis; 9 Die vasthoudt aan het getrouwe woord, dat naar de leer is, opdat hij machtig zij, beide om te vermanen door de gezonde leer, en om de tegensprekers te wederleggen.

Het karakter van de Kretensen

Paulus beschrijft het karakter van de Kretensen, in het bijzonder dat van de judaïserende leraren.

Titus 1:10–16

10 Want er zijn ook vele ongeregelden, ijdelheidsprekers en verleiders van zinnen, inzonderheid die uit de besnijdenis zijn; 11 Welken men moet den mond stoppen, die gehele huizen verkeren, lerende wat niet behoort, om vuil gewins wil. 12 Een uit hen, zijnde hun eigen profeet, heeft gezegd: De Kretensen zijn altijd leugenachtig, kwade beesten, luie buiken.

13 Deze getuigenis is waar. Daarom bestraf hen scherpelijk, opdat zij gezond mogen zijn in het geloof. 14 En zich niet begeven tot Joodse fabelen, en geboden der mensen, die hen van de waarheid afkeren.

15 Alle dingen zijn wel rein den reinen, maar den bevlekten en ongelovigen is geen ding rein, maar beide hun verstand en geweten zijn bevlekt. 16 Zij belijden, dat zij God kennen, maar zij verloochenen Hem met de werken, alzo zij gruwelijk zijn en ongehoorzaam, en tot alle goed werk ongeschikt.

Titus moet christelijke deugden onderwijzen

Paulus draagt Titus op aan te dringen op christelijke deugden, tegenover de ondeugden van de Kretensen en de riten en ceremoniën die zij wilden invoeren. Titus krijgt ook het bevel door zijn eigen voorbeeld de zuiverheid van zijn leer te tonen.

Titus 2:1–8

1 Doch gij, spreek hetgeen der gezonde leer betaamt.

2 Dat de oude mannen nuchter zijn, stemmig, voorzichtig, gezond in het geloof, in de liefde, in de lijdzaamheid.

3 De oude vrouwen insgelijks, dat zij in haar dracht zijn, gelijk den heiligen betaamt, dat zij geen lasteressen zijn, zich niet tot veel wijns begevende, maar leraressen zijn van het goede; 4 Opdat zij de jonge vrouwen leren voorzichtig te zijn, haar mannen lief te hebben, haar kinderen lief te hebben; 5 Matig te zijn, kuis te zijn, het huis te bewaren, goed te zijn, haar eigen mannen onderdanig te zijn, opdat het Woord Gods niet gelasterd worde.

6 Vermaan den jongen mannen insgelijks, dat zij matig zijn.

7 Betoon uzelven in alles een voorbeeld van goede werken, betoon in de leer onvervalstheid, deftigheid, oprechtheid; 8 Het woord gezond en onverwerpelijk, opdat degene, die daartegen is, beschaamd worde, en niets kwaads hebbe van ulieden te zeggen.

Eén geloof, bindend voor alle standen

Titus krijgt de opdracht dienaren op grond van christelijke beginselen tot trouw aan te sporen. Hij wordt eraan herinnerd dat de christelijke godsdienst mensen van alle standen en soorten gelijkelijk bindt, allen dezelfde hoop biedt en van allen dezelfde heiligheid verlangt.

Titus 2:9–15

9 Vermaan den dienstknechten, dat zij hun eigen heren onderdanig zijn, dat zij in alles welbehagelijk zijn, niet tegensprekende; 10 Niet onttrekkende, maar alle goede trouw bewijzende; opdat zij de leer van God, onzen Zaligmaker, in alles mogen versieren.

11 Want de zaligmakende genade Gods is verschenen aan alle mensen. 12 En onderwijst ons, dat wij, de goddeloosheid en de wereldse begeerlijkheden verzakende, matig en rechtvaardig, en godzalig leven zouden in deze tegenwoordige wereld; 13 Verwachtende de zalige hoop en verschijning der heerlijkheid van den groten God en onzen Zaligmaker Jezus Christus; 14 Die Zichzelven voor ons gegeven heeft, opdat Hij ons zou verlossen van alle ongerechtigheid, en Zichzelven een eigen volk zou reinigen, ijverig in goede werken.

