ఏశావుకు బదులు యాకోబును దేవుడు స్వేచ్ఛగా ఎన్నుకోవడం

తన ఇష్టప్రకారం ఎన్నుకోవడానికి లేదా పిలవడానికి దేవునికి సార్వభౌమ హక్కు ఉంది కాబట్టి, యూదులు తిరస్కరించబడటం ఆయన విశ్వసనీయతను ప్రశ్నార్థకం చేయదని ఏశావు, యాకోబుల ఉదాహరణ ద్వారా పౌలు నిరూపిస్తున్నాడు. జనాలకు ప్రతినిధులుగా ఉన్న ఆ పిల్లలు ఇంకా పుట్టలేదు కాబట్టి, వారు దేవుని అనుగ్రహాన్ని సంపాదించుకోనూ లేరు, ఆయన నిబంధన నుండి మినహాయించబడటానికి పాత్రులూ కాలేరు. కాబట్టి ఇటువంటి భేదాలు దేవుని స్వేచ్ఛాయుతమైన ఎన్నికపై ఆధారపడి ఉన్నాయని స్పష్టమవుతుంది; అవి ఎన్నికలో దేవుని సంకల్పాన్ని వివరిస్తాయి.

క్రీ.శ. 58

ఇండియన్ రివైజ్డ్ వెర్షన్ (IRV) - తెలుగు -2019 (IRVTEL)

రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 9:10–13

10 అంతేకాదు, రిబ్కా మన తండ్రి ఇస్సాకు వలన గర్భం దాల్చినప్పుడు, 11 దేవుని ఎన్నిక ప్రకారమైన ఆయన సంకల్పం, చేసే పనుల మూలంగా కాక వారిని పిలిచినవాడి మూలంగానే నెరవేరడం కోసం, 12 పిల్లలు ఇంకా పుట్టి మంచీ చెడూ ఏమీ చేయక ముందే, “పెద్దవాడు చిన్నవాడికి సేవకుడు అవుతాడు” అని ఆమెతో చెప్పాడు. 13 దీన్ని గురించి, “నేను యాకోబును ప్రేమించాను, ఏశావును ద్వేషించాను” అని రాసి ఉంది.

దేవుడు జనాలను ఎన్నుకోవడం న్యాయమైనదే

జనముల విషయంలో దేవుడు స్వేచ్ఛగా చేసే ఎంపిక ఆయన న్యాయానికి పూర్తిగా అనుగుణమైనదని పౌలు తన వాదనను కొనసాగిస్తూ ధృవీకరిస్తున్నాడు. ఎందుకంటే తన ఇష్టప్రకారం ఆశీర్వాదాలను, కనికరాలను అనుగ్రహించడానికి ఆయనకు సర్వాధికార హక్కు ఉంది. ప్రాచీన ఇశ్రాయేలీయుల విషయంలో ఇది కనిపిస్తుంది. వారు బంగారు దూడను ఆరాధించిన తరువాత, దేవుడు మోషేతో ప్రకటించినట్లుగా, తన స్వేచ్ఛాపూర్వకమైన కనికరంతో ఒక జనముగా వారు చేసిన పాపాలను క్షమించాడు (నిర్గమకాండం 33:9). ఎందుకంటే ఎవరూ దేవుని కనికరాన్ని సంపాదించుకోలేరు, దానిని తమ హక్కుగా కోరలేరు. దేవుడు కోరుకొని ఉంటే, తన సర్వశక్తిని, పాపం పట్ల తన ద్వేషాన్ని వారి నాశనంలోనూ శిక్షలోనూ చూపించడానికి, ఐగుప్తీయులను నిలిపి ఉంచినట్లే, విశ్వాసాన్ని విడిచిపెట్టిన తరువాత కూడా ఇశ్రాయేలీయులను ఒక జనముగా నిలిపి ఉంచి ఉండేవాడు. అదే కనికరమనే ఉచిత వరం ఇప్పటికీ అనుగ్రహించబడుతోందని, ఐగుప్తీయులవలె తమకు కృపతో ఇవ్వబడిన సాక్ష్యాన్ని ఎదిరిస్తూ పాపంలో కొనసాగి తమ హృదయాలను కఠినపరచుకునేవారిపై అదే శిక్ష ఒక హెచ్చరికగా వస్తుందని చెబుతూ, పౌలు యూదుల తిరస్కారాన్ని సూచిస్తున్నాడు.

రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 9:14–18

14 కాబట్టి ఏమంటాము? దేవుడు అన్యాయం చేశాడనా? కానే కాదు. 15 అందుకు దేవుడు మోషేతో ఇలా చెప్పాడు, “నేను ఎవరిపై కనికరం చూపాలనుకుంటానో వారిపై కనికరం చూపిస్తాను. ఎవరిపై జాలి చూపాలనుకుంటానో వారిపై జాలి చూపిస్తాను.” 16 కాబట్టి ఒకరు ఆశించడం వలన గానీ, ఒకరు ప్రయాస పడడం వలన గానీ కాదు, దేవుడు కనికరం చూపడం వల్లనే అవుతుంది.

17 దేవుని వాక్కు ఫరోతో చెప్పిందేమంటే, “నేను నీలో నా బలాన్ని ప్రదర్శించాలి, నా పేరు భూలోకమంతా ప్రచురం కావాలి. ఈ ఉద్దేశం కోసమే నిన్ను హెచ్చించాను.” 18 కాబట్టి ఆయన ఎవరిని కనికరించాలి అనుకుంటాడో వారిని కనికరిస్తాడు, ఎవరిని కఠినపరచాలి అనుకుంటాడో వారిని కఠినపరుస్తాడు.

కుమ్మరివలె దేవుడు జనములను హెచ్చిస్తాడు, తిరస్కరిస్తాడు

దేవుడు జనములను నాశనం చేయాలని నిర్ణయించుకుంటే, “అయితే ఆయన ఇంకా తప్పు ఎందుకు పట్టుకుంటున్నాడు? ఆయన చిత్తాన్ని ఎవరు ఎదిరించగలరు?” అని అడిగే ఒక యూదుణ్ణి పౌలు ఇక్కడ ప్రవేశపెడుతున్నాడు. “కానీ ఓ మనిషీ, దేవునికి ఎదురు చెప్పడానికి నీవెవరు?” అని పౌలు జవాబిస్తున్నాడు. యిర్మీయా చెప్పిన కుమ్మరి దృష్టాంతాన్ని ప్రస్తావిస్తూ, యూదులతోనూ యూదేతరులతోనూ దేవుడు వ్యవహరించే తీరులోని న్యాయాన్ని సమర్థిస్తున్నాడు. ఒక జనమును ఉన్నతపరచి మరొకదానిని తిరస్కరించే విషయంలో జనములపై ఆయనకున్న సంపూర్ణ అధికారాన్ని చూపిస్తున్నాడు. తరువాత ఆ దృష్టాంతాన్ని యూదుల, యూదేతరుల ప్రస్తుత స్థితికి మరింత నేరుగా అన్వయిస్తున్నాడు. ఐగుప్తీయులవలె, దేవుని సహనానికి పదేపదే నిదర్శనాలు పొందిన తరువాత కూడా యూదులు నాశనానికి సిద్ధమైన ఉగ్రతా పాత్రలయ్యారు. తద్వారా రక్షణ నిమిత్తమైన దేవుని శక్తి వెల్లడైంది. వారి ద్వారా విశ్వసించిన యూదేతరులు దేవుని దృశ్య సంఘంలో చేర్చబడే మహిమకు సిద్ధపరచబడ్డారు. విశ్వసించిన యూదులతోపాటు దేవుని ప్రజలుగానూ ఆయన కనికర పాత్రలుగానూ ఉండడానికి పిలువబడ్డారు. వారి స్వంత ప్రాచీన ప్రవక్తలు కూడా ఇవే సత్యాలను ముందుగా ప్రకటించి బోధించారు.

రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 9:19–29

19 అలాగైతే, “ఆయన సంకల్పాన్ని ఎదిరించి నిలిచేదెవరు? ఇంకా ఆయన మనలను తప్పు పట్టడమెందుకు?” అని నీవు నాతో అనవచ్చు. 20 అది సరే గానీ, ఓ మనిషీ, దేవుణ్ణి ఎదురు ప్రశ్నించడానికి నీ వెవరివి? నన్నెందుకిలా చేశావు అని తయారైనది తనను తయారు చేసిన వానితో చెప్పగలదా? 21 ఒకే మట్టి ముద్దలో నుండి ఒక పాత్రను ప్రత్యేకమైన వాడకం కోసం, ఇంకొకటి రోజువారీ వాడకం కోసం చేయడానికి కుమ్మరికి అధికారం లేదా?

22 ఆ విధంగా దేవుడు తన కోపాన్ని చూపాలనీ తన ప్రభావాన్ని వెల్లడి పరచాలనీ కోరుకుని, నాశనానికి నిర్ణయమై, కోపానికి గురైన పాత్రలను ఎంతో సహనంతో ఓర్చుకొంటే ఏమిటి? 23 తద్వారా మహిమ పొందాలని ఆయన ముందుగా సిద్ధం చేసిన ఆ కరుణ పొందిన పాత్రల పట్ల, 24 అంటే యూదులపై మాత్రమే కాక, యూదేతరుల్లో నుండి ఆయన పిలిచిన మనపై, తన మహిమైశ్వర్యాన్ని చూపాలని సంకల్పిస్తే ఏమిటి?

25 దీని గురించి హోషేయ గ్రంథంలో ఆయన ఇలా చెబుతున్నాడు,

“నా ప్రజలు కాని వారికి నా ప్రజలనీ,

ప్రేయసి కాని దానికి ప్రేయసి అనీ, పేరు పెడతాను.

26 మీరు నా ప్రజలు కారని వారితో ఎక్కడ చెప్పారో అక్కడే ‘జీవం గల దేవుని కుమారులు’ అని వారికి పేరు పెట్టడం జరుగుతుంది.”

27-28 “ఇశ్రాయేలు కుమారుల సంఖ్య సముద్రపు ఇసుకలాగా విస్తారంగా ఉన్నప్పటికీ శేషమే రక్షణ పొందుతుంది. ఎందుకంటే ప్రభువు తన మాటను ఈ భూలోకంలో త్వరితంగా, సంపూర్తిగా నెరవేరుస్తాడు” అని యెషయా కూడా ఇశ్రాయేలు గురించి పెద్ద స్వరంతో చెబుతున్నాడు. 29 యెషయా ముందుగానే చెప్పిన ప్రకారం,

“సైన్యాలకు అధిపతి అయిన ప్రభువు, మనకు పిల్లలను మిగిల్చి ఉండకపోతే సొదొమలా అయ్యేవాళ్ళం,

గొమొర్రాలాగా ఉండే వాళ్ళం.”

