విశ్వాసులకు విశ్రాంతి దినపు విశ్రాంతి మిగిలి ఉంది
కనాను విశ్రాంతి దేనికి సూచనగా ఉందో పౌలు వివరిస్తున్నాడు. ఇశ్రాయేలీయులు అవిశ్వాసం, మొండితనం వల్ల దానిని కోల్పోయారు కాబట్టి, హెబ్రీయులు కూడా తాము పొందిన వాగ్దానాన్ని అందుకోలేకపోకుండా భయభక్తులతో ఉండాలని అతడు కోరుతున్నాడు. వారికి ప్రకటించబడిన అదే సువార్త, ధర్మశాసనంలోని సాదృశ్యాలు, ఛాయల ద్వారా, ప్రవక్తల ద్వారా ఇశ్రాయేలీయులకూ ప్రకటించబడింది. అయితే వారు విశ్వాసంతో వినలేదు కాబట్టి అది వారికి ప్రయోజనం కలిగించలేదు. విశ్వాసులకు విశ్రాంతి ఉందని ద్వితీయోపదేశకాండం 12:9 లోని మాటలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి. దావీదు కూడా దానిని ముందుగా ప్రకటించాడు. అది సృష్టి తరువాత దేవుడు పొందిన విశ్రాంతి కాదనేది నిశ్చయం. ఎందుకంటే విశ్రాంతి దినపు విశ్రాంతి లోకానికి పునాది వేయబడిన వెంటనే స్థాపించబడింది (ఆదికాండం 2:2; నిర్గమకాండం 31:17). అయితే ఈ ప్రమాణం చేయబడింది చాలా కాలం తరువాత, ఇశ్రాయేలీయులు వాగ్దాన దేశాన్ని, దానితోపాటు విశ్రాంతి దినపు విశ్రాంతిని స్వాధీనం చేసుకున్నప్పుడు (నిర్గమకాండం 16:23; 20:8). కానీ ఈ విశ్రాంతిని మొదట వాగ్దానంగా పొందినవారు అవిశ్వాసం కారణంగా దానిలో ప్రవేశించలేదు కాబట్టి, పరిశుద్ధాత్మ అనేక యుగాల తరువాత ఆ వాగ్దానాన్ని మళ్లీ పలికాడు. అందువల్ల యెహోషువ వారికి కనానును స్వాధీనం చేసినప్పుడు ఉద్దేశించబడిన విశ్రాంతిని ఇవ్వలేదు కాబట్టి, విశ్వాసుల కోసం దేవుని మరొక విశ్రాంతి నిశ్చయంగా మిగిలి ఉంది. అది విశ్వాసులకు వాగ్దానం చేయబడిన పరలోక విశ్రాంతి. కనాను దానికి సాదృశ్యంగా ఉంది. అది ఈ జీవితంలో అనుభవించేది కాదు గానీ, ఈ జీవితపు పనులు ముగిసినప్పుడు ప్రవేశించేది. అది దేవునితో కూడిన విశ్రాంతి దినపు విశ్రాంతి. దేవుని విశ్రాంతిలో ప్రవేశించడానికి శరీరంతోనూ మనస్సుతోనూ సర్వప్రయత్నం చేయాలనీ, పూర్వపు ఇశ్రాయేలు వలె దానిని అందుకోలేకపోకూడదనీ వారిని ప్రోత్సహిస్తున్నాడు. ఇప్పుడు వారికి ప్రకటించబడుతున్న దేవుని వాక్యాన్ని సజీవమైన, సర్వశక్తిమంతమైన శక్తిగా అతడు వర్ణిస్తున్నాడు. అది ప్రతీకారం చేస్తుంది, రెండంచుల ఖడ్గం కంటే లోతుగా కోస్తుంది. అది ప్రాణాన్నీ ఆత్మనూ చొచ్చుకుపోయి, జవాబు చెప్పవలసిన మనిషి ఆత్మను అతని అనుభూతులను పొందే ప్రాణం నుండి ఎవరూ అడ్డుకోలేని విధంగా వేరుచేస్తుంది. అది హృదయంలోని అత్యంత రహస్యమైన ఆలోచనలను పరిశోధిస్తుంది. వారు లెక్క అప్పగించవలసిన, మానవులకు తీర్పు తీర్చే న్యాయాధిపతి అయిన క్రీస్తుకు సమస్తమూ తెలుసు.
