ஞானத்தைப் பற்றிய ஒரு தந்தையின் போதனை (continued)

கி.மு. 984

இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (IRVTAM)

நீதிமொழிகள் 8–9

1 ஞானம் கூப்பிடுகிறதில்லையோ?

புத்தி சத்தமிடுகிறதில்லையோ?

2 அது வழியருகே உள்ள மேடைகளிலும்,

நான்கு சந்திப்புகளிலும் நிற்கிறது.

3 அது ஊர்வாசல்களின் ஓரத்திலும், பட்டணத்தின் வாசலிலும், நடை கூடங்களிலும் நின்று சத்தமிட்டு:

4 மனிதர்களே, உங்களை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்;

என்னுடைய சத்தம் மனுமக்களுக்குத் தொனிக்கும்.

5 பேதைகளே, விவேகம் அடையுங்கள்;

மூடர்களே, புத்தியுள்ள சிந்தையாக இருங்கள்.

6 கேளுங்கள், மேன்மையான காரியங்களைப் பேசுவேன்;

என்னுடைய உதடுகள் உத்தம காரியங்களை வசனிக்கும்.

7 என்னுடைய வாய் சத்தியத்தைச் சொல்லும்,

ஏளனம் என்னுடைய உதடுகளுக்கு அருவருப்பானது.

8 என்னுடைய வாயின் வாக்குகளெல்லாம் நீதியானவைகள்;

அவைகளில் புரட்டும் விபரீதமும் இல்லை.

9 அவைகளெல்லாம் புத்தியுள்ளவனுக்குத் தெளிவும்,

ஞானத்தைப் பெற்றவர்களுக்கு எதார்த்தமாகவும் இருக்கும்.

10 வெள்ளியைவிட என்னுடைய புத்திமதியையும்,

சுத்தபொன்னைவிட ஞானத்தையும் அங்கீகரித்துக்கொள்ளுங்கள்.

11 முத்துக்களைவிட ஞானமே நல்லது;

ஆசைப்படத்தக்கவைகள் எல்லாம் அதற்கு நிகரல்ல.

12 ஞானமாகிய நான் விவேகத்தோடு தங்கி,

நல்யுக்தியான அறிவுகளைக் கண்டடைகிறேன்.

13 தீமையை வெறுப்பதே யெகோவாவுக்குப் பயப்படும் பயம்;

பெருமையையும், அகந்தையையும், தீய வழியையும்,

மாறுபாடுள்ள வாயையும் நான் வெறுக்கிறேன்.

14 ஆலோசனையும் மெய்ஞானமும் என்னுடையவைகள்;

நானே புத்தி, வல்லமை என்னுடையது.

15 என்னாலே ராஜாக்கள் அரசாளுகிறார்கள்,

பிரபுக்கள் நீதிசெலுத்துகிறார்கள்.

16 என்னாலே அதிகாரிகளும், பிரபுக்களும்,

பூமியிலுள்ள எல்லா நியாயாதிபதிகளும் ஆளுகை செய்துவருகிறார்கள்.

17 என்னை நேசிக்கிறவர்களை நான் நேசிக்கிறேன்;

அதிகாலையில் என்னைத் தேடுகிறவர்கள் என்னைக் கண்டடைவார்கள்.

18 செல்வமும், கனமும், நிலையான பொருளும்,

நீதியும் என்னிடத்தில் உண்டு.

19 பொன்னையும் தங்கத்தையும்விட என்னுடைய பலன் நல்லது;

சுத்த வெள்ளியைவிட என்னுடைய வருமானம் நல்லது.

20 என்னை நேசிக்கிறவர்கள் மெய்ப்பொருளை பெற்றுக்கொள்ளும்படிக்கும்,

அவர்களுடைய களஞ்சியங்களை நான் நிரப்பும்படிக்கும்,

21 அவர்களை நீதியின் வழியிலும்,

நியாயபாதைகளுக்குள்ளும் நடத்துகிறேன்.

22 யெகோவா தமது செயல்களுக்குமுன்

ஆரம்பமுதல் என்னைத் தமது வழியின் துவக்கமாகக்கொண்டிருந்தார்.

23 பூமி உண்டாவதற்குமுன்னும்,

ஆரம்பம்முதற்கொண்டும் அநாதியாய் நான் அபிஷேகம்செய்யப்பட்டேன்.

24 ஆழங்களும், தண்ணீர் புரண்டுவரும் ஊற்றுகளும் உண்டாகுமுன்பே நான் உருவாக்கப்பட்டேன்.

25 மலைகள் நிலைபெறுவதற்கு முன்னும்,

குன்றுகள் உண்டாவதற்கு முன்னும்,

26 அவர் பூமியையும் அதின் வெளிகளையும், பூமியிலுள்ள மண்ணின் திரள்களையும் உண்டாக்குமுன்னும்

நான் உருவாக்கப்பட்டேன்.

27 அவர் வானங்களைப் படைக்கும்போது நான் அங்கே இருந்தேன்;

அவர் சமுத்திர விலாசத்தை குறிக்கும்போதும்,

28 உயரத்தில் மேகங்களை அமைத்து,

சமுத்திரத்தின் ஊற்றுகளை அடைத்துவைக்கும்போதும்,

29 சமுத்திரத் தண்ணீர் தன்னுடைய கரையைவிட்டு மீறாதபடி

அதற்கு எல்லையைக் கட்டளையிட்டு, பூமியின் அஸ்திபாரங்களை நிலைப்படுத்தும்போதும்,

30 நான் அவர் அருகே செல்லப்பிள்ளையாக இருந்தேன்;

எப்பொழுதும் அவருடைய மனமகிழ்ச்சியாக இருந்து,

எப்பொழுதும் அவருடைய சமுகத்தில் களிகூர்ந்தேன்.

