விசுவாசிகளுக்கு ஓர் ஓய்வுநாள் இளைப்பாறுதல் மீதமுள்ளது

கானானின் ஓய்வு எதற்கு அடையாளமாக இருந்தது என்பதைப் பவுல் விளக்குகிறார். இஸ்ரவேல் மக்கள் அவிசுவாசத்தாலும் பிடிவாதத்தாலும் அதை இழந்ததால், எபிரெயர்களும் தாங்கள் பெற்ற வாக்குறுதியை அடையத் தவறிவிடாதபடி பயத்துடன் இருக்குமாறு அவர் வலியுறுத்துகிறார். இவர்களுக்குப் பிரசங்கிக்கப்பட்ட அதே நற்செய்தி, நியாயப்பிரமாணத்தின் முன்னடையாளங்கள், நிழல்கள் ஆகியவற்றின் மூலமாகவும் தீர்க்கதரிசிகளின் மூலமாகவும் இஸ்ரவேல் மக்களுக்கும் பிரசங்கிக்கப்பட்டது. ஆனால் அவர்கள் விசுவாசத்துடன் கேட்காததால், அது அவர்களுக்கு எந்த நன்மையும் செய்யவில்லை. உண்மையுள்ளவர்களுக்கு ஓர் ஓய்வு இருக்கிறது என்பது உபாகமம் 12:9-இன் வார்த்தைகளிலிருந்து தெளிவாகிறது; தாவீதும் அதை முன்னறிவித்தார். அது படைப்புக்குப் பின்வந்த தேவனுடைய ஓய்வு அல்ல என்பது உறுதி. ஏனெனில் உலகம் அஸ்திபாரப்படுத்தப்பட்ட உடனேயே ஓய்வுநாள் இளைப்பாறுதல் ஏற்படுத்தப்பட்டது (ஆதியாகமம் 2:2; யாத்திராகமம் 31:17). ஆனால் இந்தச் சத்தியப்பிரமாணம் அதற்கு வெகுகாலத்திற்குப் பிறகு, இஸ்ரவேல் மக்கள் வாக்குத்தத்த தேசத்தையும் அதனுடன் ஓய்வுநாள் இளைப்பாறுதலையும் பெற்றிருந்தபோது செய்யப்பட்டது (யாத்திராகமம் 16:23; 20:8). இந்த ஓய்வு முதலில் யாருக்கு வாக்குறுதியளிக்கப்பட்டதோ அவர்கள் அவிசுவாசத்தால் அதற்குள் பிரவேசிக்காததால், பரிசுத்த ஆவியானவர் பல யுகங்களுக்குப் பிறகு அந்த வாக்குறுதியை மீண்டும் கூறினார். ஆகவே, யோசுவா அவர்களுக்குக் கானானை உரிமையாக்கிக் கொடுத்தபோது, கருதப்பட்ட அந்த ஓய்வை அவர்களுக்கு அளிக்கவில்லை என்பதால், தேவனுடைய மற்றொரு ஓய்வு விசுவாசிகளுக்கு நிச்சயமாக மீதமுள்ளது. அது உண்மையுள்ளவர்களுக்கு வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட பரலோக ஓய்வு; கானான் அதற்கு முன்னடையாளமாக இருந்தது. அதை இந்த வாழ்க்கையில் அனுபவிப்பதல்ல; இந்த வாழ்க்கையின் கிரியைகள் முடிவுற்றபின் அதற்குள் பிரவேசிப்பதே ஆகும். அது தேவனோடுகூடிய ஓய்வுநாள் இளைப்பாறுதல். தேவனுடைய ஓய்வுக்குள் பிரவேசிக்க உடலாலும் மனதாலும் எல்லா முயற்சிகளையும் செய்யவும், முற்கால இஸ்ரவேலைப்போல அதை அடையத் தவறாதிருக்கவும் அவர்கள் வலியுறுத்தப்படுகிறார்கள். இப்போது அவர்களுக்குப் பிரசங்கிக்கப்படும் தேவனுடைய வார்த்தையை உயிருள்ளதும் எல்லாம் வல்லதுமான ஆற்றலாக அவர் விவரிக்கிறார். அது பழிவாங்குகிறது; இருபுறமும் கூர்மையான எந்தப் பட்டயத்தையும்விட ஆழமாக வெட்டுகிறது. அது ஆத்துமாவையும் ஆவியையும் ஊடுருவி, கணக்குக்கொடுக்க வேண்டிய மனிதனின் ஆவியை அவனது உணர்வுகளை உணரும் ஆத்துமாவிலிருந்து எதிர்க்க முடியாதபடி பிரிக்கிறது; இருதயத்தின் மிக இரகசியமான எண்ணங்களையும் ஆராய்கிறது. அவர்கள் யாருக்குக் கணக்குக்கொடுக்க வேண்டுமோ, மனிதனின் நியாயாதிபதியாகிய அந்தக் கிறிஸ்து அனைத்தையும் அறிந்திருக்கிறார்.

