Paulus schrijft aan de Korinthiers

Paulus schrijft zijn eerste brief aan de Korinthiers om zijn gezag als apostel te doen gelden, de onregelmatigheden en wanorde in de gemeente te berispen en de vragen van de bekeerlingen over verschillende punten van leer en tucht te beantwoorden.

57 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

Paulus groet de Korinthiers

Paulus’ inleiding, waarin hij zijn apostelschap en de eenheid van hen die in Christus Jezus geloven, bevestigt.

1 Corinthiërs 1:1–3

1 Paulus, een geroepen apostel van Jezus Christus, door den wil van God, en Sosthenes, de broeder, 2 Aan de Gemeente Gods, die te Korinthe is, den geheiligden in Christus Jezus, den geroepenen heiligen, met allen, die den Naam van onzen Heere Jezus Christus aanroepen in alle plaats, beide hun en onzen Heere;

3 Genade zij u en vrede van God onzen Vader, en den Heere Jezus Christus.

Paulus verheugt zich over hun bekering en gaven

Paulus verheugt zich over hun bekering en over de geestelijke gaven die zij hadden ontvangen als getuigenis van de waarheid van Christus.

1 Corinthiërs 1:4–9

4 Ik dank mijn God allen tijd over u, vanwege de genade Gods, die u gegeven is in Christus Jezus; 5 Dat gij in alles rijk zijt geworden in Hem, in alle rede en alle kennis; 6 Gelijk de getuigenis van Christus bevestigd is onder u;

7 Alzo dat het u aan gene gave ontbreekt, verwachtende de openbaring van onzen Heere Jezus Christus. 8 Welke God u ook zal bevestigen tot het einde toe, om onstraffelijk te zijn in den dag van onzen Heere Jezus Christus. 9 God is getrouw, door Welken gij geroepen zijt tot de gemeenschap van Zijn Zoon Jezus Christus, onzen Heere.

Paulus dringt aan op eenheid, niet op partijvorming

Paulus spoort hen aan verenigd te zijn in de naam van Jezus Christus, in wie geen verdeeldheid was, in plaats van de leiders te volgen onder wier namen zij zich hadden geschaard.

1 Corinthiërs 1:10–17

10 Maar ik bid u, broeders, door den Naam van onzen Heere Jezus Christus, dat gij allen hetzelfde spreekt, en dat onder u geen scheuringen zijn, maar dat gij samengevoegd zijt in eenzelfden zin, en in een zelfde gevoelen. 11 Want mij is van u bekend gemaakt, mijn broeders, door die van het huisgezin van Chloe zijn, dat er twisten onder u zijn. 12 En dit zeg ik, dat een iegelijk van u zegt: Ik ben van Paulus, en ik van Apollos; en ik van Cefas; en ik van Christus.

13 Is Christus gedeeld? Is Paulus voor u gekruist? Of zijt gij in Paulus naam gedoopt? 14 Ik dank God, dat ik niemand van ulieden gedoopt heb, dan Krispus en Gajus; 15 Opdat niet iemand zegge, dat ik in mijn naam gedoopt heb. 16 Doch ik heb ook het huisgezin van Stefanus gedoopt; voorts weet ik niet, of ik iemand anders gedoopt heb. 17 Want Christus heeft mij niet gezonden, om te dopen, maar om het Evangelie te verkondigen; niet met wijsheid van woorden, opdat het kruis van Christus niet verijdeld worde.

Het kruis overtreft menselijke wijsheid

Paulus stelt dat hij gezonden was om het evangelie te prediken, niet met geleerde en bedreven welsprekendheid, opdat de kracht van God niet over het hoofd zou worden gezien. Hij verklaart dat de waarheden van het evangelie niet door menselijke wijsheid of geleerdheid ontdekt kunnen worden. Hoewel de prediking van het kruis dwaasheid lijkt voor hen die niet geloven, overtreft zij de wijsheid van mensen en is zij de kracht van God tot zaligheid voor zowel de bekeerde Jood als de bekeerde Griek. God heeft de meest verachte mensen uitverkoren om de geleerde filosofen en de grote mannen onder de Joden, die zich tegen de wijsheid van het evangelie verzetten, te beschamen. Door vergelijking laat hij zien hoe minderwaardig alle menselijke prestaties zijn, zodat niemand kan roemen behalve in de Heere.

1 Corinthiërs 1:18–31

18 Want het woord des kruises is wel dengenen, die verloren gaan, dwaasheid; maar ons, die behouden worden, is het een kracht Gods; 19 Want er is geschreven: Ik zal de wijsheid der wijzen doen vergaan, en het verstand der verstandigen zal Ik te niet maken.

20 Waar is de wijze? Waar is de schriftgeleerde? Waar is de onderzoeker dezer eeuw? Heeft God de wijsheid dezer wereld niet dwaas gemaakt? 21 Want nademaal, in de wijsheid Gods, de wereld God niet heeft gekend door de wijsheid, zo heeft het Gode behaagd, door de dwaasheid der prediking, zalig te maken, die geloven;

22 Overmits de Joden een teken begeren, en de Grieken wijsheid zoeken; 23 Doch wij prediken Christus, den Gekruisigde, den Joden wel een ergernis, en den Grieken een dwaasheid; 24 Maar hun, die geroepen zijn, beiden Joden en Grieken, prediken wij Christus, de kracht Gods, en de wijsheid Gods.