క్రీ.శ. 62
ఇండియన్ రివైజ్డ్ వెర్షన్ (IRV) - తెలుగు -2019 (IRVTEL)
హెబ్రీయులకు రాసిన పత్రిక 4:1–13
1 అందుచేత, ‘దేవుని విశ్రాంతిలో ప్రవేశిస్తాం’ అన్న వాగ్దానం ఇంకా కొనసాగుతూ ఉన్నప్పుడే, మీలో ఎవరికైనా ఆ వాగ్దానం దక్కకుండా పోతుందేమో అని జాగ్రత్త పడండి. 2 విశ్రాంతిని గూర్చిన సువార్త ఇశ్రాయేలీయులకు ప్రకటించినట్టే మనకూ ప్రకటించడం జరిగింది. కానీ విన్న దానికి తమ విశ్వాసం జోడించని వారికి ఆ ప్రకటన వ్యర్ధమై పోయింది.
3 అయితే విశ్వసించిన మనమే ఆ విశ్రాంతిలో ప్రవేశించేది. రాసి ఉన్న దాని ప్రకారం లోకం ఆరంభం నుండి తన సృష్టి కార్యమంతా ముగిసినా ఆయన,
“నేను నా తీవ్ర ఆగ్రహంతో శపథం చేశాను.
వారు నా విశ్రాంతిలో ప్రవేశించరు” అన్నాడు.
4 మరో చోట ఏడవ దినం గూర్చి చెబుతూ,
“దేవుడు ఏడవ రోజు తన పనులన్నీ ముగించి,
విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు” అన్నాడు.
5 మళ్లీ “వారు నా విశ్రాంతిలో ప్రవేశించరు” అని చెప్పాడు.
6 దేవుని విశ్రాంతి కొందరు ప్రవేశించడానికి ఏర్పడిందన్నది స్పష్టం. కాబట్టి, ఎవరికైతే సువార్త ముందుగా ప్రకటించబడిందో వారు తమ అవిధేయత కారణంగా దానిలో ప్రవేశించలేక పోయారు. 7 కాబట్టి దేవుడు, “ఈ దినం” అనే ఒక ప్రత్యేక దినాన్ని నిర్ణయించాడు. మొదట దీన్ని గూర్చిన ప్రస్తావన జరిగిన చాలా కాలానికి, తిరిగి దావీదు ద్వారా ఆయన మాట్లాడినప్పుడు, ఆయన ఇలా అన్నాడు,
“మీరు మీ హృదయాలను కఠినపరచుకోకుండా నేడు ఆయన స్వరం వింటే మేలు.”
8 ఒక వేళ యెహోషువ వారికి విశ్రాంతి ఇవ్వగలిగితే దేవుడు మరొక రోజు గూర్చి చెప్పేవాడు కాదు.
9 కాబట్టి దేవుని ప్రజలకు విశ్రాంతి నిలిచి ఉంది. 10 ఎందుకంటే దేవుడు తన పనులన్నీ చేసి ముగించి విశ్రాంతి తీసుకున్నట్లే ఆయన విశ్రాంతిలో ప్రవేశించేవాడు కూడా తన పనులన్నీ ముగించి విశ్రాంతిలో ప్రవేశిస్తాడు. 11 కాబట్టి, వారిలా అవిధేయతలో పడిపోకుండా, ఆ విశ్రాంతిలో ప్రవేశించడానికి ఆత్రుత పడదాం.