கி.பி. 62

இண்டியன் ரிவைஸ்டு வெர்ஸன் (IRV) - தமிழ் (IRVTAM)

எபிரெயர் 4:1–13

1 ஆகவே, அவருடைய இளைப்பாறுதலில் பிரவேசிப்பதற்குத் தகுந்த வாக்குத்தத்தம் நமக்கு உண்டாயிருக்க, உங்களில் ஒருவனும் அதை அடையாமல் பின்வாங்கிப்போனவனாக இல்லாமலிருக்கக் கவனமாக இருப்போம். 2 ஏனென்றால், நற்செய்தி அவர்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டதுபோல நமக்கும் அறிவிக்கப்பட்டது; கேட்டவர்கள் விசுவாசம் இல்லாமல் கேட்டதினால், அவர்கள் கேட்ட வசனம் அவர்களுக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கவில்லை. 3 விசுவாசித்த நாமோ அந்த இளைப்பாறுதலில் நுழைகிறோம்; விசுவாசியாதவர்களைக் குறித்து தேவன்‌: இவர்கள் என்னுடைய இளைப்பாறுதலில் நுழையமாட்டார்கள் என்று என்னுடைய கோபத்திலே ஆணையிட்டேன் என்றார். அவருடைய செயல்கள் உலகம் தோன்றிய காலத்திலேயே முடிந்திருந்தும் இப்படிச் சொன்னார். 4 ஏனென்றால், தேவன் தம்முடைய செயல்களையெல்லாம் முடித்து ஏழாம் நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார் என்று ஏழாம்நாளைக்குறித்து ஒரு இடத்தில் சொல்லியிருக்கிறார். 5 அன்றியும், அவர்கள் என்னுடைய இளைப்பாறுதலில் நுழையமாட்டார்கள் என்றும் அந்த இடத்திலேதானே சொல்லியிருக்கிறார். 6 எனவே, சிலர் அதில் பிரவேசிப்பது இன்னும் வரப்போகிற காரியமாக இருக்கிறதினாலும், நற்செய்தியை முதலாவது கேட்டவர்கள் கீழ்ப்படியாததினாலே அதில் நுழையாமல்போனதினாலும், 7 இன்று அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்பீர்களானால் உங்களுடைய இருதயங்களைக் கடினப்படுத்தாமல் இருங்கள் என்று நீண்டகாலத்திற்குப்பின்பு தாவீதின் சங்கீதத்திலே சொல்லியிருக்கிறபடி, இன்று என்று சொல்வதினாலே பின்னும் ஒரு நாளைக் குறித்திருக்கிறார். 8 யோசுவா அவர்களை இளைப்பாறுதலுக்குள் நடத்தியிருந்தால், பின்பு அவர் மற்றொரு நாளைக்குறித்துச் சொல்லியிருக்கமாட்டாரே. 9 எனவே, தேவனுடைய மக்களுக்கு இளைப்பாறுகிற காலம் இனி வருகிறதாக இருக்கிறது. 10 ஏனென்றால், அவருடைய இளைப்பாறுதலில் நுழைந்தவன், தேவன் தம்முடைய செயல்களை முடித்து ஓய்ந்ததுபோல, தானும் தன் செயல்களை முடித்து ஓய்ந்திருப்பான். 11 எனவே, இந்த மாதிரியின்படி ஒருவனும் கீழ்ப்படியாமையினாலே விழுந்துபோகாமல் இருக்க, நாம் இந்த இளைப்பாறுதலில் நுழைய கவனமாக இருப்போம். 12 தேவனுடைய வார்த்தையானது ஜீவனும் வல்லமையும் உள்ளதாகவும், இரண்டு பக்கமும் கூர்மையான எல்லாப் பட்டயத்தையும்விட கூர்மையானதாகவும், ஆத்துமாவையும், ஆவியையும், கணுக்களையும் ஊனையும் பிரிக்க உருவக் குத்துகிறதாகவும், இருதயத்தின் நினைவுகளையும் யோசனைகளையும் பகுத்தறிகிறதாகவும் இருக்கிறது. 13 அவருடைய பார்வைக்கு மறைவான படைப்பு ஒன்றும் இல்லை; எல்லாம் அவருடைய கண்களுக்குமுன்பாக மறைக்கப்படாததாகவும், வெளிப்படையாகவும் இருக்கிறது, அவருக்கே நாம் கணக்கு ஒப்புவிக்கவேண்டும்.

