Johannes schrijft tegen de valse leraren

Johannes schrijft deze brief om de dwalingen van de valse leraren en hun verschillende sekten te weerleggen. Hij schrijft tegen de docetisten, die de menselijkheid van Christus ontkenden (1 Johannes 4:3) en beweerden dat zijn lichaam en lijden niet werkelijk waren, maar ingebeeld; tegen de cerinthianen en ebionieten, die meenden dat hij slechts een mens was en dat zijn goddelijkheid alleen aan hem was toegevoegd en hem daarom bij zijn lijden verliet (1 Johannes 2:22); en tegen de Nikolaieten (Openbaring 2:15), of gnostici, die leerden dat de kennis van God en Christus voldoende was voor de verlossing en dat zij, gerechtvaardigd door het geloof en bevrijd van de beperkingen van de wet, zich ongestraft aan de zonde mochten overgeven. Hij waarschuwt Christenen ervoor zich door deze leringen en praktijken te laten misleiden en veroordeelt ze in de krachtigste bewoordingen. Hij stelt ze tegenover de waarheden en leringen van het evangelie waarin zij onderwezen zijn en waarin zij worden aangespoord te volharden.

96 n.Chr.

De Heilige Schrift 1917 (NLD)

Het Woord van het leven had een werkelijk lichaam

Tegenover de valse leraren begint Johannes met de bevestiging dat Jezus Christus, die van eeuwigheid bestond, als mens een werkelijk lichaam had. Als bewijs verklaart hij dat zij hem hadden horen spreken, hem hadden gezien en hem na zijn opstanding hadden aangeraakt, en door het getuigenis van hun zintuigen overtuigd waren dat hij dezelfde persoon was. De Bron van het leven, de Zoon of het Woord van God, werd in het vlees aan allen geopenbaard en door de apostelen gezien. Zij getuigen van het eeuwige leven dat hij bij de Vader had en dat hun bij zijn doop en gedaanteverandering bekend werd gemaakt. De apostelen verkondigen de wonderen en leringen die zij gezien en gehoord hadden, opdat allen die hun getuigenis geloven samen met hen gemeenschap met God en Christus mogen hebben. Deze vereniging met de goddelijke natuur zou hun vreugde volkomen maken.

1 Johannes 1:1–4

1 Hetgeen van den beginne was, hetgeen wij gehoord hebben, hetgeen wij gezien hebben met onze ogen, hetgeen wij aanschouwd hebben, en onze handen getast hebben, van het Woord des levens; 2 (Want het Leven is geopenbaard, en wij hebben het gezien, en wij getuigen, en verkondigen ulieden dat eeuwige Leven, Hetwelk bij den Vader was, en ons is geopenbaard.)

3 Hetgeen wij dan gezien en gehoord hebben, dat verkondigen wij u, opdat ook gij met ons gemeenschap zoudt hebben, en deze onze gemeenschap ook zij met den Vader, en met Zijn Zoon Jezus Christus. 4 En deze dingen schrijven wij u, opdat uw blijdschap vervuld zij.

God is licht en zonde is duisternis

Om de leringen te weerleggen van hen die de genade van God in zedeloosheid veranderden, verklaart Johannes dat God volmaakt licht is en dus volmaakte kennis en smetteloze heiligheid, zonder de geringste onvolmaaktheid of onwetendheid. Wie beweren gemeenschap met God te hebben en een zondig leven leiden, handelen daarom evenzeer in strijd met zijn heilige natuur als duisternis met licht. Wie wandelen bij het licht dat zij ontvangen hebben van hem die in wezen en volkomen rein en heilig is, hebben gemeenschap met God, en het verzoenende bloed van Christus zal hen van zonde reinigen. Wie zeggen dat zij geen zonde hebben en dus geen Verlosser nodig hebben, kennen hun eigen hart niet, noch de grote waarheid van het evangelie: de val en het herstel van de mensheid. Maar wie vanuit een diep schuldbesef hun zonden belijden aan God, die trouw is aan zijn beloften van barmhartigheid (Psalm 32:5; Spreuken 28:13) en rechtvaardig overeenkomstig zijn eigen volmaaktheden, aangezien Christus verzoening heeft bewerkt ten aanzien van de goddelijke gerechtigheid, zullen vergeving van hun zonden ontvangen en hun hart zal worden gereinigd door de heiligende invloed van de Heilige Geest. Wie beweren dat zij niet gezondigd hebben, maken God tot een leugenaar en kunnen geen kennis hebben van zijn woord, dat door zijn hele openbaring heen verklaart dat de hele mensheid in een verdorven staat verkeert, onder schuld en veroordeling.