25 Want het dwaze Gods is wijzer dan de mensen; en het zwakke Gods is sterker dan de mensen.

26 Want gij ziet uw roeping, broeders, dat gij niet vele wijzen zijt naar het vlees, niet vele machtigen, niet vele edelen. 27 Maar het dwaze der wereld heeft God uitverkoren, opdat Hij de wijzen beschamen zou; en het zwakke der wereld heeft God uitverkoren, opdat Hij het sterke zou beschamen; 28 En het onedele der wereld, en het verachte heeft God uitverkoren, en hetgeen niets is, opdat Hij hetgeen iets is, te niet zou maken; 29 Opdat geen vlees zou roemen voor Hem.

30 Maar uit Hem zijt gij in Christus Jezus, Die ons geworden is wijsheid van God, en rechtvaardigheid, en heiligmaking, en verlossing; 31 Opdat het zij, gelijk geschreven is: Die roemt, roeme in den Heere.

Paulus predikte zonder menselijke welsprekendheid

Paulus verklaart dat hij, toen hij hun het evangelie predikte, het anders dan hun valse leraren niet met menselijke geleerdheid of welsprekendheid opsmukte. Zijn argumenten waren ontleend aan het getuigenis van de goddelijke openbaring, bevestigd door de kracht van wonderen. Hun geloof moest dus niet rusten op de wijsheid of filosofie van mensen.

1 Corinthiërs 2:1–5

1 En ik, broeders, als ik tot u ben gekomen, ben niet gekomen met uitnemendheid van woorden, of van wijsheid, u verkondigende de getuigenis van God. 2 Want ik heb niet voorgenomen iets te weten onder u, dan Jezus Christus, en Dien gekruisigd. 3 En ik was bij ulieden in zwakheid, en in vreze, en in vele beving. 4 En mijn rede, en mijn prediking was niet in bewegelijke woorden der menselijke wijsheid, maar in betoning des geestes en der kracht; 5 Opdat uw geloof niet zou zijn in wijsheid der mensen, maar in de kracht Gods.

Gods verborgen wijsheid geopenbaard door de Geest

Paulus laat vervolgens zien dat de Korinthiers, hoewel hij geen wereldse wijsheid gebruikt, geen reden hebben om op hun valse leraren te roemen. Want hij spreekt over het verborgen geheimenis van God dat hem door de Geest is geopenbaard en dat door geen menselijke inspanning of studie bereikt kon worden. Door de prediking van de Heiligen Geest maakt hij hun de diepe dingen van God bekend, die alleen door de Geest van God geopenbaard kunnen worden. Ze kunnen zelfs niet worden aangenomen door de natuurlijke, ongeestelijke mens, die geen andere hulp heeft dan zijn menselijke vermogens.

1 Corinthiërs 2:6–16

6 En wij spreken wijsheid onder de volmaakten; doch een wijsheid, niet dezer wereld, noch der oversten dezer wereld, die te niet worden; 7 Maar wij spreken de wijsheid Gods, bestaande in verborgenheid, die bedekt was, welke God te voren verordineerd heeft tot heerlijkheid van ons, eer de wereld was; 8 Welke niemand van de oversten dezer wereld gekend heeft; want indien zij ze gekend hadden, zo zouden zij den Heere der heerlijkheid niet gekruist hebben. 9 Maar gelijk geschreven is: Hetgeen het oog niet heeft gezien, en het oor niet heeft gehoord, en in het hart des mensen niet is opgeklommen, hetgeen God bereid heeft dien, die Hem liefhebben.

10 Doch God heeft het ons geopenbaard door Zijn Geest; want de Geest onderzoekt alle dingen, ook de diepten Gods. 11 Want wie van de mensen weet, hetgeen des mensen is, dan de geest des mensen, die in hem is? Alzo weet ook niemand, hetgeen Gods is, dan de Geest Gods. 12 Doch wij hebben niet ontvangen den geest der wereld, maar den Geest, Die uit God is, opdat wij zouden weten de dingen, die ons van God geschonken zijn; 13 Dewelke wij ook spreken, niet met woorden, die de menselijke wijsheid leert, maar met woorden, die de Heilige Geest leert, geestelijke dingen met geestelijke samenvoegende.

14 Maar de natuurlijke mens begrijpt niet de dingen, die des Geestes Gods zijn; want zij zijn hem dwaasheid, en hij kan ze niet verstaan, omdat zij geestelijk onderscheiden worden. 15 Doch de geestelijke mens onderscheidt wel alle dingen, maar hij zelf wordt van niemand onderscheiden. 16 Want wie heeft den zin des Heeren gekend, die Hem zou onderrichten? Maar wij hebben den zin van Christus.