தேவனுடைய குமாரன், நமது மகத்தான பிரதான ஆசாரியர்

கிறிஸ்துவின் ஆசாரியத்துவம் ஆரோனுடைய ஆசாரியத்துவத்தையும் மற்ற எல்லாப் பிரதான ஆசாரியர்களுடைய ஆசாரியத்துவத்தையும் விட மேலானது என்று பவுல் காட்டுகிறார். நற்செய்தி பாவநிவாரணப் பலிகள் எதையும் கட்டளையிடவில்லை என்பதால், எபிரெயக் கிறிஸ்தவர்களை விசுவாசத்தைவிட்டு விலகும்படி வற்புறுத்திய யூதர்களை ஒருவேளை மனதில் கொண்டு, கிறிஸ்தவர்களின் பிரதான ஆசாரியர் தேவனுடைய குமாரனே என்று அவர் உறுதிப்படுத்துகிறார். அவர் தம்மையே பலியாகக் கொண்டு, கண்களுக்குத் தெரியும் வானங்களைக் கடந்து சென்றிருக்கிறார்; மகா பரிசுத்த இடம் அதற்கு முன்னடையாளமாக இருந்தது. மனித இயல்பைத் தமது தெய்வீக இயல்புடன் இணைத்துக்கொண்டதால், மனிதர்களின் பலவீனங்களுக்காக அவர் எப்போதும் பரிதாபப்படுகிறவராக இருக்கிறார். அவர் மூலமாகப் பிரதான ஆசாரியர் மட்டுமல்ல, எல்லோரும் கிருபையின் சிங்காசனத்தை அணுகி, கிறிஸ்துவின் பரிந்துரையால் சோதனைக் காலத்தில் ஏற்ற நேரத்தில் உதவி பெறலாம்.

எபிரெயர் 4:14–16

14 வானங்களின்வழியாகப் பரலோகத்திற்குப்போன தேவகுமாரனாகிய இயேசு என்னும் மகா பிரதான ஆசாரியர் நமக்கு இருக்கிறதினால், நாம் பண்ணின அறிக்கையை உறுதியாகப் பற்றிக்கொண்டிருப்போம். 15 நம்முடைய பலவீனங்களைக்குறித்துப் பரிதாபப்படமுடியாத பிரதான ஆசாரியர் நமக்கு இல்லாமல், எல்லாவிதத்திலும் நம்மைப்போல சோதிக்கப்பட்டும், பாவம் இல்லாதவராக இருக்கிற பிரதான ஆசாரியரே நமக்கு இருக்கிறார். 16 எனவே, நாம் இரக்கத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளவும், சரியான நேரத்தில் உதவிசெய்யும் கிருபையை அடையவும், தைரியமாகக் கிருபையின் சிங்காசனத்திடம் சேருவோம்.