1 Johannes 1:5–10

5 En dit is de verkondiging, die wij van Hem gehoord hebben, en wij u verkondigen, dat God een Licht is, en gans geen duisternis in Hem is. 6 Indien wij zeggen, dat wij gemeenschap met Hem hebben, en wij in de duisternis wandelen, zo liegen wij, en doen de waarheid niet. 7 Maar indien wij in het licht wandelen, gelijk Hij in het licht is, zo hebben wij gemeenschap met elkander, en het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde.

8 Indien wij zeggen, dat wij geen zonde hebben, zo verleiden wij ons zelven, en de waarheid is in ons niet. 9 Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, dat Hij ons de zonden vergeve, en ons reinige van alle ongerechtigheid. 10 Indien wij zeggen, dat wij niet gezondigd hebben, zo maken wij Hem tot een leugenaar, en Zijn woord is niet in ons.

Onze Voorspraak en het kenmerk van waar geloof

Als hun geestelijke vader spreekt Johannes tot de pasbekeerden. Hij laat zien dat Gods barmhartigheid in de verlossing door het bloed van Christus hen van de zonde behoort te weerhouden in plaats van hen ertoe aan te moedigen (Psalm 130:4). Wie uit zwakheid zondigen, hebben een voorspraak die bij de Vader blijft en die het verzoenende offer is voor de zonden van alle gelovigen, zowel Joden als heidenen. Het enige zekere kenmerk van waar geloof en ware kennis van God is het onderhouden van zijn geboden. Want wie beweert God te kennen (zoals de gnostici deden) en zich aan de zonde overgeeft, is een leugenaar en handelt tegen de waarheid. Maar in hen die zijn leringen onderhouden, wordt het doel van Gods liefde in de dood van Christus volkomen verwezenlijkt, en zij weten dat zij gemeenschap met hem hebben door de invloed van zijn Geest in hun hart en leven. Want wie beweert door zijn Geest met Christus verenigd te zijn, behoort te wandelen, of zich te gedragen, zoals Christus deed toen hij op aarde was.

1 Johannes 2:1–6

1 Mijn kinderkens, ik schrijf u deze dingen, opdat gij niet zondigt. En indien iemand gezondigd heeft, wij hebben een Voorspraak bij den Vader, Jezus Christus, den Rechtvaardige; 2 En Hij is een verzoening voor onze zonden; en niet alleen voor de onze, maar ook voor de zonden der gehele wereld.

3 En hieraan kennen wij, dat wij Hem gekend hebben, zo wij Zijn geboden bewaren. 4 Die daar zegt: Ik ken Hem, en Zijn geboden niet bewaart, die is een leugenaar, en in dien is de waarheid niet; 5 Maar zo wie Zijn Woord bewaart, in dien is waarlijk de liefde Gods volmaakt geworden; hieraan kennen wij, dat wij in Hem zijn. 6 Die zegt, dat hij in Hem blijft, die moet ook zelf alzo wandelen, gelijk Hij gewandeld heeft.

Een oud gebod nieuw gemaakt

Wanneer Johannes hen aanspoort tot heiligheid en gehoorzaamheid aan Christus, schrijft hij geen nieuw gebod, maar een gebod dat al door de natuurwet en onder de wet van Mozes werd onderwezen (Deuteronomium 18:15). Anderzijds kan het een nieuw gebod worden genoemd, omdat het wordt vernieuwd en bekrachtigd door hogere beweegredenen en verplichtingen: de voorafschaduwingen onder de wet van Mozes behoorden nu tot het verleden, en het licht van de waarheid schijnt en laat hun betekenis en vervulling zien. Wie zijn broeder haat, heeft geen gemeenschap met God, maar verkeert, net als de Joden die de heidenen haatten, in duisternis en onwetendheid, wat hij ook beweert. Maar wie zijn broeder liefheeft, bewijst dat hij in Christus leeft. Omdat hij in het licht is, kan hij zijn weg zien en wordt hij ervoor behoed te struikelen of aanstoot te geven (Johannes 11:9). Maar wie in de duisternis wandelt, loopt het grootste gevaar te vallen en zichzelf te gronde te richten, omdat hij niet weet waar hij heen gaat. Johannes schrijft aan de kleine kinderen, zij die pas zijn geboren in het gezin van hun hemelse Vader, omdat hun zonden om Christus’ wil vergeven zijn. Hij schrijft aan hen die het langst het christelijke geloof aanhingen, omdat zij de grootste kennis hadden verworven van de leer en levenswijze van Christus, die er van eeuwigheid was; aan hen die in de kracht van hun geestelijke leven stonden, omdat zij de boze hadden overwonnen; en aan hen die nog niet veel vooruitgang hadden geboekt, omdat zij als zonen waren aangenomen en de Heilige Geest hadden ontvangen. Hij waarschuwt het hele huisgezin van God, in al zijn verschillende groeistadia, om de wereld of de aardse dingen niet lief te hebben, want dat kan niet samengaan met de liefde voor God en voor anderen. Want al haar genoegens, pracht en eer komen niet van God en leiden evenmin tot Hem, maar worden opgewekt door de dingen van de wereld, die met haar volgelingen voorbijgaat. Maar wie de wil van God doen en hun wereldse begeerten doden, zullen eeuwig leven.