12 ఎందుకంటే దేవుని వాక్కు సజీవమైనది, క్రియాశీలకమైనది, రెండంచులు ఉన్న ఎలాంటి కత్తి కంటే కూడా పదునుగా ఉండి ప్రాణం నుండి ఆత్మనూ, కీళ్ళ నుండి మూలుగనూ విభజించగలిగేంత శక్తి గలదిగా ఉంటుంది. అది హృదయంలోని ఆలోచనలపైనా ఉద్దేశాలపైనా తీర్పు చెప్పగలదు. 13 సృష్టిలో ఆయనకు కనిపించనిది అంటూ ఏదీ లేదు. మనం లెక్క అప్పగించవలసిన దేవుని దృష్టికి అంతా స్పష్టంగా ఉంది.
దేవుని కుమారుడు, మన గొప్ప ప్రధాన యాజకుడు
క్రీస్తు యాజకత్వం అహరోను యాజకత్వం కంటే, మరే ఇతర ప్రధాన యాజకుని యాజకత్వం కంటే శ్రేష్ఠమైనదని పౌలు చూపిస్తున్నాడు. సువార్త పాపపరిహార బలులు అర్పించమని ఆజ్ఞాపించలేదు కాబట్టి విశ్వాసాన్ని విడిచిపెట్టమని హెబ్రీయ క్రైస్తవులను ప్రేరేపిస్తున్న యూదులను బహుశా దృష్టిలో ఉంచుకుని, క్రైస్తవుల ప్రధాన యాజకుడు దేవుని కుమారుడని అతడు నొక్కి చెబుతున్నాడు. ఆయన తనను తాను బలిగా అర్పించుకుని, దృశ్య ఆకాశాల గుండా వెళ్లాడు; అతి పరిశుద్ధ స్థలం దీనికి సాదృశ్యంగా ఉంది. మానవ స్వభావాన్ని దైవ స్వభావంలోకి స్వీకరించినందున, ఆయన ఎల్లప్పుడూ మనుషుల బలహీనతల పట్ల సానుభూతి కలిగి ఉంటాడు. ఆయన ద్వారా ప్రధాన యాజకుడు మాత్రమే కాక అందరూ కృపా సింహాసనాన్ని సమీపించి, క్రీస్తు మధ్యవర్తిత్వం ద్వారా శోధన సమయంలో తగిన సహాయం పొందవచ్చు.
హెబ్రీయులకు రాసిన పత్రిక 4:14–16
14 ఆకాశాలగుండా వెళ్ళిన దేవుని కుమారుడు యేసు అనే ప్రధాన యాజకుడు మనకు ఉన్నాడు కాబట్టి మనం విశ్వసించినదాన్ని గట్టిగా పట్టుకుందాం. 15 మన ప్రధాన యాజకుడు మన బలహీనతల పట్ల సానుభూతి లేని వాడు కాడు. ఎందుకంటే ఆయన కూడా మనలాగే శోధన ఎదుర్కొన్నాడు. అయితే ఆయన పాపం లేని వాడుగా ఉన్నాడు. 16 కాబట్టి మన అవసరాల్లో ఆయన కృపా కనికరాలకై ధైర్యంతో కృపా సింహాసనం దగ్గరికి వెళ్దాం.