தேவனால் பிரதான ஆசாரியராக நியமிக்கப்பட்ட கிறிஸ்து

தேவனுடைய குமாரனின் ஆசாரியத்துவத்தாலும் பலியாலும் கிடைக்கும் நன்மைகளை அறிவித்த பவுல், கிறிஸ்துவின் ஆசாரியத்துவத்தை ஆரோனுடைய ஆசாரியத்துவத்துடன் ஒப்பிடுகிறார். ஒவ்வொரு பிரதான ஆசாரியனும் தன் சகோதரர்களிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு (எபிரெயர்கள் 2:17), தேவனுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையில் மத்தியஸ்தம் செய்ய நியமிக்கப்பட்டான் என்று அவர் காட்டுகிறார். தேவனுடைய நன்மைக்கும் பராமரிப்புக்கும் நன்றி செலுத்தும்படி மக்களின் காணிக்கைகளையும், பாவநிவாரணமாக மிருகங்களின் இரத்தத்தையும் அவன் செலுத்தினான். அதே இயல்புடையவனாக இருப்பதால், வழிதவறுகிறவர்களிடம் அவன் சாந்தமாக நடந்துகொள்ள முடியும்; தன்னுடைய பலவீனங்களின் காரணமாகத் தனக்காகவும் மக்களுக்காகவும் அவன் பாவநிவாரணப் பலி செலுத்த வேண்டும். யூதச் சபையில் எந்த மனிதனும் பிரதான ஆசாரியன் என்ற கௌரவத்தைத் தானாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாததுபோல, கிறிஸ்தவச் சபையின் பிரதான ஆசாரியராகிய கிறிஸ்துவும், மற்ற எல்லாத் தகுதிகளையும் பெற்றிருந்ததோடு, தேவனாலேயே தமது பணிக்கு நியமிக்கப்பட்டார் என்று உறுதிப்படுத்துவதன் மூலம், ஆசாரியத்துவத்தின் கடமைகளைப் பற்றிய இந்த விளக்கத்தைப் பவுல் தமது வாதத்துடன் இணைக்கிறார். அவர்களுடைய சொந்த வேதவாக்கியங்கள் தெளிவுபடுத்துகிறபடி, தேவன் அவரைத் தமது குமாரன் என்று அறிவித்தார் (சங்கீதம் 110:4; 2:7). நற்செய்தியின் பிரதான ஆசாரியராகிய கிறிஸ்து தேவனுடைய குமாரனாக இருந்தபோதிலும், தமது மனித இயல்பில் மிகக் கடுமையான, வேதனைமிக்க துன்பங்களுக்கு உட்பட்டார் என்று பவுல் வலியுறுத்துகிறார். துன்பத்தின் நடுவில் கீழ்ப்படிவது மனிதர்களுக்கு எவ்வளவு கடினமாக இருக்கிறது என்பதை அவற்றின் மூலம் அவர் கற்றுக்கொண்டார். துன்பத்தின் மூலம் மனிதராகப் பூரணமாக்கப்பட்ட அவர், சிலுவையில் அறையப்பட்ட தமது மனித இயல்பில் தமக்குக் கீழ்ப்படிகிற அனைவருக்கும் இரட்சிப்பின் காரணரானார்; தேவன் அவரை மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையின்படி என்றென்றைக்கும் ஆசாரியராக்கினார்.

எபிரெயர் 5:1–10

1 அன்றியும், மனிதர்களில் இருந்து தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட எந்தப் பிரதான ஆசாரியனும் பாவங்களுக்காகக் காணிக்கைகளையும் பலிகளையும் செலுத்த, மனிதர்களுக்காக தேவகாரியங்கள் செய்வதற்கு நியமிக்கப்படுகிறான். 2 பிரதான ஆசாரியனும் பலவீனமுள்ளவனாக இருக்கிறதினாலே, அறியாதவர்களுக்கும் வழி தவறிப்போனவர்களுக்கும் இரங்கத்தக்கவனாக இருக்கிறான். 3 இதனால், அவன் மக்களுடைய பாவங்களுக்காகப் பலியிடவேண்டியதுபோல, தன்னுடைய பாவங்களுக்காகவும் பலியிடவேண்டியதாக இருக்கிறது. 4 மேலும், ஆரோனைப்போல தேவனால் அழைக்கப்படாமல், ஒருவனும் இந்தக் கனமான ஊழியத்திற்குத் தானாக ஏற்படுகிறதில்லை. 5 அப்படியே கிறிஸ்துவும் பிரதான ஆசாரியராகிறதற்குத் தம்மைத்தாமே உயர்த்தவில்லை; நீர் என்னுடைய நேசகுமாரன், இன்று நான் உம் தகப்பனானேன் என்று அவரோடு சொன்னவரே அவரை உயர்த்தினார். 6 அப்படியே வேறொரு இடத்திலும்: நீர் மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையின்படி என்றென்றைக்கும் ஆசாரியராக இருக்கிறீர் என்று சொல்லியிருக்கிறார். 7 அவர் சரீரத்தில் இருந்த நாட்களில், தம்மை மரணத்திலிருந்து இரட்சிக்க வல்லமை உள்ளவரை நோக்கி பலத்த சத்தத்தோடும் கண்ணீரோடும் ஜெபம்பண்ணி, வேண்டுதல்செய்து, தமக்கு உண்டான பயபக்தியினால் கேட்கப்பட்டு, 8 அவர் குமாரனாக இருந்தும், அவர் பட்டபாடுகளினாலே கீழ்ப்படிதலைக் கற்றுக்கொண்டு, 9 தாம் பூரணரானபின்பு, தமக்குக் கீழ்ப்படிகிற எல்லோரும் நித்திய இரட்சிப்பை அடைவதற்குக் காரணராகி, 10 மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையின்படியான பிரதான ஆசாரியர் என்று தேவனாலே பெயர் கொடுக்கப்பட்டது.