1 Johannes 2:7–17

7 Broeders! Ik schrijf u geen nieuw gebod, maar een oud gebod, dat gij van den beginne gehad hebt; dit oud gebod is het woord, dat gij van den beginne gehoord hebt. 8 Wederom schrijf ik u een nieuw gebod: hetgeen waarachtig is in Hem, zij ook in u waarachtig; want de duisternis gaat voorbij, en het waarachtige licht schijnt nu.

9 Die zegt, dat hij in het licht is, en zijn broeder haat, die is in de duisternis tot nog toe. 10 Die zijn broeder liefheeft, blijft in het licht, en geen ergernis is in hem. 11 Maar die zijn broeder haat, is in de duisternis, en wandelt in de duisternis, en weet niet, waar hij henengaat; want de duisternis heeft zijn ogen verblind.

12 Ik schrijf u, kinderkens, want de zonden zijn u vergeven om Zijns Naams wil.

13 Ik schrijf u, vaders! want gij hebt Hem gekend, Die van den beginne is. Ik schrijf u, jongelingen, want gij hebt den boze overwonnen. Ik schrijf u, kinderen, want gij hebt den Vader gekend.

14 Ik heb u geschreven, vaders, want gij hebt Hem gekend, Die van den beginne is. Ik heb u geschreven, jongelingen, want gij zijt sterk, en het Woord Gods blijft in u, en gij hebt den boze overwonnen.

15 Hebt de wereld niet lief, noch hetgeen in de wereld is; zo iemand de wereld liefheeft, de liefde des Vaders is niet in hem. 16 Want al wat in de wereld is, namelijk de begeerlijkheid des vleses, en de begeerlijkheid der ogen, en de grootsheid des levens, is niet uit den Vader, maar is uit de wereld. 17 En de wereld gaat voorbij, en haar begeerlijkheid; maar die den wil van God doet, blijft in der eeuwigheid.

De antichrist ontkent dat Jezus de Christus is

Johannes verzekert zijn bekeerlingen dat het einde van het apostolische tijdperk is aangebroken. Hij herinnert hen aan de profetie van Christus (Mattheus 7:15; 24:11–12, 24–25), die nu vervuld is in hun valse leraren, die zich bij de christelijke gemeente hadden aangesloten om hun eigen doeleinden te dienen en haar vervolgens verlieten. Hij schrijft hun niet omdat zij de waarheden over de menswording van het Woord en de noodzaak van een heilig leven niet kennen, maar omdat zij die kennen en kunnen getuigen dat elke leer die daarmee in strijd is, onwaar moet zijn. Wie is dan de leugenaar, of valse profeet, die door onze Heiland is voorzegd, anders dan degene die ontkent dat Jezus, die in het vlees gekomen is, de Christus is, de Messias van God? Hij is de antichrist, die ontkent dat God de Vader van de Heere Jezus Christus is, en die de goddelijke en menselijke natuur van de Zoon ontkent. Wie ontkent dat Jezus de Zoon van God is, heeft geen achting voor de Vader, die bij zijn doop en verheerlijking verklaarde dat Hij dat is; maar wie Hem erkent, wordt ook door de Vader aanvaard. Johannes spoort hen aan te blijven bij de leer over Christus die zij van de apostelen hebben ontvangen; dan zullen zij gemeenschap hebben met de Zoon en de Vader en delen in Gods belofte van eeuwig leven door de Zoon. Hij heeft deze dingen geschreven over hen die zouden proberen hen te misleiden, om hen voor deze bedriegers te waarschuwen. Toch hadden zij de Heilige Geest ontvangen en hoefde hun niet te worden geleerd hoe zij ware en valse leringen moesten onderscheiden, want de Geest had hen volledig in de waarheid onderwezen. In die waarheid moeten zij blijven en door dezelfde Geest met Christus verenigd zijn, als zij bij zijn komst vrijmoedig voor Hem willen staan. Want zoals zij weten dat God volkomen rechtvaardig is, zo zijn alleen zij die gerechtigheid beoefenen uit zijn Heilige Geest geboren en worden zij zijn kinderen.