దేవునిచే ప్రధాన యాజకునిగా నియమించబడిన క్రీస్తు
దేవుని కుమారుని యాజకత్వం వల్ల, ఆయన బలి వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలను వివరించిన తరువాత, పౌలు క్రీస్తు యాజకత్వాన్ని అహరోను యాజకత్వంతో పోలుస్తున్నాడు. ప్రతి ప్రధాన యాజకుడు తన సహోదరుల మధ్య నుండి తీసుకోబడి (హెబ్రీయులు 2:17), దేవునికి మనిషికి మధ్యవర్తిగా నియమించబడ్డాడని అతడు చూపిస్తున్నాడు. దేవుని మంచితనానికి, ఆయన చేసిన సమకూర్పుకు కృతజ్ఞతగా ప్రజలు ఇచ్చిన కానుకలనూ, పాపపరిహారంగా జంతువుల రక్తాన్నీ అతడు అర్పించేవాడు. అతడూ అదే స్వభావం గలవాడు కాబట్టి దారితప్పినవారితో సౌమ్యంగా వ్యవహరించగలడు; తన సొంత బలహీనతల కారణంగా ప్రజల కోసం మాత్రమే కాక తన కోసం కూడా పాపపరిహార బలి అర్పించాలి. యూదుల సంఘంలో ఏ మనిషీ ప్రధాన యాజకుని ఘనతను తనకు తానే ఆపాదించుకోలేనట్టే, మిగిలిన అర్హతలన్నీ కలిగిన క్రైస్తవ సంఘ ప్రధాన యాజకుడైన క్రీస్తును కూడా దేవుడే ఆ పదవిలో నియమించాడని నొక్కి చెప్పడం ద్వారా పౌలు యాజకత్వపు విధుల గురించిన ఈ వివరణను తన వాదనతో అనుసంధానిస్తున్నాడు. వారి సొంత లేఖనాలు స్పష్టం చేస్తున్నట్టుగా, దేవుడు ఆయనను తన కుమారుడని ప్రకటించాడు (కీర్తనలు 110:4; 2:7). సువార్త ప్రధాన యాజకుడైన క్రీస్తు దేవుని కుమారుడైనప్పటికీ, తన మానవ స్వభావంలో అత్యంత తీవ్రమైన, వేదనాభరితమైన బాధలకు గురయ్యాడని పౌలు నొక్కి చెబుతున్నాడు. కష్టాల్లో విధేయత చూపడం మనుషులకు ఎంత కష్టమో ఆయన వాటి ద్వారా నేర్చుకున్నాడు. బాధల ద్వారా మనిషిగా పరిపూర్ణుడై, సిలువ వేయబడిన తన మానవ స్వభావంలో తనకు విధేయులయ్యే వారందరికీ రక్షణ కారకుడయ్యాడు; దేవుడు ఆయనను మెల్కీసెదెకు క్రమంలో శాశ్వత యాజకునిగా చేశాడు.
హెబ్రీయులకు రాసిన పత్రిక 5:1–10
1 దేవునికి సంబంధించిన పనులు చేయడానికీ, ప్రజల పక్షంగా వారి పాపాల కోసం అర్పణలనూ, బలులనూ అర్పించడానికీ, ప్రతి ప్రధాన యాజకుడి నియామకమూ ప్రజల్లో నుండే జరుగుతుంది. 2 అతడు అజ్ఞానుల విషయంలోనూ, దారి తప్పిన వారి విషయంలోనూ సానుభూతి చూపుతాడు. ఎందుకంటే అతణ్ణి కూడా అలాంటి బలహీనతలు చుట్టుముట్టి ఉంటాయి గనక 3 ఆ బలహీనతల కారణంగా ప్రజల పాపాల కోసం ఎలా అర్పణలు అర్పిస్తున్నాడో అలాగే తన కోసం కూడా అర్పించాల్సి ఉంటుంది. 4 ఈ గొప్పదనాన్ని ఎవరూ తమకు తామే ఆపాదించుకునే వీలు లేదు. అహరోనుకు ఉన్నట్టుగా దీనికి దేవుని ప్రత్యేక పిలుపు ఉండాలి.
5 అలానే క్రీస్తు కూడా ప్రధాన యాజకుని స్థానానికి తనను తానే హెచ్చించుకోలేదు గానీ దేవుడే ఆయనతో ఇలా అన్నాడు.
“నువ్వు నా కుమారుడివి.
ఈ రోజు నేను నీకు తండ్రినయ్యాను.”
6 అలాగే మరొక చోట ఆయన,
“నువ్వు మెల్కీసెదెకు క్రమంలో కలకాలం ఉండే యాజకుడివి” అన్నాడు.