பாலிலிருந்து திட உணவுக்கு

இடையில், ஆவிக்குரிய காரியங்களைப் புரிந்துகொள்வதில் அவர்கள் மந்தமாக இருப்பதற்காகப் பவுல் அவர்களைக் கடிந்துகொள்கிறார். மற்றவர்களுக்குப் போதகர்களாக இருக்கவேண்டிய அவர்கள், அதற்குப் பதிலாக, தேவனுடைய வாக்குகளின் ஆரம்பப் பாடங்களையும் பழைய ஏற்பாட்டின் முன்னடையாளங்களையும் உருவகங்களையும் மீண்டும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவர்களாகவும், திட உணவுக்குப் பதிலாகப் பால் தேவைப்படுகிறவர்களாகவும் ஆகியிருக்கிறார்கள். பழங்கால வாக்குகளின் எழுத்துப்பூர்வமான பொருளைத் தவிர வேறொன்றையும் அறியாதவர்கள் அறிவிலும் வளர்ச்சியிலும் குழந்தைகளாக இருக்கிறார்கள்; அந்த வாக்குகள் சமயத்தின் ஆரம்பப் பாடங்களாக இருந்ததால் இங்கே பால் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. அவர்கள் நற்செய்தியின் போதனைகளில் தேர்ச்சியற்றவர்கள். இந்தப் போதனைகள் நியாயப்பிரமாணத்தின் உருவகங்களுக்கும் தீர்க்கதரிசனங்களுக்கும் அடியில் மறைந்திருக்கின்றன; ஆவிக்குரிய முதிர்ச்சி பெற்றவர்களுக்கே உரியவையாக இருப்பதால் அவை திட உணவு என்று அழைக்கப்படுகின்றன. அது அவர்களுடைய விசுவாசத்தைப் பலப்படுத்துகிறது; தங்கள் ஆவிக்குரிய புலன்களைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்துவதன் மூலம், தேவனுடைய வாக்குகளின் ஆழ்ந்த பொருளை உணர்ந்து, உண்மைக்கும் பொய்க்கும் உள்ள வேறுபாட்டை அவர்களால் பகுத்தறிய முடியும். ஆகவே, நியாயப்பிரமாணத்தை, அதாவது கிறிஸ்துவின் போதனையின் ஆரம்பப் பாடங்களை, விட்டு ஆவிக்குரிய பூரணத்தை நோக்கிப் படிப்படியாக முன்னேறும்படி பவுல் அவர்களை வற்புறுத்துகிறார் (எபிரெயர்கள் 5:14). சமயத்தின் அஸ்திபாரமாக உள்ள கிறிஸ்தவக் கொள்கைகளைப் பழங்கால வாக்குகள் போதித்த விதத்தில் அவர் இப்போது விவாதிக்கப்போவதில்லை. அவையாவன: மரணத்திற்குத் தகுதியான செயல்களிலிருந்து மனந்திரும்புதல்; தேவன்மீது விசுவாசம்; ஞானஸ்நானங்களைப் பற்றிய போதனையும், செய்த குற்றம் விதிக்கப்பட்ட மரணத்திற்குத் தகுதியானது என்பதை ஒப்புக்கொள்ளும்படி பலியின்மேல் கைகளை வைத்தலும்; மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதலும் நித்திய நியாயத்தீர்ப்பும். ஆனால், தேவனுடைய உதவியுடன், நியாயப்பிரமாணமும் அதன் பலிமுறையும் முன்னறிவித்த நற்செய்தியின் மேலான உண்மைகளை அவர்களுக்கு அவர் விளக்குவார்.