విశ్వాసం లేక ఇశ్రాయేలు తొట్రుపడింది

యూదుల తిరస్కారాన్ని స్పష్టంగా వివరించి, అది దేవుని సత్యానికీ న్యాయానికీ అనుగుణంగా ఉందని చూపించిన తరువాత, పౌలు ఒక యూదుణ్ణి ప్రశ్నించేవాడిగా ప్రవేశపెడుతున్నాడు. మోషే ధర్మశాస్త్రంలో ఇవ్వబడిన నీతి నియమాన్ని అనుసరించని యూదేతరులు ఇప్పుడు విశ్వాసమూలమైన నీతినీ దేవుడు ఎన్నుకున్న ప్రజల ఆధిక్యతలనూ పొందారా? ధర్మశాస్త్రపు నీతిని అనుసరించిన యూదులు మాత్రం సువార్తలోని విశ్వాసం ద్వారా నీతిని పొందలేదా? అని అతడు అడుగుతున్నాడు. వారు తిరస్కరించబడడానికి కారణం వారి అవిశ్వాసమూ ధర్మశాస్త్ర క్రియలపై ఆధారపడడమేనని పౌలు ప్రకటిస్తున్నాడు. వారి స్వంత ప్రవక్తలలో ఒకడు ముందుగా చెప్పినట్లుగా, ధర్మశాస్త్ర ఆచారాలను పాటించడం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడాలని ఆశించేలా అది వారిని నడిపించింది. యూదులు విశ్వసించి రక్షణ పొందాలనే తన ప్రగాఢమైన కోరికను పౌలు మళ్ళీ వ్యక్తం చేస్తున్నాడు. ధర్మశాస్త్రపు మహిమ పట్ల వారికి ఆసక్తి ఉందని అతడు ఒప్పుకుంటున్నాడు. కానీ దాని ఆచారాల ఉద్దేశమూ అంతిమ లక్ష్యమూ వారికి తెలియలేదు. విశ్వాసం ద్వారా రక్షించాలనే దేవుని ప్రణాళికను తెలుసుకోకపోవడం వల్ల, ధర్మశాస్త్రంలోని బలులూ ఆచారాలూ ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడడానికి తమ స్వంత మార్గాన్ని స్థాపించుకోవాలని వారు ప్రయత్నించారు. రక్షణకు ఏకైక మార్గంగా దేవుడు కోరే విశ్వాసమూలమైన నీతికి లోబడకుండా అది వారిని అడ్డుకుంది.

రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 9:30–10:3

30 అలా అయితే మనం ఏమనగలం? న్యాయాన్ని వెదకని యూదేతరులు నీతిని, అంటే విశ్వాసమూలమైన నీతిని పొందారు. 31 అయితే ఇశ్రాయేలు నీతికారణమైన నియమాన్ని వెంటాడినా దాన్ని చేరుకోలేకపోయారు. 32 ఎందుకు? ఎందుకంటే వారు దాన్ని విశ్వాసంతో కాక తమ క్రియల ద్వారా అందుకోవాలని చూశారు.

33 “ఇదిగో నేను సీయోనులో ఒక అడ్డురాయిని,

తొట్రుపడేలా చేసే ఒక అడ్డుబండను ఉంచుతాను.

ఆయనలో విశ్వాసం ఉంచేవాడు సిగ్గు పడడు”

అని రాసి ఉన్న ప్రకారం వారు ఆ అడ్డురాయి తగిలి, తొట్రుపడ్డారు.

10:1 సోదరులారా, ఇశ్రాయేలీయులు రక్షణ పొందాలనేదే నా హృదయవాంఛ, వారి గురించిన నా ప్రార్థన. 2 దేవుని విషయంలో వారు బహు ఆసక్తి గలవారని వారి గురించి సాక్షమిస్తున్నాను. అయితే వారి ఆసక్తి జ్ఞానయుక్తమైంది కాదు. 3 అయితే వారికి దేవుని నీతి విషయంలో అవగాహన లేదు. కాబట్టి తమ స్వనీతిని స్థాపించాలని చూస్తూ దేవుని నీతికి విధేయత చూపలేదు.