7 ఆయన శరీరంతో ఉన్నప్పుడు తనను మరణం నుండి రక్షించగల దేవునికి ప్రార్థనలూ, మనవులూ చేస్తూ కన్నీళ్ళతో మొర్ర పెట్టుకున్నాడు. దేవునిపై ఆయనకున్న పూజ్యభావం వల్ల దేవుడు వాటిని ఆలకించాడు. 8 ఆయన కుమారుడై ఉండి కూడా తాను అనుభవించిన బాధల వల్ల విధేయత అంటే ఏమిటో నేర్చుకున్నాడు. 9 మెల్కీసెదెకు క్రమంలో దేవుడు ఆయనను ప్రధాన యాజకుడిగా నియమించాడు. 10 ఈ విధంగా ఆయన పరిపూర్ణుడయ్యాడు, తనకు విధేయులైన వారందరి శాశ్వత రక్షణకు కారణమయ్యాడు.
పాల నుండి ఘన ఆహారానికి
మధ్యలో పౌలు, ఆధ్యాత్మిక విషయాలను అర్థం చేసుకోవడంలో వారు మందకొడిగా ఉన్నందుకు వారిని గద్దిస్తున్నాడు. వారు ఇతరులకు బోధకులుగా ఉండవలసింది పోయి, దేవుని వాక్యాల ప్రాథమిక సూత్రాలను, పాత నిబంధనలోని సాదృశ్యాలను, ప్రతిరూపాలను మళ్లీ నేర్చుకోవలసిన స్థితిలో ఉన్నారు; ఘన ఆహారానికి బదులు పాలు అవసరమయ్యే స్థితికి వచ్చారు. ప్రాచీన దైవవాక్యాల అక్షరార్థం తప్ప మరేమీ తెలియనివారు జ్ఞానంలోనూ ఎదుగుదలలోనూ శిశువులే. అవి మతానికి సంబంధించిన ప్రాథమిక విషయాలు కాబట్టి ఇక్కడ పాలు అని పిలవబడ్డాయి. అలాంటివారు సువార్త బోధల్లో అనుభవం లేనివారు. ఈ బోధలు ధర్మశాస్త్రంలోని ప్రతిరూపాలు, ప్రవచనాల కింద దాగి ఉన్నాయి; ఆధ్యాత్మికంగా పరిణతి చెందినవారికే చెందినవి కాబట్టి అవి ఘన ఆహారం అని పిలవబడ్డాయి. ఆ ఆహారం వారి విశ్వాసాన్ని బలపరుస్తుంది; తమ ఆధ్యాత్మిక ఇంద్రియాలను నిరంతరం ఉపయోగించడం ద్వారా వారు దేవుని వాక్యాల లోతైన అర్థాన్ని గ్రహించి, సత్యాన్ని అసత్యం నుండి వేరు చేయగలరు. అందువల్ల ధర్మశాస్త్రాన్ని, అంటే క్రీస్తు బోధలోని ప్రాథమిక సూత్రాలను విడిచి, అంచెలంచెలుగా ఆధ్యాత్మిక పరిపూర్ణత వైపు సాగమని పౌలు వారిని ప్రోత్సహిస్తున్నాడు (హెబ్రీయులు 5:14). మతానికి పునాదిగా ఉన్న క్రైస్తవ సూత్రాలను ప్రాచీన దైవవాక్యాలు బోధించిన విధంగా అతడు ఇప్పుడు చర్చించడు. అవి: మరణానికి పాత్రమైన క్రియల నుండి పశ్చాత్తాపం; దేవునిపై విశ్వాసం; బాప్తిస్మాల గురించిన బోధ, చేసిన అపరాధం విధించబడిన మరణానికి తగినదేనని అంగీకరిస్తూ బలి మీద చేతులు ఉంచడం; మృతుల పునరుత్థానం, నిత్య తీర్పు. అయితే దేవుని సహాయంతో, ధర్మశాస్త్రమూ దాని బలుల విధానమూ ముందుగా సూచించిన సువార్తలోని ఉన్నత సత్యాలను అతడు వారికి చూపిస్తాడు.