எபிரெயர் 5:11–6:3

11 இந்த மெல்கிசேதேக்கைப்பற்றி நாம் அதிகமாகப் பேசலாம்; நீங்கள் கேட்பதில் மந்தமாக இருப்பதினால், அதை உங்களுக்கு விளக்கிச் சொல்லுகிறது எனக்குக் கடினமாக இருக்கும். 12 காலத்தைப் பார்த்தால், போதகர்களாக இருக்கவேண்டிய உங்களுக்கு தேவனுடைய வார்த்தைகளின் அடிப்படை உபதேசங்களை மீண்டும் உபதேசிக்கவேண்டியதாக இருக்கிறது; நீங்கள் திடமான உணவைச் சாப்பிடுகிறவர்களாக இல்லை, பாலைக் குடிக்கிறவர்களானீர்கள். 13 பாலைக் குடிக்கிறவன் குழந்தையாக இருக்கிறதினாலே நீதியின் வசனத்தில் அனுபவம் இல்லாதவனாக இருக்கிறான். 14 திடமான உணவானது, நன்மை எது? தீமை எது? என்று புரிந்துகொள்ளும் பயிற்சியினால் சரியானது என்ன? தவறானது என்ன? என்று பகுத்தறியும் அனுபவம் உள்ளவர்களாகிய தேறினவர்களுக்கே உரியது.

6:1 ஆகவே, கிறிஸ்துவைப்பற்றிச் சொல்லிய அடிப்படை உபதேசவசனங்களை நாம்விட்டுவிட்டு, செத்த செய்கைகளைவிட்டு மனம்திரும்புதல், தேவன்மேல் வைக்கும் விசுவாசம், 2 ஞானஸ்நான உபதேசம், கரங்களை வைத்தல், மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதல், நித்திய நியாயத்தீர்ப்பு என்ற உபதேசங்களாகிய அஸ்திபாரத்தை மீண்டும் போடாமல், தேறினவர்களாகும்படி கடந்துபோவோம். 3 தேவனுக்கு விருப்பமானால் இப்படியே செய்வோம்.

விசுவாசத்தைவிட்டு விலகுவதன் ஆபத்து

அவர்கள் முன்னேறாவிட்டால் மீட்கப்பட முடியாதபடி விசுவாசத்தைவிட்டு விலகும் ஆபத்தில் இருப்பார்கள் என்பதால், ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியின் அவசியத்தை வலியுறுத்தப் பவுல் தமது கருத்திலிருந்து சற்று விலகுகிறார். சிலர் கிறிஸ்தவ சமயத்தை முழுமையாகக் கற்றறிந்து, அதன் எல்லா ஆசீர்வாதங்களிலும் பங்குபெற்று, அதை உறுதிப்படுத்திய வல்லமையான அற்புதங்களையும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் அற்புதச் செயல்களையும் தங்கள் கண்களாலேயே கண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் கிறிஸ்துவின்மீதுள்ள விசுவாசத்தைவிட்டு விலகியிருந்தால், பயனுள்ள மனந்திரும்புதலுக்கு அவர்களை மீண்டும் புதுப்பிப்பது இயலாத காரியம் என்று அவர் அறிவிக்கிறார். இதைவிட வலிமையான அல்லது மேலான சான்று எதையும் அவர்களுக்குக் கொடுக்க முடியாது. தெய்வீகப் போதனையை மறுதலிப்பதன் மூலம், அவர்கள் தேவனுடைய குமாரனை மீண்டும் சிலுவையில் அறைந்து, ஒரே பலியைப் புறக்கணித்து, அவரை வெளிப்படையாக அவமதிக்கிறார்கள். தாங்கள் பெற்ற ஆவிக்குரிய நன்மைகளுக்கு ஏற்பப் பரிசுத்தத்தின் கனிகளைக் கொடுக்கிறவர்கள் தேவனால் ஆசீர்வதிக்கப்படுவார்கள் என்பதை ஓர் ஒப்புமையின் மூலம் பவுல் காட்டுகிறார். ஆனால் பாவம், அவிசுவாசம் ஆகியவற்றின் முட்களையும் முட்செடிகளையும் விளைவிக்கிறவர்கள் அவரால் நிராகரிக்கப்படுகிறார்கள்; சூரியனின் வெப்பத்தால் தரிசுநிலம் எரிந்துபோவதுபோல, எரிக்கப்படுவதே அவர்களுடைய முடிவு. ஏழைக் கிறிஸ்தவர்களுக்குப் பணிசெய்ததில் அவர்கள் காட்டிய கிரியைகளையும் அன்பின் உழைப்பையும் தேவன் மறக்காமல், தமது வாக்குத்தத்தத்தின்படி பலனளிப்பார் என்பதால், நற்செய்தியை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்ள அவர்கள் ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள்; அந்தப் பணிகள் அவர்மீதுள்ள அவர்களுடைய விசுவாசத்தை நிரூபித்தன. தங்கள் வாழ்வின் முடிவுவரை அதே செயலுள்ள விசுவாசத்தையும் அன்பையும் காட்டவும், தேவனை அறியாதவர்களிலிருந்து விசுவாசிகளானவர்களைப் பின்பற்றவும் அவர் அவர்களை வற்புறுத்துகிறார். அவர்கள் கிறிஸ்துவின்மீதுள்ள விசுவாசத்தாலும் பொறுமையாலும், ஆபிரகாமுக்கும் விசுவாசத்தின் மூலம் அவருடைய சந்ததியாரானவர்களுக்கும் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தங்களை இப்போது நற்செய்தியின் சபையில் சுதந்தரித்துக்கொள்கிறார்கள்.