క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రానికి అంతం

తమ ధర్మశాస్త్రం ద్వారా నీతిమంతులుగా తీర్చబడడం గురించి యూదులు చేస్తున్న పొరపాటును వారికి తెలియజేయడానికి, ధర్మశాస్త్రం కోరే నీతి ఎలాంటిదో, సువార్త కోరే నీతి ఎలాంటిదో పౌలు వివరిస్తున్నాడు. ధర్మశాస్త్రానికి అంతం, అంటే పరిపూర్ణత, క్రీస్తే అనీ, దాని ఆచారాలన్నిటికీ బలులన్నిటికీ ప్రధాన లక్ష్యం ఆయనే అనీ ధృవీకరిస్తున్నాడు. ధర్మశాస్త్రపు ఆజ్ఞల ప్రకారం ఎవరూ జీవించలేరు కాబట్టి దాని ద్వారా ఎవరూ నీతిమంతులుగా తీర్చబడలేరని మోషే ప్రకటించాడు. అయితే మోషే వివరించిన విశ్వాస నియమం, లేదా సూత్రం (ద్వితీయోపదేశకాండం 30:11–14), యూదులు కోరినట్లుగా పరలోకం నుండి సూచనలను కోరదు. క్రీస్తు మళ్ళీ పరలోకం నుండి దిగిరావాలనీ, మళ్ళీ మృతులలో నుండి లేవాలనీ అది కోరదు. ఎందుకంటే వాక్యం ఎప్పుడూ వారికి సమీపంగానే ఉంది, దానిని నెరవేర్చే శక్తి వారికి ఇవ్వబడింది. సువార్త విషయంలోనూ అలాగే ఉంది: యేసు క్రీస్తుపై మన విశ్వాసాన్ని ఒప్పుకోవాలనీ, ఆయన పునరుత్థానం సత్యమని మన అంతరంగంలో దృఢంగా నమ్మాలనీ అది కోరుతుంది. ఈ దృఢవిశ్వాసం నీతియుక్తమైన జీవితానికి దారితీస్తుంది. ఆయనపై నమ్మకం ఉంచిన ఎవరూ సిగ్గుపడరనీ నిరాశ చెందరనీ, విమోచన ప్రణాళిక యూదులకూ యూదేతరులకూ అందరికీ వర్తిస్తుందనీ లేఖనం ప్రకటించింది. ఎందుకంటే క్రీస్తును విశ్వసించి ఆయనను పిలిచే వారందరూ రక్షణ పొందుతారు.

రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 10:4–13

4 విశ్వసించే ప్రతివాడికీ నీతి కలగడానికి క్రీస్తు ధర్మశాస్త్రానికి ముగింపు పలికాడు. 5 ధర్మశాస్త్ర మూలమైన నీతిని నెరవేర్చేవాడు దాని వల్లనే జీవిస్తాడని మోషే రాస్తున్నాడు. 6 అయితే విశ్వాసమూలమైన నీతి ఇలా చెబుతున్నది, “పరలోకానికి ఎవడు ఎక్కిపోతాడు? (అంటే క్రీస్తును కిందకి తేవడానికి). 7 లేక అగాధంలోకి ఎవడు దిగిపోతాడు? (అంటే క్రీస్తును చనిపోయిన వారిలో నుండి పైకి తేవడానికి) అని నీ హృదయంలో అనుకోవద్దు.”

8 కానీ ఆ నీతి ఏమి చెబుతున్నదో చూడండి,

“దేవుని వాక్కు మీకు దగ్గరగా, మీ నోటిలో,

మీ హృదయంలో ఉంది.”

మేము ప్రకటించే విశ్వాస సంబంధమైన వాక్కు కూడా ఇదే. 9 అదేమంటే యేసును ప్రభువుగా నీ నోటితో ఒప్పుకుని, దేవుడు ఆయనను చనిపోయిన వారిలో నుండి సజీవంగా లేపాడని నీ హృదయంలో నమ్మితే, నీకు రక్షణ కలుగుతుంది. 10 ఎలాగంటే మనిషి నీతి కోసం హృదయంలో నమ్ముతాడు, పాప విమోచన కోసం నోటితో ఒప్పుకుంటాడు. 11 “ఆయనలో నమ్మకం ఉంచిన వారెవరూ సిగ్గుపడరు” అని దేవుని వాక్కు చెబుతున్నది. 12 ఇందులో యూదులూ, గ్రీకులూ అనే వ్యత్యాసం లేదు. ఒక్క ప్రభువే అందరికీ ప్రభువు. ఆయన తనకు ప్రార్థన చేసే వారందరికీ కృప చూపగల సంపన్నుడు. 13 ఎందుకంటే ప్రభువు నామంలో ప్రార్థన చేసే వారందరికీ పాపవిమోచన కలుగుతుంది.