హెబ్రీయులకు రాసిన పత్రిక 5:11–6:3
11 దీన్ని గురించి చెప్పాల్సింది ఎంతో ఉంది. అయితే వినడంలో మందకొడిగా ఉంటారు గనక మీకు వివరించడం కష్టం. 12 ఈపాటికల్లా మీరు బోధకులుగా ఉండవలసింది కానీ దేవుని మాటల్లోని ప్రాథమిక సూత్రాలను మరొకడు ఇంకా మీకు బోధించాల్సి వస్తున్నది. మీరింకా పాలు తాగే దశలోనే ఉన్నారు కానీ బలమైన ఆహారం తినే శక్తి మీకు లేదు. 13 కేవలం పాలు మాత్రమే తాగే ప్రతివాడూ పసివాడే కాబట్టి నీతికి సంబంధించిన విషయాల్లో అనుభవం లేని వాడుగా ఉన్నాడు. 14 దీనికి భిన్నంగా, వయస్సు వచ్చిన పెద్దవారు తమ సాధకం చేత మంచి ఏదో, చెడు ఏదో వివేచించ గలిగి, మంచీ చెడూ తేడా తెలుసుకోవడంలో శిక్షణ పొంది ఉంటారు. అలాంటి వారికి పుష్టికరమైన ఆహారం కావాలి.
6:1 కాబట్టి క్రీస్తు సందేశం గురించి ప్రారంభంలో మనం విన్న అంశాలను వదలి, మరింత పరిణతి సాధించే దిశగా సాగిపోదాం. నిర్జీవ క్రియల కోసం పశ్చాత్తాప పడటమూ, దేవునిపై విశ్వాసమూ, 2 బాప్తీసాలూ, తలపై చేతులుంచడమూ, చనిపోయినవారు పునర్జీవితులు కావడమూ, నిత్య శిక్షా వంటి ప్రాథమిక అంశాలపై మళ్ళీ పునాది వేయకుండా ముందుకు సాగుదాం. 3 ఒకవేళ దేవుడు అనుమతిస్తే అలా చేస్తాం.
విశ్వాసాన్ని విడిచిపెట్టే ప్రమాదం
వారు ముందుకు సాగకపోతే తిరిగి కోలుకోలేనంతగా విశ్వాసాన్ని విడిచిపెట్టే ప్రమాదం ఉంటుంది కాబట్టి, పౌలు తన విషయాన్ని కొద్దిసేపు పక్కనపెట్టి ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదల అవసరాన్ని నొక్కి చెబుతున్నాడు. కొందరు క్రైస్తవ మతాన్ని పూర్తిగా నేర్చుకుని, దాని ఆశీర్వాదాలన్నిటిలో పాలుపొందారు; దానిని ధృవీకరించిన శక్తిమంతమైన అద్భుతాలను, పరిశుద్ధాత్మ చేసిన అద్భుత కార్యాలను తమ కళ్లతో చూశారు. వారు క్రీస్తు విశ్వాసాన్ని విడిచిపెడితే, ఫలవంతమైన పశ్చాత్తాపానికి వారిని మళ్లీ నూతనపరచడం అసాధ్యమని అతడు ప్రకటిస్తున్నాడు. ఇంతకంటే బలమైన లేదా ఉన్నతమైన రుజువు వారికి ఇవ్వడం సాధ్యం కాదు. దైవ బోధను నిరాకరించడం ద్వారా వారు ఏకైక బలిని తిరస్కరిస్తూ దేవుని కుమారుణ్ణి మళ్లీ సిలువ వేసి, బహిరంగంగా అవమానిస్తున్నారు. తాము పొందిన ఆధ్యాత్మిక ప్రయోజనాలకు తగినట్టుగా పరిశుద్ధత అనే ఫలాలను ఫలించేవారు దేవునిచే ఆశీర్వదించబడతారని పౌలు ఒక పోలిక ద్వారా చూపిస్తున్నాడు. అయితే పాపం, అవిశ్వాసం అనే ముళ్లను, ముళ్లపొదలను పుట్టించేవారు ఆయనచే తిరస్కరించబడతారు; నిస్సారమైన నేల సూర్యుని వేడికి కాలిపోయినట్టు, కాలిపోవడమే వారి అంతం. పేద క్రైస్తవులకు సేవ చేయడంలో వారు చేసిన పనిని, ప్రేమతో పడిన శ్రమను దేవుడు మరచిపోడు, తన వాగ్దానం ప్రకారం దానికి ప్రతిఫలం ఇస్తాడు కాబట్టి సువార్తను గట్టిగా పట్టుకోమని వారికి ప్రోత్సాహం లభిస్తోంది. ఆ సేవ ఆయనపై వారి విశ్వాసాన్ని నిరూపించింది. తమ జీవితాంతం వరకు అదే క్రియాశీలమైన విశ్వాసాన్ని, ప్రేమను కొనసాగించమనీ, క్రీస్తుపై విశ్వాసం ద్వారా, సహనం ద్వారా ఇప్పుడు సువార్త సంఘంలో అబ్రాహాముకు, విశ్వాసం ద్వారా అతని సంతానమైనవారికి చేసిన వాగ్దానాలను వారసత్వంగా పొందుతున్న విశ్వాసులైన యూదేతరులను అనుకరించమనీ అతడు వారిని ప్రోత్సహిస్తున్నాడు.