15 Spreek dit, en vermaan, en bestraf met allen ernst. Dat niemand u verachte.

Onderwerping aan gezagsdragers en vriendelijkheid jegens allen

Tegenover de judaïserende Christenen krijgt Titus de opdracht zijn bekeerlingen de plicht in te prenten zich aan hun burgerlijke gezagsdragers te onderwerpen, ongeacht hun volk of godsdienst. Uitgaande van de grote liefde en barmhartigheid van Christus jegens henzelf moet Titus hun de plicht tot broederliefde en vriendelijkheid jegens allen leren.

Titus 3:1–8

1 Vermaan hen, dat zij aan de overheden en machten onderdanig zijn, dat zij hun gehoorzaam zijn, dat zij tot alle goed werk bereid zijn; 2 Dat zij niemand lasteren, geen vechters zijn, maar bescheiden zijn, alle zachtmoedigheid bewijzende jegens alle mensen.

3 Want ook wij waren eertijds onwijs, ongehoorzaam, dwalende, menigerlei begeerlijkheden en wellusten dienende, in boosheid en nijdigheid levende, hatelijk zijnde, en elkander hatende.

4 Maar wanneer de goedertierenheid van God, onzen Zaligmaker, en Zijn liefde tot de mensen verschenen is, 5 Heeft Hij ons zalig gemaakt, niet uit de werken der rechtvaardigheid, die wij gedaan hadden, maar naar Zijn barmhartigheid, door het bad der wedergeboorte en vernieuwing des Heiligen Geestes; 6 Denwelken Hij over ons rijkelijk heeft uitgegoten door Jezus Christus, onzen Zaligmaker; 7 Opdat wij, gerechtvaardigd zijnde door Zijn genade, erfgenamen zouden worden naar de hope des eeuwigen levens. 8 Dit is een getrouw woord, en deze dingen wil ik, dat gij ernstelijk bevestigt, opdat degenen, die aan God geloven, zorg dragen, om goede werken voor te staan; deze dingen zijn het, die goed en nuttig zijn den mensen.

Vermijd nutteloze vragen

Paulus beveelt de leraren van het christendom om besprekingen van nutteloze vragen en speculaties te vermijden.

Titus 3:9

9 Maar wedersta de dwaze vragen en geslachtsrekeningen, en twistingen, en strijdingen over de wet; want zij zijn onnut en ijdel.

Hoe om te gaan met ketters

Paulus geeft Titus aanwijzingen over hoe hij met ketters moet omgaan.

Titus 3:10–11

10 Verwerp een kettersen mens na de eerste en tweede vermaning; 11 Wetende, dat de zodanige verkeerd is, en zondigt, zijnde bij zichzelf veroordeeld.

Titus moet naar Nikopolis komen

Titus krijgt de opdracht naar Nikopolis te gaan wanneer Artemas en Tychikus aankomen, en Zenas en Apollos van het nodige te voorzien indien zij het eiland aandoen.

Titus 3:12–14

12 Als ik Artemas tot u zal zenden, of Tychikus, zo benaarstig u tot mij te komen te Nikopolis; want aldaar heb ik voorgenomen te overwinteren. 13 Geleid Zenas, den wetgeleerde, en Apollos zorgvuldiglijk, opdat hun niets ontbreke. 14 En dat ook de onzen leren, goede werken voor te staan tot nodig gebruik, opdat zij niet onvruchtbaar zijn.

Paulus’ slotgroeten aan Titus

Paulus’ groeten en slot.

Titus 3:15

15 Die met mij zijn, groeten u allen. Groet ze, die ons liefhebben in het geloof. De genade zij met u allen. Amen.

Van Kenchreen naar Efeze 54 n.Chr.

Van Kenchreen naar Efeze, waar hij met de Joden van gedachten wisselt.

Handelingen 18:19

19 En hij kwam te Efeze aan, en liet hen aldaar; maar hij ging in de synagoge, en handelde met de Joden.

Paulus beëindigt zijn tweede reis in Antiochie

Van Efeze reist Paulus verder naar Cesarea. Nadat hij de gemeente in Jeruzalem heeft gegroet, voltooit hij zijn tweede zendingsreis door terug te keren naar Antiochie in Syrie.

Handelingen 18:20–22

20 En als zij baden, dat hij langer bij hen blijven zoude, bewilligde hij het niet. 21 Maar hij nam afscheid van hen, zeggende: Ik moet ganselijk het toekomende feest te Jeruzalem houden; doch ik zal tot u wederkeren, zo God wil. En hij voer weg van Efeze.

22 En als hij te Cesarea was gekomen, ging hij op naar Jeruzalem, en de Gemeente gegroet hebbende, ging hij af naar Antiochie.