1 Johannes 2:18–29

18 Kinderkens, het is de laatste ure; en gelijk gij gehoord hebt, dat de antichrist komt, zo zijn ook nu vele antichristen geworden; waaruit wij kennen, dat het de laatste ure is. 19 Zij zijn uit ons uitgegaan, maar zij waren uit ons niet; want indien zij uit ons geweest waren, zo zouden zij met ons gebleven zijn; maar dit is geschied, opdat zij zouden openbaar worden, dat zij niet allen uit ons zijn.

20 Doch gij hebt de zalving van den Heilige, en gij weet alle dingen. 21 Ik heb u niet geschreven, omdat gij de waarheid niet weet, maar omdat gij die weet, en omdat geen leugen uit de waarheid is. 22 Wie is de leugenaar, dan die loochent, dat Jezus is de Christus? Deze is de antichrist, die den Vader en den Zoon loochent. 23 Een iegelijk, die den Zoon loochent, heeft ook den Vader niet.

24 Hetgeen gijlieden dan van den beginne gehoord hebt, dat blijve in u. Indien in u blijft, wat gij van den beginne gehoord hebt, zo zult gij ook in den Zoon en in den Vader blijven. 25 En dit is de belofte, die Hij ons beloofd heeft, namelijk het eeuwige leven.

26 Dit heb ik u geschreven van degenen, die u verleiden. 27 En de zalving, die gijlieden van Hem ontvangen hebt, blijft in u, en gij hebt niet van node, dat iemand u lere; maar gelijk dezelfde zalving u leert van alle dingen, zo is zij ook waarachtig, en is geen leugen; en gelijk zij u geleerd heeft, zo zult gij in Hem blijven.

28 En nu, kinderkens, blijft in Hem; opdat, wanneer Hij zal geopenbaard zijn, wij vrijmoedigheid hebben, en wij van Hem niet beschaamd gemaakt worden in Zijn toekomst.

29 Indien gij weet, dat Hij rechtvaardig is, zo weet gij, dat een iegelijk, die de rechtvaardigheid doet, uit Hem geboren is.

Gods liefde maakt ons tot zijn kinderen

Johannes roept hen op stil te staan bij de wonderbare liefde van God, die hen die in gerechtigheid volharden als zijn kinderen aanneemt. De wereld erkent hen niet, omdat zij Christus niet erkende. Het is nog niet geopenbaard hoe heerlijk de kinderen van God zullen zijn; maar het is bekend dat zij, wanneer Christus verschijnt om de wereld te oordelen, naar lichaam en verstand aan Hem gelijk zullen worden gemaakt en zullen worden toegelaten om zijn heerlijkheid en volmaaktheden te kennen en ervan te genieten. Allen die deze hoop hebben, zullen proberen zijn heiligheid na te volgen. Maar wie in de zonde volharden, zullen zeker worden gestraft, omdat zonde een overtreding van Gods wet is; want de Zoon van God is in het vlees geopenbaard om de mensheid te verlossen van de macht en de straf van de zonde. Omdat Hij zelf vrij van zonde was, zou Hij voor anderen niet de vrijheid om te zondigen verwerven, zoals de valse leraren hadden gesuggereerd. Zij die gemeenschap met Christus hebben, onthouden zich daarom van de zonde, maar zij die doorgaan met zondigen, kennen Hem niet. Hij dringt er bij hen op aan zich hierin niet te laten misleiden: zij die het goede doen, zijn rechtvaardig binnen de grenzen van hun aard en vermogen, zoals God rechtvaardig is krachtens zijn oneindige natuur. Wie in de zonde volhardt, is een kind van de duivel, die de zonde in de wereld heeft gebracht; en daartoe is de Zoon van God in het vlees geopenbaard: om de werken van de duivel te ontbinden of te vernietigen, en om de mensheid weer tot heiligheid en in Gods gunst te brengen.