எபிரெயர் 6:4–12

4 ஏனென்றால், ஒருமுறை பிரகாசிக்கப்பட்டும், பரலோக பரிசை ருசிபார்த்தும், பரிசுத்த ஆவியானவரைப் பெற்றும், 5 தேவனுடைய நல்வார்த்தையையும் இனிவரும் உலகத்தின் பெலன்களையும் ருசிபார்த்தும், 6 மறுதலித்துப்போனவர்கள், தேவனுடைய குமாரனைத் தாங்களே மீண்டும் சிலுவையில் அறைந்து அவமானப்படுத்துகிறதினால், மனந்திரும்புவதற்காக அவர்களை மீண்டும் புதுப்பிக்கிறது முடியாதகாரியம். 7 எப்படியென்றால், தன்மேல் அடிக்கடி பெய்கிற மழைநீரைக் குடித்து, தன்னிடம் பயிரிடுகிறவர்களுக்குத் தேவையான பயிரை முளைப்பிக்கும் நிலமானது தேவனால் ஆசீர்வாதம் பெறும். 8 முள்செடிகளையும் முள்பூண்டுகளையும் முளைப்பிக்கிற நிலமோ மதிப்பில்லாததும், சபிக்கப்படுகிறதாகவும் இருக்கிறது; சுட்டெரிக்கப்படுவதே அதின் முடிவு. 9 பிரியமானவர்களே, நாங்கள் இப்படிச் சொன்னாலும், நன்மையானவைகளும் இரட்சிப்பிற்குரிய காரியங்களும் உங்களிடம் உண்டாயிருக்கிறதென்று நம்பியிருக்கிறோம். 10 ஏனென்றால், உங்களுடைய செயல்களையும், நீங்கள் பரிசுத்தவான்களுக்கு ஊழியம் செய்ததினாலும், செய்து வருகிறதினாலும் அவருடைய நாமத்திற்காகக் காண்பித்த உங்களுடைய அன்பையும் மறந்துவிடுகிறதற்கு தேவன் அநீதியுள்ளவர் இல்லையே. 11 நீங்கள் அசதியாக இல்லாமல், வாக்குத்தத்தமான ஆசீர்வாதங்களை விசுவாசத்தினாலும் அதிக பொறுமையினாலும் சுதந்தரித்துக்கொள்ளுகிறவர்களைப் பின்பற்றுகிறவர்களாக இருந்து, 12 உங்களுக்கு நம்பிக்கையின் பூரணநிச்சயம் உண்டாக நீங்கள் எல்லோரும் முடிவுவரைக்கும் அதிக கவனத்தைக் காண்பிக்கவேண்டும் என்று ஆசையாக இருக்கிறோம்.