యూదేతరుల వద్దకు దేవుడు తనను పంపిన కార్యాన్ని పౌలు సమర్థిస్తున్నాడు

ఇప్పుడు నెరవేరుతున్న కొత్త నిబంధనలోని ప్రవచనాల ఆధారంగా, పౌలు తనకూ ఇతర అపొస్తలులకూ దేవుడు అప్పగించిన కార్యాన్ని సమర్థించడానికి పూనుకుంటున్నాడు. యూదేతరులు అంగీకరించబడతారని ముందుగా చెప్పిన ఈ ప్రవచనాలు ఎలా నెరవేరగలవని అతడు అడుగుతున్నాడు. ఎందుకంటే సువార్త లేకుండా రక్షణ ఉండదు, బోధకులు లేకుండా అది ప్రకటించబడేది కాదు. యూదుడిగా, దేవుడు తనను నియమించి ఉండకపోతే తనకున్న పూర్వాభిప్రాయాలే యూదేతరుల వద్దకు సువార్త తీసుకువెళ్ళకుండా తనను అడ్డుకునేవని అతడు స్పష్టం చేస్తున్నాడు. యెషయా ప్రవచనం నుండి, వారి గొప్ప విజయాన్నీ రక్షణ సందేశకులకు లభించిన ఆనందకరమైన స్వాగతాన్నీ చూపిస్తున్నాడు.

రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 10:14–15

14 నమ్మని వాడికి వారు ఎలా ప్రార్థన చేస్తారు? తాము వినని వాడిపై ఎలా నమ్మకం పెట్టుకుంటారు? ఆయన్ని గురించి ప్రకటించేవాడు లేకుండా వారెలా వింటారు? 15 ప్రకటించే వారిని పంపకపోతే ఎలా ప్రకటిస్తారు? దీన్ని గురించి, “శ్రేష్ఠమైన వాటిని గురించిన శుభ సమాచారం అందించే వారి పాదాలు ఎంతో అందమైనవి” అని రాసి ఉంది.

ఇశ్రాయేలు అవిశ్వాసాన్ని ప్రవక్తలు ముందుగా ప్రకటించారు

దేవుడు అప్పగించిన కార్యమైతే సంపూర్ణ విజయం సాధించి ఉండేదనీ, కానీ చాలామంది సువార్త విశ్వాసానికి విధేయులు కాలేదనీ ఒక యూదుడు అభ్యంతరం చెబుతున్నట్లు ఇక్కడ ఊహించబడింది. యూదుల విషయంలోనే ఈ ఫలితాన్ని దేవుని ఆత్మ ముందుగానే ప్రకటించాడని పౌలు జవాబిస్తున్నాడు. దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారమే బోధించడం, వినడం ద్వారా విశ్వాసం కలుగుతుందని స్పష్టం చేస్తూ, వారందరూ రక్షణ సువార్తను వినలేదా అని అడుగుతున్నాడు. అపొస్తలులు యూదేతరులకు మాత్రమే కాక యూదులకు కూడా సువార్త ప్రకటించారు. తద్వారా, సర్వత్రా వ్యాపించే ఆకాశ జ్యోతుల బోధకు కీర్తనకర్త అన్వయించిన మాటలు నెరవేరాయి. యూదేతరులకు సువార్త ప్రకటించబడాలని ఇశ్రాయేలుకు తెలియదా అని పౌలు మరింతగా అడుగుతున్నాడు. ఎందుకంటే యూదేతరుల పిలుపునూ, వారు సువార్తను ఆనందంగా స్వీకరించడాన్నీ, యూదుల తిరస్కారాన్నీ వారి ప్రవక్తలు ఎంతో స్పష్టంగా ముందుగా ప్రకటించారు.

రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 10:16–21

16 అయితే అందరూ సువార్తకు లోబడలేదు. “ప్రభూ, మా సందేశాన్ని ఎవరు నమ్మారు?” అని యెషయా చెబుతున్నాడు కదా? 17 కాబట్టి వినడం ద్వారా విశ్వాసం కలుగుతుంది. వినడం క్రీస్తు గురించిన మాట ద్వారా కలుగుతుంది.