హెబ్రీయులకు రాసిన పత్రిక 6:4–12
4-5 తమ జీవితాల్లో ఒకసారి వెలుగును పొందిన వారు, పరలోక వరాన్ని అనుభవించినవారు, పరిశుద్ధాత్మలో భాగం పొందినవారు దేవుని శుభవాక్కునూ, రాబోయే కాలం తాలూకు శక్తులనూ రుచి చూసిన వారు ఒకవేళ మార్గం విడిచి తప్పిపోతే వారిని తిరిగి పశ్చాత్తాప పడేలా చేయడం అసాధ్యం. 6 ఎందుకంటే దేవుని కుమారుణ్ణి వారే మళ్ళీ సిలువ వేస్తూ ఆయనను బహిరంగంగా అపహాస్యం చేస్తున్నారు.
7 ఇది ఎలాగంటే, నేల తరచుగా తనపై కురిసే వాన నీటిలో తడిసి తనను దున్నిన రైతులకు ప్రయోజనకరమైన పంటలనిస్తూ దేవుని దీవెనలు పొందుతుంది. 8 అయితే ముళ్ళూ, ముళ్ళ పొదలూ ఆ నేలపై మొలిస్తే అది పనికిరానిదై శాపానికి గురి అవుతుంది. తగలబడిపోవడంతో అది అంతం అవుతుంది.
9 ప్రియమైన స్నేహితులారా, మేము ఇలా మాట్లాడుతున్నప్పటికీ మీరింతకంటే మంచి స్థితిలోనే ఉన్నారనీ, రక్షణకు సంబంధించిన విషయాల్లో మంచి స్థితిలోనే ఉన్నారనీ గట్టిగా నమ్ముతున్నాం. 10 దేవుడు అన్యాయం చేసేవాడు కాదు. పరిశుద్ధులకు మీరు సేవలు చేశారు. చేస్తూనే ఉన్నారు. దేవుని నామాన్ని బట్టి మీరు చూపిన ప్రేమనూ మీ సేవలనూ ఆయన మర్చిపోడు.
11 మనం దేని కోసం ఎదురు చూస్తున్నామో దాని విషయంలో మీలో ప్రతివాడూ సంపూర్ణ నిశ్చయతతో, శ్రద్ధతో చివరి వరకూ సాగాలని మా అభిలాష. 12 మీరు మందకొడిగా ఉండాలని మేము కోరుకోవడం లేదు. విశ్వాసంతో, సహనంతో, వాగ్దానాలను వారసత్వంగా పొందిన వారిని అనుకరించాలని కోరుకుంటున్నాం.