ஆபிரகாமுக்குத் தேவன் கொடுத்த வாக்குத்தத்தமும் ஆணையும்

ஆபிரகாமுடன் செய்யப்பட்ட உடன்படிக்கையிலிருந்து, விசுவாசமும் பொறுமையும் தேவை என்பதையும், ஆபிரகாமின் வாரிசுகள் வம்சவழியாக அவருடைய பிள்ளைகளானவர்கள் அல்ல, வாக்குத்தத்தத்தின்படி அவருடைய பிள்ளைகளானவர்களே என்பதையும் பவுல் காட்டுகிறார். இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட விதத்தில் ஈசாக்கு பிறந்ததன் மூலம், தமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தத்தின் முதல் நிறைவேற்றத்தை ஆபிரகாம் பெற்றபோது (ஆதியாகமம் 12:2, 3; 17:1–8), அவர் விசுவாசத்துடனும் பொறுமையுடனும் நீண்டகாலம் காத்திருந்தார் என்று பவுல் உறுதிப்படுத்துகிறார். ஈசாக்கை அவர் பலியாக ஒப்புக்கொடுத்தபோது அவருடைய விசுவாசம் முழுமையாகச் சோதிக்கப்பட்டபின், அவருக்கும் அவருடைய சந்ததிக்கும் அவர்களுடைய விசுவாசம் நீதியாகக் கணக்கிடப்படும் என்ற தமது வாக்குத்தத்தத்தைத் தேவன் ஓர் ஆணையால் உறுதிப்படுத்தினார் (ஆதியாகமம் 22:16, 17). ஒவ்வொரு தேசத்திலும் உள்ள அவருடைய விசுவாசமுள்ள சந்ததியார், தேவனுடைய நோக்கம் மாறாதது என்பதை உறுதியாக அறிந்துகொள்வதற்காகவே இவ்வாறு செய்யப்பட்டது. அது தேவனுடைய வாக்குத்தத்தம், ஆணை ஆகிய இரண்டு காரியங்களின்மேல் நிலைத்திருக்கிறது; தேவனைப்போலவே அவையும் எல்லையற்றவையாகவும் என்றென்றைக்கும் கட்டுப்படுத்துகிறவையாகவும் இருக்க வேண்டும். நற்செய்தியின்மீதுள்ள விசுவாசத்தின் மூலம் வாக்குப்பண்ணப்பட்ட நித்திய ஜீவனின் நம்பிக்கையை அடைக்கலமாகப் பற்றிக்கொள்ள ஓடிவந்தவர்களுக்கு அவை மிகுந்த ஊக்கத்தை அளிக்கின்றன. இந்த நம்பிக்கை ஆத்துமாவின் நங்கூரமாகும்; அது திரைக்குள் இருக்கும் இயேசுவின்மேல் உறுதியாக நிலைத்திருக்கிறது. அவர் தம்மையே பலியாகக் கொண்டு அவர்களுக்கு முன்னே பரலோகத்திற்குச் சென்று, மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையின்படி என்றென்றைக்கும் பிரதான ஆசாரியராகியிருக்கிறார்.

எபிரெயர் 6:13–20

13 ஆபிரகாமுக்கு தேவன் வாக்குத்தத்தம்பண்ணினபோது, ஆணையிடுவதற்கு தம்மைவிட பெரியவர் ஒருவரும் இல்லாததினாலே தமது நாமத்தினாலே ஆணையிட்டு: 14 நிச்சயமாக நான் உன்னை ஆசீர்வதிக்கவே ஆசீர்வதித்து, உன்னைப்பெருகவே பெருகப்பண்ணுவேன் என்றார். 15 அப்படியே, அவன் பொறுமையாகக் காத்திருந்து, வாக்குத்தத்தம்பண்ணப்பட்டதைப் பெற்றுக்கொண்டான். 16 மனிதர்கள் தங்களைவிட பெரியவர்கள் பெயரில் ஆணையிடுவார்கள்; எல்லா விவாதங்களிலும் உறுதிப்படுத்துவதற்கு ஆணையிடுதலே முடிவு. 17 அப்படியே, தேவனும் வாக்குத்தத்தம்பண்ணப்பட்டவைகளைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ளுகிறவர்களுக்குத் தமது ஆலோசனையின் மாறாத நிச்சயத்தைப் பரிபூரணமாகக் காண்பிக்க விருப்பம் உள்ளவராக, ஒரு ஆணையினாலே அதை உறுதிப்படுத்தினார். 18 நமக்கு முன்பாக வைக்கப்பட்ட நம்பிக்கையைப் பற்றிக்கொள்வதற்கு அடைக்கலமாக ஓடிவந்த நமக்கு இரண்டு மாறாத விசேஷங்களினால் நிறைந்த ஆறுதல் உண்டாவதற்கு, கொஞ்சம்கூட பொய் சொல்லாத தேவன் அப்படிச் செய்தார். 19 அந்த நம்பிக்கை நமக்கு நிலையானதும், ஆத்துமாக்களுக்கு உறுதியான நங்கூரமாகவும், திரைக்குப் பின்னே மகா பரிசுத்த இடத்திற்குள் பிரவேசிக்கிறதாகவும் இருக்கிறது. 20 நமக்கு முன்னோடியானவராகிய இயேசுகிறிஸ்து, மெல்கிசேதேக்கின் முறைமையில் நித்திய பிரதான ஆசாரியராக நமக்காக அந்தத் திரைக்குள் பிரவேசித்திருக்கிறார்.