1 Johannes 3:1–8

1 Ziet, hoe grote liefde ons de Vader gegeven heeft, namelijk dat wij kinderen Gods genaamd zouden worden. Daarom kent ons de wereld niet, omdat zij Hem niet kent. 2 Geliefden, nu zijn wij kinderen Gods, en het is nog niet geopenbaard, wat wij zijn zullen. Maar wij weten, dat als Hij zal geopenbaard zijn, wij Hem zullen gelijk wezen; want wij zullen Hem zien, gelijk Hij is. 3 En een iegelijk, die deze hoop op Hem heeft, die reinigt zichzelven, gelijk Hij rein is.

4 Een iegelijk, die de zonde doet, die doet ook de ongerechtigheid; want de zonde is de ongerechtigheid. 5 En gij weet, dat Hij geopenbaard is, opdat Hij onze zonden zou wegnemen; en geen zonde is in Hem. 6 Een iegelijk, die in Hem blijft, die zondigt niet; een iegelijk, die zondigt, die heeft Hem niet gezien, en heeft Hem niet gekend.

7 Kinderkens, dat u niemand verleide. Die de rechtvaardigheid doet, die is rechtvaardig, gelijk Hij rechtvaardig is. 8 Die de zonde doet, is uit den duivel; want de duivel zondigt van den beginne. Hiertoe is de Zoon van God geopenbaard, opdat Hij de werken des duivels verbreken zou.

Kinderen van God hebben hun broeders lief

Johannes stelt het gedrag van de kinderen van God tegenover dat van de kinderen van de duivel. Hij laat zien dat de kinderen van God zich onderscheiden door hun gerechtigheid en broederliefde, die vanaf het allereerste begin Gods gebod was. Zij mogen niet handelen zoals zij die uit de boze geboren zijn, zoals Kain deed, die zijn broeder doodde omdat de werken van zijn broeder rechtvaardig waren; evenmin moeten zij zich na zo’n voorbeeld verwonderen als de wereld hen haat en vervolgt. Maar dit deert Christenen niet, want zij zijn ervan verzekerd dat zij uit de dood zijn overgegaan in het leven, omdat zij hun broeders liefhebben. Wie zijn broeder echter niet liefheeft, blijft in een toestand van geestelijke dood, onbekeerd en niet wedergeboren. Wie zijn broeder haat, draagt dezelfde boosaardigheid en hetzelfde kwade beginsel in zich als Kain, en als menselijke wetten hem niet weerhielden, zou hij net als Kain een moordenaar zijn. Niemand die zulke gevoelens koestert, kan het goddelijke leven in zich hebben. De grote liefde van God werd bekend doordat zijn Zoon zijn leven gaf voor de mensheid, en Christenen behoren bereid te zijn uit liefde voor God hun leven te geven voor het welzijn van de mensheid. Maar als zij die de goede dingen van deze wereld bezitten, in plaats daarvan weigeren een deel ervan te delen met een broeder in nood, kan de liefde van God niet in hen leven.

1 Johannes 3:9–17

9 Een iegelijk, die uit God geboren is, die doet de zonde niet, want Zijn zaad blijft in hem; en hij kan niet zondigen, want hij is uit God geboren. 10 Hierin zijn de kinderen Gods en de kinderen des duivels openbaar. Een iegelijk, die de rechtvaardigheid niet doet, die is niet uit God, en die zijn broeder niet liefheeft, 11 Want dit is de verkondiging, die gij van den beginne gehoord hebt, dat wij elkander zouden liefhebben. 12 Niet gelijk Kain, die uit den boze was, en zijn broeder doodsloeg; en om wat oorzaak sloeg hij hem dood? Omdat zijn werken boos waren, en van zijn broeder rechtvaardig. 13 Verwondert u niet, mijn broeders, zo u de wereld haat.

14 Wij weten, dat wij overgegaan zijn uit den dood in het leven, dewijl wij de broeders liefhebben; die zijn broeder niet liefheeft, blijft in den dood. 15 Een iegelijk, die zijn broeder haat, is een doodslager; en gij weet, dat geen doodslager het eeuwige leven heeft in zich blijvende.

16 Hieraan hebben wij de liefde gekend, dat Hij Zijn leven voor ons gesteld heeft; en wij zijn schuldig voor de broeders het leven te stellen. 17 Zo wie nu het goed der wereld heeft, en ziet zijn broeder gebrek hebben, en sluit zijn hart toe voor hem, hoe blijft de liefde Gods in hem?