అబ్రాహాముకు దేవుని వాగ్దానం, ప్రమాణం
అబ్రాహాముతో చేసిన నిబంధన ఆధారంగా విశ్వాసం, సహనం అవసరమని, అబ్రాహాము వారసులు అతని వంశాన పుట్టిన పిల్లలు కాక వాగ్దానం ప్రకారం అతని పిల్లలైనవారని పౌలు చూపిస్తున్నాడు. తనకు చేసిన వాగ్దానం (ఆదికాండం 12:2, 3; 17:1–8) ఇస్సాకు అద్భుత జననం ద్వారా మొదటిసారి నెరవేరే సమయానికి అబ్రాహాము ఎంతోకాలం విశ్వాసంతో, సహనంతో వేచి ఉన్నాడని అతడు నొక్కి చెబుతున్నాడు. ఇస్సాకును అర్పించినప్పుడు అతని విశ్వాసం పూర్తిగా పరీక్షించబడిన తరువాత, అతనికీ అతని సంతానానికీ వారి విశ్వాసం నీతిగా ఎంచబడుతుందని చేసిన వాగ్దానాన్ని దేవుడు ప్రమాణం ద్వారా ధృవీకరించాడు (ఆదికాండం 22:16, 17). ప్రతి జనంలోనూ విశ్వాసులైన అతని సంతతివారు దేవుని ఉద్దేశం మారదని నిశ్చయించుకోవడానికే అలా జరిగింది. అది దేవుని వాగ్దానం, ప్రమాణం అనే రెండు విషయాలపై ఆధారపడి ఉంది; అవి దేవునిలాగే అనంతమైనవి, ఎప్పటికీ కట్టుబాటు కలిగినవి అయి ఉండాలి. సువార్తపై విశ్వాసం ద్వారా వాగ్దానం చేయబడిన నిత్యజీవ నిరీక్షణను ఆశ్రయించడానికి పరుగెత్తినవారికి అవి బలమైన ప్రోత్సాహాన్ని ఇస్తాయి. ఈ నిరీక్షణ ఆత్మకు లంగరు వంటిది; అది తెర లోపల ఉన్న యేసుపై స్థిరంగా నిలిచి ఉంది. ఆయన తనను తాను బలిగా అర్పించుకుని వారి కంటే ముందుగా పరలోకంలోకి వెళ్లి, మెల్కీసెదెకు క్రమంలో శాశ్వత ప్రధాన యాజకుడయ్యాడు.
హెబ్రీయులకు రాసిన పత్రిక 6:13–20
13 దేవుడు అబ్రాహాముకు వాగ్దానం చేసినప్పుడు, ఆయన కంటే గొప్పవాడు ఎవడూ లేడు కాబట్టి, “నా తోడు” అంటూ ప్రమాణం చేశాడు. 14 “నిన్ను కచ్చితంగా ఆశీర్వదిస్తాను. నీ సంతతిని విస్తారం చేస్తాను” అన్నాడు. 15 ఈ విధంగా అబ్రాహాము సహనంతో వేచి ఉన్న తరువాత దేవుడు తనకు వాగ్దానం చేసిన భూమిని పొందాడు.
16 సాధారణంగా మనుషులు తమ కంటే గొప్పవాడి తోడు అంటూ ప్రమాణం చేస్తారు. వారికున్న ప్రతి వివాదానికీ పరిష్కారం చూపేది ప్రమాణమే. 17 వాగ్దానానికి వారసులైన వారికి తన సంకల్పం మార్పు లేనిదని స్పష్టం చేయడానికి దేవుడు ఒట్టు పెట్టుకోవడం ద్వారా తన వాగ్దానానికి హామీ ఇచ్చాడు.
18 అందువల్ల వేటి విషయం దేవుడు అబద్ధం ఆడలేడో, మార్పు లేని ఆ రెండింటి ద్వారా ఆశ్రయం కోరి పరుగు తీసే మన ఎదుట ఉన్న ఆశాభావాన్ని మనం బలంగా పట్టుకోడానికి గట్టి ప్రోత్సాహం ఉండాలని అలా చేశాడు. 19 ఈ ఆశాభావం మన ఆత్మలకు చెక్కుచెదరని, స్థిరమైన లంగరు వలే ఉండి తెర లోపలికి ప్రవేశిస్తుంది. 20 మెల్కీసెదెకు క్రమంలో కలకాలం ప్రధాన యాజకుడైన యేసు మన తరపున మనకంటే ముందుగా దానిలో ప్రవేశించాడు.