31 அவருடைய பூவுலகத்தில் சந்தோஷப்பட்டு,

மனுமக்களுடனே மகிழ்ந்து கொண்டிருந்தேன்.

32 ஆதலால் பிள்ளைகளே, எனக்குச் செவிகொடுங்கள்;

என்னுடைய வழிகளைக் காத்து நடக்கிறவர்கள் பாக்கியவான்கள்.

33 நீங்கள் புத்தியைக் கேட்டு, ஞானமடையுங்கள்;

அதைவிட்டு விலகாமல் இருங்கள்.

34 என்னுடைய வாசற்படியில் எப்பொழுதும் விழித்திருந்து,

என்னுடைய கதவு நிலை அருகே காத்திருந்து,

எனக்குச் செவிகொடுக்கிற மனிதன் பாக்கியவான்.

35 என்னைக் கண்டடைகிறவன் வாழ்வைக் கண்டடைகிறான்;

யெகோவாவிடத்தில் தயவையும் பெறுவான்.

36 எனக்கு விரோதமாகப் பாவம் செய்கிறவனோ,

தன்னுடைய ஆத்துமாவைச் சேதப்படுத்துகிறான்;

என்னை வெறுக்கிறவர்கள் எல்லோரும் மரணத்தை விரும்புகிறவர்கள் என்று சொல்லுகிறது.

9:1 ஞானம் தன்னுடைய வீட்டைக் கட்டி,

தன்னுடைய செதுக்கப்பட்ட ஏழு தூண்களையும் அமைத்து,

2 தன்னுடைய கொழுத்த மிருகங்களை அடித்து,

திராட்சைரசத்தை ஊற்றிவைத்து,

தன்னுடைய உணவுப்பந்தியை ஆயத்தப்படுத்தி,

3 தன்னுடைய பணிவிடைக்காரிகளை அனுப்பி,

பட்டணத்தின் உயர்ந்த மேடைகளின்மேல் நின்று கூப்பிட்டு,

4 புத்தியீனனை நோக்கி:

எவன் பேதையோ அவன் இந்த இடத்திற்கு வரட்டும்.

5 நீங்கள் வந்து என்னுடைய அப்பத்தைச் சாப்பிட்டு,

நான் ஊற்றிய திராட்சைரசத்தைக் குடியுங்கள்.

6 பேதமையைவிட்டு விலகுங்கள்,

அப்பொழுது பிழைத்திருப்பீர்கள்;

புத்தியின் வழியிலே நடவுங்கள் என்று சொல்லுகிறது.

7 பரியாசக்காரனைக் கண்டிக்கிறவன் அவமானமடைகிறான்;

துன்மார்க்கனைக் கண்டிக்கிறவன் தன்னைக் கறைப்படுத்திக்கொள்ளுகிறான்.

8 பரியாசக்காரனைக் கடிந்துகொள்ளாதே,

அவன் உன்னைப் பகைப்பான்;

ஞானமுள்ளவனைக் கடிந்துகொள்,

அவன் உன்னை நேசிப்பான்.

9 ஞானமுள்ளவனுக்குப் போதி, அவன் ஞானத்தில் தேறுவான்;

நீதிமானுக்கு உபதேசம் செய்,

அவன் அறிவில் விருத்தியடைவான்.

10 யெகோவாவுக்குப் பயப்படுதலே ஞானத்தின் ஆரம்பம்;

பரிசுத்த தேவனின் அறிவே அறிவு.

11 என்னாலே உன்னுடைய ஆயுசு நாட்கள் பெருகும்;

ஆயுளின் வருடங்கள் விருத்தியாகும்.

12 நீ ஞானியானால் உனக்கென்று ஞானியாவாய்;

நீ பரியாசக்காரனானால் நீயே அதின் பயனை அநுபவிப்பாய் என்று சொல்லுகிறது.

13 மதியற்ற பெண் வாயாடியும் ஒன்றுமறியாத மூடத்தனம் உள்ளவளுமாக இருக்கிறாள்.

14 அவள் தன்னுடைய வீட்டுவாசற்படியிலும் பட்டணத்தின் மேடைகளிலும் இருக்கைபோட்டு உட்கார்ந்து,

15 தங்களுடைய வழிகளை நோக்கி நேரே போகும் வழிப்போக்கர்களைப் பார்த்து:

16 எவன் பேதையோ அவன் இந்த இடத்திற்கு வரட்டும் என்றும்,

17 மதியீனனை நோக்கி:

திருட்டுத்தண்ணீர் தித்திக்கும்,

மறைவான இடத்தில் சாப்பிடும் அப்பம் இன்பமாக இருக்கும் என்றும் சொல்லிக் கூப்பிடுகிறாள்.

18 இருப்பினும் இறந்தவர்கள் அந்த இடத்தில் உண்டென்றும்,

அவளுடைய விருந்தாளிகள் நரக பாதாளங்களில் கிடக்கிறார்களென்றும் அவன் அறியமாட்டான்.