18 అయినా, నేను చెప్పేదేమంటే, “వారు వినలేదా? విన్నారు గదా?

వారి స్వరం భూలోకమంతటిలోకీ,

వారి మాటలు భూదిగంతాలకు చేరాయి.”

19 నేనింకా చెప్పేదేమంటే, “ఇశ్రాయేలు ప్రజలకు ఇది తెలియలేదా? మోషే ముందుగా మాట్లాడుతూ,

“అసలు జాతి అని పిలవడానికి వీలు లేని వారి వలన మీలో రోషం పుట్టిస్తాను.

తెలివి లేని ప్రజల వలన మీకు కోపం కలిగేలా చేస్తాను” అని అన్నాడు.

20 తరువాత యెషయా ధైర్యంగా ఇలా అన్నాడు,

“నన్ను వెదకనివారు నన్ను కనుగొన్నారు.

నా గురించి అడగని వారికి నేను ప్రత్యక్షమయ్యాను.”

21 ఇశ్రాయేలు విషయమైతే అతడు, “అవిధేయులై ఎదురు తిరిగి మాట్లాడుతున్న ప్రజలవైపు నేను రోజంతా నా చేతులు చాస్తూనే ఉన్నాను” అని చెబుతున్నాడు.

దేవుడు తన ప్రజలను పూర్తిగా తిరస్కరించలేదు

ఒక జనముగా యూదులు తిరస్కరించబడ్డారని ఎంతో స్పష్టంగా ప్రకటించిన తరువాత, దేవుడు తాను ఎన్నుకున్న ప్రజలను పూర్తిగా విడిచిపెట్టలేదనే హామీతో పౌలు వారిని ఓదారుస్తున్నాడు. ఎందుకంటే ఏలీయా కాలంలోవలె, విశ్వాసంలోకి వచ్చిన యూదులలో ఒక శేషం ఇంకా మిగిలి ఉంటుంది. వారు విశ్వసించిన యూదేతరులతోపాటు దేవుని ప్రజలుగా ఉండడానికి విశ్వాసం ద్వారా ఎన్నుకోబడ్డారు. అది సత్క్రియల వల్ల కాదు, దేవుని కృప, అనుగ్రహం వల్ల మాత్రమే.

రోమీయులకు రాసిన పత్రిక 11:1–6

1 అలాగైతే నేనడిగేది ఏమిటంటే, దేవుడు తన ప్రజలను విడిచి పెట్టేశాడా? కానే కాదు. నేను కూడా ఇశ్రాయేలీయుణ్ణే, అబ్రాహాము సంతానంలో బెన్యామీను గోత్రంలో పుట్టాను. 2 తాను ముందుగానే ఎరిగిన తన ప్రజలను దేవుడు విడిచి పెట్టలేదు. ఏలీయా గురించిన లేఖనభాగం చెప్పింది మీకు తెలియదా? అదేవిధంగా ఇశ్రాయేలుకు వ్యతిరేకంగా దేవునితో విన్నవించుకొన్నాడో తెలియదా? 3 “ప్రభూ, వారు నీ ప్రవక్తలను చంపారు, నీ బలిపీఠాలను పడదోశారు. నేనొక్కడినే మిగిలాను. వారు నన్ను కూడా చంపాలని చూస్తున్నారు.” 4 అయితే అతనికి దేవుడిచ్చిన జవాబు వినండి, “బయలుకు మోకరించని 7,000 మంది పురుషులు నాకున్నారు.” 5 అప్పటి కాలంలోలాగా ఇప్పుడు కూడా కృప మూలమైన ఏర్పాటు చొప్పున శేషం మిగిలి ఉంది. 6 అది కృప వలన జరిగినదైతే అది క్రియల మూలమైనది కాదు. అలా కాకపోతే కృప ఇంక కృప అనిపించుకోదు.